رامايانا فالميكي · السارغا 1.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.30.1
अथ तौ देशकालज्ञौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
देशे काले च वाक्यज्ञावब्रूतां कौशिकं वचः ॥ १.३०.१ ॥
فتكلّم الأميران، العالمان بالمكان والزمان، الماهران في الكلام، المُخضِعان للأعداء، بهذا القول إلى كوشيكا في المكان المناسب وفي الوقت المناسب.
1.30.2
भगवञ्छ्रोतुमिच्छावो यस्मिन् काले निशाचरौ ।
संरक्षणीयौ तौ ब्रूहि नातिवर्तेत तत्क्षणम् ॥ १.३०.२ ॥
أيها الجليل، نرغب في أن نسمع في أي وقت ينبغي أن نحرس ضد ذينك الساريين في الليل (الرakshasas). فأخبرنا كي لا تفوت تلك اللحظة.
1.30.3
एवं ब्रुवाणौ काकुत्स्थौ त्वरमाणौ युयुत्सया ।
सर्वे ते मुनयः प्रीताः प्रशशंसुर्नृपात्मजौ ॥ १.३०.३ ॥
وبينما كان الكاكوتستان يتكلمان هكذا، متعجّلين بشوقهما إلى القتال، أثنى عليهما جميع الحكماء مسرورين.
1.30.4
अद्यप्रभृति षड्रात्रं रक्षतां राघवौ युवाम् ।
दीक्षां गतो ह्येष मुनिर्मौनित्वं च गमिष्यति ॥ १.३०.४ ॥
من اليوم، لست ليالٍ، احرساني أنتما يا أحفاد راغو؛ فهذا الحكيم قد دخل في النذر وسيلتزم الصمت.
1.30.5
तौ तु तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रौ यशस्विनौ ।
अनिद्रं षडहोरात्रं तपोवनमरक्षताम् ॥ १.३०.५ ॥
ولمّا سمع الأميران المشهوران ذلك القول، حرساه طوال ستة أيام ولياليها دون نوم.
1.30.6
उपासांचक्रतुर्वीरौ यत्तौ परमधन्विनौ ।
ररक्षतुर्मुनिवरं विश्वामित्रमरिंदमौ ॥ १.३०.६ ॥
فخدم البطلان، اليقظان الماهران في الرمي، أفضلَ الحكماء فيشفاميترا وحرساه، ذانك المُخضِعان للأعداء.
1.30.7
अथ काले गते तस्मिन् षष्ठेऽहनि तदागते ।
सौमित्रिमब्रवीद् रामो यत्तो भव समाहितः ॥ १.३०.७ ॥
ولما مضى الوقت وجاء اليوم السادس، قال راما لسوميتري (لاكشمانا): «كن مستعدًا ومنتبهًا.»
1.30.8
रामस्यैवं ब्रुवाणस्य त्वरितस्य युयुत्सया ।
प्रजज्वाल ततो वेदिः सोपाध्यायपुरोहिता ॥ १.३०.८ ॥
وبينما كان راما يتكلم هكذا، متعجلاً بشوق القتال، اشتعل المذبح مع المعلم والكهنة.
1.30.9
सदर्भचमसस्रुक्का स समित्कुसुमोच्चया ।
विश्वामित्रेण सहिता वेदिर्जज्वाल सर्त्विजा ॥ १.३०.९ ॥
مع عشب الكوشا والملاعق والسروك، مع أعواد الوقود وأكوام الزهور، اشتعل المذبح مع فيشفاميترا والكهنة المؤدين.
1.30.10
मन्त्रवच्च यथान्यायं यज्ञोऽसौ सम्प्रवर्तते ।
आकाशे च महाञ्छ्ब्दः प्रादुरासीद् भयानकः ॥ १.३०.१० ॥
وبالمانترات وعلى الوجه المشروع جرى ذلك القربان؛ وفي السماء ارتفع صوت عظيم مرعب.
1.30.11
आवार्य गगनं मेघो यथा प्रावृषि दृश्यते ।
तथा मायां विकुर्वाणौ राक्षसावभ्यधावताम् ॥ १.३०.११ ॥
كما تغطي السحابة السماء في موسم الأمطار، هكذا انقض الرقشاسان يصنعان الوهم.
1.30.12
मारीचश्च सुबाहुश्च तयोरनुचरास्तथा ।
आगम्य भीमसंकाशा रुधिरौघानवासृजन् ॥ १.३०.१२ ॥
جاء مارِيتشا وسوباهو مع أتباعهما في هيئات مرعبة، فأمطروا سيول الدم.
1.30.13
ताम् तेन रुधिरौघेण वेदीं वीक्ष्य समुक्षिताम् ।
सहसाभिद्रुतो रामस्तानपश्यत् ततो दिवि ॥ १.३०.१३ ॥
ولما رأى المذبح مبلولاً بذلك التيار من الدم، اندفع راما على الفور، ثم رآهم في السماء.
1.30.14
तावापतन्तौ सहसा दृष्ट्वा राजीवलोचनः ।
लक्ष्मणं त्वभिसम्प्रेक्ष्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥
ولما رأى ذينك الاثنين ينقضّان فجأة، نظر راما ذو العينين كاللوتس إلى لاكشمانا وقال هذه الكلمات.
1.30.15
पश्य लक्ष्मण दुर्वृत्तान् राक्षसान् पिशिताशनान् ।
मानवास्त्रसमाधूताननिलेन यथा घनान् ॥ १.३०.१५ ॥
انظر يا لاكشمانا! سيُبدَّد هؤلاء الرّاكشاسا الأشرار آكلو اللحم بالسهم المانافي، كما تبدّد الريح السحب.
1.30.16
करिष्यामि न संदेहो नोत्सहे हन्तुमीदृशान् ।
इत्युक्त्वा वचनं रामश्चापे संधाय वेगवान् ॥ १.३०.१६ ॥
«سأفعل ذلك دون شك؛ ولا رغبة لي في قتل أمثال هؤلاء.» وبعد أن قال هذه الكلمات، وضع الرامي السريع سهماً على قوسه.
1.30.17
मानवं परमोदारमस्त्रं परमभास्वरम् ।
चिक्षेप परमक्रुद्धो मारीचोरसि राघवः ॥ १.३०.१७ ॥
فغضب راغافا (راما) غضباً شديداً، فقذف السلاح المانافي الأشرف والأشدّ تألقاً نحو صدر مارِيتشا.
1.30.18
स तेन परमास्त्रेण मानवेन समाहतः ।
सम्पूर्णं योजनशतं क्षिप्तः सागरसम्प्लवे ॥ १.३०.१८ ॥
فأُصيب بذلك السلاح المانافي الأعلى، فقُذف (مارِيتشا) مئة يوجانا كاملة إلى فيض البحر.
1.30.19
विचेतनं विघूर्णन्तं शीतेषुबलपीडितम् ।
निरस्तं दृश्य मारीचं रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ १.३०.१९ ॥
ولما رأى راما ماريشا فاقد الوعي، يترنح، منهكا بقوة السهم البارد، ومقذوفا بعيدا، قال للاكشمانا.
1.30.20
पश्य लक्ष्मण शीतेषुं मानवं मनुसंहितम् ।
मोहयित्वा नयत्येनं न च प्राणैर्वियुज्यते ॥ १.३०.२० ॥
انظر يا لاكشمانا إلى هذا السهم البارد البشري الذي صنعه مانو. إنه يحيّره ويحمله بعيدا، لكنه لا يفصله عن أنفاس حياته.
1.30.21
इमानपि वधिष्यामि निर्घृणान् दुष्टचारिणः ।
राक्षसान् पापकर्मस्थान् यज्ञघ्नान् रुधिराशनान् ॥ १.३०.२१ ॥
وسأقتل أيضا هؤلاء الراكشاسا القساة، الذين يسلكون سلوكا شريرا، المنغمسين في أعمال الإثم، مدمري القرابين، شاربي الدم.
1.30.22
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं चाशु लाघवं दर्शयन्निव ।
विगृह्य सुमहच्चास्त्रमाग्नेयं रघुनन्दनः ॥ १.३०.२२ ॥
وبعد أن قال هذا للاكشمانا، وكأنه يُظهر خفته، أمسك سليل الراغوات بسرعة بسلاح ناري عظيم جدا.
1.30.23
सुबाहूरसि चिक्षेप स विद्धः प्रापतद् भुवि ।
शेषान् वायव्यमादाय निजघान महायशाः ।
राघवः परमोदारो मुनीनां मुदमावहन् ॥ १.३०.२३ ॥
ألقى السهم على صدر سوبَاهو فأصيب وسقط على الأرض. ثم أخذ السلاح الريحي وقتل الباقين ذلك العظيم الشهرة. وجلب الراغافا كريم النفس الفرح إلى الحكماء.
1.30.24
स हत्वा राक्षसान् सर्वान् यज्ञघ्नान् रघुनन्दनः ।
ऋषिभिः पूजितस्तत्र यथेन्द्रो विजये पुरा ॥ १.३०.२४ ॥
بعد أن قتل جميع الراكشاسا مدمري القرابين، كُرِّم سليل الراغوات هناك من قِبل الحكماء، كما كُرِّم إندرا في القديم بعد النصر.
1.30.25
अथ यज्ञे समाप्ते तु विश्वामित्रो महामुनिः ।
निरीतिका दिशो दृष्ट्वा काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ १.३०.२५ ॥
ولما اكتمل القربان، رأى الحكيم العظيم فيشفاميترا الجهات خالية من الاضطراب، فقال لراما الكاكوتستا هذا.
1.30.26
कृतार्थोऽस्मि महाबाहो कृतं गुरुवचस्त्वया ।
सिद्धाश्रममिदं सत्यं कृतं वीर महायशः ।
स हि रामं प्रशस्यैवं ताभ्यां संध्यामुपागमत् ॥ १.३०.२६ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، لقد تحققت غايتي؛ وقد أتممت كلمة معلّمك. يا بطل العظيم الشهرة، لقد جعلت هذا السيدهاشرام مثمراً حقاً. وهكذا مدح راما، ومضى مع ذينك الاثنين لأداء صلاة الغروب.