Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
अथ तस्याप्रमेयस्य वचनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ १.२९.१ ॥
Entonces, al escuchar las palabras de aquel inconmensurable que preguntaba, el de gran fulgor Viśvāmitra comenzó a explicar.
1.29.2
इह राम महाबाहो विष्णुर्देवनमस्कृतः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ १.२९.२ ॥
Aquí, oh Rāma, oh de brazos poderosos, Viṣṇu, reverenciado por los dioses, habitó durante muchísimos años y cientos de yugas.
1.29.3
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ १.२९.३ ॥
Para la práctica de la austeridad y el yoga, aquel gran asceta habitó aquí. Este, oh Rāma, fue el antiguo ermitaño del magnánimo Vāmana.
1.29.4
सिद्धाश्रम इति ख्यातः सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ १.२९.४ ॥
Es conocido como Siddhāśrama, pues aquí habitó el gran asceta perfeccionado. Y en ese mismo tiempo reinaba el rey Bali, hijo de Virocana.
1.29.5
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रान् सहमरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.२९.५ ॥
Tras vencer a las huestes de los dioses junto con Indra y a las huestes de los Marut, él, famoso en los tres mundos, hizo gobernar aquel reino.
1.29.6
यज्ञं चकार सुमहानसुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेस्तु यजमानस्य देवाः साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ १.२९.६ ॥
El poderoso señor de los asuras, Bali, celebró un gran sacrificio. En el sacrificio de Bali, el oferente, los dioses encabezados por Agni se reunieron por sí mismos y hablaron a Viṣṇu aquí en el ermitaño.
1.29.7
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्तव्रते तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ १.२९.७ ॥
¡Oh Viṣṇu! Bali, hijo de Virocana, realiza un sacrificio supremo; como su voto aún no está completo, que nuestro propósito se cumpla ahora.
1.29.8
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ १.२९.८ ॥
A los suplicantes que acuden a él de aquí y de allá, les da todo lo que necesitan, donde y como lo necesiten, debidamente.
1.29.9
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपाश्रितः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.२९.९ ॥
¡Oh Viṣṇu! Por el bien de los dioses, adopta el yoga de la ilusión, toma la forma de un enano y procura el bien supremo.
1.29.10
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ १.२९.१० ॥
Mientras tanto, oh Rāma, Kaśyapa, resplandeciente como el fuego, llegó junto con Aditi, brillando con su esplendor.
1.29.11
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ १.२९.११ ॥
El venerable, acompañado de la diosa, completó un voto divino de mil años y alabó a Madhusūdana, el otorgador de dones.
1.29.12
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ १.२९.१२ ॥
Oh Puruṣottama, tú que estás hecho de austeridad, montón de austeridad, encarnación de la austeridad, cuya naturaleza es la austeridad: te veo por mi penitencia bien practicada.
1.29.13
शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ १.२९.१३ ॥
Oh Señor, veo en tu cuerpo todo este mundo. Tú no tienes comienzo ni puedes ser descrito; he venido a buscar tu refugio.
1.29.14
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं गतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ १.२९.१४ ॥
Entonces Hari, complacido, dijo a Kaśyapa, libre de pecado: 'Pide un don; que te vaya bien. Considero que eres digno de un don.'
1.29.15
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचितम् ॥ १.२९.१५ ॥
Al oír sus palabras, Kaśyapa, hijo de Marīci, dijo: 'Esto es lo que se ha pedido para Aditi, para los dioses y también para mí.'
1.29.16
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ १.२९.१६ ॥
Oh dador de dones, complácete en gran medida y concede el don, oh tú de votos firmes. Oh bienaventurado, oh sin mancha, hazte hijo de Aditi y mío.
1.29.17
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ १.२९.१७ ॥
Oh destructor de los asuras, hazte hermano menor de Śakra (Indra); debes socorrer a los dioses, afligidos por el dolor.
1.29.18
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ १.२९.१८ ॥
Por tu gracia este ermitaño se llamará Siddhāśrama. Oh señor de los dioses, cuando la tarea esté cumplida, levántate y parte de aquí, oh bienaventurado.
1.29.19
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ १.२९.१९ ॥
Entonces el gran resplandeciente Viṣṇu nació de Aditi; tomando la forma de enano, se acercó al hijo de Virocana.
1.29.20
त्रीन् पदानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकाँल्लोकार्थी सर्वलोकहिते रतः ॥ १.२९.२० ॥
Entonces, habiendo mendigado y recibido tres pasos de tierra, él, que deseaba el bien de los mundos y se deleitaba en el beneficio de todos ellos, atravesó los mundos.
1.29.21
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ १.२९.२१ ॥
Habiendo sometido a Bali con su poder, el de gran resplandor se lo devolvió de nuevo a Mahendra, y otra vez puso los tres mundos bajo el dominio de Śakra.
1.29.22
तेनैव पूर्वमाक्रान्त आश्रमः श्रमनाशनः ।
मयापि भक्त्या तस्यैव वामनस्योपभुज्यते ॥ १.२९.२२ ॥
Antes este ashrama, destructor del cansancio, fue ocupado por él mismo; y ahora también yo lo disfruto con devoción por aquel mismo Vāmana.
1.29.23
एनमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ १.२९.२३ ॥
Los rākṣasas que causan obstáculos vienen a este ashrama; aquí, oh tigre entre los hombres, debes abatir a esos malhechores.
1.29.24
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद् यथा मम ॥ १.२९.२४ ॥
Hoy, oh Rāma, vayamos al supremo Siddhāśrama; querido hijo, ese lugar de ashrama es tuyo tanto como mío.
1.29.25
इत्युक्त्वा परमप्रीतो गृह्य रामं सलक्ष्मणम् ।
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ १.२९.२५ ॥
Así dicho, muy complacido, el gran sabio, llevando consigo a Rāma y Lakṣmaṇa, entró en el recinto del ermitaño y resplandeció como la luna libre de neblina, unida a Punarvasu.
1.29.26
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ १.२९.२६ ॥
Al verlo, todos los sabios que habitan en el Siddhāśrama se levantaron de repente una y otra vez y honraron a Viśvāmitra.
1.29.27
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२९.२७ ॥
Honraron al sabio Viśvāmitra como correspondía, y de igual modo ofrecieron el rito de hospitalidad a los dos príncipes.
1.29.28
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ १.२९.२८ ॥
Tras descansar un momento, los dos príncipes, domadores de enemigos y delicia de los Raghu, con las palmas juntas hablaron al tigre entre los sabios.
1.29.29
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धः स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ १.२९.२९ ॥
¡Oh, el mejor de los sabios, que la bendición sea contigo! Entra de inmediato en el voto de iniciación. Que este Siddhāśrama se cumpla, y que tu palabra se haga verdad.
1.29.30
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १.२९.३० ॥
Así interpelado, el gran sabio Viśvāmitra, de gran esplendor, dueño de sí y con los sentidos dominados, entró entonces en el voto de iniciación.
1.29.31
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां संध्यामुपास्य च ॥ १.२९.३१ ॥
Los dos príncipes, habiendo pasado aquella noche allí con la mente bien recogida, se levantaron al amanecer y realizaron la adoración del crepúsculo matutino.
1.29.32
प्रशुची परमं जाप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ १.२९.३२ ॥
Ambos, purificados y habiendo completado la suprema recitación con disciplina, se inclinaron ante Viśvāmitra, que estaba sentado tras ofrecer la oblación del agnihotra.