Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
उपास्य रात्रिशेषं तु शोणाकूले महर्षिभिः ।
निशायां सुप्रभातायां विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ॥ १.३५.१ ॥
Nachdem er in dem restlichen Teil der Nacht am Ufer des Śoṇa zusammen mit den großen Weisen die Andacht vollzogen hatte, sprach Viśvāmitra, als die Nacht zu einem schönen Morgen geworden war.
1.35.2
सुप्रभाता निशा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते गमनायाभिरोचय ॥ १.३५.२ ॥
O Rāma, die Nacht ist zu einem schönen Morgen geworden; die östliche Dämmerung hat begonnen. Erhebe dich, erhebe dich, möge dir Glück beschieden sein; entschließe dich zum Aufbruch.
1.35.3
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतपूर्वाह्णिकक्रियः ।
गमनं रोचयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १.३५.३ ॥
Nachdem er seine Worte gehört und die Morgenriten vollzogen hatte, billigte er den Aufbruch und sprach diese Worte.
1.35.4
अयं शोणः शुभजलोऽगाधः पुलिनमण्डितः ।
कतरेण पथा ब्रह्मन् संतरिष्यामहे वयम् ॥ १.३५.४ ॥
Dies ist der Śoṇa, mit seinem schönen Wasser, tief und mit Sandbänken geschmückt. O Brahmane, auf welchem Weg werden wir ihn überqueren?
1.35.5
एवमुक्तस्तु रामेण विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ।
एष पन्था मयोद्दिष्टो येन यान्ति महर्षयः ॥ १.३५.५ ॥
Als Rāma so gesprochen hatte, antwortete Viśvāmitra: Dies ist der Weg, den ich gewiesen habe, auf dem die großen Weisen gehen.
1.35.6
एवमुक्ता महर्षयो विश्वामित्रेण धीमता ।
पश्यन्तस्ते प्रयाता वै वनानि विविधानि च ॥ १.३५.६ ॥
So von dem weisen Viśvāmitra angesprochen, brachen die großen Weisen auf und betrachteten die verschiedenen Wälder.
1.35.7
ते गत्वा दूरमध्वानं गतेऽर्धदिवसे तदा ।
जाह्नवीं सरितां श्रेष्ठां ददृशुर्मुनिसेविताम् ॥ १.३५.७ ॥
Nachdem sie einen weiten Weg gegangen waren und der Mittag vorüber war, erblickten sie die Jāhnavī, die beste der Flüsse, von Weisen besucht.
1.35.8
तां दृष्ट्वा पुण्यसलिलां हंससारससेविताम् ।
बभूवुर्मुनयः सर्वे मुदिताः सहराघवाः ॥ १.३५.८ ॥
Als sie sie sahen, mit heiligen Wassern, von Schwänen und Kranichen besucht, freuten sich alle Weisen zusammen mit den Rāghavas.
1.35.9
तस्यास्तीरे तदा सर्वे चक्रुर्वासपरिग्रहम् ।
ततः स्नात्वा यथान्यायं संतर्प्य पितृदेवताः ॥ १.३५.९ ॥
Dann richteten alle ihre Wohnstätte an ihrem Ufer ein. Dann badeten sie der Vorschrift gemäß und brachten den Ahnen und Gottheiten Trankopfer dar,
1.35.10
हुत्वा चैवाग्निहोत्राणि प्राश्य चामृतवद्धविः ।
विविशुर्जाह्नवीतीरे शुभा मुदितमानसाः ॥ १.३५.१० ॥
Nachdem sie die Agnihotra-Opfer dargebracht und die dem Nektar gleiche Opferspeise genossen hatten, traten sie, glückverheißend und frohen Herzens, an das Ufer der Jāhnavī.
1.35.11
विश्वामित्रं महात्मानं परिवार्य समन्ततः ।
विष्ठिताश्च यथान्यायं राघवौ च यथार्हतः ।
संप्रहृष्टमना रामो विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.३५.११ ॥
Sie umringten den großherzigen Viśvāmitra von allen Seiten und setzten sich der Ordnung gemäß nieder; auch die beiden Rāghavas nahmen ihren angemessenen Platz ein. Da sprach Rāma mit hocherfreutem Herzen zu Viśvāmitra.
1.35.12
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ।
त्रैलोक्यं कथमाक्रम्य गता नदनदीपतिम् ॥ १.३५.१२ ॥
Ehrwürdiger Herr, ich möchte von der Gaṅgā hören, dem dreifach fließenden Fluss: wie sie, nachdem sie die drei Welten durchquert hatte, zum Herrn der Flüsse und Ströme gelangte.
1.35.13
चोदितो रामवाक्येन विश्वामित्रो महामुनिः ।
वृद्धिं जन्म च गङ्गाया वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ १.३५.१३ ॥
Von Rāmas Worten angeregt, begann der große Weise Viśvāmitra, vom Wachsen und der Geburt der Gaṅgā zu erzählen.
1.35.14
शैलेन्द्रो हिमवान् राम धातूनामाकरो महान् ।
तस्य कन्याद्वयं राम रूपेणाप्रतिमं भुवि ॥ १.३५.१४ ॥
O Rāma, der Herr der Berge Himavān, eine große Mine an Mineralien, hat zwei Töchter, deren Schönheit auf Erden unvergleichlich ist.
1.35.15
या मेरुदुहिता राम तयोर्माता सुमध्यमा ।
नाम्ना मेना मनोज्ञा वै पत्नी हिमवतः प्रिया ॥ १.३५.१५ ॥
O Rāma, sie, die Tochter des Meru, die schlanke, anmutige Menā mit Namen, die geliebte Gattin des Himavat, ist die Mutter jener beiden.
1.35.16
तस्यां गङ्गेयमभवज्ज्येष्ठा हिमवतः सुता ।
उमा नाम द्वितीयाभूत् कन्या तस्यैव राघव ॥ १.३५.१६ ॥
Von ihr wurde diese Gaṅgā geboren, die ältere Tochter des Himavat; und die zweite Tochter desselben Paares hieß Umā, o Nachfahre des Raghu.
1.35.17
अथ ज्येष्ठां सुराः सर्वे देवकार्यचिकीर्षया ।
शैलेन्द्रं वरयामासुर्गङ्गां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.३५.१७ ॥
Da baten alle Götter, den Dienst der Götter zu vollenden wünschend, den Herrn der Berge um seine ältere Tochter, den Fluss Gaṅgā, der auf drei Wegen fließt.
1.35.18
ददौ धर्मेण हिमवांस्तनयां लोकपावनीम् ।
स्वच्छन्दपथगां गङ्गां त्रैलोक्यहितकाम्यया ॥ १.३५.१८ ॥
Himavat gab gemäß dem Dharma seine Tochter Gaṅgā, die Reinigerin der Welten, die nach ihrem Willen fließt, aus dem Wunsch nach dem Wohl der drei Welten.
1.35.19
प्रतिगृह्य त्रिलोकार्थं त्रिलोकहितकांक्षिणः ।
गङ्गामादाय तेऽगच्छन् कृतार्थेनान्तरात्मना ॥ १.३५.१९ ॥
Nachdem sie sie für die drei Welten empfangen hatten, zogen jene, die das Wohl der drei Welten wünschten, mit der Gaṅgā davon, ihr inneres Selbst erfüllt.
1.35.20
या चान्या शैलदुहिता कन्याऽसीद् रघुनन्दन ।
उग्रं सुव्रतमास्थाय तपस्तेपे तपोधना ॥ १.३५.२० ॥
O Freude der Raghus, es gab eine andere Jungfrau, Tochter des Bergkönigs, deren Reichtum die Askese war; sie legte ein strenges Gelübde ab und vollzog heftige Buße.
1.35.21
उग्रेण तपसा युक्तां ददौ शैलवरः सुताम् ।
रुद्रायाप्रतिरूपाय उमां लोकनमस्कृताम् ॥ १.३५.२१ ॥
Der Beste der Berge gab jene Tochter, mit heftiger Askese begabt, dem unvergleichlichen Rudra; jene Umā wird von den Welten verehrt.
1.35.22
एते ते शैलराजस्य सुते लोकनमस्कृते ।
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा उमादेवी च राघव ॥ १.३५.२२ ॥
O Nachkomme Raghus, diese beiden Töchter des Bergkönigs werden von den Welten verehrt: die Gaṅgā, die beste der Flüsse, und die Göttin Umā.
1.35.23
एतत् ते सर्वमाख्यातं यथा त्रिपथगामिनी ।
खं गता प्रथमं तात गतिं गतिमतां वर ॥ १.३५.२३ ॥
Dies alles wurde dir erzählt: wie die Gaṅgā, die auf drei Wegen fließt, zuerst in den Himmel ging. O Lieber, der Beste unter den Bewegten!
1.35.24
सैषा सुरनदी रम्या शैलेन्द्रतनया तदा ।
सुरलोकं समारूढा विपापा जलवाहिनी ॥ १.३५.२४ ॥
Dieser reizvolle Götterfluss, Tochter des Herrn der Berge, stieg damals in die Welt der Götter empor, sündenfrei und Wasser führend.