Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.30.1
अथ तौ देशकालज्ञौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
देशे काले च वाक्यज्ञावब्रूतां कौशिकं वचः ॥ १.३०.१ ॥
Então aqueles dois príncipes, conhecedores do lugar e do tempo, hábeis na fala, subjugadores de inimigos, disseram estas palavras a Kauśika no lugar e no tempo certos.
1.30.2
भगवञ्छ्रोतुमिच्छावो यस्मिन् काले निशाचरौ ।
संरक्षणीयौ तौ ब्रूहि नातिवर्तेत तत्क्षणम् ॥ १.३०.२ ॥
Venerável senhor, desejamos ouvir em que momento devemos guardar-nos daqueles dois andarilhos da noite. Dize-o, para que tal momento não se perca.
1.30.3
एवं ब्रुवाणौ काकुत्स्थौ त्वरमाणौ युयुत्सया ।
सर्वे ते मुनयः प्रीताः प्रशशंसुर्नृपात्मजौ ॥ १.३०.३ ॥
Enquanto os dois Kākutsthas falavam assim, apressados pelo desejo de combater, todos os sábios, satisfeitos, louvaram os dois príncipes.
1.30.4
अद्यप्रभृति षड्रात्रं रक्षतां राघवौ युवाम् ।
दीक्षां गतो ह्येष मुनिर्मौनित्वं च गमिष्यति ॥ १.३०.४ ॥
A partir de hoje, por seis noites, vós dois, descendentes de Raghu, deveis guardar; pois este sábio entrou na consagração e assumirá o silêncio.
1.30.5
तौ तु तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रौ यशस्विनौ ।
अनिद्रं षडहोरात्रं तपोवनमरक्षताम् ॥ १.३०.५ ॥
Ouvindo aquelas palavras, os dois príncipes ilustres guardaram o eremitério por seis dias e noites, sem dormir.
1.30.6
उपासांचक्रतुर्वीरौ यत्तौ परमधन्विनौ ।
ररक्षतुर्मुनिवरं विश्वामित्रमरिंदमौ ॥ १.३०.६ ॥
Os dois heróis, vigilantes e arqueiros supremos, serviram e guardaram Viśvāmitra, o melhor dos sábios; aqueles dois subjugadores de inimigos.
1.30.7
अथ काले गते तस्मिन् षष्ठेऽहनि तदागते ।
सौमित्रिमब्रवीद् रामो यत्तो भव समाहितः ॥ १.३०.७ ॥
Então, passado o tempo e chegado o sexto dia, Rāma disse a Saumitri (Lakṣmaṇa): "Esteja pronto e atento."
1.30.8
रामस्यैवं ब्रुवाणस्य त्वरितस्य युयुत्सया ।
प्रजज्वाल ततो वेदिः सोपाध्यायपुरोहिता ॥ १.३०.८ ॥
Enquanto Rāma falava assim, ansioso pela batalha, o altar flamejou com o mestre e os sacerdotes.
1.30.9
सदर्भचमसस्रुक्का स समित्कुसुमोच्चया ।
विश्वामित्रेण सहिता वेदिर्जज्वाल सर्त्विजा ॥ १.३०.९ ॥
Com grama kuśa, conchas e sruk, lenha sagrada e montes de flores, o altar flamejou junto com Viśvāmitra e os sacerdotes.
1.30.10
मन्त्रवच्च यथान्यायं यज्ञोऽसौ सम्प्रवर्तते ।
आकाशे च महाञ्छ्ब्दः प्रादुरासीद् भयानकः ॥ १.३०.१० ॥
Com os mantras e conforme a regra, o sacrifício prosseguiu; e no céu surgiu um grande som terrível.
1.30.11
आवार्य गगनं मेघो यथा प्रावृषि दृश्यते ।
तथा मायां विकुर्वाणौ राक्षसावभ्यधावताम् ॥ १.३०.११ ॥
Assim como na estação das chuvas uma nuvem cobre o céu, os dois rākṣasas, criando ilusão, avançaram.
1.30.12
मारीचश्च सुबाहुश्च तयोरनुचरास्तथा ।
आगम्य भीमसंकाशा रुधिरौघानवासृजन् ॥ १.३०.१२ ॥
Mārīca e Subāhu, com seus seguidores, chegaram de aspecto terrível e derramaram torrentes de sangue.
1.30.13
ताम् तेन रुधिरौघेण वेदीं वीक्ष्य समुक्षिताम् ।
सहसाभिद्रुतो रामस्तानपश्यत् ततो दिवि ॥ १.३०.१३ ॥
Ao ver o altar aspergido com aquele fluxo de sangue, Rāma avançou de imediato e então os viu no céu.
1.30.14
तावापतन्तौ सहसा दृष्ट्वा राजीवलोचनः ।
लक्ष्मणं त्वभिसम्प्रेक्ष्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥
Ao ver aqueles dois precipitando-se de repente, Rāma de olhos de lótus olhou para Lakṣmaṇa e disse estas palavras.
1.30.15
पश्य लक्ष्मण दुर्वृत्तान् राक्षसान् पिशिताशनान् ।
मानवास्त्रसमाधूताननिलेन यथा घनान् ॥ १.३०.१५ ॥
Olha, Lakṣmaṇa! Estes rākṣasas perversos, comedores de carne, serão dispersados pela arma mānava, como o vento dispersa as nuvens.
1.30.16
करिष्यामि न संदेहो नोत्सहे हन्तुमीदृशान् ।
इत्युक्त्वा वचनं रामश्चापे संधाय वेगवान् ॥ १.३०.१६ ॥
"Farei isso, sem dúvida; não tenho desejo de matar tais seres." Tendo dito essas palavras, o veloz Rāma encaixou uma flecha no arco.
1.30.17
मानवं परमोदारमस्त्रं परमभास्वरम् ।
चिक्षेप परमक्रुद्धो मारीचोरसि राघवः ॥ १.३०.१७ ॥
Profundamente irado, Rāghava (Rāma) arremessou a mais nobre e radiante arma mānava contra o peito de Mārīca.
1.30.18
स तेन परमास्त्रेण मानवेन समाहतः ।
सम्पूर्णं योजनशतं क्षिप्तः सागरसम्प्लवे ॥ १.३०.१८ ॥
Atingido por aquela suprema arma mānava, ele (Mārīca) foi lançado a cem yojanas inteiros na corrente do oceano.
1.30.19
विचेतनं विघूर्णन्तं शीतेषुबलपीडितम् ।
निरस्तं दृश्य मारीचं रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ १.३०.१९ ॥
Ao ver Mārīca inconsciente, cambaleante, abatido pela força da flecha fria e lançado longe, Rāma falou a Lakṣmaṇa.
1.30.20
पश्य लक्ष्मण शीतेषुं मानवं मनुसंहितम् ।
मोहयित्वा नयत्येनं न च प्राणैर्वियुज्यते ॥ १.३०.२० ॥
Olha, Lakṣmaṇa, esta flecha fria humana forjada por Manu. Ela o confunde e o leva embora, mas não lhe tira o sopro vital.
1.30.21
इमानपि वधिष्यामि निर्घृणान् दुष्टचारिणः ।
राक्षसान् पापकर्मस्थान् यज्ञघ्नान् रुधिराशनान् ॥ १.३०.२१ ॥
Também matarei estes rākṣasas impiedosos, de conduta perversa, entregues a ações pecaminosas, destruidores de sacrifícios, bebedores de sangue.
1.30.22
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं चाशु लाघवं दर्शयन्निव ।
विगृह्य सुमहच्चास्त्रमाग्नेयं रघुनन्दनः ॥ १.३०.२२ ॥
Tendo dito isto a Lakṣmaṇa, como que mostrando sua agilidade, a alegria dos Raghus logo empunhou uma arma ígnea muito grande.
1.30.23
सुबाहूरसि चिक्षेप स विद्धः प्रापतद् भुवि ।
शेषान् वायव्यमादाय निजघान महायशाः ।
राघवः परमोदारो मुनीनां मुदमावहन् ॥ १.३०.२३ ॥
Arremessou-a contra o peito de Subāhu; atingido, Subāhu caiu ao chão. Tomando a arma dos ventos, o de grande fama matou os demais. O magnânimo Rāghava trouxe alegria aos sábios.
1.30.24
स हत्वा राक्षसान् सर्वान् यज्ञघ्नान् रघुनन्दनः ।
ऋषिभिः पूजितस्तत्र यथेन्द्रो विजये पुरा ॥ १.३०.२४ ॥
Tendo matado todos os rākṣasas destruidores de sacrifícios, a alegria dos Raghus foi honrada ali pelos sábios, assim como Indra fora honrado outrora após a vitória.
1.30.25
अथ यज्ञे समाप्ते तु विश्वामित्रो महामुनिः ।
निरीतिका दिशो दृष्ट्वा काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ १.३०.२५ ॥
Concluído o sacrifício, o grande sábio Viśvāmitra, vendo as direções livres de perturbação, disse isto a Rāma, o Kākutstha.
1.30.26
कृतार्थोऽस्मि महाबाहो कृतं गुरुवचस्त्वया ।
सिद्धाश्रममिदं सत्यं कृतं वीर महायशः ।
स हि रामं प्रशस्यैवं ताभ्यां संध्यामुपागमत् ॥ १.३०.२६ ॥
Ó tu de braços poderosos, estou realizado; cumpriste a palavra do teu mestre. Ó herói de grande glória, tornaste verdadeiramente bem-sucedido este Siddhāśrama. Assim tendo louvado Rāma, partiu com aqueles dois para o rito do crepúsculo.