வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.30.1
अथ तौ देशकालज्ञौ राजपुत्रावरिंदमौ ।
देशे काले च वाक्यज्ञावब्रूतां कौशिकं वचः ॥ १.३०.१ ॥
அப்போது இடமும் காலமும் அறிந்த, சொல்லில் வல்ல, பகைவரை அடக்கும் அந்த இரு இளவரசர்களும் பொருத்தமான இடத்திலும் பொருத்தமான நேரத்திலும் கௌசிகரிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
1.30.2
भगवञ्छ्रोतुमिच्छावो यस्मिन् काले निशाचरौ ।
संरक्षणीयौ तौ ब्रूहि नातिवर्तेत तत्क्षणम् ॥ १.३०.२ ॥
ஐயனே! எந்த நேரத்தில் அந்த இரு இரவுலாவிகளான அரக்கர்களிடமிருந்து நாங்கள் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் கேட்க விரும்புகிறோம். அந்தக் கணம் தவறிப் போகாமல் அதைச் சொல்லுங்கள்.
1.30.3
एवं ब्रुवाणौ काकुत्स्थौ त्वरमाणौ युयुत्सया ।
सर्वे ते मुनयः प्रीताः प्रशशंसुर्नृपात्मजौ ॥ १.३०.३ ॥
இவ்வாறு பேசிய, போரை விரும்பி விரைந்த அந்த இரு காகுத்ஸ்தர்களையும் அனைத்து முனிவர்களும் மகிழ்ந்து புகழ்ந்தனர்.
1.30.4
अद्यप्रभृति षड्रात्रं रक्षतां राघवौ युवाम् ।
दीक्षां गतो ह्येष मुनिर्मौनित्वं च गमिष्यति ॥ १.३०.४ ॥
இன்று முதல் ஆறு இரவுகள் நீங்கள் இருவரும் காக்க வேண்டும், ராகவர்களே. ஏனெனில் இந்த முனிவர் தீக்ஷையில் நுழைந்து மௌனத்தை மேற்கொள்வார்.
1.30.5
तौ तु तद्वचनं श्रुत्वा राजपुत्रौ यशस्विनौ ।
अनिद्रं षडहोरात्रं तपोवनमरक्षताम् ॥ १.३०.५ ॥
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, புகழ்மிக்க அந்த இரு இளவரசர்களும் ஆறு பகல்-இரவுகள் உறங்காமல் தவவனத்தைக் காத்தனர்.
1.30.6
उपासांचक्रतुर्वीरौ यत्तौ परमधन्विनौ ।
ररक्षतुर्मुनिवरं विश्वामित्रमरिंदमौ ॥ १.३०.६ ॥
அந்த இரு வீரர்களும் விழிப்புடன் இருந்து, பெரும் வில்லாளிகளாய், முனிவர்களில் சிறந்த விசுவாமித்திரரை உபாசித்துக் காத்தனர்; பகைவரை அடக்கும் அவ்விருவரும்.
1.30.7
अथ काले गते तस्मिन् षष्ठेऽहनि तदागते ।
सौमित्रिमब्रवीद् रामो यत्तो भव समाहितः ॥ १.३०.७ ॥
காலம் கடந்து ஆறாம் நாள் வந்ததும், ராமன் சௌமித்ரியிடம் கூறினான்: "கவனமாகவும் ஆயத்தமாகவும் இரு."
1.30.8
रामस्यैवं ब्रुवाणस्य त्वरितस्य युयुत्सया ।
प्रजज्वाल ततो वेदिः सोपाध्यायपुरोहिता ॥ १.३०.८ ॥
ராமன் இவ்வாறு பேசும்போது, போர் ஆசையால் விரைந்தவனாக இருக்க, அப்போது உபாத்தியாயர் மற்றும் புரோகிதர்களுடன் வேதி பற்றி எரிந்தது.
1.30.9
सदर्भचमसस्रुक्का स समित्कुसुमोच्चया ।
विश्वामित्रेण सहिता वेदिर्जज्वाल सर्त्विजा ॥ १.३०.९ ॥
தர்ப்பை, சமசம், ஸ்ருக் மற்றும் சமிதைகள், மலர்க் குவியல்களுடன், விஸ்வாமித்திரரும் ருத்விஜர்களும் சேர்ந்து வேதி எரிந்தது.
1.30.10
मन्त्रवच्च यथान्यायं यज्ञोऽसौ सम्प्रवर्तते ।
आकाशे च महाञ्छ्ब्दः प्रादुरासीद् भयानकः ॥ १.३०.१० ॥
மந்திரங்களுடன் முறைப்படி அந்த யாகம் நடைபெற்றது; வானத்தில் ஒரு பெரிய பயங்கரமான ஒலி எழுந்தது.
1.30.11
आवार्य गगनं मेघो यथा प्रावृषि दृश्यते ।
तथा मायां विकुर्वाणौ राक्षसावभ्यधावताम् ॥ १.३०.११ ॥
மழைக்காலத்தில் மேகம் வானை மறைப்பது போல, மாயை செய்த இரு அரக்கர்கள் பாய்ந்து வந்தனர்.
1.30.12
मारीचश्च सुबाहुश्च तयोरनुचरास्तथा ।
आगम्य भीमसंकाशा रुधिरौघानवासृजन् ॥ १.३०.१२ ॥
மாரீசனும் சுபாகுவும், அவர்களின் பின்தொடர்பவர்களும் பயங்கர உருவில் வந்து, இரத்தப் பெருக்கைப் பொழிந்தனர்.
1.30.13
ताम् तेन रुधिरौघेण वेदीं वीक्ष्य समुक्षिताम् ।
सहसाभिद्रुतो रामस्तानपश्यत् ततो दिवि ॥ १.३०.१३ ॥
அந்த இரத்தப் பெருக்கால் வேதிகை நனைந்திருப்பதைக் கண்டு ராமன் திடீரென விரைந்தான்; பின்பு வானில் அவர்களைக் கண்டான்.
1.30.14
तावापतन्तौ सहसा दृष्ट्वा राजीवलोचनः ।
लक्ष्मणं त्वभिसम्प्रेक्ष्य रामो वचनमब्रवीत् ॥ १.३०.१४ ॥
அவர்கள் இருவரும் திடீரென பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட தாமரைக்கண்ணன் ராமன், லக்ஷ்மணனைப் பார்த்துச் சொன்னான்.
1.30.15
पश्य लक्ष्मण दुर्वृत्तान् राक्षसान् पिशिताशनान् ।
मानवास्त्रसमाधूताननिलेन यथा घनान् ॥ १.३०.१५ ॥
பார், லக்ஷ்மணா! இந்தத் தீய, ஊனுண்ணும் அரக்கர்கள் மானவாஸ்திரத்தால் காற்றால் மேகங்கள் சிதறுவது போலச் சிதறடிக்கப்படுவதைப் பார்.
1.30.16
करिष्यामि न संदेहो नोत्सहे हन्तुमीदृशान् ।
इत्युक्त्वा वचनं रामश्चापे संधाय वेगवान् ॥ १.३०.१६ ॥
நான் அவ்வாறே செய்வேன், இதில் ஐயமில்லை; இத்தகையோரைக் கொல்ல நான் விரும்பவில்லை. இவ்வாறு சொல்லி, வேகமுள்ள ராமன் வில்லில் அம்பைப் பூட்டினான்.
1.30.17
मानवं परमोदारमस्त्रं परमभास्वरम् ।
चिक्षेप परमक्रुद्धो मारीचोरसि राघवः ॥ १.३०.१७ ॥
மிகுந்த கோபமுற்ற ராகவன் (ராமன்) மிக உயர்ந்ததும் மிக ஒளிர்வதுமான மானவாஸ்திரத்தை மாரீசனின் மார்பில் எறிந்தான்.
1.30.18
स तेन परमास्त्रेण मानवेन समाहतः ।
सम्पूर्णं योजनशतं क्षिप्तः सागरसम्प्लवे ॥ १.३०.१८ ॥
அந்த உயர்ந்த மானவாஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்ட அவன் (மாரீசன்) கடல்வெள்ளத்தில் நூறு யோசனை தூரம் வீசப்பட்டான்.
1.30.19
विचेतनं विघूर्णन्तं शीतेषुबलपीडितम् ।
निरस्तं दृश्य मारीचं रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ १.३०.१९ ॥
மாரீசன் உணர்வற்று, சுழன்று, குளிர் அம்பின் வலியால் வருந்தி எறியப்பட்டதைக் கண்டு ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்.
1.30.20
पश्य लक्ष्मण शीतेषुं मानवं मनुसंहितम् ।
मोहयित्वा नयत्येनं न च प्राणैर्वियुज्यते ॥ १.३०.२० ॥
பார், லக்ஷ்மணா! மனுவால் உருவாக்கப்பட்ட இந்த மானவ குளிர் அம்பைப் பார். இது அவனை மயக்கி அழைத்துச் செல்கிறது, ஆனால் அவனுடைய உயிரைப் பிரிப்பதில்லை.
1.30.21
इमानपि वधिष्यामि निर्घृणान् दुष्टचारिणः ।
राक्षसान् पापकर्मस्थान् यज्ञघ्नान् रुधिराशनान् ॥ १.३०.२१ ॥
இந்த இரக்கமற்ற, தீய நடத்தை கொண்ட, பாவச் செயல்களில் நிற்கும், யாகங்களை அழிக்கும், இரத்தம் உண்ணும் ராக்ஷஸர்களையும் நான் கொல்வேன்.
1.30.22
इत्युक्त्वा लक्ष्मणं चाशु लाघवं दर्शयन्निव ।
विगृह्य सुमहच्चास्त्रमाग्नेयं रघुनन्दनः ॥ १.३०.२२ ॥
இவ்வாறு லக்ஷ்மணனிடம் கூறி, விரைவாக தன் திறமையைக் காட்டுவது போல, ரகுநந்தனன் மிகப் பெரிய ஆக்னேய அஸ்திரத்தை எடுத்தான்.
1.30.23
सुबाहूरसि चिक्षेप स विद्धः प्रापतद् भुवि ।
शेषान् वायव्यमादाय निजघान महायशाः ।
राघवः परमोदारो मुनीनां मुदमावहन् ॥ १.३०.२३ ॥
சுபாகுவின் மார்பில் அவன் எறிந்தான்; அவன் தாக்கப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தான். மீதமுள்ளவர்களை வாயவ்ய அஸ்திரம் எடுத்து அந்த மிகுந்த புகழ் பெற்றவன் கொன்றான். மிகவும் உதாரனான ராகவன் முனிவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தான்.
1.30.24
स हत्वा राक्षसान् सर्वान् यज्ञघ्नान् रघुनन्दनः ।
ऋषिभिः पूजितस्तत्र यथेन्द्रो विजये पुरा ॥ १.३०.२४ ॥
யாகங்களை அழித்த அனைத்து ராக்ஷஸர்களையும் கொன்ற ரகுநந்தனன், முன்பு வெற்றிக்குப் பின் இந்திரன் போல, அங்கே முனிவர்களால் போற்றப்பட்டான்.
1.30.25
अथ यज्ञे समाप्ते तु विश्वामित्रो महामुनिः ।
निरीतिका दिशो दृष्ट्वा काकुत्स्थमिदमब्रवीत् ॥ १.३०.२५ ॥
யாகம் முடிந்ததும், மகாமுனி விश्वாமித்திரர் திசைகள் அனைத்தும் தீங்கற்றிருப்பதைக் கண்டு காகுத்ஸ்தரான ராமரிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.30.26
कृतार्थोऽस्मि महाबाहो कृतं गुरुवचस्त्वया ।
सिद्धाश्रममिदं सत्यं कृतं वीर महायशः ।
स हि रामं प्रशस्यैवं ताभ्यां संध्यामुपागमत् ॥ १.३०.२६ ॥
மகாபாகுவே, நான் நிறைவடைந்தேன். குருவின் வார்த்தையை நீ நிறைவேற்றினாய். வீரனே, மகாயசஸ்வியே, இந்த சித்தாசிரமத்தை உண்மையிலேயே நீ நிறைவேற்றினாய். இவ்வாறு ராமனைப் புகழ்ந்து, அவர்கள் இருவருடனும் சந்தியா வந்தனம் செய்யச் சென்றார்.