வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.३५.१ ॥
இரவின் எஞ்சிய பகுதியில் சோண ஆற்றங்கரையில் மகரிஷிகளுடன் உபாசனை செய்து, விடியல் வந்ததும் விஸ்வாமித்திரர் கூறினார்.
1.35.2
सुप्रभाता निशा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते गमनायाभिरोचय ॥ १.३५.२ ॥
ராமா, இரவு விடிந்துவிட்டது; கிழக்கு அந்திச் சந்தி தொடங்கிவிட்டது. எழு, எழு, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; புறப்படத் தீர்மானி.
1.35.3
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
गमनं रोचयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १.३५.३ ॥
அவருடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, காலைக் கடன்களை முடித்து, புறப்படுவதற்கு உடன்பட்டு, இவ்வாறு கூறினார்.
1.35.4
अयं शोणः शुभजलोऽगाधः पुलिनमण्डितः ।
कतरेण पथा ब्रह्मन् संतरिष्यामहे वयम् ॥ १.३५.४ ॥
இந்த சோண ஆறு நல்ல நீருடையது, ஆழமானது, மணல் திட்டுகளால் அழகுற்றது. பிரம்மனே, எந்த வழியில் நாம் இதைக் கடப்போம்?
1.35.5
एवमुक्तस्तु रामेण विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ।
एष पन्था मयोद्दिष्टो येन यान्ति महर्षयः ॥ १.३५.५ ॥
ராமன் இவ்வாறு கேட்டதும் விஸ்வாமித்திரர் கூறினார்: மகரிஷிகள் செல்லும் வழி இதுவே, நான் சுட்டிக்காட்டியது இதுவே.
1.35.6
एवमुक्ता महर्षयो विश्वामित्रेण धीमता ।
पश्यन्तस्ते प्रयाता वै वनानि विविधानि च ॥ १.३५.६ ॥
ஞானியான விஸ்வாமித்திரரால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட மகரிஷிகள், பலவகையான காடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டே புறப்பட்டனர்.
1.35.7
ते गत्वा दूरमध्वानं गतेऽर्धदिवसे तदा ।
जाह्नवीं सरितां श्रेष्ठां ददृशुर्मुनिसेविताम् ॥ १.३५.७ ॥
அவர்கள் வெகுதூரம் வழி நடந்து, நண்பகல் கடந்த பின், நதிகளில் சிறந்த, முனிவர்களால் சேவிக்கப்பட்ட ஜாஹ்னவியை (கங்கையை) கண்டனர்.
1.35.8
तां दृष्ट्वा पुण्यसलिलां हंससारससेविताम् ।
बभूवुर्मुनयः सर्वे मुदिताः सहराघवाः ॥ १.३५.८ ॥
புனித நீர் கொண்டவளும், அன்னங்களாலும் கொக்குகளாலும் சேவிக்கப்பட்டவளுமான அவளைக் கண்டு, அனைத்து முனிவர்களும் ராகவர்களுடன் மகிழ்ந்தனர்.
1.35.9
तस्यास्तीरे तदा सर्वे चक्रुर्वासपरिग्रहम् ।
ततः स्नात्वा यथान्यायं संतर्प्य पितृदेवताः ॥ १.३५.९ ॥
அப்போது அனைவரும் அவளது கரையில் தங்குமிடம் அமைத்தனர். பின் முறைப்படி நீராடி, பித்ருக்களுக்கும் தேவதைகளுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தனர்.
1.35.10
हुत्वा चैवाग्निहोत्राणि प्राश्य चामृतवद्धविः ।
विविशुर्जाह्नवीतीरे शुभा मुदितमानसाः ॥ १.३५.१० ॥
அக்னிஹோத்ரங்களை ஹோமம் செய்து, அமிர்தம் போன்ற ஹவிஸை உண்டு, மங்களமான மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவர்கள் ஜாஹ்னவியின் கரையில் தங்கினர்.
1.35.11
विश्वामित्रं महात्मानं परिवार्य समन्ततः ।
विष्ठिताश्च यथान्यायं राघवौ च यथार्हतः ।
संप्रहृष्टमना रामो विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.३५.११ ॥
மகாத்மா விசுவாமித்திரரை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்து முறைப்படி அமர்ந்தனர்; இரு ராகவர்களும் தகுதிக்கேற்ப அமர்ந்தனர். அப்போது மிகுந்த மகிழ்ந்த மனத்துடன் ராமர் விசுவாமித்திரரிடம் கூறினார்.
1.35.12
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ।
त्रैलोक्यं कथमाक्रम्य गता नदनदीपतिम् ॥ १.३५.१२ ॥
ஐயனே, மூவுலகையும் கடந்து, ஆறுகளின் தலைவனை (கடலை) அவள் எவ்வாறு அடைந்தாள் என்று, மூவழி ஓடும் நதியான கங்கையைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.35.13
चोदितो रामवाक्येन विश्वामित्रो महामुनिः ।
वृद्धिं जन्म च गङ्गाया वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १.३५.१३ ॥
ராமனின் சொற்களால் தூண்டப்பட்ட மகாமுனி விசுவாமித்திரர் கங்கையின் வளர்ச்சியையும் அவளது பிறப்பையும் கூறத் தொடங்கினார்.
1.35.14
शैलेन्द्रो हिमवान् राम धातूनामाकरो महान् ।
तस्य कन्याद्वयं राम रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.३५.१४ ॥
ராமா, கனிமங்களின் பெரும் சுரங்கமான மலைகளின் அரசன் இமவான்; அவனுக்கு இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர், அவர்களின் அழகு பூமியில் ஒப்பற்றது.
1.35.15
या मेरुदुहिता राम तयोर्माता सुमध्यमा ।
नाम्ना मेना मनोज्ञा वै पत्नी हिमवतः प्रिया ॥ १.३५.१५ ॥
ராமா, மேருவின் மகளான அவள் அவ்விருவரின் தாய்; மெல்லிடையாள், மனோகரமான மேனை என்ற பெயருடையவள், இமவானின் அன்பு மனைவி.
1.35.16
तस्यां गङ्गेयमभवज्ज्येष्ठा हिमवतः सुता ।
उमा नाम द्वितीयाभूत् कन्या तस्यैव राघव ॥ १.३५.१६ ॥
அவளிடமிருந்து இமவானின் மூத்த மகளாக இந்தக் கங்கை பிறந்தாள்; ராகவா, அவருடைய இரண்டாவது மகள் உமா என்ற பெயருடையவள்.
1.35.17
अथ ज्येष्ठां सुराः सर्वे देवकार्यचिकीर्षया ।
शैलेन्द्रं वरयामासुर्गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.३५.१७ ॥
பின்னர் தேவர்கள் அனைவரும் தேவ காரியத்தை நிறைவேற்ற விரும்பி, மலைகளின் அரசனிடம் மூத்த மகளான, மூவுலகிலும் ஓடும் நதி கங்கையை மணம் கேட்டனர்.
1.35.18
ददौ धर्मेण हिमवांस्तनयां लोकपावनीम् ।
स्वच्छन्दपथगां गङ्गां त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १.३५.१८ ॥
இமவான் தர்மப்படி தன் மகளான, உலகை தூய்மைப்படுத்தும், தன் விருப்பப்படி ஓடும் கங்கையை, மூவுலகின் நன்மையை விரும்பி அளித்தான்.
1.35.19
प्रतिगृह्य त्रिलोकार्थं त्रिलोकहितकांक्षिणः ।
गङ्गामादाय तेऽगच्छन् कृतार्थेनान्तरात्मना ॥ १.३५.१९ ॥
மூவுலகின் நலனை விரும்பியவர்கள் மூவுலகின் பொருட்டு அதனை ஏற்று, கங்கையைக் கொண்டு நிறைவுற்ற உள்ளத்தோடு சென்றனர்.
1.35.20
या चान्या शैलदुहिता कन्याऽसीद् रघुनन्दन ।
उग्रं सुव्रतमास्थाय तपस्तेपे तपोधना ॥ १.३५.२० ॥
ரகுநந்தனா! மலையரசனின் மற்றொரு மகளாகிய கன்னியோ, தவமே செல்வமாகக் கொண்டவள், கடுமையான விரதம் மேற்கொண்டு உக்கிர தவம் புரிந்தாள்.
1.35.21
उग्रेण तपसा युक्तां ददौ शैलवरः सुताम् ।
रुद्रायाप्रतिरूपाय उमां लोकनमस्कृताम् ॥ १.३५.२१ ॥
உக்கிர தவத்தால் நிறைந்த அந்த மகளை மலைகளில் சிறந்தவன் ஒப்பற்ற ருத்ரனுக்குக் கொடுத்தான்; அந்த உமா உலகங்களால் வணங்கப்பட்டவள்.
1.35.22
एते ते शैलराजस्य सुते लोकनमस्कृते ।
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा उमादेवी च राघव ॥ १.३५.२२ ॥
ராகவா! மலையரசனின் இந்த இரு மகள்கள் உலகங்களால் வணங்கப்படுபவர்கள்; நதிகளில் சிறந்த கங்கையும், தேவி உமாவும்.
1.35.23
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथा त्रिपथगामिनी ।
खं गता प्रथमं तात गतिं गतिमतां वर ॥ १.३५.२३ ॥
மூவழிப் பாய்பவள் எவ்வாறு முதலில் வானத்திற்குச் சென்றாள் என்பது இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன. அன்பனே! இயங்குவோரில் சிறந்தவனே!
1.35.24
सैषा सुरनदी रम्या शैलेन्द्रतनया तदा ।
सुरलोकं समारूढा विपापा जलवाहिनी ॥ १.३५.२४ ॥
அந்த இனிய தேவநதியாகிய மலையரசனின் மகள், அப்போது தேவலோகத்தில் ஏறினாள் — பாவமற்ற, நீரைச் சுமக்கும் அவள்.