ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.३५.१ ॥
ରାତ୍ରିର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗରେ ଶୋଣ ନଦୀ କୂଳରେ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହ ଉପାସନା କରି, ସୁପ୍ରଭାତ ହେଲେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ।
1.35.2
सुप्रभाता निशा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते गमनायाभिरोचय ॥ १.३५.२ ॥
ହେ ରାମ, ରାତ୍ରି ସୁପ୍ରଭାତ ହୋଇଛି; ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ଉଠ, ଉଠ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ମନସ୍ଥ କର।
1.35.3
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
गमनं रोचयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १.३५.३ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ପ୍ରାତଃକର୍ମ ସାରି, ଯାତ୍ରାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇ ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.35.4
अयं शोणः शुभजलोऽगाधः पुलिनमण्डितः ।
कतरेण पथा ब्रह्मन् संतरिष्यामहे वयम् ॥ १.३५.४ ॥
ଏହା ଶୋଣ ନଦୀ; ଏହାର ଜଳ ଶୁଭ, ଗଭୀର ଏବଂ ବାଲିଚରରେ ଶୋଭିତ। ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, କେଉଁ ପଥରେ ଆମେ ଏହାକୁ ପାର ହେବୁ?
1.35.5
एवमुक्तस्तु रामेण विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ।
एष पन्था मयोद्दिष्टो येन यान्ति महर्षयः ॥ १.३५.५ ॥
ରାମଙ୍କ ଏହିପରି କହିବାରୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କହିଲେ: ମହର୍ଷିମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଦେଖାଇଥିବା ପଥ ଏହିଟି।
1.35.6
एवमुक्ता महर्षयो विश्वामित्रेण धीमता ।
पश्यन्तस्ते प्रयाता वै वनानि विविधानि च ॥ १.३५.६ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଏହିପରି କହିବାରୁ ମହର୍ଷିମାନେ ବିବିଧ ବନ ଦେଖି ଦେଖି ଯାତ୍ରା କଲେ।
1.35.7
ते गत्वा दूरमध्वानं गतेऽर्धदिवसे तदा ।
जाह्नवीं सरितां श्रेष्ठां ददृशुर्मुनिसेविताम् ॥ १.३५.७ ॥
ସେମାନେ ବହୁ ଦୂର ପଥ ଚାଲି, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ବିତିଗଲେ, ନଦୀଶ୍ରେଷ୍ଠା, ମୁନିମାନଙ୍କ ସେବିତା ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା)ଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.35.8
तां दृष्ट्वा पुण्यसलिलां हंससारससेविताम् ।
बभूवुर्मुनयः सर्वे मुदिताः सहराघवाः ॥ १.३५.८ ॥
ପବିତ୍ର ଜଳବତୀ, ହଂସ ଓ ସାରସଙ୍କ ସେବିତା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ମୁନି ରାଘବମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.35.9
तस्यास्तीरे तदा सर्वे चक्रुर्वासपरिग्रहम् ।
ततः स्नात्वा यथान्यायं संतर्प्य पितृदेवताः ॥ १.३५.९ ॥
ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ତଟରେ ବାସସ୍ଥାନ କଲେ। ପରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
1.35.10
हुत्वा चैवाग्निहोत्राणि प्राश्य चामृतवद्धविः ।
विविशुर्जाह्नवीतीरे शुभा मुदितमानसाः ॥ १.३५.१० ॥
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ହୋମ କରି, ଅମୃତ ପରି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶୁଭ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ସହ ସେମାନେ ଜାହ୍ନବୀ ତଟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.35.11
विश्वामित्रं महात्मानं परिवार्य समन्ततः ।
विष्ठिताश्च यथान्यायं राघवौ च यथार्हतः ।
संप्रहृष्टमना रामो विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.३५.११ ॥
ମହାତ୍ମା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ଯଥାନ୍ୟାୟ ବସିଲେ; ଦୁଇ ରାଘବ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବସିଲେ। ତେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନମନା ରାମ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.35.12
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ।
त्रैलोक्यं कथमाक्रम्य गता नदनदीपतिम् ॥ १.३५.१२ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ତ୍ରିଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି ନଦୀପତି (ସମୁଦ୍ର)ଙ୍କ ପାଖକୁ ସେ କିପରି ଗଲେ, ତ୍ରିପଥଗା ଗଙ୍ଗା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
1.35.13
चोदितो रामवाक्येन विश्वामित्रो महामुनिः ।
वृद्धिं जन्म च गङ्गाया वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १.३५.१३ ॥
ରାମଙ୍କ ବଚନରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
1.35.14
शैलेन्द्रो हिमवान् राम धातूनामाकरो महान् ।
तस्य कन्याद्वयं राम रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.३५.१४ ॥
ହେ ରାମ, ଖଣିଜର ମହାନ ଖଣି ପର୍ବତରାଜ ହିମବାନଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ଅଛନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ରୂପ ପୃଥିବୀରେ ଅତୁଳନୀୟ।
1.35.15
या मेरुदुहिता राम तयोर्माता सुमध्यमा ।
नाम्ना मेना मनोज्ञा वै पत्नी हिमवतः प्रिया ॥ १.३५.१५ ॥
ହେ ରାମ, ଯେ ମେରୁଙ୍କ କନ୍ୟା, ସେ ସେହି ଦୁଇଙ୍କ ମାତା; ପତଳା କଟି ବିଶିଷ୍ଟା, ମନୋହରା ମେନା ନାମରେ, ହିମବାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ।
1.35.16
तस्यां गङ्गेयमभवज्ज्येष्ठा हिमवतः सुता ।
उमा नाम द्वितीयाभूत् कन्या तस्यैव राघव ॥ १.३५.१६ ॥
ତାଙ୍କଠାରୁ ହିମବାନଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନ୍ୟା ରୂପେ ଏହି ଗଙ୍ଗା ଜନ୍ମିଲେ; ହେ ରାଘବ, ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟା କନ୍ୟା ଉମା ନାମରେ ହେଲେ।
1.35.17
अथ ज्येष्ठां सुराः सर्वे देवकार्यचिकीर्षया ।
शैलेन्द्रं वरयामासुर्गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.३५.१७ ॥
ତହିଁ ପରେ ଦେବତାମାନେ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ପର୍ବତରାଜଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା, ତ୍ରିପଥଗା ନଦୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ମାଗିଲେ।
1.35.18
ददौ धर्मेण हिमवांस्तनयां लोकपावनीम् ।
स्वच्छन्दपथगां गङ्गां त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १.३५.१८ ॥
ହିମବାନ ଧର୍ମାନୁସାରେ ନିଜ କନ୍ୟା, ଲୋକପାବନୀ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ପ୍ରବାହିତା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ତ୍ରିଲୋକର ହିତ କାମନାରେ ଦାନ କଲେ।
1.35.19
प्रतिगृह्य त्रिलोकार्थं त्रिलोकहितकांक्षिणः ।
गङ्गामादाय तेऽगच्छन् कृतार्थेनान्तरात्मना ॥ १.३५.१९ ॥
ତ୍ରିଲୋକର ହିତ କାମନାକାରୀମାନେ ତ୍ରିଲୋକ ପାଇଁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରି, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ନେଇ କୃତାର୍ଥ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ଚାଲିଗଲେ।
1.35.20
या चान्या शैलदुहिता कन्याऽसीद् रघुनन्दन ।
उग्रं सुव्रतमास्थाय तपस्तेपे तपोधना ॥ १.३५.२० ॥
ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ! ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ଆଉ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ; ତପସ୍ୟା ଯାହାର ଧନ, ସେ କଠୋର ବ୍ରତ ଧାରଣ କରି ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ।
1.35.21
उग्रेण तपसा युक्तां ददौ शैलवरः सुताम् ।
रुद्रायाप्रतिरूपाय उमां लोकनमस्कृताम् ॥ १.३५.२१ ॥
ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଯୁକ୍ତା ସେହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ରତିମ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ; ସେହି ଉମା ଲୋକନମସ୍କୃତା।
1.35.22
एते ते शैलराजस्य सुते लोकनमस्कृते ।
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा उमादेवी च राघव ॥ १.३५.२२ ॥
ହେ ରାଘବ! ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ଏହି ଦୁଇ କନ୍ୟା ଲୋକନମସ୍କୃତା — ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗଙ୍ଗା ଓ ଦେବୀ ଉମା।
1.35.23
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथा त्रिपथगामिनी ।
खं गता प्रथमं तात गतिं गतिमतां वर ॥ १.३५.२३ ॥
ତ୍ରିପଥଗାମିନୀ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରଥମେ କିପରି ଆକାଶକୁ ଗଲେ ତାହା ସବୁ ତୁମକୁ କୁହାଗଲା। ହେ ତାତ! ଗତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ!
1.35.24
सैषा सुरनदी रम्या शैलेन्द्रतनया तदा ।
सुरलोकं समारूढा विपापा जलवाहिनी ॥ १.३५.२४ ॥
ସେହି ରମଣୀୟା ଦେବନଦୀ, ପର୍ବତରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା, ସେତେବେଳେ ଦେବଲୋକକୁ ଆରୂଢ ହେଲେ — ନିଷ୍ପାପା, ଜଳବାହିନୀ।