رامايانا فالميكي · السارغا 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुशनाभस्य धीमतः ।
शिरोभिश्चरणौ स्पृष्ट्वा कन्याशतमभाषत ॥ १.३३.१ ॥
وبعد أن سمعن كلام الحكيم كوشاناباها، لمست الفتيات المئة قدميه برؤوسهن وتكلمن.
1.33.2
वायुः सर्वात्मको राजन् प्रधर्षयितुमिच्छति ।
अशुभं मार्गमास्थाय न धर्मं प्रत्यवेक्षते ॥ १.३३.२ ॥
أيها الملك، إن فايو، روح كل شيء، يريد أن يهيننا. إنه يسلك طريقا شؤما ولا يلتفت إلى الدهارما.
1.33.3
पितृमत्यः स्म भद्रं ते स्वच्छन्दे न वयं स्थिताः ।
पितरं नो वृणीष्व त्वं यदि नो दास्यते तव ॥ १.३३.३ ॥
ليحفك الخير. نحن تحت سلطة أبينا، ولسنا أحرارا في الاختيار. فاختر أبانا، إن هو أعطانا لك.
1.33.4
तेन पापानुबन्धेन वचनं न प्रतीच्छता ।
एवं ब्रुवन्त्यः सर्वाः स्म वायुनाभिहता भृशम् ॥ १.३३.४ ॥
لأنهن لم يقبلن كلام ذلك الشرير، فقد أصيبت جميعهن بشدة بالريح وهن يقلن ذلك.
1.33.5
तासां तु वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः ।
प्रत्युवाच महातेजाः कन्याशतमनुत्तमम् ॥ १.३३.५ ॥
وبعد أن سمع الملك، وهو أعظم الناس برًا وعظيم البهاء، كلامهن، أجاب الفتيات المئة الفضليات.
1.33.6
क्षान्तं क्षमावतां पुत्र्यः कर्तव्यं सुमहत् कृतम् ।
ऐकमत्यमुपागम्य कुलं चावेक्षितं मम ॥ १.३३.६ ॥
أيتها البنات، الصفح هو واجب الصابرين. لقد فعلتن أمرا عظيما جدا؛ فبعد أن اتفقتن بالإجماع راعيتن أيضا نسبي.
1.33.7
अलङ्कारो हि नारीणां क्षमा तु पुरुषस्य वा ।
दुष्करं तच्च वै क्षान्तं त्रिदशेषु विशेषतः ॥ १.३३.७ ॥
الصبر زينة النساء، وكذلك الرجال. ومع ذلك فهو عسير جدًا حتى بين الآلهة؛ فالصبر حقًا يصعب الثبات عليه.
1.33.8
यादृशी वः क्षमा पुत्र्यः सर्वासामविशेषतः ।
क्षमा दानं क्षमा सत्यं क्षमा यज्ञाश्च पुत्रिकाः ॥ १.३३.८ ॥
أيتها البنات، إن صبركنّ كما هو، فهو عندكنّ جميعًا على السواء دون تفاوت. الصبر هو العطاء، والصبر هو الحق؛ والصبر، أيتها البنات، هو القرابين.
1.33.9
क्षमा यशः क्षमा धर्मः क्षमायां विष्ठितं जगत् ।
विसृज्य कन्याः काकुत्स्थ राजा त्रिदशविक्रमः ॥ १.३३.९ ॥
الصبر مجد، والصبر دهرما؛ وفي الصبر يقوم هذا العالم راسخًا. يا كاكوتستها، بعد أن صرف البنات، الملك الذي كانت شجاعته كشجاعة الآلهة...
1.33.10
मन्त्रज्ञो मन्त्रयामास प्रदानं सह मन्त्रिभिः ।
देशे काले च कर्तव्यं सदृशे प्रतिपादनम् ॥ १.३३.१० ॥
تشاور الملك، العالم بالمشورة، مع وزرائه: ينبغي أن يكون تزويج البنت في المكان المناسب وفي الوقت المناسب، لزوج يليق بها.
1.33.11
एतस्मिन्नेव काले तु चूली नाम महाद्युतिः
ऊर्ध्वरेताः शुभाचारो ब्राह्मं तप उपागमत् ॥ १.३३.११ ॥
وفي ذلك الوقت نفسه، شرع الحكيم المسمّى تشولي، العظيم الإشراق، المحافظ على طهارته، حسن السلوك، في تقشف البراهمة.
1.33.12
तपस्यन्तमृषिं तत्र गन्धर्वी पर्युपासते ।
सोमदा नाम भद्रं ते ऊर्मिलातनया तदा ॥ १.३३.१२ ॥
هناك كانت امرأة من الغاندهاربا تُدعى سومادا تخدم الحكيم الذي يمارس التقشف؛ وكانت ابنة أورميلا. فليكن لك الخير.
1.33.13
सा च तं प्रणता भूत्वा शुश्रूषणपरायणा ।
उवास काले धर्मिष्ठा तस्यास्तुष्टोऽभवद् गुरुः ॥ १.३३.१३ ॥
انحنت له وتفرغت لخدمته فأقامت هناك، فرضي المعلّم عن تلك المرأة الصالحة مع مرور الوقت.
1.33.14
स च तां कालयोगेन प्रोवाच रघुनन्दन ।
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते किं करोमि तव प्रियम् ॥ १.३३.१४ ॥
وفي الوقت المناسب قال لها: «يا بهجة الراغوا، لقد رضيتُ تمام الرضا. فليكن لك الخير. فماذا أفعل لك مما تحبين؟»
1.33.15
परितुष्टं मुनिं ज्ञात्वा गन्धर्वी मधुरस्वरम् ।
उवाच परमप्रीता वाक्यज्ञा वाक्यकोविदम् ॥ १.३३.१५ ॥
فلما علمت الجنية الغاندهارفية أن الحكيم قد رضي، ابتهجت كثيرا، وكانت بارعة في الكلام، فقالت بصوت عذب للحكيم الخبير بالكلام.
1.33.16
लक्ष्म्या समुदितो ब्राह्म्या ब्रह्मभूतो महातपाः ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तं पुत्रमिच्छामि धार्मिकम् ॥ १.३३.१६ ॥
«يا من حُبيت بالثروة والنور البراهمي، يا من صرت البراهمن ذاته، يا عظيم التقشف، إني أتمنى ابنا صالحا، متحليا بتقشف البراهمة.»
1.33.17
अपतिश्चास्मि भद्रं ते भार्या चास्मि न कस्यचित् ।
ब्राह्मेणोपगतायाश्च दातुमर्हसि मे सुतम् ॥ १.३३.१७ ॥
«ليس لي زوج، ولستُ زوجةً لأحد. فليكن لك الخير. وقد أتيتُك على سنّة البراهمة، فينبغي أن تهبني ولدا.»
1.33.18
तस्याः प्रसन्नो ब्रह्मर्षिर्ददौ ब्राह्ममनुत्तमम् ।
ब्रह्मदत्त इति ख्यातं मानसं चूलिनः सुतम् ॥ १.३३.१८ ॥
فرضي عنها البراهماريشي، فوهبها ابنا براهميا رفيعا، يُعرف ببرهمدتّا، ابن تشولين المولود من الذهن.
1.33.19
स राजा ब्रह्मदत्तस्तु पुरीमध्यवसत् तदा ।
काम्पिल्यां परया लक्ष्म्या देवराजो यथा दिवम् ॥ १.३३.१९ ॥
فأقام الملك براهمداتا حينئذٍ في مدينة كاميليا، كما يقيم ملك الآلهة في السماء، متحلياً بجلال عظيم.
1.33.20
स बुद्धिं कृतवान् राजा कुशनाभः सुधार्मिकः ।
ब्रह्मदत्ताय काकुत्स्थ दातुं कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२० ॥
يا سليل كاكوتستها، قرر الملك كوشاناباه البالغ الصلاح أن يزوّج براهمداتا بمائة من بناته.
1.33.21
तमाहूय महातेजा ब्रह्मदत्तं महीपतिः ।
ददौ कन्याशतं राजा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.३३.२१ ॥
فاستدعى براهمداتا، الملك المهيب المتلألئ، وأعطاه مائة ابنة وقلبه في غاية الرضا.
1.33.22
यथाक्रमं तदा पाणिं जग्राह रघुनन्दन ।
ब्रह्मदत्तो महीपालस्तासां देवपतिर्यथा ॥ १.३३.२२ ॥
يا بهجة الراغويين، فأمسك حينئذٍ حامي الأرض براهمداتا بيد كل واحدة منهن على الترتيب، كما يفعل سيد الآلهة.
1.33.23
स्पृष्टमात्रे तदा पाणौ विकुब्जा विगतज्वराः ।
युक्तं परमया लक्ष्म्या बभौ कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२३ ॥
وما إن لمست أيديهن حتى تحررت تلك الفتيات المحدودبات من الحمى، فأشرقت حينئذٍ المائة بنت متحلّيات بجلال عظيم.
1.33.24
स दृष्ट्वा वायुना मुक्ताः कुशनाभो महीपतिः ।
बभूव परमप्रीतो हर्षं लेभे पुनः पुनः ॥ १.३३.२४ ॥
ولما رأى الملك كوشاناباه بناته قد تحررن بفعل الريح، امتلأ سروراً بالغاً، فنال الفرح مراراً وتكراراً.
1.33.25
कृतोद्वाहं तु राजानं ब्रह्मदत्तं महीपतिम् ।
सदारं प्रेषयामास सोपाध्यायगणं तदा ॥ १.३३.२५ ॥
ولما تمّ الزواج، أرسل الملك كُشانابها الملك براهماداتا مع زوجته وجماعة الكهنة.
1.33.26
सोमदापि सुतं दृष्ट्वा पुत्रस्य सदृशीं क्रियाम् ।
यथान्यायं च गन्धर्वी स्नुषास्ताः प्रत्यनन्दत ।
स्पृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च ताः कन्याः कुशनाभं प्रशस्य च ॥ १.३३.२६ ॥
رأت سومادا الطقس اللائق بابنها، فاستقبلت الغاندهرفية كنّاتها وفق الأصول. وإذ لمست تلك الفتيات مرارًا وأثنت على كُشانابها، فرحت.