Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.30.1

अथ तौ देशकालज्ञौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
देशे काले च वाक्यज्ञावब्रूतां कौशिकं वचः ॥ १.३०.१ ॥

ครั้งนั้น ราชกุมารทั้งสองผู้รู้กาลและสถานที่ ผู้เชี่ยวชาญในถ้อยคำ และเป็นผู้ปราบศัตรู ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่เการศิกะ ณ สถานที่และเวลาอันควร

1.30.2

भगवञ्छ्रोतुमिच्छावो यस्मिन् काले निशाचरौ ।
संरक्षणीयौ तौ ब्रूहि नातिवर्तेत तत्क्षणम् ॥ १.३०.२ ॥

ท่านผู้เจริญ พวกเราปรารถนาจะฟังว่า ควรระวังป้องกันบุตรทั้งสองของนิศาจรในเวลาใด ขอท่านโปรดบอกเถิด เพื่อจะไม่ปล่อยให้ช่วงเวลานั้นผ่านไป

1.30.3

एवं ब्रुवाणौ काकुत्स्थौ त्वरमाणौ युयुत्सया ।
सर्वे ते मुनयः प्रीताः प्रशशंसुर्नृपात्मजौ ॥ १.३०.३ ॥

เมื่อกากุตสถ์ทั้งสองกล่าวอย่างนี้ ด้วยความกระตือรือร้นในใจที่อยากจะรบ มุนีทั้งปวงก็พอใจ และสรรเสริญราชบุตรทั้งสอง

1.30.4

अद्यप्रभृति षड्रात्रं रक्षतां राघवौ युवाम् ।
दीक्षां गतो ह्येष मुनिर्मौनित्वं च गमिष्यति ॥ १.३०.४ ॥

ตั้งแต่วันนี้ไป พวกท่านราฆวะทั้งสองจงคุ้มครองพวกเราเป็นเวลาหกราตรี เพราะฤๅษีผู้นี้ได้เข้าสู่การถือศีลเตรียมตัวแล้ว และจะรักษาความเงียบ

1.30.5

तौ तु तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रौ यशस्विनौ ।
अनिद्रं षडहोरात्रं तपोवनमरक्षताम् ॥ १.३०.५ ॥

เมื่อราชกุมารผู้มีชื่อเสียงทั้งสองได้ยินถ้อยคำนั้น ก็เฝ้าป่าตบะโดยไม่หลับนอนตลอดหกวันหกคืน

1.30.6

उपासांचक्रतुर्वीरौ यत्तौ परमधन्विनौ ।
ररक्षतुर्मुनिवरं विश्वामित्रमरिंदमौ ॥ १.३०.६ ॥

วีรบุรุษทั้งสองผู้ระมัดระวัง และเป็นนักยิงธนูผู้เลิศ ได้คอยปรนนิบัติและคุ้มครองพระวิศวามิตร ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มุนี ทั้งสองผู้เป็นผู้ปราบศัตรูนั้น

1.30.7

अथ काले गते तस्मिन् षष्ठेऽहनि तदागते ।
सौमित्रिमब्रवीद् रामो यत्तो भव समाहितः ॥ १.३०.७ ॥

ครั้นเวลาผ่านไป เมื่อถึงวันที่หก พระรามตรัสกับพระสุมิตราบุตร (พระลักษมณ์) ว่า "จงเตรียมพร้อมและตั้งใจให้มั่นเถิด"

1.30.8

रामस्यैवं ब्रुवाणस्य त्वरितस्य युयुत्सया ।
प्रजज्वाल ततो वेदिः सोपाध्यायपुरोहिता ॥ १.३०.८ ॥

ขณะที่พระรามตรัสอย่างนั้น ด้วยความกระตือรือร้นที่จะรบและรีบร้อน แท่นบูชาก็ลุกโชน พร้อมทั้งอาจารย์และปุโรหิต

1.30.9

सदर्भचमसस्रुक्का स समित्कुसुमोच्चया ।
विश्वामित्रेण सहिता वेदिर्जज्वाल सर्त्विजा ॥ १.३०.९ ॥

พร้อมด้วยหญ้ากุศะ ทัพพี ช้อนสรุก กองฟืนและกองดอกไม้ แท่นบูชาลุกโชนขึ้นพร้อมกับพระวิศวามิตรและนักบวชผู้ทำพิธี

1.30.10

मन्त्रवच्च यथान्यायं यज्ञोऽसौ सम्प्रवर्तते ।
आकाशे च महाञ्छ्ब्दः प्रादुरासीद् भयानकः ॥ १.३०.१० ॥

ยัญพิธีนั้นดำเนินไปตามมนตร์และตามระเบียบ และบนท้องฟ้าก็เกิดเสียงดังใหญ่หลวงน่าสะพรึงขึ้น

1.30.11

आवार्य गगनं मेघो यथा प्रावृषि दृश्यते ।
तथा मायां विकुर्वाणौ राक्षसावभ्यधावताम् ॥ १.३०.११ ॥

เหมือนเมฆที่ปกคลุมท้องฟ้าซึ่งเห็นได้ในฤดูฝน ฉันใด ยักษ์ทั้งสองก็ทำมายาแล้วพุ่งเข้ามาฉันนั้น

1.30.12

मारीचश्च सुबाहुश्च तयोरनुचरास्तथा ।
आगम्य भीमसंकाशा रुधिरौघानवासृजन् ॥ १.३०.१२ ॥

มารีจะและสุพาหุ พร้อมด้วยบริวารของทั้งสอง มาในร่างน่าสะพรึงกลัว และได้เทลงมาเป็นกระแสเลือด

1.30.13

ताम् तेन रुधिरौघेण वेदीं वीक्ष्य समुक्षिताम् ।
सहसाभिद्रुतो रामस्तानपश्यत् ततो दिवि ॥ १.३०.१३ ॥

เมื่อพระรามเห็นแท่นบูชาที่ถูกกระแสเลือดนั้นรดไปทั่ว ก็พุ่งเข้าไปทันที แล้วจึงเห็นยักษ์เหล่านั้นอยู่บนท้องฟ้า

1.30.14

तावापतन्तौ सहसा दृष्ट्वा राजीवलोचनः ।
लक्ष्मणं त्वभिसम्प्रेक्ष्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥

ทรงเห็นยักษ์ทั้งสองโฉบลงมาอย่างกะทันหัน พระรามดวงเนตรดุจดอกบัวจึงทอดพระเนตรพระลักษมณ์ แล้วตรัสถ้อยคำนี้

1.30.15

पश्य लक्ष्मण दुर्वृत्तान् राक्षसान् पिशिताशनान् ।
मानवास्त्रसमाधूताननिलेन यथा घनान् ॥ १.३०.१५ ॥

ดูเถิด พระลักษมณ์ ยักษ์ชั่วร้ายที่กินเนื้อเหล่านี้ จะถูกอาวุธมานวะซัดกระจัดกระจายไป ดุจลมพัดเมฆให้กระจาย

1.30.16

करिष्यामि न संदेहो नोत्सहे हन्तुमीदृशान् ।
इत्युक्त्वा वचनं रामश्चापे संधाय वेगवान् ॥ १.३०.१६ ॥

"ข้าจะทำเช่นนั้นโดยไม่ต้องสงสัย ข้าไม่ประสงค์จะฆ่าสัตว์เช่นนี้" เมื่อตรัสถ้อยคำดังนั้นแล้ว พระรามผู้ว่องไวก็ประทานลูกศรเข้ากับธนู

1.30.17

मानवं परमोदारमस्त्रं परमभास्वरम् ।
चिक्षेप परमक्रुद्धो मारीचोरसि राघवः ॥ १.३०.१७ ॥

ด้วยความกริ้วยิ่ง พระราฆวะ (พระราม) ได้ปล่อยอาวุธมานวะอันประเสริฐยิ่งและรุ่งโรจน์ยิ่งไปยังอกของมารีจะ

1.30.18

स तेन परमास्त्रेण मानवेन समाहतः ।
सम्पूर्णं योजनशतं क्षिप्तः सागरसम्प्लवे ॥ १.३०.१८ ॥

ยักษ์นั้นถูกอาวุธมานวะอันเป็นทิพย์สูงสุดนั้นต้องเข้า จึงถูกเหวี่ยงไปไกลถึงหนึ่งร้อยโยชน์เต็ม ลงไปในคลื่นมหาสมุทร

1.30.19

विचेतनं विघूर्णन्तं शीतेषुबलपीडितम् ।
निरस्तं दृश्य मारीचं रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ १.३०.१९ ॥

เมื่อพระรามทอดพระเนตรเห็นมารีจะหมดสติ เซซวนอยู่ ถูกกำลังของลูกศรเย็นบีบคั้น และถูกเหวี่ยงไปไกล จึงตรัสกับพระลักษมณ์

1.30.20

पश्य लक्ष्मण शीतेषुं मानवं मनुसंहितम् ।
मोहयित्वा नयत्येनं न च प्राणैर्वियुज्यते ॥ १.३०.२० ॥

ดูเถิด พระลักษมณ์ ลูกศรเย็นของมนุษย์นี้ที่มนุผู้สร้างไว้ มันทำให้เขาหลงสติแล้วพาไป แต่ก็ไม่ทำให้เขาพลัดจากลมปราณของเขา

1.30.21

इमानपि वधिष्यामि निर्घृणान् दुष्टचारिणः ।
राक्षसान् पापकर्मस्थान् यज्ञघ्नान् रुधिराशनान् ॥ १.३०.२१ ॥

เราจะสังหารพวกรากษสเหล่านี้ด้วย ผู้ไร้ความเมตตา ประพฤติชั่ว ตั้งอยู่ในกรรมบาป ทำลายยัญ และดื่มเลือดเป็นอาหาร

1.30.22

इत्युक्त्वा लक्ष्मणं चाशु लाघवं दर्शयन्निव ।
विगृह्य सुमहच्चास्त्रमाग्नेयं रघुनन्दनः ॥ १.३०.२२ ॥

ตรัสดังนี้แก่พระลักษมณ์แล้ว ทรงแสดงความว่องไวอย่างรวดเร็วราวกับจะให้เห็น พระรามผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์รฆุ ทรงหยิบอาวุธเพลิงอันยิ่งใหญ่ขึ้นทันที

1.30.23

सुबाहूरसि चिक्षेप स विद्धः प्रापतद् भुवि ।
शेषान् वायव्यमादाय निजघान महायशाः ।
राघवः परमोदारो मुनीनां मुदमावहन् ॥ १.३०.२३ ॥

ทรงขว้างอาวุธนั้นไปที่อกของสุพาหุ เมื่อถูกต้อง สุพาหุก็ล้มลงกับพื้น พระผู้มีเกียรติยศอันรุ่งโรจน์ทรงหยิบอาวุธวายัพยะขึ้นสังหารพวกที่เหลือ พระราฆวะผู้ทรงพระทัยกว้างยิ่ง ทรงนำความยินดีมาสู่บรรดาฤๅษี

1.30.24

स हत्वा राक्षसान् सर्वान् यज्ञघ्नान् रघुनन्दनः ।
ऋषिभिः पूजितस्तत्र यथेन्द्रो विजये पुरा ॥ १.३०.२४ ॥

พระรามผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์รฆุ ทรงสังหารรากษสทั้งหมดผู้ทำลายยัญ แล้วทรงได้รับการบูชาจากเหล่าฤๅษีที่นั่น ดุจพระอินทร์ที่เคยได้รับการบูชาในกาลก่อนหลังได้ชัยชนะ

1.30.25

अथ यज्ञे समाप्ते तु विश्वामित्रो महामुनिः ।
निरीतिका दिशो दृष्ट्वा काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ १.३०.२५ ॥

เมื่อพิธียัญสำเร็จลงแล้ว มหาฤๅษีวิศวามิตรทอดพระเนตรเห็นทิศทั้งหลายปราศจากอุปสรรค จึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่พระรามผู้เป็นกากุตสถ

1.30.26

कृतार्थोऽस्मि महाबाहो कृतं गुरुवचस्त्वया ।
सिद्धाश्रममिदं सत्यं कृतं वीर महायशः ।
स हि रामं प्रशस्यैवं ताभ्यां संध्यामुपागमत् ॥ १.३०.२६ ॥

ข้าแต่ผู้มีพาหุใหญ่ ข้าพเจ้าสมปรารถนาแล้ว ท่านได้ทำตามถ้อยคำของอาจารย์แล้ว ข้าแต่วีรบุรุษผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ ท่านได้ทำให้สิทธาศรมนี้เป็นจริงแล้วโดยแท้ เมื่อสรรเสริญพระรามดังนี้แล้ว ท่านจึงไปกับคนทั้งสองเพื่อประกอบพิธีสันธยา