ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
अथ तस्याप्रमेयस्य मुनेर्वचनमुत्तमम्।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलः प्रत्युवाच शुभां गिरम् ॥ १.२५.१ ॥
ତାପରେ ସେଇ ଅପ୍ରମେୟ ମୁନିଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବଚନ ଶୁଣି ପୁରୁଷଶାର୍ଦ୍ଦୂଳ ରାମ ଶୁଭ ବାଣୀରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
1.25.2
अल्पवीर्या यदा यक्षी श्रूयते मुनिपुङ्गव ।
कथं नागसहस्रस्य धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.२ ॥
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯକ୍ଷୀ ଅଳ୍ପବଳୀ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ; ତେବେ ଏହି ଅବଳା ହଜାର ହାତୀର ବଳ କିପରି ଧାରଣ କରେ?
1.25.3
इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा राघवस्यामितौजसः ।
हर्षयञ्श्लक्ष्णया वाचा सलक्ष्मणमरिन्दमम् ॥ १.२५.३ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଘବଙ୍କର ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, ମଧୁର ବାଣୀରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଶତ୍ରୁଦମନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି।
1.25.4
विश्वामित्रोऽब्रवीद् वाक्यं शृणु येन बलोत्कटा ।
वरदानकृतं वीर्यं धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.४ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ: ଶୁଣ, ଏହି ଅବଳା ବରଦାନରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବଳ ଧାରଣ କରେ।
1.25.5
पूर्वमासीन्महायक्षः सुकेतुर्नाम वीर्यवान् ।
अनपत्यः शुभाचारः स च तेपे महत्तपः ॥ १.२५.५ ॥
ପୂର୍ବେ ସୁକେତୁ ନାମକ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ମହାଯକ୍ଷ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ନ ଥିଲା; ସେ ଶୁଭାଚାରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ମହାତପସ୍ୟା କଲେ।
1.25.6
पितामहस्तु सुप्रीतस्तस्य यक्षपतेस्तदा ।
कन्यारत्नं ददौ राम ताटकां नाम नामतः ॥ १.२५.६ ॥
ସେତେବେଳେ ପିତାମହ (ବ୍ରହ୍ମା) ସେହି ଯକ୍ଷପତିଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ହେ ରାମ, ତାଟକା ନାମକ କନ୍ୟାରତ୍ନ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
1.25.7
ददौ नागसहस्रस्य बलं चास्याः पितामहः ।
न त्वेव पुत्रं यक्षाय ददौ चासौ महायशाः ॥ १.२५.७ ॥
ଅଜା ତାଙ୍କୁ ହଜାର ହାତୀର ବଳ ଦେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ମହାଯଶସ୍ୱୀ ଯକ୍ଷକୁ ପୁତ୍ର ଦେଲେ ନାହିଁ।
1.25.8
तां तु बालां विवर्धन्तीं रूपयौवनशालिनीम् ।
जम्भपुत्राय सुन्दाय ददौ भार्यां यशस्विनीम् ॥ १.२५.८ ॥
ବଢ଼ୁଥିବା, ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶୋଭିତ ସେହି ବାଳିକାକୁ ଜମ୍ଭପୁତ୍ର ସୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ରୂପେ ଦେଲେ; ସେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଥିଲେ।
1.25.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षी पुत्रं व्यजायत ।
मारीचं नाम दुर्धर्षं यः शापाद् राक्षसोऽभवत् ॥ १.२५.९ ॥
କିଛି ସମୟ ପରେ ସେହି ଯକ୍ଷୀଙ୍କର ମାରୀଚ ନାମକ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା; ସେ ଶାପରୁ ରାକ୍ଷସ ହେଲା।
1.25.10
सुन्दे तु निहते राम अगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ताटका सहपुत्रेण प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.२५.१० ॥
ହେ ରାମ, ସୁନ୍ଦ ନିହତ ହେବା ପରେ ତାଡ଼କା ପୁତ୍ର ସହ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
1.25.11
भक्षार्थं जातसंरम्भा गर्जन्ती साभ्यधावत ।
आपतन्तीं तु तां दृष्ट्वा अगस्त्यो भगवानृषिः ॥ १.२५.११ ॥
ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ କ୍ରୋଧରେ ଭରି ସେ ଗର୍ଜନ କରି ଧାଇଁଲା; ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭଗବାନ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ...
1.25.12
राक्षसत्वं भजस्वेति मारीचं व्याजहार सः ।
अगस्त्यः परमामर्षस्ताटकामपि शप्तवान् ॥ १.२५.१२ ॥
'ରାକ୍ଷସତ୍ୱ ପାଅ' ବୋଲି ସେ ମାରୀଚଙ୍କୁ କହିଲେ; ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ତାଡ଼କାକୁ ମଧ୍ୟ ଶାପ ଦେଲେ।
1.25.13
पुरुषादी महायक्षी विकृता विकृतानना ।
इदं रूपम् विहायाशु दारुणं रूपमस्तु ते ॥ १.२५.१३ ॥
ନରମାଂସଭୋଜୀ ମହାଯକ୍ଷୀ, ବିକୃତ ରୂପ ଓ ବିକୃତ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟା, ଏ ରୂପ ତ୍ୟାଗ କରି ଶୀଘ୍ର ଭୟଙ୍କର ରୂପ ତୁମର ହେଉ।
1.25.14
सैषा शापकृतामर्षा ताटका क्रोधमूर्छिता ।
देशमुत्सादयत्येनमगस्त्याचरितं शुभम् ॥ १.२५.१४ ॥
ଶାପରେ କ୍ରୋଧିତ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ଏହି ତାଟକା ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସେବିତ ଏହି ଶୁଭ ଦେଶକୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁଛି।
1.25.15
एनां राघव दुर्वृत्तां यक्षीं परमदारुणाम् ।
गोब्राह्मणहितार्थाय जहि दुष्टपराक्रमाम् ॥ १.२५.१५ ॥
ହେ ରାଘବ! ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ଏହି ଦୁରାଚାରିଣୀ, ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଦୁଷ୍ଟ ପରାକ୍ରମୀ ଯକ୍ଷୀକୁ ବଧ କର।
1.25.16
नह्येनां शापसंसृष्टां कश्चिदुत्सहते पुमान् ।
निहन्तुं त्रिषु लोकेषु त्वामृते रघुनन्दन ॥ १.२५.१६ ॥
ଶାପ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଏହି ନାରୀକୁ ତିନି ଲୋକରେ ତୁମ ବିନା କୌଣସି ପୁରୁଷ ବଧ କରିବାକୁ ସାହସ କରିବ ନାହିଁ, ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ।
1.25.17
नहि ते स्त्रीवधकृते घृणा कार्या नरोत्तम ।
चातुर्वर्ण्यहितार्थं कर्तव्यं राजसूनुना ॥ १.२५.१७ ॥
ହେ ନରୋତ୍ତମ! ସ୍ତ୍ରୀ ବଧ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୟା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ହିତ ପାଇଁ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏହା କରିବାକୁ ହିଁ ହେବ।
1.25.18
नृशंसमनृशंसं वा प्रजारक्षणकारणात् ।
पातकं वा सदोषं वा कर्तव्यं रक्षता सदा ॥ १.२५.१८ ॥
ପ୍ରଜାରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ସର୍ବଦା ତାହା କରିବା ଉଚିତ, ତାହା ନିଷ୍ଠୁର ହେଉ କି ଅନିଷ୍ଠୁର, ପାପ ହେଉ କି ଦୋଷଯୁକ୍ତ।
1.25.19
राज्यभारनियुक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
अधर्म्यां जहि काकुत्स्थ धर्मो ह्यस्यां न विद्यते ॥ १.२५.१९ ॥
ରାଜ୍ୟଭାର ବହନକାରୀଙ୍କର ଏହି ସନାତନ ଧର୍ମ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ଏହି ଅଧର୍ମିଣୀକୁ ବଧ କର; ଏଥିରେ ଧର୍ମ ନାହିଁ।
1.25.20
श्रूयते हि पुरा शक्रो विरोचनसुतां नृप ।
पृथिवीं हन्तुमिच्छन्तीं मन्थरामभ्यसूदयत् ॥ १.२५.२० ॥
ଶୁଣାଯାଏ ଯେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବିରୋଚନଙ୍କ କନ୍ୟା ମନ୍ଥରାକୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲା।
1.25.21
विष्णुना च पुरा राम भृगुपत्नी पतिव्रता ।
अनिन्द्रं लोकमिच्छन्ती काव्यमाता निषूदिता ॥ १.२५.२१ ॥
ହେ ରାମ, ପୂର୍ବକାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ଭୃଗୁଙ୍କ ପତିବ୍ରତା ପତ୍ନୀକୁ ବଧ କରିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରହୀନ ଲୋକ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସେ କାବ୍ୟଙ୍କ (ଉଶନସଙ୍କ) ମାତା ଥିଲେ।
1.25.22
एतैश्चान्यैश्च बहुभी राजपुत्रैर्महात्मभिः ।
अधर्मसहिता नार्यो हताः पुरुषसत्तमैः ।
तस्मादेनां घृणां त्यक्त्वा जहि मच्छासनान्नृप ॥ १.२५.२२ ॥
ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ମହାତ୍ମା ରାଜପୁତ୍ର—ପୁରୁଷୋତ୍ତମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ଅଧର୍ମଯୁକ୍ତ ଅନେକ ନାରୀ ବଧ ହୋଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ତ୍ୟାଗ କରି ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ଏହାକୁ ବଧ କର, ହେ ନୃପ।