வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
अथ तस्याप्रमेयस्य वचनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ १.२९.१ ॥
அப்போது அளவிட முடியாதவனாகிய அவனது வினாவைக் கேட்ட மகாதேஜஸ்வியான விசுவாமித்திரர் விளக்கத் தொடங்கினார்.
1.29.2
इह राम महाबाहो विष्णुर्देवनमस्कृतः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ १.२९.२ ॥
ராமா, மகாபாகுவே! தேவர்களால் வணங்கப்பட்ட விஷ்ணு இங்கே பல ஆண்டுகளும், நூற்றுக்கணக்கான யுகங்களும் தங்கியிருந்தார்.
1.29.3
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ १.२९.३ ॥
தவம், யோகப் பயிற்சிக்காக அந்த மகா தபஸ்வி வசித்தார். ராமா, இது மகாத்மா வாமனனின் முந்தைய ஆசிரமம்.
1.29.4
सिद्धाश्रम इति ख्यातः सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ १.२९.४ ॥
இது சித்தாசிரமம் எனப் புகழ்பெற்றது; இங்கே சித்தரான மகா தபஸ்வி இருந்தார். அதே காலத்தில் விரோசனின் மகனான அரசன் பலி இருந்தான்.
1.29.5
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रान् सहमरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.२९.५ ॥
இந்திரனுடனும் மருத்கணங்களுடனும் தேவர்களை வென்று, மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவனாக அந்த இராஜ்ஜியத்தை ஆண்டான்.
1.29.6
यज्ञं चकार सुमहानसुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेस्तु यजमानस्य देवाः साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ १.२९.६ ॥
மகா பலமுள்ள அசுரேந்திரன் பெரிய யாகம் செய்தான். யஜமானனாகிய பலியின் யாகத்தில், அக்னி முன்னிட்ட தேவர்கள் தாங்களே கூடி இந்த ஆசிரமத்தில் விஷ்ணுவிடம் கூறினர்.
1.29.7
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्तव्रते तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ १.२९.७ ॥
விஷ்ணுவே, விரோசனனின் மகன் பலி உயர்ந்த யாகத்தைச் செய்கிறான். அவனது விரதம் இன்னும் முடியவில்லை; ஆகவே (இந்தச் சமயத்தில்) நமது காரியம் நிறைவேறட்டும்.
1.29.8
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ १.२९.८ ॥
இங்கும் அங்கும் இருந்து அவனை அணுகும் யாசகர்கள் எவர்களோ, அவர்களுக்கு எது எங்கே தேவையோ அதை முறையாக எல்லாவற்றையும் அவன் கொடுக்கிறான்.
1.29.9
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपाश्रितः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.२९.९ ॥
விஷ்ணுவே, தேவர்களின் நன்மைக்காக மாயையின் யோகத்தை மேற்கொண்டு வாமனனாக ஆகி, உயர்ந்த நன்மையைச் செய்தருளுங்கள்.
1.29.10
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ १.२९.१० ॥
இதற்கிடையில், ராமா, நெருப்புக்கு இணையான ஒளியுடைய காசியபர், அதிதியுடன் சேர்ந்து, தம் தேஜஸால் பிரகாசித்தவராய் (அங்கு வந்தார்).
1.29.11
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ १.२९.११ ॥
தேவியின் (அதிதியின்) துணையுடன் இருந்த பகவான் (காசியபர்), ஆயிரம் தேவ வருடங்கள் நீடித்த விரதத்தை நிறைவு செய்து, வரமளிக்கும் மதுசூதனனைத் துதித்தார்.
1.29.12
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ १.२९.१२ ॥
தவமயமானவரே, தவத்தின் குவியலே, தவ உருவே, தவ சொரூபரே — உம்மை, நான் நன்கு தவம் செய்ததால், காண்கிறேன், புருஷோத்தமரே.
1.29.13
शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ १.२९.१३ ॥
ஓ இறைவா, உமது உடலில் இந்த முழு உலகத்தையும் காண்கிறேன். நீர் தொடக்கமற்றவர், விவரிக்க இயலாதவர்; நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தேன்.
1.29.14
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं गतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ १.२९.१४ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த ஹரி பாவமற்ற காசியபரிடம் கூறினார்: 'வரம் கேள், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீ வரத்திற்குத் தகுதியானவன் என்று நான் கருதுகிறேன்.'
1.29.15
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचितम् ॥ १.२९.१५ ॥
அவருடைய சொற்களைக் கேட்ட மரீசியின் மகன் காசியபர் கூறினார்: 'அதிதிக்காகவும், தேவர்களுக்காகவும், எனக்காகவும் இதுவே யாசிக்கப்படுகிறது.'
1.29.16
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ १.२९.१६ ॥
வரம் அளிப்பவரே, மிகவும் மகிழ்ந்து வரம் அருள வேண்டும், நல்விரதம் கொண்டவரே. ஓ பகவானே, பாவமற்றவரே, அதிதியின் மகனாகவும் என் மகனாகவும் வாருங்கள்.
1.29.17
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ १.२९.१७ ॥
அசுரர்களை அழிப்பவரே, நீர் இந்திரனின் இளைய சகோதரனாக இருங்கள்; துயரில் வாடும் தேவர்களுக்கு உதவ வேண்டும்.
1.29.18
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ १.२९.१८ ॥
இந்த ஆசிரமம் உமது அருளால் 'சித்தாசிரமம்' என்று அழைக்கப்படும். ஓ தேவேசா, காரியம் நிறைவேறியதும், ஓ பகவானே, இங்கிருந்து எழுந்து செல்லுங்கள்.
1.29.19
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ १.२९.१९ ॥
பின்னர் மஹாதேஜஸ்வியான விஷ்ணு அதிதியின் வயிற்றில் பிறந்தார். வாமன வடிவை ஏற்று அவர் வைரோசனியை (பலியை) அணுகினார்.
1.29.20
त्रीन् पदानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकाँल्लोकार्थी सर्वलोकहिते रतः ॥ १.२९.२० ॥
பின்னர் மூன்று அடி நிலத்தை யாசித்துப் பெற்று, உலகங்களின் நலனை விரும்பி, அனைத்து உலகங்களின் நன்மையில் ஈடுபட்டவராக, அவர் உலகங்களை அளந்தார்.
1.29.21
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ १.२९.२१ ॥
மஹாதேஜஸ்வியான அவர் பலியை தம் வலிமையால் அடக்கி, மீண்டும் மஹேந்திரனுக்கு அளித்தார்; மூன்று உலகங்களையும் மீண்டும் சக்கரனின் ஆளுகைக்கு உட்படுத்தினார்.
1.29.22
तेनैव पूर्वमाक्रान्त आश्रमः श्रमनाशनः ।
मयापि भक्त्या तस्यैव वामनस्योपभुज्यते ॥ १.२९.२२ ॥
முன்பு அவராலேயே இந்த ஆசிரமம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டது; சோர்வைப் போக்கும் இந்த ஆசிரமத்தை இப்போது நானும் பக்தியுடன் அந்த வாமனருக்காகவே அனுபவிக்கிறேன்.
1.29.23
एनमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ १.२९.२३ ॥
இந்த ஆசிரமத்திற்கு இடையூறு செய்யும் அரக்கர்கள் வருகிறார்கள்; புருஷவ்யாக்ரரே, இங்கே நீ அந்தத் தீய நடத்தை கொண்ட அரக்கர்களை வீழ்த்த வேண்டும்.
1.29.24
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद् यथा मम ॥ १.२९.२४ ॥
ராமா, இன்று நாம் மிகச் சிறந்த சித்தாசிரமத்திற்குச் செல்வோம். அன்பு மகனே, அந்த ஆசிரமத் தலம் என்னுடையதைப் போலவே உன்னுடையதும் ஆகும்.
1.29.25
इत्युक्त्वा परमप्रीतो गृह्य रामं सलक्ष्मणम् ।
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ १.२९.२५ ॥
இவ்வாறு கூறி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் அழைத்துக்கொண்டு ஆசிரமத்தில் நுழைந்த அந்த மகாமுனி, மூடுபனி நீங்கி புனர்வசுவுடன் கூடிய சந்திரனைப் போல் விளங்கினார்.
1.29.26
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ १.२९.२६ ॥
அவரைக் கண்ட சித்தாசிரமத்தில் வசிக்கும் முனிவர்கள் அனைவரும் திடீரென்று பலமுறை எழுந்து விஸ்வாமித்திரரை வணங்கினர்.
1.29.27
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२९.२७ ॥
அறிவுள்ள விஸ்வாமித்திரருக்குத் தகுந்தபடி பூஜை செய்தனர்; அதுபோலவே இரு அரச குமாரர்களுக்கும் விருந்தோம்பல் செய்தனர்.
1.29.28
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ १.२९.२८ ॥
சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்த பின், பகைவரை அடக்கும் ரகுவம்சத்தின் மகிழ்ச்சியான இரு அரச குமாரர்களும் கைகூப்பி, முனிவர்களில் புலியான அவரிடம் பேசினர்.
1.29.29
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धः स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ १.२९.२९ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே! உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். இப்போதே தீட்சையில் பிரவேசியுங்கள். இந்த சித்தாசிரமம் சித்தியடையட்டும்; உம் சொற்கள் உண்மையாகட்டும்.
1.29.30
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १.२९.३० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகாதேஜஸ்வியான மகாமுனி விஸ்வாமித்திரர், கட்டுப்பாடுடன் புலன்களை அடக்கியவராய் அப்போது தீட்சையில் பிரவேசித்தார்.
1.29.31
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां संध्यामुपास्य च ॥ १.२९.३१ ॥
அந்த இரவை அங்கே கழித்த இரு இளவரசர்களும் நல்ல ஒருமுகத்துடன் விடியற்காலையில் எழுந்து முதல் சந்தியா வந்தனத்தை நிறைவேற்றினர்.
1.29.32
प्रशुची परमं जाप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ १.२९.३२ ॥
தூய்மையடைந்து, நியமத்துடன் பரம ஜபத்தை முடித்து, அக்னிஹோத்ர ஆகுதி செய்து அமர்ந்திருந்த விश्वாமித்திரரை இருவரும் வணங்கினர்.