Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
अथ तस्याप्रमेयस्य मुनेर्वचनमुत्तमम्।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलः प्रत्युवाच शुभां गिरम् ॥ १.२५.१ ॥
Então, ao ouvir as excelentes palavras daquele sábio imensurável, Rāma, tigre entre os homens, respondeu com fala auspiciosa.
1.25.2
अल्पवीर्या यदा यक्षी श्रूयते मुनिपुङ्गव ।
कथं नागसहस्रस्य धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.२ ॥
Melhor dos sábios, ouve-se que uma yakṣī tem pouca força; como esta mulher frágil carrega a força de mil elefantes?
1.25.3
इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा राघवस्यामितौजसः ।
हर्षयञ्श्लक्ष्णया वाचा सलक्ष्मणमरिन्दमम् ॥ १.२५.३ ॥
Ao ouvir estas palavras do Rāghava de esplendor sem limites, alegrando com voz suave o domador de inimigos junto a Lakṣmaṇa…
1.25.4
विश्वामित्रोऽब्रवीद् वाक्यं शृणु येन बलोत्कटा ।
वरदानकृतं वीर्यं धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.४ ॥
Viśvāmitra disse: Ouve: pelo vigor concedido por uma dádiva, esta mulher frágil carrega força imensa.
1.25.5
पूर्वमासीन्महायक्षः सुकेतुर्नाम वीर्यवान् ।
अनपत्यः शुभाचारः स च तेपे महत्तपः ॥ १.२५.५ ॥
Outrora houve um grande e poderoso yakṣa chamado Sukētu. Era sem descendência, de boa conduta, e praticou grande austeridade.
1.25.6
पितामहस्तु सुप्रीतस्तस्य यक्षपतेस्तदा ।
कन्यारत्नं ददौ राम ताटकां नाम नामतः ॥ १.२५.६ ॥
Então o avô (Brahmā), muito satisfeito com aquele senhor dos yakṣas, deu-lhe uma joia entre as filhas chamada Tāṭakā, ó Rāma.
1.25.7
ददौ नागसहस्रस्य बलं चास्याः पितामहः ।
न त्वेव पुत्रं यक्षाय ददौ चासौ महायशाः ॥ १.२५.७ ॥
O avô deu-lhe a força de mil elefantes, mas aquele de grande glória não deu um filho ao yakṣa.
1.25.8
तां तु बालां विवर्धन्तीं रूपयौवनशालिनीम् ।
जम्भपुत्राय सुन्दाय ददौ भार्यां यशस्विनीम् ॥ १.२५.८ ॥
Aquela menina, crescendo, adornada de beleza e juventude, ele deu como esposa a Sunda, filho de Jambha; ela era ilustre.
1.25.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षी पुत्रं व्यजायत ।
मारीचं नाम दुर्धर्षं यः शापाद् राक्षसोऽभवत् ॥ १.२५.९ ॥
Passado algum tempo, a yakṣī deu à luz um filho chamado Mārīca, invencível, que por uma maldição se tornou rākṣasa.
1.25.10
सुन्दे तु निहते राम अगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ताटका सहपुत्रेण प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.२५.१० ॥
Rāma, morto Sunda, Tāṭakā, com seu filho, deseja atacar o melhor dos sábios, Agastya.
1.25.11
भक्षार्थं जातसंरम्भा गर्जन्ती साभ्यधावत ।
आपतन्तीं तु तां दृष्ट्वा अगस्त्यो भगवानृषिः ॥ १.२५.११ ॥
Cheia de fúria por alimento, avançou rugindo; vendo-a arremeter contra ele, o venerável sábio Agastya...
1.25.12
राक्षसत्वं भजस्वेति मारीचं व्याजहार सः ।
अगस्त्यः परमामर्षस्ताटकामपि शप्तवान् ॥ १.२५.१२ ॥
Disse a Mārīca: «Assume a condição de rākṣasa»; e, em grande ira, amaldiçoou também Tāṭakā.
1.25.13
पुरुषादी महायक्षी विकृता विकृतानना ।
इदं रूपम् विहायाशु दारुणं रूपमस्तु ते ॥ १.२५.१३ ॥
Grande yakṣī devoradora de homens, deformada na forma e de rosto distorcido, abandona esta forma; que logo tenhas uma forma terrível.
1.25.14
सैषा शापकृतामर्षा ताटका क्रोधमूर्छिता ।
देशमुत्सादयत्येनमगस्त्याचरितं शुभम् ॥ १.२५.१४ ॥
Esta Tāṭakā, enfurecida pela maldição e atordoada pela ira, devasta esta região auspiciosa que Agastya habitou.
1.25.15
एनां राघव दुर्वृत्तां यक्षीं परमदारुणाम् ।
गोब्राह्मणहितार्थाय जहि दुष्टपराक्रमाम् ॥ १.२५.१५ ॥
Ó Rāghava, para o bem das vacas e dos brāhmaṇas, mata esta yakṣī de conduta perversa, extremamente terrível, cujo valor é maligno.
1.25.16
नह्येनां शापसंसृष्टां कश्चिदुत्सहते पुमान् ।
निहन्तुं त्रिषु लोकेषु त्वामृते रघुनन्दन ॥ १.२५.१६ ॥
Atada pela maldição, nenhum homem nos três mundos ousaria matá-la, exceto tu, ó alegria dos Raghus.
1.25.17
नहि ते स्त्रीवधकृते घृणा कार्या नरोत्तम ।
चातुर्वर्ण्यहितार्थं कर्तव्यं राजसूनुना ॥ १.२५.१७ ॥
Ó melhor dos homens, não deves mostrar compaixão por se tratar de uma mulher. Para o bem das quatro ordens, é dever do filho do rei.
1.25.18
नृशंसमनृशंसं वा प्रजारक्षणकारणात् ।
पातकं वा सदोषं वा कर्तव्यं रक्षता सदा ॥ १.२५.१८ ॥
Pela proteção do povo, o protetor deve sempre fazer o que precisa ser feito, seja cruel ou não cruel, pecado ou falho.
1.25.19
राज्यभारनियुक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
अधर्म्यां जहि काकुत्स्थ धर्मो ह्यस्यां न विद्यते ॥ १.२५.१९ ॥
Este é o dever eterno daqueles encarregados do peso da realeza. Ó Kākutstha, mata esta mulher injusta, pois nela não há dharma.
1.25.20
श्रूयते हि पुरा शक्रो विरोचनसुतां नृप ।
पृथिवीं हन्तुमिच्छन्तीं मन्थरामभ्यसूदयत् ॥ १.२५.२० ॥
Conta-se que, em tempos antigos, Indra abateu Mantharā, filha de Virocana, que desejava destruir a terra.
1.25.21
विष्णुना च पुरा राम भृगुपत्नी पतिव्रता ।
अनिन्द्रं लोकमिच्छन्ती काव्यमाता निषूदिता ॥ १.२५.२१ ॥
E, ó Rāma, em tempos antigos Viṣṇu matou a esposa devota de Bhṛgu, que desejava um mundo sem Indra; ela era a mãe de Kāvya (Uśanas).
1.25.22
एतैश्चान्यैश्च बहुभी राजपुत्रैर्महात्मभिः ।
अधर्मसहिता नार्यो हताः पुरुषसत्तमैः ।
तस्मादेनां घृणां त्यक्त्वा जहि मच्छासनान्नृप ॥ १.२५.२२ ॥
Por estes e muitos outros príncipes magnânimos, os melhores dos homens, mulheres injustas foram mortas. Portanto, abandona a compaixão por ela e, por meu comando, mata-a, ó rei.