Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.३५.१ ॥
Tras realizar la adoración en la parte restante de la noche, a orillas del Śoṇa, junto a los grandes sabios, Viśvāmitra habló cuando la noche se había vuelto una hermosa aurora.
1.35.2
सुप्रभाता निशा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते गमनायाभिरोचय ॥ १.३५.२ ॥
Oh Rāma, la noche se ha vuelto una hermosa aurora; ha comenzado el crepúsculo del oriente. Levántate, levántate, que te vaya bien; decídete a partir.
1.35.3
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
गमनं रोचयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १.३५.३ ॥
Habiendo oído sus palabras y cumplido los ritos matutinos, aprobó la partida y pronunció estas palabras.
1.35.4
अयं शोणः शुभजलोऽगाधः पुलिनमण्डितः ।
कतरेण पथा ब्रह्मन् संतरिष्यामहे वयम् ॥ १.३५.४ ॥
Este es el Śoṇa, de aguas hermosas, profundo y adornado con bancos de arena. Oh brahmín, ¿por qué camino lo cruzaremos?
1.35.5
एवमुक्तस्तु रामेण विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ।
एष पन्था मयोद्दिष्टो येन यान्ति महर्षयः ॥ १.३५.५ ॥
Cuando Rāma así habló, Viśvāmitra respondió: Este es el camino que he indicado, por el cual van los grandes sabios.
1.35.6
एवमुक्ता महर्षयो विश्वामित्रेण धीमता ।
पश्यन्तस्ते प्रयाता वै वनानि विविधानि च ॥ १.३५.६ ॥
Así exhortados por el sabio Viśvāmitra, los grandes sabios partieron, contemplando los diversos bosques.
1.35.7
ते गत्वा दूरमध्वानं गतेऽर्धदिवसे तदा ।
जाह्नवीं सरितां श्रेष्ठां ददृशुर्मुनिसेविताम् ॥ १.३५.७ ॥
Habiendo recorrido un largo camino, cuando había pasado el mediodía, contemplaron el Jāhnavī, la mejor de los ríos, frecuentado por los sabios.
1.35.8
तां दृष्ट्वा पुण्यसलिलां हंससारससेविताम् ।
बभूवुर्मुनयः सर्वे मुदिताः सहराघवाः ॥ १.३५.८ ॥
Al verla, de aguas sagradas, frecuentada por cisnes y grullas, todos los sabios, junto con los Rāghavas, se alegraron.
1.35.9
तस्यास्तीरे तदा सर्वे चक्रुर्वासपरिग्रहम् ।
ततः स्नात्वा यथान्यायं संतर्प्य पितृदेवताः ॥ १.३५.९ ॥
Entonces todos establecieron su morada en su orilla. Luego, tras bañarse según la regla y ofrecer libaciones a los antepasados y a las deidades,
1.35.10
हुत्वा चैवाग्निहोत्राणि प्राश्य चामृतवद्धविः ।
विविशुर्जाह्नवीतीरे शुभा मुदितमानसाः ॥ १.३५.१० ॥
Habiendo ofrecido las oblaciones agnihotra y probado la ofrenda, semejante al néctar, entraron, auspiciosos y de ánimo alegre, en la orilla del Jāhnavī.
1.35.11
विश्वामित्रं महात्मानं परिवार्य समन्ततः ।
विष्ठिताश्च यथान्यायं राघवौ च यथार्हतः ।
संप्रहृष्टमना रामो विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.३५.११ ॥
Rodeando al magnánimo Viśvāmitra por todos lados, se sentaron según el orden debido, y los dos Rāghavas se sentaron como convenía. Entonces Rāma, con el ánimo muy alegre, habló a Viśvāmitra.
1.35.12
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ।
त्रैलोक्यं कथमाक्रम्य गता नदनदीपतिम् ॥ १.३५.१२ ॥
Venerable señor, deseo oír sobre el Gaṅgā, el río que fluye por tres caminos: cómo, habiendo atravesado los tres mundos, llegó al señor de los ríos y arroyos.
1.35.13
चोदितो रामवाक्येन विश्वामित्रो महामुनिः ।
वृद्धिं जन्म च गङ्गाया वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १.३५.१३ ॥
Impulsado por las palabras de Rāma, el gran sabio Viśvāmitra comenzó a relatar el crecimiento y el nacimiento del Gaṅgā.
1.35.14
शैलेन्द्रो हिमवान् राम धातूनामाकरो महान् ।
तस्य कन्याद्वयं राम रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.३५.१४ ॥
Oh Rāma, el señor de las montañas Himavān, gran mina de minerales, tiene dos hijas cuya belleza no tiene igual en la tierra.
1.35.15
या मेरुदुहिता राम तयोर्माता सुमध्यमा ।
नाम्ना मेना मनोज्ञा वै पत्नी हिमवतः प्रिया ॥ १.३५.१५ ॥
Oh Rāma, ella, hija de Meru, de cintura esbelta, de nombre Menā, encantadora, esposa amada de Himavat, es la madre de esas dos.
1.35.16
तस्यां गङ्गेयमभवज्ज्येष्ठा हिमवतः सुता ।
उमा नाम द्वितीयाभूत् कन्या तस्यैव राघव ॥ १.३५.१६ ॥
De ella nació esta Gaṅgā, la hija mayor de Himavat; y la segunda hija de la misma pareja se llamó Umā, oh descendiente de Raghu.
1.35.17
अथ ज्येष्ठां सुराः सर्वे देवकार्यचिकीर्षया ।
शैलेन्द्रं वरयामासुर्गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.३५.१७ ॥
Entonces todos los dioses, deseando cumplir la tarea de los dioses, pidieron al señor de las montañas a su hija mayor, el río Gaṅgā que fluye por tres caminos.
1.35.18
ददौ धर्मेण हिमवांस्तनयां लोकपावनीम् ।
स्वच्छन्दपथगां गङ्गां त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १.३५.१८ ॥
Himavat, conforme al dharma, entregó a su hija Gaṅgā, purificadora de los mundos que fluye a su voluntad, por deseo del bienestar de los tres mundos.
1.35.19
प्रतिगृह्य त्रिलोकार्थं त्रिलोकहितकांक्षिणः ।
गङ्गामादाय तेऽगच्छन् कृतार्थेनान्तरात्मना ॥ १.३५.१९ ॥
Habiéndola recibido por el bien de los tres mundos, quienes deseaban el bienestar de los tres mundos se marcharon llevándose al Gaṅgā, con el ánimo colmado.
1.35.20
या चान्या शैलदुहिता कन्याऽसीद् रघुनन्दन ।
उग्रं सुव्रतमास्थाय तपस्तेपे तपोधना ॥ १.३५.२० ॥
Oh deleite de los Raghu, había otra doncella, hija del rey de las montañas, cuya riqueza era la austeridad; asumió un voto estricto y practicó una penitencia feroz.
1.35.21
उग्रेण तपसा युक्तां ददौ शैलवरः सुताम् ।
रुद्रायाप्रतिरूपाय उमां लोकनमस्कृताम् ॥ १.३५.२१ ॥
El mejor de los montes entregó a aquella hija, dotada de austeridad feroz, al incomparable Rudra; esa Umā es venerada por los mundos.
1.35.22
एते ते शैलराजस्य सुते लोकनमस्कृते ।
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा उमादेवी च राघव ॥ १.३५.२२ ॥
Oh descendiente de Raghu, estas dos hijas del rey de las montañas son veneradas por los mundos: el Gaṅgā, la mejor de las corrientes, y la diosa Umā.
1.35.23
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथा त्रिपथगामिनी ।
खं गता प्रथमं तात गतिं गतिमतां वर ॥ १.३५.२३ ॥
Todo esto te ha sido contado: cómo el Gaṅgā, la que fluye por tres sendas, subió primero al cielo. ¡Oh querido, el mejor de los que se mueven!
1.35.24
सैषा सुरनदी रम्या शैलेन्द्रतनया तदा ।
सुरलोकं समारूढा विपापा जलवाहिनी ॥ १.३५.२४ ॥
Esta encantadora corriente divina, hija del señor de las montañas, entonces ascendió al mundo de los dioses, sin pecado y portando agua.