رامايانا فالميكي · السارغا 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
देवतानां वचः श्रुत्वा भगवान् वै पितामहः ।
प्रत्युवाच सुसंत्रस्तान् कृतान्तबलमोहितान् ॥ १.४०.१ ॥
ولما سمع الإلهُ الجليل الجدّ (براهما) كلام الآلهة، أجابهم وهم مرتعبون للغاية ومذهولون من قوة الموت.
1.40.2
यस्येयं वसुधा कृत्स्ना वासुदेवस्य धीमतः ।
महिषी माधवस्यैषा स एव भगवन् प्रभुः ॥ १.४०.२ ॥
هذه الأرض كلها لِفاسوديفا الحكيم، وهي زوجة مادهافا. أيها الجليل، هو حقًا السيد.
1.40.3
कापिलं रूपमास्थाय धारयत्यनिशं धराम् ।
तस्य कोपाग्निना दग्धा भविष्यन्ति नृपात्मजाः ॥ १.४०.३ ॥
متخذًا صورة كابيلا، يحمل الأرض باستمرار؛ وبنار غضبه ستُحرق أبناء الملك.
1.40.4
पृथिव्याश्चापि निर्भेदो दृष्ट एव सनातनः ।
सगरस्य च पुत्राणां विनाशो दीर्घदर्शिनाम् ॥ १.४०.४ ॥
وقد رُئي انشقاق الأرض أيضًا أمرًا أبديًا، وهلاك أبناء ساغارا ذوي البصيرة البعيدة.
1.40.5
पितामहवचः श्रुत्वा त्रयस्त्रिंशदरिंदमाः ।
देवाः परमसंहृष्टाः पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.४०.५ ॥
ولما سمعت الآلهة الثلاثة والثلاثون، قاهرو الأعداء، كلام الجدّ، فرحوا فرحًا عظيمًا وعادوا من حيث أتوا.
1.40.6
सगरस्य च पुत्राणां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
पृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घातसमनिस्वनः ॥ १.४०.६ ॥
وانبعث من أبناء ساغارا صوت عظيم كدوي الصاعقة، فيما كانت الأرض تنشقّ.
1.40.7
ततो भित्त्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
सहिताः सागराः सर्वे पितरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.४०.७ ॥
ثم، بعد أن شقّوا الأرض كلها ودارو حولها من جهة اليمين، قال أبناء ساغارا جميعاً لأبيهم هذه الكلمات.
1.40.8
परिक्रान्ता मही सर्वा सत्त्ववन्तश्च सूदिताः ।
देवदानवरक्षांसि पिशाचोरगपन्नगाः ॥ १.४०.८ ॥
لقد جُبت الأرض كلها وقُتلت الكائنات: الآلهة والدانافا والراكشاسا والبيشاتشا والأوراجا والبنّاجا.
1.40.9
न च पश्यामहेऽश्वं ते अश्वहर्तारमेव च ।
किं करिष्याम भद्रं ते बुद्धिरत्र विचार्यताम् ॥ १.४०.९ ॥
لا نرى حصانك ولا سارق الحصان. فماذا نفعل؟ ليكن لك الخير — فكّر في الأمر.
1.40.10
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः ।
समन्युरब्रवीद् वाक्यं सगरो रघुनन्दन ॥ १.४०.१० ॥
لما سمع ساغارا، أفضل الملوك وبهجة آل رغو، كلام أبنائه، قال بغضب هذه الكلمات.
1.40.11
भूयः खनत भद्रं वो विभेद्य वसुधातलम् ।
अश्वहर्तारमासाद्य कृतार्थाश्च निवर्तत ॥ १.४०.११ ॥
احفروا مجدداً — ليكن لكم الخير. بعد أن تشقّوا باطن الأرض وتجدوا سارق الحصان، عودوا وقد أتممتم مقصدكم.
1.40.12
पितुर्वचनमासाद्य सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलमभिद्रवन् ॥ १.४०.१२ ॥
لما تلقّى أبناء ساغارا العظيم أمر أبيهم، اندفع ستون ألف ابن نحو العالم السفلي (رساتالا).
1.40.13
खन्यमाने ततस्तस्मिन् ददृशुः पर्वतोपमम् ।
दिशागजं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलम् ॥ १.४०.१३ ॥
وبينما كانوا يحفرون تلك الأرض، رأوا فيروباكشا، فيل الجهة، شبيهًا بالجبل، يحمل سطح الأرض.
1.40.14
सपर्वतवनां कृत्स्नां पृथिवीं रघुनन्दन ।
धारयामास शिरसा विरूपाक्षो महागजः ॥ १.४०.१४ ॥
يا بهجة آل رغو، كان فيروباكشا، الفيل العظيم، يحمل على رأسه الأرض كلها بجبالها وغاباتها.
1.40.15
यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः ।
खेदाच्चालयते शीर्षं भूमिकम्पस्तदा भवेत् ॥ १.४०.१५ ॥
يا كاكوتستها، متى ما هزّ الفيل العظيم رأسه من التعب ليستريح، حدثت الزلزلة.
1.40.16
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा दिशापालं महागजम् ।
मानयन्तो हि ते राम जग्मुर्भित्त्वा रसातलम् ॥ १.४०.१६ ॥
يا راما، بعد أن طافوا بذلك الفيل العظيم حارس الجهة وأكرموه، شقّوا الأرض ومضوا إلى العالم السفلي.
1.40.17
ततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः पुनः ।
दक्षिणस्यामपि दिशि ददृशुस्ते महागजम् ॥ १.४०.१७ ॥
ثم شقّوا الجهة الشرقية، ثم شقّوا الجهة الجنوبية مرة أخرى، وفي الجهة الجنوبية أيضًا رأوا فيلًا عظيمًا.
1.40.18
महापद्मं महात्मानं सुमहत्पर्वतोपमम् ।
शिरसा धारयन्तं गां विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ॥ १.४०.१८ ॥
لما رأوا ماهابادما، الفيل كريم النفس، عظيمًا كالجبل، يحمل الأرض على رأسه، امتلأوا من العجب أعظمه.
1.40.19
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर्दिशम् ॥ १.४०.१९ ॥
وبعد أن طافوا به تعبدًا، شقّ الأبناء الستون ألفًا لساغارا العظيم الجهة الغربية.
1.40.20
पश्चिमायामपि दिशि महान्तमचलोपमम् ।
दिशागजं सौमनसं ददृशुस्ते महाबलाः ॥ १.४०.२० ॥
وفي الجهة الغربية أيضًا، رأى أولئك الأقوياء الفيل العظيم للجهات، ساومانسا، كالجبل.
1.40.21
तं ते प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि निरामयम् ।
खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सोमवतीं तदा ॥ १.४०.२१ ॥
وبعد أن طافوا به تعبدًا وسألوا عن سلامته، واصلوا الحفر متجهين نحو جهة سوماواتي.
1.40.22
उत्तरस्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर्हिमपाण्डुरम् ।
भद्रं भद्रेण वपुषा धारयन्तं महीमिमाम् ॥ १.४०.२२ ॥
يا خير الرغو! وفي الجهة الشمالية رأوا الناصع البياض كالثلج، المبارك في هيئته المباركة، حاملًا هذه الأرض.
1.40.23
समालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर्वसुधातलम् ॥ १.४०.२३ ॥
ثم لمسوه جميعًا وطافوا به تعبدًا، فشقّ الأبناء الستون ألفًا سطح الأرض.
1.40.24
ततः प्रागुत्तरां गत्वा सागराः प्रथितां दिशम् ।
रोषादभ्यखनन् सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाः ॥ १.४०.२४ ॥
ثم ذهبوا إلى الجهة الشمالية الشرقية المشهورة، فحفر أبناء ساغارا جميعًا الأرض بغضبٍ.
1.40.25
ते तु सर्वे महत्मानो भिमवेगा महबलाः ।
ददृशुः कपिलं तत्र वासुदेवं सनातनम् ॥ १.४०.२५ ॥
فرأى هناك جميعُهم، وهم عظام النفوس، شديدو السرعة وعظيمو القوة، كَبيلا، فاسوديفا الأزلي.
1.40.26
हयं च तस्य देवस्य चरन्तमविदूरतः ।
प्रहर्षमतुलं प्राप्ताः सर्वे ते रघुनंदन ॥ १.४०.२६ ॥
ورأوا أيضًا الفرس ترعى غير بعيد عن ذلك الإله. يا بهجة الرغوويين، نالوا جميعًا فرحًا لا يُضاهى.
1.40.27
ते तं यज्ञहनं ज्ञात्वा क्रोधपर्याकुलेक्षणाः ।
खनित्रलाङ्गलधरा नानावृक्षशिलाधराः ॥ १.४०.२७ ॥
ولَمّا عرفوه سارقَ القربان، وكانت عيونهم مضطربة من الغضب، حاملين المعاول والمحاريث، وحاملين أشجارًا وصخورًا شتى، تقدّموا.
1.40.28
अभ्यधावन्त संक्रुद्धास्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवन् ।
अस्माकं त्वं हि तुरगं यज्ञियं हृतवानसि ॥ १.४०.२८ ॥
فاندفعوا نحوه وقد اشتد غضبهم، صائحين: «قف، قف! لقد سرقتَ حصاننا المخصص للقربان.»
1.40.29
दुर्मेधस्त्वं हि संप्राप्तान् विद्धि नः सगरात्मजान् ।
श्रुत्वा तद्वचनं तेषां कपिलो रघुनन्दन ॥ १.४०.२९ ॥
«أيها الأحمق، اعلم أننا أبناء ساغارا قد وصلنا.» يا بهجة الرغوويين، لما سمع كبيلا كلامهم—
1.40.30
रोषेण महताविष्टो हुंकारमकरोत् तदा ।
ततस्तेनाप्रमेयेण कपिलेन महात्मना ।
भस्मराशीकृताः सर्वे काकुत्स्थ सगरात्मजाः ॥ १.४०.३० ॥
فاستولى عليه غضب عظيم فأطلق صيحة هائلة. فعندئذٍ، بذلك كبيلا العظيم النفس الذي لا يُقاس، يا سليل كاكوتستها، صار جميع أبناء ساغارا أكوامًا من رماد.