വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
अथ तस्याप्रमेयस्य मुनेर्वचनमुत्तमम्।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलः प्रत्युवाच शुभां गिरम् ॥ १.२५.१ ॥
അപ്പോൾ ആ അപ്രമേയനായ മുനിയുടെ ഉത്തമ വചനങ്ങൾ കേട്ട് പുരുഷശാർദ്ദൂലനായ രാമൻ ശുഭമായ വാക്കിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.25.2
अल्पवीर्या यदा यक्षी श्रूयते मुनिपुङ्गव ।
कथं नागसहस्रस्य धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.२ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, യക്ഷി അല്പബലമുള്ളവളെന്ന് കേൾക്കുന്നു; എന്നാൽ ഈ അബല ആയിരം ആനകളുടെ ബലം എങ്ങനെ ധരിക്കുന്നു?
1.25.3
इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा राघवस्यामितौजसः ।
हर्षयञ्श्लक्ष्णया वाचा सलक्ष्मणमरिन्दमम् ॥ १.२५.३ ॥
അമിതതേജസ്വിയായ രാഘവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മൃദുവായ വാക്കുകളാൽ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുള്ള ശത്രുദമനനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
1.25.4
विश्वामित्रोऽब्रवीद् वाक्यं शृणु येन बलोत्कटा ।
वरदानकृतं वीर्यं धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.४ ॥
വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: കേൾക്കുക, ഈ അബല വരദാനത്താൽ നേടിയ വീര്യത്താൽ വലിയ ബലം ധരിക്കുന്നു.
1.25.5
पूर्वमासीन्महायक्षः सुकेतुर्नाम वीर्यवान् ।
अनपत्यः शुभाचारः स च तेपे महत्तपः ॥ १.२५.५ ॥
മുൻപ് സുകേതു എന്ന പേരുള്ള വീര്യവാനായ മഹായക്ഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് സന്താനമില്ലായിരുന്നു; ശുഭാചാരനായ അവൻ മഹാതപസ്സ് ചെയ്തു.
1.25.6
पितामहस्तु सुप्रीतस्तस्य यक्षपतेस्तदा ।
कन्यारत्नं ददौ राम ताटकां नाम नामतः ॥ १.२५.६ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) ആ യക്ഷപതിയിൽ അതിസന്തുഷ്ടനായി, രാമാ, താടക എന്ന പേരുള്ള കന്യാരത്നത്തെ അവന് നൽകി.
1.25.7
ददौ नागसहस्रस्य बलं चास्याः पितामहः ।
न त्वेव पुत्रं यक्षाय ददौ चासौ महायशाः ॥ १.२५.७ ॥
മുത്തച്ഛൻ അവൾക്ക് ആയിരം ആനകളുടെ ബലം നൽകി; എന്നാൽ ആ മഹായശസ്വി യക്ഷന് പുത്രനെ നൽകിയില്ല.
1.25.8
तां तु बालां विवर्धन्तीं रूपयौवनशालिनीम् ।
जम्भपुत्राय सुन्दाय ददौ भार्यां यशस्विनीम् ॥ १.२५.८ ॥
വളർന്നുവരുന്ന, രൂപയൗവനങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ആ ബാലികയെ ജംഭപുത്രനായ സുന്ദന് ഭാര്യയായി നൽകി; അവൾ യശസ്വിനിയായിരുന്നു.
1.25.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षी पुत्रं व्यजायत ।
मारीचं नाम दुर्धर्षं यः शापाद् राक्षसोऽभवत् ॥ १.२५.९ ॥
കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ് ആ യക്ഷിക്ക് മാരീചൻ എന്ന ദുർധർഷനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ ശാപത്താൽ രാക്ഷസനായി.
1.25.10
सुन्दे तु निहते राम अगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ताटका सहपुत्रेण प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.२५.१० ॥
രാമാ, സുന്ദൻ കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം താടക മകനോടൊപ്പം ശ്രേഷ്ഠമുനിയായ അഗസ്ത്യനെ ആക്രമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.25.11
भक्षार्थं जातसंरम्भा गर्जन्ती साभ्यधावत ।
आपतन्तीं तु तां दृष्ट्वा अगस्त्यो भगवानृषिः ॥ १.२५.११ ॥
ഭക്ഷണത്തിനായി ക്രോധം നിറഞ്ഞ അവൾ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് പാഞ്ഞു; തന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുന്ന അവളെ കണ്ട ഭഗവാൻ ഋഷി അഗസ്ത്യൻ...
1.25.12
राक्षसत्वं भजस्वेति मारीचं व्याजहार सः ।
अगस्त्यः परमामर्षस्ताटकामपि शप्तवान् ॥ १.२५.१२ ॥
'രാക്ഷസത്വം പ്രാപിക്കുക' എന്ന് അദ്ദേഹം മാരീചനോട് പറഞ്ഞു; അത്യന്തം കോപിച്ച് താടകയെയും ശപിച്ചു.
1.25.13
पुरुषादी महायक्षी विकृता विकृतानना ।
इदं रूपम् विहायाशु दारुणं रूपमस्तु ते ॥ १.२५.१३ ॥
നരമാംസഭോജിനിയായ മഹായക്ഷീ, വികൃതരൂപവും വികൃതമുഖവുമുള്ളവളേ, ഈ രൂപം വിട്ട് വേഗം ഭയങ്കരരൂപം നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ.
1.25.14
सैषा शापकृतामर्षा ताटका क्रोधमूर्छिता ।
देशमुत्सादयत्येनमगस्त्याचरितं शुभम् ॥ १.२५.१४ ॥
ശാപത്താൽ കോപിച്ച്, ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിതയായ ഈ താടക, അഗസ്ത്യൻ സേവിച്ച ഈ ശുഭദേശത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
1.25.15
एनां राघव दुर्वृत्तां यक्षीं परमदारुणाम् ।
गोब्राह्मणहितार्थाय जहि दुष्टपराक्रमाम् ॥ १.२५.१५ ॥
രാഘവാ! പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ഹിതത്തിനായി, ദുർവൃത്തയും അതിഭയങ്കരിയും ദുഷ്ടപരാക്രമിയുമായ ഈ യക്ഷിയെ വധിക്കുക.
1.25.16
नह्येनां शापसंसृष्टां कश्चिदुत्सहते पुमान् ।
निहन्तुं त्रिषु लोकेषु त्वामृते रघुनन्दन ॥ १.२५.१६ ॥
ശാപബദ്ധയായ ഇവളെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊരു പുരുഷനും വധിക്കാൻ തുനിയില്ല, രഘുനന്ദനാ.
1.25.17
नहि ते स्त्रीवधकृते घृणा कार्या नरोत्तम ।
चातुर्वर्ण्यहितार्थं कर्तव्यं राजसूनुना ॥ १.२५.१७ ॥
നരോത്തമാ! സ്ത്രീവധത്തിൽ നിനക്ക് കരുണ തോന്നരുത്. നാല് വർണങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി രാജപുത്രൻ ഇത് ചെയ്യണം.
1.25.18
नृशंसमनृशंसं वा प्रजारक्षणकारणात् ।
पातकं वा सदोषं वा कर्तव्यं रक्षता सदा ॥ १.२५.१८ ॥
പ്രജാരക്ഷണത്തിനായി, അത് ക്രൂരമായാലും ക്രൂരമല്ലാത്തതായാലും, പാപമായാലും ദോഷമുള്ളതായാലും, രക്ഷകൻ എപ്പോഴും ചെയ്യണം.
1.25.19
राज्यभारनियुक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
अधर्म्यां जहि काकुत्स्थ धर्मो ह्यस्यां न विद्यते ॥ १.२५.१९ ॥
രാജ്യഭാരം ഏറ്റവർക്ക് ഇതാണ് സനാതന ധർമ്മം. ഹേ കാകുത്സ്ഥാ, ഈ അധർമ്മിണിയെ വധിക്കുക; ഇവളിൽ ധർമ്മമില്ല.
1.25.20
श्रूयते हि पुरा शक्रो विरोचनसुतां नृप ।
पृथिवीं हन्तुमिच्छन्तीं मन्थरामभ्यसूदयत् ॥ १.२५.२० ॥
പണ്ട് ഇന്ദ്രൻ വിരോചനന്റെ പുത്രിയായ മന്ഥരയെ വധിച്ചു എന്ന് കേൾക്കുന്നു; അവൾ ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
1.25.21
विष्णुना च पुरा राम भृगुपत्नी पतिव्रता ।
अनिन्द्रं लोकमिच्छन्ती काव्यमाता निषूदिता ॥ १.२५.२१ ॥
ഹേ രാമാ, പണ്ട് വിഷ്ണു ഭൃഗുവിന്റെ പതിവ്രതയായ ഭാര്യയെ വധിച്ചു; ഇന്ദ്രനില്ലാത്ത ലോകം ആഗ്രഹിച്ച അവൾ കാവ്യന്റെ (ഉശനസ്സിന്റെ) മാതാവായിരുന്നു.
1.25.22
एतैश्चान्यैश्च बहुभी राजपुत्रैर्महात्मभिः ।
अधर्मसहिता नार्यो हताः पुरुषसत्तमैः ।
तस्मादेनां घृणां त्यक्त्वा जहि मच्छासनान्नृप ॥ १.२५.२२ ॥
ഇവരാലും മറ്റു പലരാലും—മഹാത്മാക്കളായ രാജകുമാരന്മാരാലും പുരുഷോത്തമന്മാരാലും—അധർമ്മം ചെയ്ത പല സ്ത്രീകൾ വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ ദയ വെടിഞ്ഞ് എന്റെ ശാസനപ്രകാരം ഇവളെ വധിക്കുക, രാജാവേ.