Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.25.1
अथ तस्याप्रमेयस्य मुनेर्वचनमुत्तमम्।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलः प्रत्युवाच शुभां गिरम् ॥ १.२५.१ ॥
Da antwortete Rāma, der Tiger unter den Menschen, nachdem er die vortrefflichen Worte jenes unermesslichen Weisen gehört hatte, mit verheißungsvoller Rede.
1.25.2
अल्पवीर्या यदा यक्षी श्रूयते मुनिपुङ्गव ।
कथं नागसहस्रस्य धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.२ ॥
Bester der Weisen, man hört, dass eine Yakṣī wenig Kraft hat; wie trägt diese schwache Frau die Kraft von tausend Elefanten?
1.25.3
इत्युक्तं वचनं श्रुत्वा राघवस्यामितौजसः ।
हर्षयञ्श्लक्ष्णया वाचा सलक्ष्मणमरिन्दमम् ॥ १.२५.३ ॥
Als er diese Worte des Rāghava von unermesslicher Strahlkraft hörte, erfreute er mit sanfter Stimme den Feindebezwinger samt Lakṣmaṇa…
1.25.4
विश्वामित्रोऽब्रवीद् वाक्यं शृणु येन बलोत्कटा ।
वरदानकृतं वीर्यं धारयत्यबला बलम् ॥ १.२५.४ ॥
Viśvāmitra sprach: Höre, durch die Kraft, die ihr durch eine Gabe verliehen wurde, trägt diese schwache Frau gewaltige Stärke.
1.25.5
पूर्वमासीन्महायक्षः सुकेतुर्नाम वीर्यवान् ।
अनपत्यः शुभाचारः स च तेपे महत्तपः ॥ १.२५.५ ॥
Vor langer Zeit lebte ein großer, mächtiger Yakṣa namens Sukētu. Er war kinderlos, von gutem Wandel und übte große Askese.
1.25.6
पितामहस्तु सुप्रीतस्तस्य यक्षपतेस्तदा ।
कन्यारत्नं ददौ राम ताटकां नाम नामतः ॥ १.२५.६ ॥
Da schenkte ihm der Urgroßvater (Brahmā), hoch erfreut über diesen Herrn der Yakṣas, eine Edelstein unter den Töchtern namens Tāṭakā, o Rāma.
1.25.7
ददौ नागसहस्रस्य बलं चास्याः पितामहः ।
न त्वेव पुत्रं यक्षाय ददौ चासौ महायशाः ॥ १.२५.७ ॥
Der Großvater gab ihr die Kraft von tausend Elefanten, doch dem Yakṣa gab der Ruhmreiche keinen Sohn.
1.25.8
तां तु बालां विवर्धन्तीं रूपयौवनशालिनीम् ।
जम्भपुत्राय सुन्दाय ददौ भार्यां यशस्विनीम् ॥ १.२५.८ ॥
Dieses heranwachsende Mädchen, geschmückt mit Schönheit und Jugend, gab er als Gattin dem Sunda, Sohn des Jambha; sie war ruhmreich.
1.25.9
कस्यचित्त्वथ कालस्य यक्षी पुत्रं व्यजायत ।
मारीचं नाम दुर्धर्षं यः शापाद् राक्षसोऽभवत् ॥ १.२५.९ ॥
Nach einiger Zeit gebar die Yakṣī einen Sohn namens Mārīca, unbesiegbar, der durch einen Fluch zum Rākṣasa wurde.
1.25.10
सुन्दे तु निहते राम अगस्त्यमृषिसत्तमम् ।
ताटका सहपुत्रेण प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.२५.१० ॥
Rāma, nachdem Sunda erschlagen war, will Tāṭakā mit ihrem Sohn den besten der Weisen, Agastya, angreifen.
1.25.11
भक्षार्थं जातसंरम्भा गर्जन्ती साभ्यधावत ।
आपतन्तीं तु तां दृष्ट्वा अगस्त्यो भगवानृषिः ॥ १.२५.११ ॥
Voll Wut auf Nahrung stürmte sie brüllend heran; als der ehrwürdige Weise Agastya sie auf sich zustürzen sah...
1.25.12
राक्षसत्वं भजस्वेति मारीचं व्याजहार सः ।
अगस्त्यः परमामर्षस्ताटकामपि शप्तवान् ॥ १.२५.१२ ॥
Er sprach zu Mārīca: »Nimm den Zustand eines Rākṣasa an«; und in höchstem Zorn verfluchte er auch Tāṭakā.
1.25.13
पुरुषादी महायक्षी विकृता विकृतानना ।
इदं रूपम् विहायाशु दारुणं रूपमस्तु ते ॥ १.२५.१३ ॥
Große Yakṣī, Menschenfresserin, entstellt an Gestalt und verzerrt im Antlitz, lass diese Gestalt fahren; möge dir sogleich eine furchtbare Gestalt zuteilwerden.
1.25.14
सैषा शापकृतामर्षा ताटका क्रोधमूर्छिता ।
देशमुत्सादयत्येनमगस्त्याचरितं शुभम् ॥ १.२५.१४ ॥
Diese Tāṭakā, vom Fluch erzürnt und vom Zorn betäubt, verwüstet dieses von Agastya bewohnte, glückverheißende Land.
1.25.15
एनां राघव दुर्वृत्तां यक्षीं परमदारुणाम् ।
गोब्राह्मणहितार्थाय जहि दुष्टपराक्रमाम् ॥ १.२५.१५ ॥
O Rāghava, zum Wohl der Kühe und der Brāhmaṇen, erschlage diese Yakṣī von böser Gesinnung, überaus furchtbar, deren Kraft verderblich ist.
1.25.16
नह्येनां शापसंसृष्टां कश्चिदुत्सहते पुमान् ।
निहन्तुं त्रिषु लोकेषु त्वामृते रघुनन्दन ॥ १.२५.१६ ॥
Vom Fluch gebunden, wagt sie kein Mann in den drei Welten zu erschlagen, außer dir allein, o Wonne der Raghus.
1.25.17
नहि ते स्त्रीवधकृते घृणा कार्या नरोत्तम ।
चातुर्वर्ण्यहितार्थं कर्तव्यं राजसूनुना ॥ १.२५.१७ ॥
O Bester der Männer, Mitleid sollst du nicht zeigen, weil es eine Frau ist. Zum Wohl der vier Stände ist es die Pflicht des Königssohns.
1.25.18
नृशंसमनृशंसं वा प्रजारक्षणकारणात् ।
पातकं वा सदोषं वा कर्तव्यं रक्षता सदा ॥ १.२५.१८ ॥
Um des Schutzes der Untertanen willen muss der Beschützer stets tun, was zu tun ist, sei es grausam oder nicht grausam, eine Sünde oder fehlerhaft.
1.25.19
राज्यभारनियुक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
अधर्म्यां जहि काकुत्स्थ धर्मो ह्यस्यां न विद्यते ॥ १.२५.१९ ॥
Dies ist die ewige Pflicht derer, die mit der Last der Herrschaft betraut sind. O Kākutstha, erschlage diese unrechtmäßige Frau, denn in ihr ist kein Dharma.
1.25.20
श्रूयते हि पुरा शक्रो विरोचनसुतां नृप ।
पृथिवीं हन्तुमिच्छन्तीं मन्थरामभ्यसूदयत् ॥ १.२५.२० ॥
Man erzählt, dass Indra einst Mantharā, die Tochter Virocanas, erschlug, die die Erde zerstören wollte.
1.25.21
विष्णुना च पुरा राम भृगुपत्नी पतिव्रता ।
अनिन्द्रं लोकमिच्छन्ती काव्यमाता निषूदिता ॥ १.२५.२१ ॥
Und, o Rāma, einst erschlug Viṣṇu die treue Gattin Bhṛgus, die eine Welt ohne Indra wünschte; sie war die Mutter Kāvyas (Uśanas).
1.25.22
एतैश्चान्यैश्च बहुभी राजपुत्रैर्महात्मभिः ।
अधर्मसहिता नार्यो हताः पुरुषसत्तमैः ।
तस्मादेनां घृणां त्यक्त्वा जहि मच्छासनान्नृप ॥ १.२५.२२ ॥
Durch diese und viele andere großherzige Prinzen, die besten der Männer, wurden unrechte Frauen erschlagen. Darum lege Mitleid mit ihr ab und erschlage sie auf meinen Befehl, o König.