Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्षणौ ।
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.३१.१ ॥
Dann verweilten die beiden Helden Rāma und Lakṣmaṇa, ihr Ziel erreicht habend, in jener Nacht dort, froh und mit heiterem Herzen.
1.31.2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ ।
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः ॥ १.३१.२ ॥
Als der Morgen anbrach, gingen die beiden, nachdem sie die Vormittagsriten vollzogen hatten, gemeinsam zu Viśvāmitra und den anderen Weisen.
1.31.3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ऊचतुर्परमोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ १.३१.३ ॥
Nachdem sie den besten der Weisen, der wie Feuer loderte, ehrerbietig gegrüßt hatten, sprachen die beiden süß Redenden diese höchst großmütigen Worte.
1.31.4
इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपागतौ ।
आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनं करवाव किम् ॥ १.३१.४ ॥
O Tiger unter den Weisen, wir beide sind als deine Diener gekommen. O Bester der Weisen, befiehl, was sollen wir tun?
1.31.5
एवमुक्ते तयोर्वाक्ये सर्व एव महर्षयः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन् ॥ १.३१.५ ॥
Als diese Worte von den beiden gesprochen waren, sprachen alle großen Weisen, mit Viśvāmitra an der Spitze, diese Worte zu Rāma.
1.31.6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति ।
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम् ॥ १.३१.६ ॥
O Bester der Männer, das Opfer des Janaka, des Königs von Mithilā, des im Dharma Gerechtesten, wird stattfinden; dorthin werden wir gehen.
1.31.7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि ।
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.३१.७ ॥
Tiger unter den Menschen, auch du wirst mit uns gehen, und dort solltest du jenen wundersamen Bogen, das Juwel der Bögen, sehen.
1.31.8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः ।
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ १.३१.८ ॥
Bester der Menschen, jener Bogen wurde einst von den Göttern in der Versammlung des Opfers gegeben; er hat unermessliche Kraft, ist schrecklich und überaus strahlend.
1.31.9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषाः ॥ १.३१.९ ॥
Weder Götter, noch Gandharvas, noch Asuras, noch Rākṣasas, noch irgendwelche Menschen sind in der Lage, ihn in irgendeiner Weise zu spannen.
1.31.10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः ।
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.३१.१० ॥
Die Könige, die gekommen waren, um die Stärke jenes Bogens zu prüfen, und die mächtigen Prinzen konnten ihn nicht spannen.
1.31.11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः ।
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं च परमाद्भुतम् ॥ १.३१.११ ॥
Jener Bogen gehört dem großherzigen Maithila; dort, Tiger unter den Menschen, Kākutstha, wirst du den Bogen und das wundersamste Opfer sehen.
1.31.12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः ।
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ १.३१.१२ ॥
Tiger unter den Menschen, jener vortreffliche Bogen, den der Maithila als Frucht seines Opfers von allen Göttern erbat, heißt Sunābha.
1.31.13
आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव ।
अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागुरुगन्धिभिः ॥१-३१-१३
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत् तदा ।
सर्षिसङ्घः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेताः ॥ १.३१.१३ ॥
O Rāghava, im Haus des Königs wurde jener Bogen, geeignet für das Opfer, mit verschiedenen Düften und mit wohlriechendem Agaru-Räucherwerk verehrt.
1.31.14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम् ।
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ १.३१.१४ ॥
Möge es euch wohlergehen. Ich gehe vom Siddha-Einsiedlerhaus fort zum Himālaya, dem Felsenhaufen, am nördlichen Ufer des Ganges.
1.31.15
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलः कौशिकः स तपोधनः ।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ १.३१.१५ ॥
So sprach er, und Kauśika, der Tiger unter den Weisen, dessen Reichtum die Askese ist, machte sich auf den Weg nach Norden.
1.31.16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम् ।
शकटीशतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ १.३१.१६ ॥
Dem vortrefflichen Weisen auf seinem Weg folgte eine Schar von Brahma-Redern, etwa so viele wie hundert Wagen, auf der Reise.
1.31.17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥ १.३१.१७ ॥
Auch die Herden der Hirsche und Vögel, die im Siddha-Einsiedlerhaus wohnten, folgten dem großherzigen Viśvāmitra nach, dessen Reichtum die Askese ist.
1.31.18
निवर्तयामास ततः स ऋषि सन्घः स पक्षिणः ।
ते गत्वा दूरम् अध्वानम् लम्बमाने दिवाकरे ॥ १.३१.१८ ॥
Dann schickte er die Versammlung der Weisen und die Vögel zurück; sie gingen weit auf dem Weg, als die Sonne sich senkte.
1.31.19
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे ।
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ १.३१.१९ ॥
Nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt hatten, während die Sonne sank, schlugen die gesammelten Weisen ihr Lager am Ufer des Śoṇa auf.
1.31.20
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥ १.३१.२० ॥
Als die Sonne untergegangen war, badeten jene Weisen von unermesslicher Kraft, brachten Opfer ins Feuer dar und setzten sich, Viśvāmitra an ihre Spitze stellend.
1.31.21
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च ।
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ १.३१.२१ ॥
Auch Rāma ehrte zusammen mit Saumitri jene Weisen und setzte sich dann vor den weisen Viśvāmitra.
1.31.22
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं तपोधनम् ।
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.३१.२२ ॥
Da fragte Rāma, von großem Glanz und voller Neugier, Viśvāmitra, dessen Reichtum die Askese ist, den Tiger unter den Weisen.
1.31.23
भगवन् को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः ।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १.३१.२३ ॥
Ehrwürdiger, welches Land ist dies, geschmückt mit üppigen Wäldern? Ich möchte es hören; Segen sei mit dir, sag es mir wahrhaftig.
1.31.24
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः ।
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः ॥ १.३१.२४ ॥
Durch Rāmas Worte angeregt, begann der große Asket Viśvāmitra, fest in seinen Gelübden, inmitten der Weisen die ganze Geschichte jenes Landes zu erzählen.