വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
अथ तस्याप्रमेयस्य वचनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ १.२९.१ ॥
അപ്പോൾ അപ്രമേയനായവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ട മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ വിശദീകരിച്ചു തുടങ്ങി.
1.29.2
इह राम महाबाहो विष्णुर्देवनमस्कृतः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ १.२९.२ ॥
ഹേ രാമാ, മഹാബാഹുവേ! ദേവന്മാരാൽ നമസ്കരിക്കപ്പെട്ട വിഷ്ണു ഇവിടെ വളരെയേറെ വർഷങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് യുഗങ്ങളും വസിച്ചു.
1.29.3
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ १.२९.३ ॥
തപസ്സിനും യോഗാഭ്യാസത്തിനുമായി ആ മഹാതപസ്വി ഇവിടെ വസിച്ചു. ഹേ രാമാ, ഇത് മഹാത്മാവായ വാമനന്റെ പൂർവാശ്രമമാണ്.
1.29.4
सिद्धाश्रम इति ख्यातः सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ १.२९.४ ॥
ഇത് സിദ്ധാശ്രമം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇവിടെ സിദ്ധനായ മഹാതപസ്വി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കാലത്തുതന്നെ വിരോചനപുത്രനായ ബലി രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
1.29.5
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रान् सहमरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.२९.५ ॥
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവഗണങ്ങളെയും മരുദ്ഗണങ്ങളെയും ജയിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായി അവൻ ആ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
1.29.6
यज्ञं चकार सुमहानसुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेस्तु यजमानस्य देवाः साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ १.२९.६ ॥
മഹാബലനായ അസുരേന്ദ്രൻ മഹായജ്ഞം നടത്തി. യജമാനനായ ബലിയുടെ യജ്ഞത്തിൽ അഗ്നി മുൻനിർത്തിയ ദേവന്മാർ സ്വയം ഒന്നുചേർന്ന് ഇവിടെ ആശ്രമത്തിൽ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.29.7
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्तव्रते तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ १.२९.७ ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, വിരോചനന്റെ പുത്രനായ ബലി ഉത്തമമായ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ വ്രതം ഇതുവരെ പൂർത്തിയായിട്ടില്ല; അതിനാൽ (ഈ സമയത്ത്) നമ്മുടെ കാര്യം സാധിക്കപ്പെടട്ടെ.
1.29.8
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ १.२९.८ ॥
ഇവിടെയും അവിടെയും നിന്ന് അവന്റെ അടുത്ത് വരുന്ന യാചകർക്ക്, ഏതു വേണ്ടതോ എവിടെ വേണ്ടതോ അതെല്ലാം അവൻ യഥാവിധി നൽകുന്നു.
1.29.9
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपाश्रितः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.२९.९ ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, ദേവന്മാരുടെ ഹിതത്തിനായി മായായോഗം സ്വീകരിച്ച് വാമനരൂപം പൂണ്ട് ഉത്തമമായ ക്ഷേമം ചെയ്തരുളണമേ.
1.29.10
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ १.२९.१० ॥
ഇതിനിടയിൽ, ഹേ രാമാ, അഗ്നിതുല്യ തേജസ്സുള്ള കശ്യപൻ, അദിതിയോടൊപ്പം, തന്റെ ഓജസ്സിനാൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് (അവിടെ വന്നു).
1.29.11
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ १.२९.११ ॥
ദേവി (അദിതി)യുടെ സഹായത്തോടെയുള്ള ഭഗവാൻ (കശ്യപൻ), ആയിരം ദിവ്യവർഷത്തെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കി, വരദായകനായ മധുസൂദനനെ സ്തുതിച്ചു.
1.29.12
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ १.२९.१२ ॥
തപോമയനേ, തപസ്സിന്റെ രാശിയേ, തപോമൂർത്തിയേ, തപഃസ്വരൂപനേ — പുരുഷോത്തമാ, നന്നായി അനുഷ്ഠിച്ച തപസ്സിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നു.
1.29.13
शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ १.२९.१३ ॥
ഹേ പ്രഭോ, അങ്ങയുടെ ശരീരത്തിൽ ഈ സമസ്ത ജഗത്തിനെയും ഞാൻ കാണുന്നു. അങ്ങ് ആദിയില്ലാത്തവനും വർണ്ണിക്കാനാവാത്തവനുമാണ്; ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.29.14
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं गतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ १.२९.१४ ॥
അപ്പോൾ പ്രസന്നനായ ഹരി പാപരഹിതനായ കശ്യപനോട് പറഞ്ഞു: 'വരം ചോദിച്ചുകൊള്ളുക, നിനക്ക് മംഗളം; നീ വരത്തിന് അർഹനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.'
1.29.15
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचितम् ॥ १.२९.१५ ॥
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മരീചിപുത്രനായ കശ്യപൻ പറഞ്ഞു: 'അദിതിക്കും ദേവന്മാർക്കും എനിക്കും വേണ്ടി ഇത് യാചിക്കപ്പെട്ടതാണ്.'
1.29.16
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ १.२९.१६ ॥
വരദനേ, അത്യന്തം പ്രസന്നനായി വരം നൽകണം, സുവ്രതനേ. ഹേ ഭഗവാനേ, പാപരഹിതനേ, അദിതിയുടെയും എന്റെയും പുത്രനായി വന്നാലും.
1.29.17
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ १.२९.१७ ॥
അസുരസൂദനനേ, അങ്ങ് ശക്രന്റെ ഇളയ സഹോദരനായിരിക്കണം; ശോകപീഡിതരായ ദേവന്മാർക്ക് സഹായം ചെയ്യണം.
1.29.18
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ १.२९.१८ ॥
ഈ ആശ്രമം അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ 'സിദ്ധാശ്രമം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും. ഹേ ദേവേശാ, കാര്യം സിദ്ധിച്ചാൽ, ഹേ ഭഗവാനേ, ഇവിടെനിന്ന് ഉയർന്നുപോയ്ക്കൊള്ളുക.
1.29.19
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ १.२९.१९ ॥
പിന്നെ മഹാതേജസ്വിയായ വിഷ്ണു അദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചു. വാമനരൂപം ധരിച്ച് അദ്ദേഹം വൈരോചനിയെ (ബലിയെ) സമീപിച്ചു.
1.29.20
त्रीन् पदानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकाँल्लोकार्थी सर्वलोकहिते रतः ॥ १.२९.२० ॥
പിന്നെ മൂന്നടി ഭൂമി യാചിച്ചു വാങ്ങി, ലോകക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, സർവലോകഹിതത്തിൽ രമിച്ച് അദ്ദേഹം ലോകങ്ങളെ അളന്നു.
1.29.21
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ १.२९.२१ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം ബലിയെ തന്റെ ശക്തികൊണ്ട് അടക്കി, വീണ്ടും മഹേന്ദ്രന് നൽകി; മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും വീണ്ടും ശക്രന്റെ അധീനതയിലാക്കി.
1.29.22
तेनैव पूर्वमाक्रान्त आश्रमः श्रमनाशनः ।
मयापि भक्त्या तस्यैव वामनस्योपभुज्यते ॥ १.२९.२२ ॥
മുൻപ് അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ഈ ശ്രമനാശകമായ ആശ്രമം കൈവശമാക്കിയത്; ഇപ്പോൾ ഞാനും ഭക്തിയോടെ ആ വാമനന്റെ ആശ്രമം അനുഭവിക്കുന്നു.
1.29.23
एनमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ १.२९.२३ ॥
ഈ ആശ്രമത്തിൽ വിഘ്നം വരുത്തുന്ന രാക്ഷസന്മാർ വരുന്നു; പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ഇവിടെ നീ ആ ദുഷ്ടാചാരികളായ രാക്ഷസന്മാരെ വധിക്കണം.
1.29.24
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद् यथा मम ॥ १.२९.२४ ॥
രാമാ, ഇന്ന് നമുക്ക് അത്യുത്തമമായ സിദ്ധാശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാം. പ്രിയ പുത്രാ, ആ ആശ്രമസ്ഥലം എന്റേതുപോലെ നിന്റേതുമാണ്.
1.29.25
इत्युक्त्वा परमप्रीतो गृह्य रामं सलक्ष्मणम् ।
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ १.२९.२५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അതിപ്രസന്നനായി രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കൂട്ടി ആശ്രമപരിസരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച മഹാമുനി, മഞ്ഞ് നീങ്ങിയ ശേഷം പുനർവസുവിനോടു ചേർന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
1.29.26
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ १.२९.२६ ॥
അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് സിദ്ധാശ്രമവാസികളായ മുനിമാരെല്ലാം പെട്ടെന്ന് പലതവണ എഴുന്നേറ്റ് വിശ്വാമിത്രനെ ആദരിച്ചു.
1.29.27
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२९.२७ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വിശ്വാമിത്രന് യോഗ്യമായ പൂജ നൽകി; അതുപോലെ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാർക്കും അതിഥിസൽക്കാരം നൽകി.
1.29.28
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ १.२९.२८ ॥
ഒരു നിമിഷം വിശ്രമിച്ച ശേഷം, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന രഘുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാർ കൈകൂപ്പി മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
1.29.29
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धः स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ १.२९.२९ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ! നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം. ഇപ്പോൾ തന്നെ ദീക്ഷയിൽ പ്രവേശിക്കുക. ഈ സിദ്ധാശ്രമം സിദ്ധമാകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ.
1.29.30
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १.२९.३० ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ, നിയമനിഷ്ഠയോടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് അപ്പോൾ ദീക്ഷയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.29.31
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां संध्यामुपास्य च ॥ १.२९.३१ ॥
ആ രാത്രി അവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ ആ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരും ഏകാഗ്രചിത്തരായി, പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് പൂർവസന്ധ്യാ ഉപാസന നടത്തി.
1.29.32
प्रशुची परमं जाप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ १.२९.३२ ॥
ശുദ്ധരായി, നിയമപ്രകാരം പരമജപം പൂർത്തിയാക്കി, അഗ്നിഹോത്രഹോമം കഴിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന വിശ്വാമിത്രനെ അവർ ഇരുവരും വണങ്ങി.