Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्षणौ ।
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.३१.१ ॥
Entonces, habiendo cumplido su propósito, los dos héroes Rāma y Lakṣmaṇa pasaron aquella noche allí, alegres y con el ánimo dichoso.
1.31.2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ ।
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः ॥ १.३१.२ ॥
Al amanecer, habiendo realizado los ritos de la mañana, ambos fueron juntos hacia Viśvāmitra y los demás sabios.
1.31.3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ऊचतुर्परमोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ १.३१.३ ॥
Habiendo saludado al mejor de los sabios, que resplandecía como el fuego, los dos de palabra dulce pronunciaron estas palabras muy generosas.
1.31.4
इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपागतौ ।
आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनं करवाव किम् ॥ १.३१.४ ॥
Oh tigre entre los sabios, nosotros dos hemos llegado como tus siervos. Oh mejor de los sabios, ordena: ¿qué debemos hacer?
1.31.5
एवमुक्ते तयोर्वाक्ये सर्व एव महर्षयः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन् ॥ १.३१.५ ॥
Dichas estas palabras por ambos, todos los grandes sabios, poniendo a Viśvāmitra al frente, dijeron estas palabras a Rāma.
1.31.6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति ।
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम् ॥ १.३१.६ ॥
Oh mejor de los hombres, el sacrificio de Janaka, rey de Mithilā, el más justo en el dharma, va a tener lugar; iremos allí.
1.31.7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि ।
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.३१.७ ॥
Tigre entre los hombres, tú también irás con nosotros, y allí deberías ver aquel maravilloso arco, joya de los arcos.
1.31.8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः ।
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ १.३१.८ ॥
Mejor de los hombres, aquel arco fue entregado antaño por los dioses en la asamblea del sacrificio; es de fuerza inconmensurable, terrible y sumamente radiante.
1.31.9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषाः ॥ १.३१.९ ॥
Ni dioses, ni gandharvas, ni asuras, ni rākṣasas, ni hombre alguno son capaces de ningún modo de tensarlo.
1.31.10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः ।
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.३१.१० ॥
Los reyes que vinieron deseando probar la fuerza de aquel arco, y los príncipes de gran poder, no pudieron tensarlo.
1.31.11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः ।
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं च परमाद्भुतम् ॥ १.३१.११ ॥
Aquel arco pertenece al magnánimo maithila; allí, tigre entre los hombres, oh Kākutstha, verás el arco y el sacrificio más maravilloso.
1.31.12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः ।
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ १.३१.१२ ॥
Tigre entre los hombres, aquel excelente arco, que el maithila obtuvo pidiéndolo a todos los dioses como fruto de su sacrificio, se llama Sunābha.
1.31.13
आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव ।
अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागुरुगन्धिभिः ॥१-३१-१३
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत् तदा ।
सर्षिसङ्घः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेताः ॥ १.३१.१३ ॥
¡Oh Rāghava! En la casa del rey, aquel arco apto para el sacrificio era honrado con diversas fragancias y con incienso de fragante agaru.
1.31.14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम् ।
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ १.३१.१४ ॥
Que tengáis bienestar. Parto del ermitaño de los Siddhas hacia el Himālaya, la montaña de rocas, en la orilla norte del Ganges.
1.31.15
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलः कौशिकः स तपोधनः ।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ १.३१.१५ ॥
Dicho esto, Kauśika, tigre entre los sabios, cuya riqueza es el ascetismo, se dispuso a partir hacia el norte.
1.31.16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम् ।
शकटीशतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ १.३१.१६ ॥
Siguiendo al excelente sabio en su marcha, marchó tras él un grupo de seguidores brahmavādins, de unos cien carros de gente.
1.31.17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥ १.३१.१७ ॥
Las manadas de ciervos y aves que habitaban el ermitaño de los Siddhas también siguieron al magnánimo Viśvāmitra, cuya riqueza es el ascetismo.
1.31.18
निवर्तयामास ततः स ऋषि सन्घः स पक्षिणः ।
ते गत्वा दूरम् अध्वानम् लम्बमाने दिवाकरे ॥ १.३१.१८ ॥
Entonces hizo volver al grupo de sabios y a las aves; ellos recorrieron un largo trecho del camino cuando el sol se hundía.
1.31.19
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे ।
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ १.३१.१९ ॥
Habiendo recorrido un largo camino, cuando el sol se hundía, la multitud de sabios, recogida en sí misma, acampó en la orilla del Śoṇa.
1.31.20
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥ १.३१.२० ॥
Cuando el sol se puso, aquellos sabios de fulgor sin medida se bañaron, ofrecieron libaciones al fuego y se sentaron con Viśvāmitra al frente.
1.31.21
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च ।
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ १.३१.२१ ॥
Rāma también, junto con Saumitri, honró a aquellos sabios y luego se sentó delante del sabio Viśvāmitra.
1.31.22
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं तपोधनम् ।
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.३१.२२ ॥
Entonces Rāma, de gran esplendor, lleno de curiosidad, preguntó a Viśvāmitra, cuya riqueza es la austeridad, el tigre entre los sabios.
1.31.23
भगवन् को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः ।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १.३१.२३ ॥
Venerable señor, ¿qué región es esta, adornada con bosques exuberantes? Deseo escucharla; que la fortuna le acompañe, dígamela tal como es.
1.31.24
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः ।
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः ॥ १.३१.२४ ॥
Impulsado por las palabras de Rāma, el gran asceta Viśvāmitra, firme en sus votos, comenzó a relatar en medio de los sabios toda la historia de aquella tierra.