Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.31.1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्षणौ ।
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.३१.१ ॥
Então, tendo cumprido o seu propósito, os dois heróis Rāma e Lakṣmaṇa passaram aquela noite ali, alegres e com o coração contente.
1.31.2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ ।
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः ॥ १.३१.२ ॥
Ao amanhecer, tendo realizado os ritos da manhã, os dois foram juntos até Viśvāmitra e os outros sábios.
1.31.3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
ऊचतुर्परमोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ ॥ १.३१.३ ॥
Tendo saudado o melhor dos sábios, que brilhava como o fogo, os dois de fala doce proferiram estas palavras muito generosas.
1.31.4
इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपागतौ ।
आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनं करवाव किम् ॥ १.३१.४ ॥
Ó tigre entre os sábios, nós os dois viemos como teus servos. Ó melhor dos sábios, ordena: que devemos fazer?
1.31.5
एवमुक्ते तयोर्वाक्ये सर्व एव महर्षयः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन् ॥ १.३१.५ ॥
Quando essas palavras foram ditas pelos dois, todos os grandes sábios, colocando Viśvāmitra à frente, disseram estas palavras a Rāma.
1.31.6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति ।
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम् ॥ १.३१.६ ॥
Ó melhor dos homens, o sacrifício de Janaka, rei de Mithilā, o mais justo no dharma, está prestes a acontecer; iremos para lá.
1.31.7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि ।
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि ॥ १.३१.७ ॥
Tigre entre os homens, você também irá conosco, e lá deverá ver aquele arco maravilhoso, joia dos arcos.
1.31.8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः ।
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम् ॥ १.३१.८ ॥
Melhor dos homens, aquele arco foi outrora dado pelos deuses na assembleia do sacrifício; possui força incomensurável, é terrível e supremamente radiante.
1.31.9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषाः ॥ १.३१.९ ॥
Nem deuses, nem gandharvas, nem asuras, nem rākṣasas, nem homem algum são capazes de modo algum de armá-lo com a corda.
1.31.10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः ।
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः ॥ १.३१.१० ॥
Os reis que vieram desejando testar a força daquele arco, e os príncipes poderosos, não conseguiram armá-lo.
1.31.11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः ।
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं च परमाद्भुतम् ॥ १.३१.११ ॥
Aquele arco pertence ao magnânimo Maithila; lá, tigre entre os homens, ó Kākutstha, verás o arco e o sacrifício mais maravilhoso.
1.31.12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः ।
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः ॥ १.३१.१२ ॥
Tigre entre os homens, aquele excelente arco que o Maithila obteve pedindo a todos os deuses como fruto de seu sacrifício chama-se Sunābha.
1.31.13
आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव ।
अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागुरुगन्धिभिः ॥१-३१-१३
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत् तदा ।
सर्षिसङ्घः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेताः ॥ १.३१.१३ ॥
Ó Rāghava, na casa do rei, aquele arco apto ao sacrifício era honrado com diversas fragrâncias e incenso de agaru perfumado.
1.31.14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम् ।
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम् ॥ १.३१.१४ ॥
Que haja bem-estar para vós. Parto do eremitério dos Siddhas em direção ao Himālaya, o monte de rochas, na margem norte do Ganges.
1.31.15
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलः कौशिकः स तपोधनः ।
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे ॥ १.३१.१५ ॥
Dito isto, Kauśika, tigre entre os sábios, cuja riqueza é a austeridade, começou a partir em direção ao norte.
1.31.16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम् ।
शकटीशतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम् ॥ १.३१.१६ ॥
Seguindo o excelente sábio em sua marcha, foi atrás dele um grupo de seguidores brahmavādins, de cerca de cem carros.
1.31.17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥ १.३१.१७ ॥
Os rebanhos de cervos e aves que habitavam o eremitério dos Siddhas também seguiram o magnânimo Viśvāmitra, cuja riqueza é o ascetismo.
1.31.18
निवर्तयामास ततः स ऋषि सन्घः स पक्षिणः ।
ते गत्वा दूरम् अध्वानम् लम्बमाने दिवाकरे ॥ १.३१.१८ ॥
Então ele fez retornar o grupo de sábios e as aves; eles percorreram um longo caminho enquanto o sol se punha.
1.31.19
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे ।
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः ॥ १.३१.१९ ॥
Tendo percorrido um longo caminho, quando o sol se punha, a multidão de sábios, recolhida em si mesma, armou acampamento na margem do Śoṇa.
1.31.20
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥ १.३१.२० ॥
Quando o sol se pôs, aqueles sábios de esplendor sem medida banharam-se, fizeram oferendas ao fogo e sentaram-se, tendo Viśvāmitra à frente.
1.31.21
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च ।
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः ॥ १.३१.२१ ॥
Rāma também, junto com Saumitri, honrou aqueles sábios e então sentou-se diante do sábio Viśvāmitra.
1.31.22
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं तपोधनम् ।
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितम् ॥ १.३१.२२ ॥
Então Rāma, de grande esplendor, cheio de curiosidade, perguntou a Viśvāmitra, cuja riqueza é a austeridade, o tigre entre os sábios.
1.31.23
भगवन् को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः ।
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः ॥ १.३१.२३ ॥
Venerável senhor, qual é esta região, adornada por florestas exuberantes? Desejo ouvi-la; que a bênção esteja contigo, diga-ma como ela é verdadeiramente.
1.31.24
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः ।
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः ॥ १.३१.२४ ॥
Impulsionado pelas palavras de Rāma, o grande asceta Viśvāmitra, firme em seus votos, começou a narrar, em meio aos sábios, toda a história daquela terra.