Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.33.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुशनाभस्य धीमतः ।
शिरोभिश्चरणौ स्पृष्ट्वा कन्याशतमभाषत ॥ १.३३.१ ॥
Tras oír las palabras del sabio Kuśanābha, las cien doncellas tocaron sus pies con la cabeza y hablaron.
1.33.2
वायुः सर्वात्मको राजन् प्रधर्षयितुमिच्छति ।
अशुभं मार्गमास्थाय न धर्मं प्रत्यवेक्षते ॥ १.३३.२ ॥
Oh rey, Vāyu, el alma de todo, desea ultrajarnos. Tomando un camino inauspicioso, no considera el dharma.
1.33.3
पितृमत्यः स्म भद्रं ते स्वच्छन्दे न वयं स्थिताः ।
पितरं नो वृणीष्व त्वं यदि नो दास्यते तव ॥ १.३३.३ ॥
Que te vaya bien. Estamos bajo la autoridad de nuestro padre; no somos libres de elegir. Elige a nuestro padre, si él te nos dará.
1.33.4
तेन पापानुबन्धेन वचनं न प्रतीच्छता ।
एवं ब्रुवन्त्यः सर्वाः स्म वायुनाभिहता भृशम् ॥ १.३३.४ ॥
Por no aceptar las palabras de aquel malvado, todas ellas, hablando así, fueron gravemente afligidas por el viento.
1.33.5
तासां तु वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः ।
प्रत्युवाच महातेजाः कन्याशतमनुत्तमम् ॥ १.३३.५ ॥
Tras oír sus palabras, el rey, sumamente justo y de gran esplendor, respondió a las cien doncellas supremas.
1.33.6
क्षान्तं क्षमावतां पुत्र्यः कर्तव्यं सुमहत् कृतम् ।
ऐकमत्यमुपागम्य कुलं चावेक्षितं मम ॥ १.३३.६ ॥
Oh hijas, la paciencia es el deber de los pacientes. Habéis hecho algo muy grande; habiendo llegado a la unanimidad, habéis tenido también en cuenta a mi linaje.
1.33.7
अलङ्कारो हि नारीणां क्षमा तु पुरुषस्य वा ।
दुष्करं तच्च वै क्षान्तं त्रिदशेषु विशेषतः ॥ १.३३.७ ॥
La paciencia es el adorno de las mujeres, y también de los hombres. Sin embargo, es muy difícil de practicar, incluso entre los dioses; la paciencia es verdaderamente difícil de sostener.
1.33.8
यादृशी वः क्षमा पुत्र्यः सर्वासामविशेषतः ।
क्षमा दानं क्षमा सत्यं क्षमा यज्ञाश्च पुत्रिकाः ॥ १.३३.८ ॥
Hijas, cualquiera que sea vuestra paciencia, todas la poseéis por igual, sin distinción. La paciencia es la entrega; la paciencia es la verdad; la paciencia, hijas, son los sacrificios.
1.33.9
क्षमा यशः क्षमा धर्मः क्षमायां विष्ठितं जगत् ।
विसृज्य कन्याः काकुत्स्थ राजा त्रिदशविक्रमः ॥ १.३३.९ ॥
La paciencia es gloria, la paciencia es dharma; en la paciencia se sostiene este mundo. Oh Kākutstha, habiendo despedido a las hijas, el rey, cuyo valor era como el de los dioses...
1.33.10
मन्त्रज्ञो मन्त्रयामास प्रदानं सह मन्त्रिभिः ।
देशे काले च कर्तव्यं सदृशे प्रतिपादनम् ॥ १.३३.१० ॥
El rey, conocedor del consejo, deliberó con sus ministros: la entrega debe hacerse en el lugar y el tiempo adecuados, a un pretendiente conveniente.
1.33.11
एतस्मिन्नेव काले तु चूली नाम महाद्युतिः
ऊर्ध्वरेताः शुभाचारो ब्राह्मं तप उपागमत् ॥ १.३३.११ ॥
En ese mismo tiempo, el sabio llamado Cūlī, de gran resplandor, de semen dirigido hacia arriba y de buena conducta, emprendió la austeridad de Brahman.
1.33.12
तपस्यन्तमृषिं तत्र गन्धर्वी पर्युपासते ।
सोमदा नाम भद्रं ते ऊर्मिलातनया तदा ॥ १.३३.१२ ॥
Allí, una mujer gandharva llamada Somadā servía al sabio que practicaba la austeridad; era hija de Ūrmilā. Que te vaya bien.
1.33.13
सा च तं प्रणता भूत्वा शुश्रूषणपरायणा ।
उवास काले धर्मिष्ठा तस्यास्तुष्टोऽभवद् गुरुः ॥ १.३३.१३ ॥
Ella, inclinándose ante él y entregada a su servicio, permaneció allí; con el tiempo, el maestro quedó complacido con aquella mujer virtuosa.
1.33.14
स च तां कालयोगेन प्रोवाच रघुनन्दन ।
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते किं करोमि तव प्रियम् ॥ १.३३.१४ ॥
A su debido tiempo, él le dijo: "¡Oh deleite de los Raghu, estoy muy complacido! Que te vaya bien. ¿Qué cosa querida haré por ti?"
1.33.15
परितुष्टं मुनिं ज्ञात्वा गन्धर्वी मधुरस्वरम् ।
उवाच परमप्रीता वाक्यज्ञा वाक्यकोविदम् ॥ १.३३.१५ ॥
Sabiendo que el sabio estaba complacido, la mujer gandharva, muy contenta y diestra en el habla, le habló con voz dulce al sabio, maestro de la palabra.
1.33.16
लक्ष्म्या समुदितो ब्राह्म्या ब्रह्मभूतो महातपाः ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तं पुत्रमिच्छामि धार्मिकम् ॥ १.३३.१६ ॥
"Dotado de fortuna y del esplendor brahmánico, encarnación del brahman, de gran austeridad: deseo un hijo justo, dotado de la austeridad de un brahmán."
1.33.17
अपतिश्चास्मि भद्रं ते भार्या चास्मि न कस्यचित् ।
ब्राह्मेणोपगतायाश्च दातुमर्हसि मे सुतम् ॥ १.३३.१७ ॥
"No tengo esposo y no soy esposa de nadie. Que te vaya bien. Habiéndome acercado a ti según el rito brahmánico, debes darme un hijo."
1.33.18
तस्याः प्रसन्नो ब्रह्मर्षिर्ददौ ब्राह्ममनुत्तमम् ।
ब्रह्मदत्त इति ख्यातं मानसं चूलिनः सुतम् ॥ १.३३.१८ ॥
Complacido con ella, el brahmarṣi le concedió un hijo brahmánico supremo, conocido como Brahmadatta, el hijo nacido de la mente de Cūlin.
1.33.19
स राजा ब्रह्मदत्तस्तु पुरीमध्यवसत् तदा ।
काम्पिल्यां परया लक्ष्म्या देवराजो यथा दिवम् ॥ १.३३.१९ ॥
Aquel rey Brahmadatta habitó entonces en la ciudad de Kāmpilya, como el rey de los dioses en el cielo, dotado de suprema majestad.
1.33.20
स बुद्धिं कृतवान् राजा कुशनाभः सुधार्मिकः ।
ब्रह्मदत्ताय काकुत्स्थ दातुं कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२० ॥
¡Oh descendiente de Kakutstha! El rey Kuśanābha, sumamente justo, resolvió entonces dar cien hijas a Brahmadatta.
1.33.21
तमाहूय महातेजा ब्रह्मदत्तं महीपतिः ।
ददौ कन्याशतं राजा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.३३.२१ ॥
Habiendo llamado a Brahmadatta, el poderoso y resplandeciente señor de la tierra le dio cien hijas, con el corazón muy complacido.
1.33.22
यथाक्रमं तदा पाणिं जग्राह रघुनन्दन ।
ब्रह्मदत्तो महीपालस्तासां देवपतिर्यथा ॥ १.३३.२२ ॥
¡Oh deleite de los Raghu! Entonces el protector de la tierra Brahmadatta tomó la mano de todas ellas en el orden debido, como el señor de los dioses.
1.33.23
स्पृष्टमात्रे तदा पाणौ विकुब्जा विगतज्वराः ।
युक्तं परमया लक्ष्म्या बभौ कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२३ ॥
En cuanto se tocó su mano, aquellas doncellas encorvadas quedaron libres de la fiebre, y entonces las cien hijas brillaron, dotadas de suprema belleza.
1.33.24
स दृष्ट्वा वायुना मुक्ताः कुशनाभो महीपतिः ।
बभूव परमप्रीतो हर्षं लेभे पुनः पुनः ॥ १.३३.२४ ॥
Al ver a aquellas hijas liberadas por el viento, el señor de la tierra Kuśanābha quedó sumamente complacido y sintió alegría una y otra vez.
1.33.25
कृतोद्वाहं तु राजानं ब्रह्मदत्तं महीपतिम् ।
सदारं प्रेषयामास सोपाध्यायगणं तदा ॥ १.३३.२५ ॥
Cuando el matrimonio fue concertado, el rey Kuśanābha despidió al rey Brahmadatta, con su esposa y el grupo de sacerdotes.
1.33.26
सोमदापि सुतं दृष्ट्वा पुत्रस्य सदृशीं क्रियाम् ।
यथान्यायं च गन्धर्वी स्नुषास्ताः प्रत्यनन्दत ।
स्पृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च ताः कन्याः कुशनाभं प्रशस्य च ॥ १.३३.२६ ॥
Somadā, viendo el rito apropiado para su hijo, y la mujer gandharva acogieron según la costumbre a sus nueras. Tocando una y otra vez a aquellas doncellas y alabando a Kuśanābha, se regocijó.