รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्षणौ ।
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.३१.१ ॥
ครั้นนั้น ราฆพทั้งสองคือพระรามและพระลักษมณ์ ผู้วีรบุรุษทั้งสองซึ่งสำเร็จกิจแล้ว ได้พักอยู่ที่นั่นในคืนนั้น ด้วยความปีติยินดี และมีใจที่เบิกบานชื่นใจ
1.31.2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ ।
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः ॥ १.३१.२ ॥
เมื่อรุ่งอรุณมาถึง ทั้งสองได้ประกอบพิธีในยามเช้าเรียบร้อยแล้ว จึงพากันไปเฝ้าพระวิศวามิตรและฤๅษีองค์อื่น ๆ
1.31.3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ऊचतुर्परमोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ १.३१.३ ॥
ทั้งสองถวายความเคารพแด่ผู้ประเสริฐในหมู่มุนี ผู้รุ่งเรืองดุจไฟที่ลุกโชน แล้วกล่าวถ้อยคำอันประเสริฐยิ่ง เอื้อเฟื้อยิ่ง ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
1.31.4
इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपागतौ ।
आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनं करवाव किम् ॥ १.३१.४ ॥
ข้าแต่มุนีผู้เปรียบดังราชสีห์ พวกข้าพเจ้าทั้งสองมาเป็นผู้รับใช้ของท่านแล้ว ข้าแต่มุนีผู้ประเสริฐ ขอท่านโปรดบัญชา พวกข้าพเจ้าจะให้ทำสิ่งใดเล่า
1.31.5
एवमुक्ते तयोर्वाक्ये सर्व एव महर्षयः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन् ॥ १.३१.५ ॥
เมื่อทั้งสองกล่าวถ้อยคำดังนี้แล้ว มหาฤๅษีทั้งหมดก็มีพระวิศวามิตรเป็นประธาน ได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระราม
1.31.6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति ।
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम् ॥ १.३१.६ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ พิธียัญของพระชนก กษัตริย์แห่งมิถิลา ผู้ทรงธรรมยิ่งนัก กำลังจะมีขึ้นที่นั่น พวกเราจะไปที่นั่น
1.31.7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि ।
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.३१.७ ॥
ข้าแต่ราชสีห์ในหมู่มนุษย์ ท่านเองก็จะไปกับพวกเราด้วย และที่นั่นท่านควรได้เห็นธนูอันเป็นอัญมณีล้ำค่าน่าอัศจรรย์นั้น
1.31.8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः ।
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ १.३१.८ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ธนูนั้นแต่โบราณกาลเทพทั้งหลายได้ประทานไว้ในท่ามกลางสภาแห่งพิธียัญ มีกำลังที่หยั่งไม่ถึง น่าสะพรึงกลัว และรุ่งโรจน์ยิ่งนัก
1.31.9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषाः ॥ १.३१.९ ॥
ไม่มีเทพ คันธรรพ อสูร หรือรากษสตนใด และไม่มีมนุษย์ใดเลย ที่จะสามารถขึงสายธนูนั้นได้ไม่ว่าด้วยวิธีใด
1.31.10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः ।
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.३१.१० ॥
บรรดากษัตริย์ที่มาด้วยความปรารถนาจะทดสอบกำลังของธนูนั้น และบรรดาราชกุมารผู้มีกำลังมหาศาล ก็ไม่อาจขึงสายธนูนั้นได้
1.31.11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः ।
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं च परमाद्भुतम् ॥ १.३१.११ ॥
ข้าแต่ราชสีห์ในหมู่มนุษย์ กากุตสถ์ ธนูนั้นเป็นของพระชนกแห่งมิถิลา ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ที่นั่นท่านจะได้เห็นทั้งธนูและพิธียัญอันน่าอัศจรรย์ยิ่งนั้น
1.31.12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः ।
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ १.३१.१२ ॥
ข้าแต่ราชสีห์ในหมู่มนุษย์ ธนูอันประเสริฐนั้น ซึ่งพระมิถิลาได้มาโดยทูลขอจากเทพทั้งปวง ในฐานะผลแห่งพิธียัญของพระองค์ มีนามว่าสุนาภะ
1.31.13
आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव ।
अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागुरुगन्धिभिः ॥१-३१-१३
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत् तदा ।
सर्षिसङ्घः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेताः ॥ १.३१.१३ ॥
ข้าแต่ราฆวะ ในวังของพระราชานั้น ธนูอันเหมาะแก่การบูชายัญนั้นได้รับการบูชาด้วยเครื่องหอมต่าง ๆ และธูปที่มีกลิ่นหอมของไม้อกุรุ ดังนี้แล้ว มุนีผู้ประเสริฐจึงออกเดินทางในขณะนั้น พร้อมด้วยหมู่ฤๅษี และกากุตสถ์ ทั้งลาจากเหล่าเทพแห่งป่า
1.31.14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम् ।
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ १.३१.१४ ॥
ขอให้ท่านทั้งหลายจงเป็นสุข ข้าพเจ้าจะไปแล้ว จากอาศรมสิทธะ ไปยังเทือกเขาหิมาลัย กองหินบนฝั่งเหนือของแม่น้ำคงคา
1.31.15
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलः कौशिकः स तपोधनः ।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ १.३१.१५ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว เกาศิกะ ผู้เปรียบดังราชสีห์ในหมู่มุนี ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ก็มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ และเริ่มออกเดินทาง
1.31.16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम् ।
शकटीशतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ १.३१.१६ ॥
หมู่ศิษย์ผู้ติดตามซึ่งเป็นผู้กล่าวพรหมวาท ราวหนึ่งร้อยเกวียน ได้เดินตามมุนีผู้ประเสริฐซึ่งกำลังเดินทางไป ไปร่วมในการเดินทางนั้น
1.31.17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥ १.३१.१७ ॥
ฝูงกวางและฝูงนก ซึ่งอาศัยอยู่ในอาศรมสิทธะ ก็ตามไปข้างหลังพระวิศวามิตรผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ผู้มีตบะเป็นทรัพย์
1.31.18
निवर्तयामास ततः स ऋषि सन्घः स पक्षिणः ।
ते गत्वा दूरम् अध्वानम् लम्बमाने दिवाकरे ॥ १.३१.१८ ॥
จากนั้นท่านก็ให้หมู่ฤๅษีและฝูงนกเหล่านั้นกลับไป เมื่อพวกเขาเดินไปตามทางไกลแล้ว ดวงอาทิตย์ก็กำลังคล้อยต่ำลง
1.31.19
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे ।
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ १.३१.१९ ॥
เมื่อพวกเขาเดินทางมาไกลแล้ว ขณะดวงอาทิตย์กำลังคล้อยต่ำ หมู่มุนีผู้มีจิตตั้งมั่นก็ตั้งที่พักบนฝั่งแม่น้ำโศณะ
1.31.20
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥ १.३१.२० ॥
เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว บรรดาฤๅษีผู้มีเดชไม่มีประมาณเหล่านั้น ได้อาบน้ำ ถวายเครื่องบูชาในกองไฟ แล้วนั่งลง โดยมีพระวิศวามิตรเป็นประธานอยู่เบื้องหน้า
1.31.21
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च ।
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ १.३१.२१ ॥
พระรามก็เช่นกัน พร้อมด้วยพระลักษมณ์ ได้ถวายความเคารพแด่เหล่าฤๅษีเหล่านั้น แล้วจึงนั่งลงข้างหน้าพระวิศวามิตรผู้มีปัญญา
1.31.22
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं तपोधनम् ।
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.३१.२२ ॥
ครั้นนั้น พระรามผู้มีพระเดชานุภาพยิ่งใหญ่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ได้ทูลถามพระวิศวามิตร ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ผู้เป็นเสือในหมู่ฤๅษี
1.31.23
भगवन् को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः ।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १.३१.२३ ॥
ข้าแต่พระคุรุ แคว้นนี้คือแคว้นใด ที่งดงามด้วยป่าไม้อันอุดมสมบูรณ์ ข้าพระองค์ใคร่จะฟัง ขอให้มีแต่ความเจริญแก่ท่าน โปรดตรัสเล่าให้ข้าพระองค์ฟังตามความจริงเถิด
1.31.24
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः ।
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः ॥ १.३१.२४ ॥
พระวิศวามิตรผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ผู้ตั้งมั่นในวัตรปฏิบัติ เมื่อได้รับการกระตุ้นจากคำของพระราม จึงเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดของแคว้นนั้นท่ามกลางหมู่ฤๅษี