Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.33

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.33.1

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कुशनाभस्य धीमतः ।
शिरोभिश्चरणौ स्पृष्ट्वा कन्याशतमभाषत ॥ १.३३.१ ॥

ആ ബുദ്ധിമാനായ കുശനാഭന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, തലകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ച് നൂറു കന്യകമാർ സംസാരിച്ചു.

1.33.2

वायुः सर्वात्मको राजन् प्रधर्षयितुमिच्छति ।
अशुभं मार्गमास्थाय न धर्मं प्रत्यवेक्षते ॥ १.३३.२ ॥

രാജാവേ, സർവാത്മാവായ വായു ഞങ്ങളെ അപമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അശുഭമായ മാർഗം സ്വീകരിച്ച് അദ്ദേഹം ധർമ്മം പരിഗണിക്കുന്നില്ല.

1.33.3

पितृमत्यः स्म भद्रं ते स्वच्छन्दे न वयं स्थिताः ।
पितरं नो वृणीष्व त्वं यदि नो दास्यते तव ॥ १.३३.३ ॥

നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ പിതാവിന്റെ അധീനരാണ്, സ്വേച്ഛയിൽ നിൽക്കുന്നവരല്ല. ഞങ്ങളുടെ പിതാവിനെ വരിക്കുക; അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളെ തന്നാൽ.

1.33.4

तेन पापानुबन्धेन वचनं न प्रतीच्छता ।
एवं ब्रुवन्त्यः सर्वाः स्म वायुनाभिहता भृशम् ॥ १.३३.४ ॥

ആ പാപിയുടെ വാക്ക് സ്വീകരിക്കാത്തതിനാൽ, ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച അവരെല്ലാം വായുവിനാൽ ഏറെ പീഡിതരായി.

1.33.5

तासां तु वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः ।
प्रत्युवाच महातेजाः कन्याशतमनुत्तमम् ॥ १.३३.५ ॥

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട അത്യന്തം ധർമ്മിഷ്ഠനും മഹാതേജസ്വിയുമായ രാജാവ് ആ ശ്രേഷ്ഠരായ നൂറു കന്യകമാർക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു.

1.33.6

क्षान्तं क्षमावतां पुत्र्यः कर्तव्यं सुमहत् कृतम् ।
ऐकमत्यमुपागम्य कुलं चावेक्षितं मम ॥ १.३३.६ ॥

മക്കളേ, ക്ഷമയുള്ളവർക്ക് ക്ഷമ തന്നെയാണ് ധർമ്മം. നിങ്ങൾ വലിയ കർത്തവ്യം നിറവേറ്റി; ഏകമനസ്സോടെ എന്റെ കുലത്തെയും പരിഗണിച്ചു.

1.33.7

अलङ्कारो हि नारीणां क्षमा तु पुरुषस्य वा ।
दुष्करं तच्च वै क्षान्तं त्रिदशेषु विशेषतः ॥ १.३३.७ ॥

ക്ഷമ സ്ത്രീകളുടെ ആഭരണമാണ്; പുരുഷന്റെയും അതുതന്നെ. ദേവന്മാർക്കിടയിലും ക്ഷമ പ്രത്യേകിച്ച് ദുഷ്കരമാണ്; അത് പാലിക്കുന്നത് കഠിനം.

1.33.8

यादृशी वः क्षमा पुत्र्यः सर्वासामविशेषतः ।
क्षमा दानं क्षमा सत्यं क्षमा यज्ञाश्च पुत्रिकाः ॥ १.३३.८ ॥

മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ ക്ഷമ എത്രത്തോളമുണ്ടോ, അത് നിങ്ങളെല്ലാവരിലും വ്യത്യാസമില്ലാതെയുണ്ട്. ക്ഷമയാണ് ദാനം; ക്ഷമയാണ് സത്യം; മക്കളേ, ക്ഷമയാണ് യജ്ഞങ്ങൾ.

1.33.9

क्षमा यशः क्षमा धर्मः क्षमायां विष्ठितं जगत् ।
विसृज्य कन्याः काकुत्स्थ राजा त्रिदशविक्रमः ॥ १.३३.९ ॥

ക്ഷമയാണ് യശസ്സ്; ക്ഷമയാണ് ധർമ്മം; ക്ഷമയിലാണ് ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത്. കാകുത്സ്ഥാ, പുത്രിമാരെ യാത്രയാക്കി, ദേവന്മാർക്ക് തുല്യ പരാക്രമമുള്ള രാജാവ്...

1.33.10

मन्त्रज्ञो मन्त्रयामास प्रदानं सह मन्त्रिभिः ।
देशे काले च कर्तव्यं सदृशे प्रतिपादनम् ॥ १.३३.१० ॥

മന്ത്രജ്ഞനായ രാജാവ് മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിച്ചു: ഉചിതമായ സ്ഥലത്തും ഉചിതമായ കാലത്തും യോഗ്യനായ വരന് കന്യാദാനം ചെയ്യണം.

1.33.11

एतस्मिन्नेव काले तु चूली नाम महाद्युतिः
ऊर्ध्वरेताः शुभाचारो ब्राह्मं तप उपागमत् ॥ १.३३.११ ॥

അതേ കാലത്ത്, മഹാതേജസ്വിയായ ചൂലി എന്ന മുനി, ഊർധ്വരേതസ്സും ശുഭാചാരവും ഉള്ളവൻ, ബ്രാഹ്മതപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

1.33.12

तपस्यन्तमृषिं तत्र गन्धर्वी पर्युपासते ।
सोमदा नाम भद्रं ते ऊर्मिलातनया तदा ॥ १.३३.१२ ॥

അവിടെ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന ആ മുനിയെ, സോമദ എന്ന ഗന്ധർവ്വി ശുശ്രൂഷിച്ചു; അവൾ ഊർമ്മിലയുടെ പുത്രിയായിരുന്നു. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.

1.33.13

सा च तं प्रणता भूत्वा शुश्रूषणपरायणा ।
उवास काले धर्मिष्ठा तस्यास्तुष्टोऽभवद् गुरुः ॥ १.३३.१३ ॥

അവൾ അദ്ദേഹത്തെ നമസ്കരിച്ച് ശുശ്രൂഷയിൽ തത്പരയായി വസിച്ചു. കാലക്രമത്തിൽ ആ ധർമ്മിഷ്ഠയിൽ ഗുരു സംതൃപ്തനായി.

1.33.14

स च तां कालयोगेन प्रोवाच रघुनन्दन ।
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते किं करोमि तव प्रियम् ॥ १.३३.१४ ॥

കാലക്രമത്തിൽ അദ്ദേഹം അവളോട് പറഞ്ഞു: "രഘുനന്ദനേ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സംതൃപ്തനാണ്. നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. നിനക്ക് പ്രിയമായത് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?"

1.33.15

परितुष्टं मुनिं ज्ञात्वा गन्धर्वी मधुरस्वरम् ।
उवाच परमप्रीता वाक्यज्ञा वाक्यकोविदम् ॥ १.३३.१५ ॥

മുനി സംതൃപ്തനാണെന്നറിഞ്ഞ്, വാക്കുകളിൽ സമർത്ഥയായ ആ ഗന്ധർവ്വി അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ മധുരസ്വരത്തിൽ വാക്കുകളിൽ നിപുണനായ മുനിയോട് പറഞ്ഞു.

1.33.16

लक्ष्म्या समुदितो ब्राह्म्या ब्रह्मभूतो महातपाः ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तं पुत्रमिच्छामि धार्मिकम् ॥ १.३३.१६ ॥

"ലക്ഷ്മിയും ബ്രാഹ്മതേജസ്സും നിറഞ്ഞവനേ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായ മഹാതപസ്വിയേ, ബ്രാഹ്മതപസ്സോടുകൂടിയ ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു."

1.33.17

अपतिश्चास्मि भद्रं ते भार्या चास्मि न कस्यचित् ।
ब्राह्मेणोपगतायाश्च दातुमर्हसि मे सुतम् ॥ १.३३.१७ ॥

"എനിക്ക് ഭർത്താവില്ല; ഞാൻ ആരുടെയും ഭാര്യയുമല്ല. നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. ബ്രാഹ്മവിധിയിൽ അടുത്തുവന്ന എനിക്ക് പുത്രനെ നൽകാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്."

1.33.18

तस्याः प्रसन्नो ब्रह्मर्षिर्ददौ ब्राह्ममनुत्तमम् ।
ब्रह्मदत्त इति ख्यातं मानसं चूलिनः सुतम् ॥ १.३३.१८ ॥

അവളിൽ സംപ്രീതനായ ബ്രഹ്മർഷി അവൾക്ക് ഉത്തമമായ ബ്രാഹ്മ (പുത്രനെ) നൽകി — ബ്രഹ്മദത്തൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ, ചൂലിയുടെ മാനസപുത്രൻ.

1.33.19

स राजा ब्रह्मदत्तस्तु पुरीमध्यवसत् तदा ।
काम्पिल्यां परया लक्ष्म्या देवराजो यथा दिवम् ॥ १.३३.१९ ॥

ആ രാജാവ് ബ്രഹ്മദത്തൻ അപ്പോൾ കാമ്പില്യ നഗരത്തിൽ വസിച്ചു; ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ, പരമമായ ശോഭയോടെ.

1.33.20

स बुद्धिं कृतवान् राजा कुशनाभः सुधार्मिकः ।
ब्रह्मदत्ताय काकुत्स्थ दातुं कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२० ॥

കാകുത്സ്ഥാ, അതിധാർമ്മികനായ കുശനാഭ രാജാവ് അപ്പോൾ ബ്രഹ്മദത്തന് നൂറ് പുത്രിമാരെ നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

1.33.21

तमाहूय महातेजा ब्रह्मदत्तं महीपतिः ।
ददौ कन्याशतं राजा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.३३.२१ ॥

മഹാതേജസ്വിയായ ആ രാജാവ് ബ്രഹ്മദത്തനെ വിളിച്ചു, പരമമായ സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ നൂറ് പുത്രിമാരെ നൽകി.

1.33.22

यथाक्रमं तदा पाणिं जग्राह रघुनन्दन ।
ब्रह्मदत्तो महीपालस्तासां देवपतिर्यथा ॥ १.३३.२२ ॥

രഘുനന്ദനാ, അപ്പോൾ മഹീപാലനായ ബ്രഹ്മദത്തൻ ക്രമപ്രകാരം അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും പാണിഗ്രഹണം ചെയ്തു, ദേവപതിയായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ.

1.33.23

स्पृष्टमात्रे तदा पाणौ विकुब्जा विगतज्वराः ।
युक्तं परमया लक्ष्म्या बभौ कन्याशतं तदा ॥ १.३३.२३ ॥

കൈ സ്പർശിച്ച ഉടനെ ആ കൂനികളായ പുത്രിമാർ ജ്വരം വിട്ടു മോചിതരായി; അപ്പോൾ നൂറ് പുത്രിമാരും പരമമായ ശോഭയോടെ പ്രകാശിച്ചു.

1.33.24

स दृष्ट्वा वायुना मुक्ताः कुशनाभो महीपतिः ।
बभूव परमप्रीतो हर्षं लेभे पुनः पुनः ॥ १.३३.२४ ॥

വായുവാൽ മോചിതരായ ആ പുത്രിമാരെ കണ്ട് മഹീപതിയായ കുശനാഭൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി; വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു.

1.33.25

कृतोद्वाहं तु राजानं ब्रह्मदत्तं महीपतिम् ।
सदारं प्रेषयामास सोपाध्यायगणं तदा ॥ १.३३.२५ ॥

വിവാഹം നടന്നശേഷം കുശനാഭൻ രാജാവ് ബ്രഹ്മദത്തനെ ഭാര്യയോടും പുരോഹിതസംഘത്തോടുംകൂടി യാത്രയാക്കി.

1.33.26

सोमदापि सुतं दृष्ट्वा पुत्रस्य सदृशीं क्रियाम् ।
यथान्यायं च गन्धर्वी स्नुषास्ताः प्रत्यनन्दत ।
स्पृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च ताः कन्याः कुशनाभं प्रशस्य च ॥ १.३३.२६ ॥

സോമദ മകന് യോജിച്ച ചടങ്ങുകൾ കണ്ടു; ഗന്ധർവി മരുമക്കളെ മര്യാദപ്രകാരം സ്വീകരിച്ചു. ആ കന്യകമാരെ പലവട്ടം തലോടി, കുശനാഭനെ പ്രശംസിച്ചു.