വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.26.1
मुनेर्वचनमक्लीबं श्रुत्वा नरवरात्मजः ।
राघवः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रत्युवाच दृढव्रतः ॥ १.२६.१ ॥
മുനിയുടെ ദൃഢമായ വാക്ക് കേട്ട്, നരശ്രേഷ്ഠന്റെ പുത്രനും ദൃഢവ്രതനുമായ രാഘവൻ കൈകൂപ്പി മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.26.2
पितुर्वचननिर्देशात् पितुर्वचनगौरवात् ।
वचनं कौशिकस्येति कर्तव्यमविशङ्कया ॥ १.२६.२ ॥
പിതാവിന്റെ വചനനിർദേശത്താലും പിതാവിന്റെ വചനഗൗരവത്താലും, കൗശികന്റെ ഈ വാക്ക് സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യണം.
1.26.4
अनुशिष्टोऽस्म्ययोध्यायां गुरुमध्ये महात्मना ।
पित्रा दशरथेनाहं नावज्ञेयं हि तद्वचः ॥१-२६-१३
सोऽहं पितुर्वचः श्रुत्वा शासनाद् ब्रह्मवादिनः ।
करिष्यामि न संदेहस्ताटकावधमुत्तमम् ॥ १.२६.४ ॥
അയോധ്യയിൽ മുതിർന്നവരുടെ മധ്യത്തിൽ മഹാത്മാവായ പിതാവ് ദശരഥൻ എന്നെ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവിടുത്തെ വാക്ക് അവഗണിക്കരുത്. അതിനാൽ പിതാവിന്റെ വാക്കും ബ്രഹ്മവാദിയായ മുനിയുടെ ശാസനവും കേട്ട് സംശയമില്ലാതെ ഉത്തമമായ താടകാവധം ഞാൻ ചെയ്യും.
1.26.5
गोब्राह्मणहितार्थाय देशस्य च हिताय च ।
तव चैवाप्रमेयस्य वचनं कर्तुमुद्यतः ॥ १.२६.५ ॥
പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും നന്മയ്ക്കായും, ദേശത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായും, അളക്കാനാവാത്ത അങ്ങയുടെ വാക്ക് നിറവേറ്റുവാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
1.26.6
एवमुक्त्वा धनुर्मध्ये बद्ध्वा मुष्टिमरिन्दमः ।
ज्याघोषमकरोत् तीव्रं दिशः शब्देन नादयन् ॥ १.२६.६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശത്രുനിഗ്രഹകനായ രാമൻ വില്ലിന്റെ നടുവിൽ മുഷ്ടി ബന്ധിച്ച് കഠിനമായ ഞാണൊലി മുഴക്കി; ആ ശബ്ദത്താൽ ദിക്കുകൾ മുഴങ്ങി.
1.26.7
तेन शब्देन वित्रस्तास्ताटकावनवासिनः ।
ताटका च सुसंक्रुद्धा तेन शब्देन मोहिता ॥ १.२६.७ ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ താടകാവനത്തിലെ വാസികൾ ഭയന്നു; അതിക്രുദ്ധയായ താടകയും ആ ശബ്ദത്താൽ മോഹിതയായി.
1.26.8
तं शब्दमभिनिध्याय राक्षसी क्रोधमूर्छिता ।
श्रुत्वा चाभ्यद्रवत् क्रुद्धा यत्र शब्दो विनिःसृतः ॥ १.२६.८ ॥
ആ ശബ്ദം ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ട്, ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിതയായ രാക്ഷസി, കുപിതയായി ആ ശബ്ദം ഉയർന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.
1.26.9
तां दृष्ट्वा राघवः क्रुद्धां विकृतां विकृताननाम् ।
प्रमाणेनातिवृद्धां च लक्ष्मणं सोऽभ्यभाषत ॥ १.२६.९ ॥
കോപിച്ചവളും വികൃതമുഖിയും അതിവിപുലശരീരിണിയുമായ ആ രാക്ഷസിയെ കണ്ട രാഘവൻ ലക്ഷ്മണനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.26.10
पश्य लक्ष्मण यक्षिण्या भैरवं दारुणं वपुः ।
भिद्येरन् दर्शनादस्या भीरूणां हृदयानि च ॥ १.२६.१० ॥
ലക്ഷ്മണാ, ഈ യക്ഷിണിയുടെ ഭയങ്കരവും ഘോരവുമായ രൂപം നോക്കൂ. ഇവളുടെ ദർശനത്താൽ ഭീരുക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പോകും.
1.26.11
एतां पश्य दुराधर्षां मायाबलसमन्विताम् ।
विनिवृत्तां करोम्यद्य हृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.११ ॥
ഇവളെ നോക്കൂ, ഇവൾ ദുർധർഷയും മായാബലമുള്ളവളുമാണ്. ഇന്നുതന്നെ ഇവളുടെ ചെവിയും മൂക്കിന്റെ അഗ്രവും ഛേദിച്ച് ഇവളെ തിരിച്ചയക്കും.
1.26.12
न ह्येनामुत्सहे हन्तुं स्त्रीस्वभावेन रक्षिताम् ।
वीर्यं चास्या गतिं चैव हन्यामिति हि मे मतिः ॥ १.२६.१२ ॥
ഇവളെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ ഉത്സാഹിക്കുന്നില്ല; സ്ത്രീസ്വഭാവത്താൽ ഇവൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവളുടെ വീര്യവും ഗതിയും ഞാൻ നശിപ്പിക്കും എന്നതാണ് എന്റെ തീരുമാനം.
1.26.13
एवं ब्रुवाणे रामे तु ताटका क्रोधमूर्छिता ।
उद्यम्य बाहू गर्जन्ती राममेवाभ्यधावत ॥ १.२६.१३ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, ക്രോധത്താൽ മൂർച്ഛിതയായ താടക കൈകൾ ഉയർത്തി ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് രാമന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.
1.26.14
विश्वामित्रस्तु ब्रह्मर्षिर्हुंकारेणाभिभर्त्स्य ताम् ।
स्वस्ति राघवयोरस्तु जयं चैवाभ्यभाषत ॥ १.२६.१४ ॥
ബ്രഹ്മർഷി വിശ്വാമിത്രൻ ഹുങ്കാരത്താൽ അവളെ ശാസിച്ച് പറഞ്ഞു: 'രാഘവന്മാർക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ, ജയമുണ്ടാകട്ടെ.'
1.26.15
उद्धुन्वाना रजो घोरं ताटका राघवावुभौ ।
रजोमेघेन महता मुहूर्तं सा व्यमोहयत् ॥ १.२६.१५ ॥
ഭയങ്കരമായ പൊടി ഇളക്കി, താടക രാഘവന്മാരെ ഇരുവരെയും മഹാ പൊടിമേഘത്താൽ ഒരു നിമിഷം മോഹിപ്പിച്ചു.
1.26.16
ततो मायां समास्थाय शिलावर्षेण राघवौ ।
अवाकिरत् सुमहता ततश्चुक्रोध राघवः ॥ १.२६.१६ ॥
പിന്നെ മായയെ ആശ്രയിച്ച് അവൾ രാഘവന്മാരുടെ മേൽ മഹാ ശിലാവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; അപ്പോൾ രാഘവൻ കോപിച്ചു.
1.26.17
शिलावर्षं महत् तस्याः शरवर्षेण राघवः ।
प्रतिवार्योपधावन्त्याः करौ चिच्छेद पत्रिभिः ॥ १.२६.१७ ॥
അവളുടെ മഹാ ശിലാവർഷത്തെ രാഘവൻ (രാമൻ) ശരവർഷത്താൽ തടുത്തു; പാഞ്ഞടുത്ത അവളുടെ ഇരു കൈകളും അമ്പുകളാൽ മുറിച്ചു.
1.26.18
ततश्च्छिन्नभुजां श्रान्तामभ्याशे परिगर्जतीम् ।
सौमित्रिरकरोत् क्रोधाद्धृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.१८ ॥
പിന്നെ കൈകൾ മുറിഞ്ഞ്, ക്ഷീണിച്ച്, അടുത്ത് ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവളെ സൗമിത്രി (ലക്ഷ്മണൻ) കോപത്താൽ ചെവിയും മൂക്കിന്റെ അഗ്രവും മുറിച്ചവളാക്കി.
1.26.19
कामरूपधरा सा तु कृत्वा रूपाण्यनेकशः ।
अन्तर्धानं गता यक्षी मोहयन्ती स्वमायया ॥ १.२६.१९ ॥
ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ള ആ യക്ഷി പലവിധ രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച്, സ്വമായയാൽ മോഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷയായി.
1.26.20
अश्मवर्षं विमुञ्चन्ती भैरवं विचचार सा ॥
ततस्तावश्मवर्षेण कीर्यमाणौ समन्ततः ॥ १.२६.२० ॥
അവൾ ഭയങ്കരമായി കല്ലുമഴ പെയ്യിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു. അപ്പോൾ കല്ലുമഴയാൽ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും മൂടപ്പെട്ട ആ ഇരുവരും.
1.26.21
दृष्ट्वा गाधिसुतः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत् ।
अलं ते घृणया राम पापैषा दुष्टचारिणी ॥ १.२६.२१ ॥
ഗാധിയുടെ പുത്രനായ ശ്രീമാൻ ഇതു കണ്ടിട്ട് ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു: രാമാ, നിനക്ക് ദയ മതി; ഇവൾ പാപിനിയും ദുഷ്ടമായി പെരുമാറുന്നവളുമാണ്.
1.26.22
यज्ञविघ्नकरी यक्षी पुरा वर्धेत मायया ।
वध्यतां तावदेवैषा पुरा संध्या प्रवर्तते ॥ १.२६.२२ ॥
യാഗത്തിന് വിഘ്നം വരുത്തുന്ന ഈ യക്ഷി മായയാൽ വളർന്നുപോകും; ഇപ്പോൾതന്നെ ഇവളെ വധിക്കുക, സന്ധ്യ ആരംഭിക്കുകയാണ്.
1.26.23
रक्षांसि संध्याकाले तु दुर्धर्षाणि भवन्ति हि ।
इत्युक्तः स तु तां यक्षीमश्मवृष्ट्याभिवर्षणीम् ॥ १.२६.२३ ॥
സന്ധ്യാകാലത്ത് രാക്ഷസന്മാർ തീർച്ചയായും ദുർജയരാകുന്നു. ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട അദ്ദേഹം കല്ലുമഴ പെയ്യിക്കുന്ന ആ യക്ഷിയുടെ നേരെ.
1.26.24
दर्शयञ्शब्दवेधित्वं तां रुरोध स सायकैः ।
सा रुद्धा बाणजालेन मायाबलसमन्विता ॥ १.२६.२४ ॥
ശബ്ദവേധി വൈദഗ്ധ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം അമ്പുകളാൽ അവളെ തടഞ്ഞു. അമ്പുകളുടെ വലയാൽ തടയപ്പെട്ട അവൾ, മായാബലമുള്ളവളെങ്കിലും.
1.26.25
अभिदुद्राव काकुत्स्थं लक्ष्मणं च विनेषुदी ।
तामापतन्तीं वेगेन विक्रान्तामशनीमिव ॥ १.२६.२५ ॥
അവൾ കാകുത്സ്ഥനായ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു, അവരുടെ മേൽ പ്രഹരിച്ചു. വേഗത്തിൽ വരുന്ന ആ വീര്യവതിയെ, ഇടിമിന്നൽപോലെ.
1.26.26
शरेणोरसि विव्याध सा पपात ममार च ।
तां हतां भीमसंकाशां दृष्ट्वा सुरपतिस्तदा ॥ १.२६.२६ ॥
രാമൻ അമ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ മാറിൽ എയ്തു; അവൾ വീണു മരിച്ചു. ഭീകരരൂപിണിയായ അവൾ വധിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ടപ്പോൾ, അന്നു ദേവാധിപതി...
1.26.27
साधु साध्विति काकुत्स्थं सुराश्चाप्यभिपूजयन् ।
उवाच परमप्रीतः सहस्राक्षः पुरन्दरः ॥ १.२६.२७ ॥
"സാധു! സാധു!" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവന്മാരും കാകുത്സ്ഥനായ രാമനെ ആദരിച്ചു. അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ സഹസ്രാക്ഷൻ, പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) പറഞ്ഞു...
1.26.28
सुराश्च सर्वे संहृष्टा विश्वामित्रमथाब्रुवन् ।
मुने कौशिक भद्रं ते सेन्द्राः सर्वे मरुद्गणाः ॥ १.२६.२८ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും അതിസന്തുഷ്ടരായി വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു: "മുനേ കൗശികാ, നിനക്ക് മംഗളം! ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ മരുദ്ഗണങ്ങളെല്ലാം...
1.26.29
तोषिताः कर्मणानेन स्नेहं दर्शय राघवे ।
प्रजापतेः कृशाश्वस्य पुत्रान् सत्यपराक्रमान् ॥ १.२६.२९ ॥
"ഈ കർമ്മത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരായി. രാഘവനോടുള്ള സ്നേഹം കാട്ടുക; പ്രജാപതി കുശാശ്വന്റെ സത്യപരാക്രമികളായ പുത്രന്മാരെ...
1.26.30
तपोबलभृतो ब्रह्मन् राघवाय निवेदय ।
पात्रभूतश्च ते ब्रह्मंस्तवानुगमने रतः ॥ १.२६.३० ॥
"ബ്രഹ്മാവേ, തപോബലമുള്ള ഇവരെ രാഘവന് സമർപ്പിക്കുക. ബ്രഹ്മാവേ, അവൻ നിനക്കു യോഗ്യനായ പാത്രമാണ്; നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽ ആസക്തനായവൻ...
1.26.31
कर्तव्यं सुमहत् कर्म सुराणां राजसूनुना ।
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुर्हृष्टा विहायसम् ॥ १.२६.३१ ॥
"ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ കർമ്മം രാജപുത്രൻ ചെയ്യണം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാരെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് പോയി.
1.26.32
विश्वामित्रं पूजयन्तस्ततः संध्या प्रवर्तते ।
ततो मुनिवरः प्रीतस्ताटकावधतोषितः ॥ १.२६.३२ ॥
വിശ്വാമിത്രനെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അപ്പോൾ സന്ധ്യ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ താടകാവധത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായി പ്രസന്നനായി.
1.26.33
मूर्ध्नि राममुपाघ्राय इदं वचनमब्रवीत् ।
इहाद्य रजनीं राम वसाम शुभदर्शन ॥ १.२६.३३ ॥
രാമന്റെ തലയിൽ മുകർന്ന് അദ്ദേഹം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'രാമാ, ശുഭദർശനാ, ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാം.'
1.26.34
श्वः प्रभाते गमिष्यामस्तदाश्रमपदं मम ।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा हृष्टो दशरथात्मजः ॥ १.२६.३४ ॥
'നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ നമ്മൾ എന്റെ ആ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകും.' വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദശരഥപുത്രൻ സന്തുഷ്ടനായി.
1.26.35
उवास रजनीं तत्र ताटकाया वने सुखम् ।
मुक्तशापं वनं तच्च तस्मिन्नेव तदाहनि ।
रमणीयं विबभ्राज यथा चैत्ररथं वनम् ॥ १.२६.३५ ॥
അവിടെ താടകയുടെ വനത്തിൽ അവർ സുഖമായി രാത്രി കഴിച്ചു. അന്നുതന്നെ ആ വനം ശാപമുക്തമായി ചൈത്രരഥവനം പോലെ മനോഹരമായി പ്രകാശിച്ചു.
1.26.36
निहत्य तां यक्षसुतां स रामः
प्रशस्यमानः सुरसिद्धसङ्घैः ।
उवास तस्मिन् मुनिना सहैव
प्रभातवेलां प्रतिबोध्यमानः ॥ १.२६.३६ ॥
ആ യക്ഷകന്യകയെ വധിച്ച രാമൻ, ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധസംഘങ്ങളുടെയും പ്രശംസ ഏറ്റുവാങ്ങി മുനിയോടൊപ്പം അവിടെ താമസിച്ചു; പ്രഭാതവേളയിൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടു.