Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
अथ तस्याप्रमेयस्य वचनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ १.२९.१ ॥
Então, ouvindo as palavras daquele imensurável que perguntava, o de grande esplendor Viśvāmitra começou a explicar.
1.29.2
इह राम महाबाहो विष्णुर्देवनमस्कृतः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ १.२९.२ ॥
Aqui, ó Rāma, ó de braços poderosos, Viṣṇu, reverenciado pelos deuses, habitou por muitíssimos anos e centenas de yugas.
1.29.3
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ १.२९.३ ॥
Para a prática da austeridade e do yoga, aquele grande asceta habitou aqui. Este, ó Rāma, foi o antigo eremitério do magnânimo Vāmana.
1.29.4
सिद्धाश्रम इति ख्यातः सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ १.२९.४ ॥
É conhecido como Siddhāśrama, pois aqui habitou o grande asceta perfeito. E nessa mesma época reinava o rei Bali, filho de Virocana.
1.29.5
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रान् सहमरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.२९.५ ॥
Tendo vencido as hostes dos deuses junto com Indra e as hostes dos Marut, ele, famoso nos três mundos, fez governar aquele reino.
1.29.6
यज्ञं चकार सुमहानसुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेस्तु यजमानस्य देवाः साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ १.२९.६ ॥
O poderoso senhor dos asuras, Bali, realizou um grande sacrifício. No sacrifício de Bali, o oferente, os deuses liderados por Agni reuniram-se por si mesmos e falaram a Viṣṇu aqui no eremitério.
1.29.7
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्तव्रते तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ १.२९.७ ॥
Ó Viṣṇu, Bali, filho de Virocana, realiza um sacrifício supremo; como seu voto ainda não está completo, que nosso propósito se cumpra agora.
1.29.8
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ १.२९.८ ॥
Aos suplicantes que vêm a ele de um lado e de outro, ele dá tudo o que é necessário, onde e como for preciso, devidamente.
1.29.9
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपाश्रितः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.२९.९ ॥
Ó Viṣṇu, para o bem dos deuses, assume o yoga da ilusão, toma a forma de um anão e realiza o bem supremo.
1.29.10
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ १.२९.१० ॥
Enquanto isso, ó Rāma, Kaśyapa, radiante como o fogo, chegou junto com Aditi, brilhando com seu esplendor.
1.29.11
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ १.२९.११ ॥
O venerável, acompanhado da deusa, completou um voto divino de mil anos e louvou Madhusūdana, o doador de bênçãos.
1.29.12
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ १.२९.१२ ॥
Ó Puruṣottama, tu que és feito de austeridade, montão de austeridade, encarnação da austeridade, cuja natureza é a austeridade — eu te vejo pela minha penitência bem praticada.
1.29.13
शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ १.२९.१३ ॥
Ó Senhor, vejo em teu corpo todo este mundo. Tu não tens princípio e és indescritível; vim buscar teu refúgio.
1.29.14
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं गतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ १.२९.१४ ॥
Então Hari, satisfeito, disse a Kaśyapa, livre de pecado: 'Escolhe uma dádiva; que o bem te acompanhe. Considero-te digno de uma dádiva.'
1.29.15
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचितम् ॥ १.२९.१५ ॥
Ao ouvir as suas palavras, Kaśyapa, filho de Marīci, disse: 'Este é o pedido feito por Aditi, pelos deuses e também por mim.'
1.29.16
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ १.२९.१६ ॥
Ó doador de dádivas, fica muito satisfeito e concede a dádiva, ó tu de votos firmes. Ó bem-aventurado, ó sem mácula, torna-te filho de Aditi e meu.
1.29.17
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ १.२९.१७ ॥
Ó destruidor dos asuras, torna-te o irmão mais novo de Śakra (Indra); deves socorrer os deuses, atormentados pela dor.
1.29.18
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ १.२९.१८ ॥
Pela tua graça este eremitério se chamará Siddhāśrama. Ó senhor dos deuses, quando a tarefa estiver cumprida, levanta-te e parte daqui, ó bem-aventurado.
1.29.19
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ १.२९.१९ ॥
Então o grandemente radiante Viṣṇu nasceu de Aditi; assumindo a forma de anão, aproximou-se do filho de Virocana.
1.29.20
त्रीन् पदानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकाँल्लोकार्थी सर्वलोकहिते रतः ॥ १.२९.२० ॥
Então, tendo mendigado e recebido três passos de terra, aquele que desejava o bem dos mundos e se deleitava no bem de todos eles atravessou os mundos.
1.29.21
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ १.२९.२१ ॥
Tendo subjugado Bali com seu poder, o de grande esplendor devolveu novamente a Mahendra e colocou outra vez os três mundos sob o domínio de Śakra.
1.29.22
तेनैव पूर्वमाक्रान्त आश्रमः श्रमनाशनः ।
मयापि भक्त्या तस्यैव वामनस्योपभुज्यते ॥ १.२९.२२ ॥
Antes este eremitério, destruidor da fadiga, foi ocupado por ele; e agora também eu o uso com devoção, por aquele mesmo Vāmana.
1.29.23
एनमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ १.२९.२३ ॥
Rākṣasas que causam obstáculos vêm a este eremitério; aqui, ó melhor dos homens, deves abater esses malfeitores.
1.29.24
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद् यथा मम ॥ १.२९.२४ ॥
Hoje, ó Rāma, vamos ao supremo Siddhāśrama; querido filho, esse lugar de eremitério é teu tanto quanto meu.
1.29.25
इत्युक्त्वा परमप्रीतो गृह्य रामं सलक्ष्मणम् ।
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ १.२९.२५ ॥
Assim dito, muito satisfeito, o grande sábio, tomando Rāma e Lakṣmaṇa, entrou no recinto do eremitério e brilhou como a lua livre da névoa, unida a Punarvasu.
1.29.26
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ १.२९.२६ ॥
Ao vê-lo, todos os sábios que habitam o Siddhāśrama levantaram-se de repente, repetidas vezes, e honraram Viśvāmitra.
1.29.27
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२९.२७ ॥
Honraram o sábio Viśvāmitra como convinha e, da mesma forma, realizaram o rito de hospitalidade para os dois príncipes.
1.29.28
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ १.२९.२८ ॥
Depois de descansar por um momento, os dois príncipes, subjugadores de inimigos e deleite dos Raghu, de mãos postas falaram ao tigre entre os sábios.
1.29.29
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धः स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ १.२९.२९ ॥
Ó melhor dos sábios, que a bênção esteja contigo. Entra já no voto de iniciação. Que este Siddhāśrama se cumpra, e que a tua palavra se torne verdadeira.
1.29.30
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १.२९.३० ॥
Assim interpelado, o grande sábio Viśvāmitra, de grande esplendor, dono de si e com os sentidos dominados, entrou então no voto de iniciação.
1.29.31
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां संध्यामुपास्य च ॥ १.२९.३१ ॥
Os dois príncipes, tendo passado aquela noite ali com a mente bem recolhida, levantaram-se ao alvorecer e realizaram a adoração do crepúsculo matinal.
1.29.32
प्रशुची परमं जाप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ १.२९.३२ ॥
Ambos, purificados e tendo completado com disciplina a suprema recitação, curvaram-se diante de Viśvāmitra, que estava sentado após oferecer a oblação agnihotra.