ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्षणौ ।
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.३१.१ ॥
ಆಗ ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾದ ವೀರರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಂಗಿದರು.
1.31.2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ ।
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः ॥ १.३१.२ ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
1.31.3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ऊचतुर्परमोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ १.३१.३ ॥
ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರ ವಚನಗಳನ್ನು ನುಡಿದರು.
1.31.4
इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपागतौ ।
आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनं करवाव किम् ॥ १.३१.४ ॥
ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲರೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಸೇವಕರಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು?
1.31.5
एवमुक्ते तयोर्वाक्ये सर्व एव महर्षयः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन् ॥ १.३१.५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಮನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.31.6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति ।
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम् ॥ १.३१.६ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮಿಥಿಲೆಯ ರಾಜ ಜನಕನ ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯಲಿದೆ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.
1.31.7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि ।
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.३१.७ ॥
ನರಶಾರ್ದೂಲನೇ! ನೀನೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರುವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅದ್ಭುತ ಧನುರ್ರತ್ನವನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬೇಕು.
1.31.8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः ।
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ १.३१.८ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಆ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಂದೆ ಯಜ್ಞಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದು ಅಪರಿಮಿತ ಬಲ, ಭೀಕರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದದ್ದು.
1.31.9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषाः ॥ १.३१.९ ॥
ಇದಕ್ಕೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರೂ, ಮನುಷ್ಯರೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ.
1.31.10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः ।
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.३१.१० ॥
ಆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜಕುಮಾರರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.31.11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः ।
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं च परमाद्भुतम् ॥ १.३१.११ ॥
ನರಶಾರ್ದೂಲನೇ! ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ! ಆ ಧನುಸ್ಸು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮೈಥಿಲನದು; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ನೋಡುವೆ.
1.31.12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः ।
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ १.३१.१२ ॥
ನರಶಾರ್ದೂಲನೇ! ಯಜ್ಞದ ಫಲವಾಗಿ ಮೈಥಿಲನು ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಬೇಡಿ ಪಡೆದ ಆ ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸು ಸುನಾಭವೆಂಬುದು.
1.31.13
आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव ।
अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागुरुगन्धिभिः ॥१-३१-१३
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत् तदा ।
सर्षिसङ्घः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेताः ॥ १.३१.१३ ॥
ಓ ರಾಘವ, ರಾಜನ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆ ಧನುಸ್ಸು ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಗರು ಪರಿಮಳದ ಧೂಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.31.14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम् ।
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ १.३१.१४ ॥
ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ಗಂಗೆಯ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಶಿಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಾದ ಹಿಮವಂತದತ್ತ.
1.31.15
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलः कौशिकः स तपोधनः ।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ १.३१.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತಪಸ್ಸೇ ಧನವಾದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೌಶಿಕನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೊರಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
1.31.16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम् ।
शकटीशतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ १.३१.१६ ॥
ಹೊರಟಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳ ನೂರು ಗಾಡಿಗಳಷ್ಟು ಜನರು ಹಿಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
1.31.17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥ १.३१.१७ ॥
ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ತಪೋಧನ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
1.31.18
निवर्तयामास ततः स ऋषि सन्घः स पक्षिणः ।
ते गत्वा दूरम् अध्वानम् लम्बमाने दिवाकरे ॥ १.३१.१८ ॥
ಆಗ ಅವನು ಋಷಿ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದನು. ಸೂರ್ಯ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ದೂರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.
1.31.19
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे ।
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ १.३१.१९ ॥
ಅವರು ದೂರದವರೆಗೆ ದಾರಿ ನಡೆದು, ಸೂರ್ಯ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶೋಣಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರರಾದ ಮುನಿಗಣ ತಂಗಿತು.
1.31.20
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥ १.३१.२० ॥
ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದ ನಂತರ ಅವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ ಕುಳಿತರು; ಅವರು ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನವರು.
1.31.21
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च ।
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ १.३१.२१ ॥
ರಾಮನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಆ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ನಂತರ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತನು.
1.31.22
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं तपोधनम् ।
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.३१.२२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಮನು, ತಪಸ್ಸೇ ಧನವಾದ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದನು.
1.31.23
भगवन् को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः ।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १.३१.२३ ॥
ಭಗವನ್, ಸಮೃದ್ಧ ವನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಈ ದೇಶ ಯಾವುದು? ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.
1.31.24
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः ।
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः ॥ १.३१.२४ ॥
ರಾಮನ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ, ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು, ಮುನಿಗಳ ನಡುವೆ ಆ ದೇಶದ ಸಮಗ್ರ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು.