رامايانا فالميكي · السارغا 1.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.26.1
मुनेर्वचनमक्लीबं श्रुत्वा नरवरात्मजः ।
राघवः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रत्युवाच दृढव्रतः ॥ १.२६.१ ॥
لما سمع راغافا، ابن أفضل الرجال، الثابت العزم، كلام الحكيم الحازم، ضم كفيه وأجاب.
1.26.2
पितुर्वचननिर्देशात् पितुर्वचनगौरवात् ।
वचनं कौशिकस्येति कर्तव्यमविशङ्कया ॥ १.२६.२ ॥
بأمر كلمة أبي، وإجلالاً لكلمة أبي، يجب تنفيذ قول كوشيكا دون تردد.
1.26.4
अनुशिष्टोऽस्म्ययोध्यायां गुरुमध्ये महात्मना ।
पित्रा दशरथेनाहं नावज्ञेयं हि तद्वचः ॥१-२६-१३
सोऽहं पितुर्वचः श्रुत्वा शासनाद् ब्रह्मवादिनः ।
करिष्यामि न संदेहस्ताटकावधमुत्तमम् ॥ १.२६.४ ॥
لقد علّمني في أيوديا، بين الكبار، أبي العظيم داشاراثا، ولا ينبغي إهمال كلمته. فإذ سمعت كلمة أبي وأمر هذا المتكلم بالبراهمان، سأنفّذ بلا ريب القتل الفاضل لتاتاكا.
1.26.5
गोब्राह्मणहितार्थाय देशस्य च हिताय च ।
तव चैवाप्रमेयस्य वचनं कर्तुमुद्यतः ॥ १.२६.५ ॥
من أجل خير الأبقار والبراهمة، ولخير البلاد، ولإنجاز قولك أيها اللامتناهي، أنا مستعد للعمل.
1.26.6
एवमुक्त्वा धनुर्मध्ये बद्ध्वा मुष्टिमरिन्दमः ।
ज्याघोषमकरोत् तीव्रं दिशः शब्देन नादयन् ॥ १.२६.६ ॥
وبعدما تكلم هكذا، قبض قاهر الأعداء على القوس من وسطه، وأحدث طنيناً قوياً للوتر، فدوّت الجهات بالصوت.
1.26.7
तेन शब्देन वित्रस्तास्ताटकावनवासिनः ।
ताटका च सुसंक्रुद्धा तेन शब्देन मोहिता ॥ १.२६.७ ॥
فارتعد سكان غابة تاتاكا خوفاً من ذلك الصوت، وتحيّرت تاتاكا الشديدة الغضب بذلك الصوت نفسه.
1.26.8
तं शब्दमभिनिध्याय राक्षसी क्रोधमूर्छिता ।
श्रुत्वा चाभ्यद्रवत् क्रुद्धा यत्र शब्दो विनिःसृतः ॥ १.२६.८ ॥
وحين سمعت تلك الصوت وتدبّرته، اندفعت الراكشاسية المغمورة بالغضب، هائجةً نحو المكان الذي انبعث منه الصوت.
1.26.9
तां दृष्ट्वा राघवः क्रुद्धां विकृतां विकृताननाम् ।
प्रमाणेनातिवृद्धां च लक्ष्मणं सोऽभ्यभाषत ॥ १.२६.९ ॥
ولما رأى راغافا تلك الراكشاسية، مغتاظةً ذات وجه مشوّه وجسمٍ ضخمٍ جدًا، قال للكشمانا هذا.
1.26.10
पश्य लक्ष्मण यक्षिण्या भैरवं दारुणं वपुः ।
भिद्येरन् दर्शनादस्या भीरूणां हृदयानि च ॥ १.२६.१० ॥
انظر يا لكشمانا إلى هيئة هذه اليكشينية المرعبة الفظيعة؛ فلو رآها الجبناء لتفطّرت قلوبهم.
1.26.11
एतां पश्य दुराधर्षां मायाबलसमन्विताम् ।
विनिवृत्तां करोम्यद्य हृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.११ ॥
انظر إليها؛ إنها منيعة، مزودة بقوة السحر. سأعيدها اليوم بعد أن أقطع أذنيها وطرفي أنفها.
1.26.12
न ह्येनामुत्सहे हन्तुं स्त्रीस्वभावेन रक्षिताम् ।
वीर्यं चास्या गतिं चैव हन्यामिति हि मे मतिः ॥ १.२६.१२ ॥
لستُ راغبًا في قتلها، لأنها محمية بطبيعتها الأنثوية؛ لكن عزمي أن أبطل قوتها وحركتها.
1.26.13
एवं ब्रुवाणे रामे तु ताटका क्रोधमूर्छिता ।
उद्यम्य बाहू गर्जन्ती राममेवाभ्यधावत ॥ १.२६.१३ ॥
وبينما كان راما يتكلم هكذا، رفعت تاتاكا ذراعيها، المغمورة بالغضب، وزأرت واندفعت نحو راما مباشرةً.
1.26.14
विश्वामित्रस्तु ब्रह्मर्षिर्हुंकारेणाभिभर्त्स्य ताम् ।
स्वस्ति राघवयोरस्तु जयं चैवाभ्यभाषत ॥ १.२६.१४ ॥
فزجرها البراهمارشي فيشفاميتْرا بصيحةٍ «هُمْ» وقال: «ليكن الخير للراغافَين، وليكن النصر لهما.»
1.26.15
उद्धुन्वाना रजो घोरं ताटका राघवावुभौ ।
रजोमेघेन महता मुहूर्तं सा व्यमोहयत् ॥ १.२६.१५ ॥
أثارت طاكا غباراً مرعباً، فحيّرت الراغافَين لحظة بسحابة عظيمة من الغبار.
1.26.16
ततो मायां समास्थाय शिलावर्षेण राघवौ ।
अवाकिरत् सुमहता ततश्चुक्रोध राघवः ॥ १.२६.१६ ॥
ثم لجأت إلى المايا فأمطرت الراغافَين بوابلٍ عظيم من الحجارة، فغضب الراغافا (راما).
1.26.17
शिलावर्षं महत् तस्याः शरवर्षेण राघवः ।
प्रतिवार्योपधावन्त्याः करौ चिच्छेद पत्रिभिः ॥ १.२६.१७ ॥
فصدّ الراغافا (راما) وابلها العظيم من الحجارة بوابل من السهام، وقطع بالسهام ذراعيها وهي تندفع نحوه.
1.26.18
ततश्च्छिन्नभुजां श्रान्तामभ्याशे परिगर्जतीम् ।
सौमित्रिरकरोत् क्रोधाद्धृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.१८ ॥
ثم جعلها سَوميتري (لاكشمانا) في غضب، وقد قُطعت ذراعاها وأنهكها التعب وهي تزمجر قريباً، ذات أذنين وطرف أنفٍ مقطوعين.
1.26.19
कामरूपधरा सा तु कृत्वा रूपाण्यनेकशः ।
अन्तर्धानं गता यक्षी मोहयन्ती स्वमायया ॥ १.२६.१९ ॥
تلك اليَكْشِنِي القادرة على اتخاذ أي هيئة تشاء، صنعت أشكالاً كثيرة واختفت، مُحيِّرةً إياهما بسحرها.
1.26.20
अश्मवर्षं विमुञ्चन्ती भैरवं विचचार सा ॥
ततस्तावश्मवर्षेण कीर्यमाणौ समन्ततः ॥ १.२६.२० ॥
وكانت تتجول مطلقة مطرًا من الحجارة مرعبًا. فإذا بالاثنين، وقد غمرتهما الحجارة من كل جانب،
1.26.21
दृष्ट्वा गाधिसुतः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत् ।
अलं ते घृणया राम पापैषा दुष्टचारिणी ॥ १.२६.२१ ॥
فلما رأى ذلك قال ابن غادي المجيد هذه الكلمات: «يكفيك الشفقة يا راما؛ فهذه آثمة سيئة السلوك،
1.26.22
यज्ञविघ्नकरी यक्षी पुरा वर्धेत मायया ।
वध्यतां तावदेवैषा पुरा संध्या प्रवर्तते ॥ १.२६.२२ ॥
وهذه اليكشية المعيقة للقرابين ستزداد قوة بسحرها؛ فلتُقتل الآن، فقد أقبل الغسق.»
1.26.23
रक्षांसि संध्याकाले तु दुर्धर्षाणि भवन्ति हि ।
इत्युक्तः स तु तां यक्षीमश्मवृष्ट्याभिवर्षणीम् ॥ १.२६.२३ ॥
«فإن الراكشاسات في وقت الغسق لا تُقهر حقًا.» فلما قيل له ذلك توجّه نحو تلك اليكشية الممطِرة للحجارة.
1.26.24
दर्शयञ्शब्दवेधित्वं तां रुरोध स सायकैः ।
सा रुद्धा बाणजालेन मायाबलसमन्विता ॥ १.२६.२४ ॥
مُظهرًا براعته في الإصابة بالصوت، صدّها بالسهام. فحُبست بشبكة السهام، وهي وإن كانت ذات قوة السحر،
1.26.25
अभिदुद्राव काकुत्स्थं लक्ष्मणं च विनेषुदी ।
तामापतन्तीं वेगेन विक्रान्तामशनीमिव ॥ १.२६.२५ ॥
اندفعت نحو راما من سلالة كاكوتستها ولاكشمانا تضربهما. فلما أقبلت مسرعةً تلك الباسلة، استقبلها كأنها الصاعقة.
1.26.26
शरेणोरसि विव्याध सा पपात ममार च ।
तां हतां भीमसंकाशां दृष्ट्वा सुरपतिस्तदा ॥ १.२६.२६ ॥
أصاب راما صدرها بسهم، فسقطت ومانت. فلما رأى سيد الآلهة تلك المرعبة المنظر قد قُتلت، عندئذٍ...
1.26.27
साधु साध्विति काकुत्स्थं सुराश्चाप्यभिपूजयन् ।
उवाच परमप्रीतः सहस्राक्षः पुरन्दरः ॥ १.२६.२७ ॥
قائلين «أحسنت! أحسنت!»، كرّم الآلهةُ أيضاً راما من سلالة كاكوتستها. فقال الكثير الفرح، ذو الألف عين، بورندرا (إندرا)...
1.26.28
सुराश्च सर्वे संहृष्टा विश्वामित्रमथाब्रुवन् ।
मुने कौशिक भद्रं ते सेन्द्राः सर्वे मरुद्गणाः ॥ १.२६.२८ ॥
ثم قالت جميع الآلهة، وقد سُرّوا كل السرور، لفيشفاميترا: «أيها الحكيم كوشيكا، لك الخير! جميع جماعات المارُوت مع إندرا...
1.26.29
तोषिताः कर्मणानेन स्नेहं दर्शय राघवे ।
प्रजापतेः कृशाश्वस्य पुत्रान् सत्यपराक्रमान् ॥ १.२६.२९ ॥
«لقد سررنا بهذا العمل. أظهر محبتك لراغافا؛ لأبناء براجاباتي كوشاشفا، ذوي البأس الحق...
1.26.30
तपोबलभृतो ब्रह्मन् राघवाय निवेदय ।
पात्रभूतश्च ते ब्रह्मंस्तवानुगमने रतः ॥ १.२६.३० ॥
«أيها البراهمي، قدّم لراغافا هؤلاء حاملي قوة التقشف. أيها البراهمي، إنه أهلٌ لك، متفانٍ في اتباعك...
1.26.31
कर्तव्यं सुमहत् कर्म सुराणां राजसूनुना ।
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुर्हृष्टा विहायसम् ॥ १.२६.३१ ॥
«يجب أن يقوم ابن الملك بالعمل العظيم للآلهة». وبعد أن قالوا هذا، مضت الآلهة كلها مسرورة نحو السماء.
1.26.32
विश्वामित्रं पूजयन्तस्ततः संध्या प्रवर्तते ।
ततो मुनिवरः प्रीतस्ताटकावधतोषितः ॥ १.२६.३२ ॥
وبينما كانوا يكرمون فيشفاميتْرا، حلّ المساء. فسُرّ أفضل الحكماء، راضياً بقتل تاطكا.
1.26.33
मूर्ध्नि राममुपाघ्राय इदं वचनमब्रवीत् ।
इहाद्य रजनीं राम वसाम शुभदर्शन ॥ १.२६.३३ ॥
قبّل رأس راما وقال هذه الكلمات: «يا راما، يا ذا النظرة المباركة، لنبِتْ هنا هذه الليلة.»
1.26.34
श्वः प्रभाते गमिष्यामस्तदाश्रमपदं मम ।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा हृष्टो दशरथात्मजः ॥ १.२६.३४ ॥
«غداً عند الفجر نمضي إلى ناسكي الخاص.» ولما سمع كلام فيشفاميتْرا، سُرّ ابن داشرتا.
1.26.35
उवास रजनीं तत्र ताटकाया वने सुखम् ।
मुक्तशापं वनं तच्च तस्मिन्नेव तदाहनि ।
रमणीयं विबभ्राज यथा चैत्ररथं वनम् ॥ १.२६.३५ ॥
هناك في غابة تاطكا قضى الليلة في سعادة. وفي ذلك اليوم نفسه أشرقت تلك الغابة، متحررة من لعنتها، رائعةً كغابة تشايترَتْها.
1.26.36
निहत्य तां यक्षसुतां स रामः
प्रशस्यमानः सुरसिद्धसङ्घैः ।
उवास तस्मिन् मुनिना सहैव
प्रभातवेलां प्रतिबोध्यमानः ॥ १.२६.३६ ॥
بعد أن قتل ابنة اليكشا تلك، بقي راما هناك مع الحكيم، يمدحه جمع من الآلهة والسِّدْهات، واستُيقظ عند وقت الفجر.