Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.29.1
अथ तस्याप्रमेयस्य वचनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ १.२९.१ ॥
Als er die Worte jenes Unermesslichen hörte, der fragte, begann der überaus strahlende Viśvāmitra zu erklären.
1.29.2
इह राम महाबाहो विष्णुर्देवनमस्कृतः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ १.२९.२ ॥
Hier, o Rāma, o Starkarmiger, weilte Viṣṇu, von den Göttern verehrt, viele Jahre und hunderte von Yugas.
1.29.3
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ १.२९.३ ॥
Um Askese und Yoga zu üben, weilte dieser große Asket hier. Dies, o Rāma, war die frühere Einsiedelei des großherzigen Vāmana.
1.29.4
सिद्धाश्रम इति ख्यातः सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ १.२९.४ ॥
Er ist als Siddhāśrama bekannt, denn hier weilte der vollendete große Asket. Und zu eben dieser Zeit herrschte König Bali, der Sohn des Virocana.
1.29.5
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रान् सहमरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.२९.५ ॥
Nachdem er die Scharen der Götter samt Indra und die Scharen der Maruts besiegt hatte, ließ er, in den drei Welten berühmt, jenes Reich regieren.
1.29.6
यज्ञं चकार सुमहानसुरेन्द्रो महाबलः ।
बलेस्तु यजमानस्य देवाः साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ १.२९.६ ॥
Der mächtige Herr der Asuras, Bali, vollzog ein sehr großes Opfer. Beim Opfer des Bali, des Opferherrn, versammelten sich die Götter unter Agnis Führung von selbst und sprachen hier in der Einsiedelei zu Viṣṇu.
1.29.7
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्तव्रते तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ १.२९.७ ॥
O Viṣṇu, Bali, der Sohn Virocanas, vollzieht ein höchstes Opfer; da sein Gelübde noch nicht vollendet ist, möge unser Vorhaben jetzt verwirklicht werden.
1.29.8
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ १.२९.८ ॥
Den Bittstellern, die von hier und dort zu ihm kommen, gibt er alles, was sie brauchen, wo und wie es nötig ist, in gebührender Weise.
1.29.9
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपाश्रितः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.२९.९ ॥
O Viṣṇu, zum Wohl der Götter nimm das Yoga der Täuschung an, werde zum Zwerg und bewirke das höchste Heil.
1.29.10
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ १.२९.१० ॥
Inzwischen, o Rāma, kam Kaśyapa, strahlend wie Feuer, zusammen mit Aditi dort an und leuchtete mit seiner Kraft.
1.29.11
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ १.२९.११ ॥
Der Ehrwürdige, begleitet von der Göttin, vollendete ein göttliches Gelübde von tausend Jahren und pries Madhusūdana, den Spender der Gaben.
1.29.12
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ १.२९.१२ ॥
O Puruṣottama, du, der aus Askese besteht, ein Haufen von Askese, die Verkörperung der Askese, dessen Wesen Askese ist – ich sehe dich durch meine wohl vollbrachte Buße.
1.29.13
शरीरे तव पश्यामि जगत् सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ १.२९.१३ ॥
O Herr, in deinem Leib sehe ich diese ganze Welt. Du bist anfangslos und unbeschreiblich; ich bin zu dir als Zuflucht gekommen.
1.29.14
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं गतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ १.२९.१४ ॥
Da sprach Hari, erfreut, zu dem sündenfreien Kaśyapa: „Wähle dir eine Gabe; Heil sei dir. Ich halte dich für würdig einer Gabe.“
1.29.15
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचितम् ॥ १.२९.१५ ॥
Als Kaśyapa, Sohn des Marīci, seine Worte gehört hatte, sprach er: „Dies ist die Bitte, die für Aditi, für die Götter und auch für mich gestellt wurde.“
1.29.16
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ १.२९.१६ ॥
O Gewährer der Gaben, sei sehr erfreut und gewähre die Gabe, o du mit guten Gelübden. O Gesegneter, o Sündenloser, werde Sohn der Aditi und meiner.
1.29.17
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ १.२९.१७ ॥
O Vernichter der Asuras, werde der jüngere Bruder Śakras (Indras); du solltest den von Kummer gequälten Göttern helfen.
1.29.18
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादात् ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ १.२९.१८ ॥
Durch deine Gnade wird diese Einsiedelei Siddhāśrama heißen. O Herr der Götter, wenn die Aufgabe vollbracht ist, erhebe dich und geh von hier fort, o Gesegneter.
1.29.19
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ १.२९.१९ ॥
Da wurde der überaus strahlende Viṣṇu von Aditi geboren; in der Gestalt eines Zwerges trat er vor den Sohn Virocanas.
1.29.20
त्रीन् पदानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मेदिनीम् ।
आक्रम्य लोकाँल्लोकार्थी सर्वलोकहिते रतः ॥ १.२९.२० ॥
Dann, nachdem er drei Schritte Erde erbettelt und erhalten hatte, schritt er, der das Wohl der Welten wollte und am Heil aller Welten Freude hatte, über die Welten.
1.29.21
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ १.२९.२१ ॥
Nachdem er Bali mit seiner Kraft gebändigt hatte, gab der überaus Strahlende das Reich wieder an Mahendra zurück und stellte die drei Welten erneut unter die Herrschaft Śakras.
1.29.22
तेनैव पूर्वमाक्रान्त आश्रमः श्रमनाशनः ।
मयापि भक्त्या तस्यैव वामनस्योपभुज्यते ॥ १.२९.२२ ॥
Früher wurde diese Einsiedelei, die Erschöpfung vertreibt, von ihm selbst bewohnt; und nun nutze auch ich sie in Hingabe für eben jenen Vāmana.
1.29.23
एनमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्र ते पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ १.२९.२३ ॥
Rākṣasas, die Hindernisse bereiten, kommen zu dieser Einsiedelei; hier, o Bester der Männer, musst du diese Übeltäter erschlagen.
1.29.24
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद् यथा मम ॥ १.२९.२४ ॥
Heute, o Rāma, lass uns zur höchsten Siddhāśrama gehen; lieber Sohn, dieser Einsiedeleiort ist dein ebenso wie meiner.
1.29.25
इत्युक्त्वा परमप्रीतो गृह्य रामं सलक्ष्मणम् ।
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ १.२९.२५ ॥
So gesprochen, hocherfreut, führte der große Weise Rāma und Lakṣmaṇa mit sich, trat in den Bereich der Einsiedelei ein und erstrahlte wie der Mond, befreit vom Nebel, vereint mit Punarvasu.
1.29.26
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्योत्पत्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ १.२९.२६ ॥
Als sie ihn sahen, erhoben sich alle im Siddhāśrama wohnenden Weisen plötzlich immer wieder und ehrten Viśvāmitra.
1.29.27
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२९.२७ ॥
Sie ehrten den weisen Viśvāmitra, wie es sich gehörte, und ebenso erwiesen sie den beiden königlichen Prinzen die Gastfreundschaft.
1.29.28
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ १.२९.२८ ॥
Nach einer kurzen Ruhepause sprachen die beiden Prinzen, Bezwinger der Feinde und Freude der Raghu, mit gefalteten Händen zu dem Tiger unter den Weisen.
1.29.29
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धः स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ १.२९.२९ ॥
O Bester der Weisen, Heil sei dir. Tritt sogleich in das Einweihungsgelübde ein. Möge dieser Siddhāśrama vollendet werden und dein Wort sich erfüllen.
1.29.30
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महानृषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ १.२९.३० ॥
So angesprochen trat der große Weise Viśvāmitra, von großem Glanz, selbstbeherrscht und mit gezügelten Sinnen, darauf in das Einweihungsgelübde ein.
1.29.31
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां संध्यामुपास्य च ॥ १.२९.३१ ॥
Auch die beiden Prinzen verbrachten jene Nacht dort mit gesammeltem Geist, erhoben sich bei Tagesanbruch und vollzogen die morgendliche Dämmerungsverehrung.
1.29.32
प्रशुची परमं जाप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ १.२९.३२ ॥
Beide, gereinigt und nach Vollendung des höchsten Japa in Zucht, verneigten sich vor Viśvāmitra, der nach dem Agnihotra-Opfer saß.