รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.26

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.26.1

मुनेर्वचनमक्लीबं श्रुत्वा नरवरात्मजः ।
राघवः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रत्युवाच दृढव्रतः ॥ १.२६.१ ॥

ราฆวะ ผู้เป็นบุตรของบุรุษผู้ประเสริฐ มีความมั่นคงในคำปฏิญาณ ได้ฟังถ้อยคำของฤๅษีที่ไม่สั่นคลอน จึงประนมมือกล่าวตอบ

1.26.2

पितुर्वचननिर्देशात् पितुर्वचनगौरवात् ।
वचनं कौशिकस्येति कर्तव्यमविशङ्कया ॥ १.२६.२ ॥

ด้วยบิดาสั่งให้ปฏิบัติ และด้วยความเคารพในถ้อยคำของบิดา ถ้อยคำของเการิกะจึงต้องปฏิบัติโดยไม่ลังเล

1.26.4

अनुशिष्टोऽस्म्ययोध्यायां गुरुमध्ये महात्मना ।
पित्रा दशरथेनाहं नावज्ञेयं हि तद्वचः ॥१-२६-१३
सोऽहं पितुर्वचः श्रुत्वा शासनाद् ब्रह्मवादिनः ।
करिष्यामि न संदेहस्ताटकावधमुत्तमम् ॥ १.२६.४ ॥

ในอโยธยา ท่ามกลางผู้อาวุโส บิดาผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่คือท้าวทศรถได้สั่งสอนข้า และถ้อยคำของท่านไม่ควรถูกละเลย ดังนั้น ข้าได้ฟังถ้อยคำของบิดาและคำสั่งของผู้กล่าวพรหมวาทีนี้แล้ว ข้าจะปฏิบัติการสังหารตาฏกาอันประเสริฐโดยไม่ต้องสงสัย

1.26.5

गोब्राह्मणहितार्थाय देशस्य च हिताय च ।
तव चैवाप्रमेयस्य वचनं कर्तुमुद्यतः ॥ १.२६.५ ॥

เพื่อประโยชน์ของโคและพราหมณ์ เพื่อความดีของแผ่นดิน และเพื่อปฏิบัติตามถ้อยคำของท่านผู้หาประมาณมิได้ ข้าพร้อมจะลงมือกระทำ

1.26.6

एवमुक्त्वा धनुर्मध्ये बद्ध्वा मुष्टिमरिन्दमः ।
ज्याघोषमकरोत् तीव्रं दिशः शब्देन नादयन् ॥ १.२६.६ ॥

เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ผู้ปราบศัตรูจับคันธนูตรงกลางและดีดสายธนูเสียงดังรุนแรง ทำให้ทิศทั้งหลายก้องไปด้วยเสียงนั้น

1.26.7

तेन शब्देन वित्रस्तास्ताटकावनवासिनः ।
ताटका च सुसंक्रुद्धा तेन शब्देन मोहिता ॥ १.२६.७ ॥

ด้วยเสียงนั้น ผู้อาศัยอยู่ในป่าตาฏกาต่างหวาดกลัวสั่นสะท้าน ส่วนตาฏกาผู้โกรธยิ่งก็ถูกเสียงนั้นทำให้มึนงง

1.26.8

तं शब्दमभिनिध्याय राक्षसी क्रोधमूर्छिता ।
श्रुत्वा चाभ्यद्रवत् क्रुद्धा यत्र शब्दो विनिःसृतः ॥ १.२६.८ ॥

นางรากษสีได้ฟังเสียงนั้นแล้วตั้งใจรับรู้ ด้วยความโกรธจนสติมัวซัว นางจึงพุ่งเข้าไปอย่างกริ้วโกรธ ยังที่ซึ่งเสียงนั้นดังออกมา

1.26.9

तां दृष्ट्वा राघवः क्रुद्धां विकृतां विकृताननाम् ।
प्रमाणेनातिवृद्धां च लक्ष्मणं सोऽभ्यभाषत ॥ १.२६.९ ॥

ราฆวะเห็นนางกำลังโกรธ มีใบหน้าบิดเบี้ยวน่ากลัวและร่างใหญ่โตเกินประมาณ จึงกล่าวกับพระลักษมณ์ดังนี้

1.26.10

पश्य लक्ष्मण यक्षिण्या भैरवं दारुणं वपुः ।
भिद्येरन् दर्शनादस्या भीरूणां हृदयानि च ॥ १.२६.१० ॥

ดูเถิด พระลักษมณ์ ร่างอันน่าสะพรึงและน่าสยองของยักษิณีนี้ เพียงแลเห็นนาง หัวใจของผู้ขลาดกลัวก็คงแตกสลาย

1.26.11

एतां पश्य दुराधर्षां मायाबलसमन्विताम् ।
विनिवृत्तां करोम्यद्य हृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.११ ॥

ดูนางเถิด ผู้ที่ใครๆ ก็ต้านทานไม่ได้และมีอำนาจแห่งมายา วันนี้ข้าจะส่งนางกลับไป โดยตัดหูและปลายจมูกของนางออก

1.26.12

न ह्येनामुत्सहे हन्तुं स्त्रीस्वभावेन रक्षिताम् ।
वीर्यं चास्या गतिं चैव हन्यामिति हि मे मतिः ॥ १.२६.१२ ॥

ข้าไม่อยากฆ่านาง เพราะนางได้รับการคุ้มครองด้วยสภาวะแห่งความเป็นหญิง แต่ความตั้งใจของข้าคือทำลายกำลังและความว่องไวของนาง

1.26.13

एवं ब्रुवाणे रामे तु ताटका क्रोधमूर्छिता ।
उद्यम्य बाहू गर्जन्ती राममेवाभ्यधावत ॥ १.२६.१३ ॥

ขณะที่พระรามกำลังตรัสเช่นนั้น ตาฏกาผู้มึนงงด้วยความโกรธ ยกแขนขึ้นคำรามและพุ่งตรงเข้าหาพระรามทันที

1.26.14

विश्वामित्रस्तु ब्रह्मर्षिर्हुंकारेणाभिभर्त्स्य ताम् ।
स्वस्ति राघवयोरस्तु जयं चैवाभ्यभाषत ॥ १.२६.१४ ॥

ส่วนพระวิศวามิตร พรหมรรษี ได้ข่มนางด้วยเสียงคำราม "หุṃ" แล้วตรัสว่า "ขอให้ราฆพทั้งสองปลอดภัย และขอให้มีชัยชนะเถิด"

1.26.15

उद्धुन्वाना रजो घोरं ताटका राघवावुभौ ।
रजोमेघेन महता मुहूर्तं सा व्यमोहयत् ॥ १.२६.१५ ॥

ตาฏกาได้ฟุ้งฝุ่นอันน่ากลัว ทำให้ราฆพทั้งสองมึนงงไปชั่วขณะด้วยเมฆฝุ่นอันใหญ่หลวง

1.26.16

ततो मायां समास्थाय शिलावर्षेण राघवौ ।
अवाकिरत् सुमहता ततश्चुक्रोध राघवः ॥ १.२६.१६ ॥

ต่อจากนั้น นางใช้มายาปล่อยฝนหินใหญ่ใส่ราฆพทั้งสอง ราฆวะจึงโกรธขึ้นมา

1.26.17

शिलावर्षं महत् तस्याः शरवर्षेण राघवः ।
प्रतिवार्योपधावन्त्याः करौ चिच्छेद पत्रिभिः ॥ १.२६.१७ ॥

พระราฆวะปัดป้องฝนหินอันใหญ่ของนางด้วยฝนลูกศร แล้วใช้ลูกศรตัดแขนทั้งสองของนางที่พุ่งเข้ามา

1.26.18

ततश्च्छिन्नभुजां श्रान्तामभ्याशे परिगर्जतीम् ।
सौमित्रिरकरोत् क्रोधाद्धृतकर्णाग्रनासिकाम् ॥ १.२६.१८ ॥

จากนั้น พระเสามิตริ (พระลักษมณ์) ด้วยความโกรธ ได้ตัดหูและปลายจมูกของนางผู้แขนขาดแล้ว ผู้กำลังอ่อนล้าและคำรามอยู่ใกล้ๆ

1.26.19

कामरूपधरा सा तु कृत्वा रूपाण्यनेकशः ।
अन्तर्धानं गता यक्षी मोहयन्ती स्वमायया ॥ १.२६.१९ ॥

ยักษิณีผู้แปลงกายได้ตามปรารถนานั้น แปลงร่างเป็นหลายรูปแล้วก็หายตัวไป ทำให้เขาทั้งหลายมึนงงด้วยมายาของตน

1.26.20

अश्मवर्षं विमुञ्चन्ती भैरवं विचचार सा ॥
ततस्तावश्मवर्षेण कीर्यमाणौ समन्ततः ॥ १.२६.२० ॥

นางท่องไปอย่างน่ากลัว ปล่อยฝนหินลงมา จากนั้นทั้งสองคนถูกฝนหินโปรยลงมารอบด้าน

1.26.21

दृष्ट्वा गाधिसुतः श्रीमानिदं वचनमब्रवीत् ।
अलं ते घृणया राम पापैषा दुष्टचारिणी ॥ १.२६.२१ ॥

บุตรแห่งคาธิ ผู้รุ่งโรจน์ เห็นเช่นนั้นจึงกล่าวถ้อยคำนี้ว่า "พอเถิด ราม ความสงสารของเจ้าไม่จำเป็น นางผู้ชั่วร้ายและประพฤติความชั่วนี้ เป็นผู้บาปหนา"

1.26.22

यज्ञविघ्नकरी यक्षी पुरा वर्धेत मायया ।
वध्यतां तावदेवैषा पुरा संध्या प्रवर्तते ॥ १.२६.२२ ॥

ยักษิณีผู้ขัดขวางพิธียัญ จะเติบโตแข็งแกร่งด้วยมายาในไม่ช้า จงฆ่านางเสียทันทีเถิด เพราะเวลาสนธยากำลังมาถึงแล้ว

1.26.23

रक्षांसि संध्याकाले तु दुर्धर्षाणि भवन्ति हि ।
इत्युक्तः स तु तां यक्षीमश्मवृष्ट्याभिवर्षणीम् ॥ १.२६.२३ ॥

เมื่อถึงเวลาสนธยา เหล่ารากษสย่อมทำลายได้ยากยิ่งแท้จริง

1.26.24

दर्शयञ्शब्दवेधित्वं तां रुरोध स सायकैः ।
सा रुद्धा बाणजालेन मायाबलसमन्विता ॥ १.२६.२४ ॥

พระองค์ตรัสเช่นนั้นแล้ว จึงหันไปหายักษิณีผู้ซัดห่าฝนหินนั้น ทรงแสดงฝีมือการยิงด้วยเสียง แล้วทรงกั้นนางไว้ด้วยลูกศร นางถูกขังด้วยข่ายลูกศร แม้จะประกอบด้วยพลังมายาก็ตาม

1.26.25

अभिदुद्राव काकुत्स्थं लक्ष्मणं च विनेषुदी ।
तामापतन्तीं वेगेन विक्रान्तामशनीमिव ॥ १.२६.२५ ॥

นางพุ่งเข้าใส่พระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์และพระลักษมณ์ พลางกระหน่ำโจมตี ผู้กล้าหาญนั้นพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว และถูกรับไว้ราวกับสายฟ้าฟาด

1.26.26

शरेणोरसि विव्याध सा पपात ममार च ।
तां हतां भीमसंकाशां दृष्ट्वा सुरपतिस्तदा ॥ १.२६.२६ ॥

พระรามทรงยิงลูกศรเข้าที่อกของนาง นางล้มลงและสิ้นชีพ เมื่อเทพผู้เป็นใหญ่แห่งเหล่าเทพเห็นยักษิณีผู้น่าสะพรึงนั้นถูกฆ่าแล้ว

1.26.27

साधु साध्विति काकुत्स्थं सुराश्चाप्यभिपूजयन् ।
उवाच परमप्रीतः सहस्राक्षः पुरन्दरः ॥ १.२६.२७ ॥

เหล่าเทพต่างกล่าวว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" และสรรเสริญพระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์ พระอินทร์ผู้มีพระเนตรพันดวง พระผู้เป็นเจ้าแห่งการทำลายเมือง ทรงปีติยินดีอย่างยิ่ง จึงตรัสว่า

1.26.28

सुराश्च सर्वे संहृष्टा विश्वामित्रमथाब्रुवन् ।
मुने कौशिक भद्रं ते सेन्द्राः सर्वे मरुद्गणाः ॥ १.२६.२८ ॥

เหล่าเทพทั้งปวงต่างปีติยินดี จึงกล่าวแก่พระวิศวามิตรว่า "ข้าแต่มุนีเการิกะ ขอความดีงามจงมีแด่ท่าน เทพทั้งหมดพร้อมด้วยพระอินทร์และหมู่มรุตก็เช่นกัน"

1.26.29

तोषिताः कर्मणानेन स्नेहं दर्शय राघवे ।
प्रजापतेः कृशाश्वस्य पुत्रान् सत्यपराक्रमान् ॥ १.२६.२९ ॥

"พวกเราพอพระทัยในกิจนี้ จงแสดงความรักใคร่ต่อพระราฆวะ ต่อบุตรทั้งหลายของประชาบดีกุศาศวะ ผู้มีความกล้าหาญแท้จริง"

1.26.30

तपोबलभृतो ब्रह्मन् राघवाय निवेदय ।
पात्रभूतश्च ते ब्रह्मंस्तवानुगमने रतः ॥ १.२६.३० ॥

"ข้าแต่พราหมณ์ ผู้ทรงพลังแห่งตบะ จงนำพวกเขาถวายพระราฆวะ ข้าแต่พราหมณ์ พระองค์เป็นผู้คู่ควรแก่การรับ และยินดีในการติดตามท่าน"

1.26.31

कर्तव्यं सुमहत् कर्म सुराणां राजसूनुना ।
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुर्हृष्टा विहायसम् ॥ १.२६.३१ ॥

"กิจอันยิ่งใหญ่ของเหล่าเทพ ต้องให้พระโอรสของกษัตริย์กระทำให้สำเร็จ" เมื่อตรัสดังนี้แล้ว เหล่าเทพทั้งปวงต่างปีติยินดีเหาะขึ้นไปในท้องฟ้า

1.26.32

विश्वामित्रं पूजयन्तस्ततः संध्या प्रवर्तते ।
ततो मुनिवरः प्रीतस्ताटकावधतोषितः ॥ १.२६.३२ ॥

ครั้นถวายความเคารพพระวิศวามิตรแล้ว เวลาสนธยาก็มาถึง ฝ่ายมุนีผู้ประเสริฐ ทรงปีติและพอพระทัยที่ได้ทรงสังหารตาฏกา จึงทรงยินดียิ่งนัก

1.26.33

मूर्ध्नि राममुपाघ्राय इदं वचनमब्रवीत् ।
इहाद्य रजनीं राम वसाम शुभदर्शन ॥ १.२६.३३ ॥

ทรงจุมพิตที่พระเศียรของพระราม แล้วตรัสถ้อยคำนี้ว่า "ข้าแต่พระราม ผู้มีโฉมงามเป็นมงคล ค่ำคืนนี้เราจงพักอยู่ที่นี่เถิด"

1.26.34

श्वः प्रभाते गमिष्यामस्तदाश्रमपदं मम ।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा हृष्टो दशरथात्मजः ॥ १.२६.३४ ॥

"พรุ่งนี้ตั้งแต่รุ่งอรุณ เราจะไปยังอาศรมของเรา" พระโอรสของท้าวทศรถทรงสดับถ้อยคำของพระวิศวามิตรแล้วทรงยินดี

1.26.35

उवास रजनीं तत्र ताटकाया वने सुखम् ।
मुक्तशापं वनं तच्च तस्मिन्नेव तदाहनि ।
रमणीयं विबभ्राज यथा चैत्ररथं वनम् ॥ १.२६.३५ ॥

พระองค์ประทับค้างคืนในป่าของตาฏกาอย่างสำราญ และในวันนั้นเอง ป่านั้นก็พ้นจากคำสาป งดงามเจิดจ้าเหมือนป่าไจตรรถ

1.26.36

निहत्य तां यक्षसुतां स रामः
प्रशस्यमानः सुरसिद्धसङ्घैः ।
उवास तस्मिन् मुनिना सहैव
प्रभातवेलां प्रतिबोध्यमानः ॥ १.२६.३६ ॥

พระรามทรงสังหารธิดาของยักษ์นั้นแล้ว ทรงได้รับการสรรเสริญจากหมู่เทพและสิทธา ทรงประทับอยู่ที่นั่นพร้อมกับมุนี และทรงถูกปลุกให้ตื่นในยามรุ่งอรุณ