Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
देवतानां वचः श्रुत्वा भगवान् वै पितामहः ।
प्रत्युवाच सुसंत्रस्तान् कृतान्तबलमोहितान् ॥ १.४०.१ ॥
Ao ouvir as palavras dos deuses, o venerável avô (Brahmā) respondeu-lhes, muito assustados e confundidos pelo poder da Morte.
1.40.2
यस्येयं वसुधा कृत्स्ना वासुदेवस्य धीमतः ।
महिषी माधवस्यैषा स एव भगवन् प्रभुः ॥ १.४०.२ ॥
Toda esta terra pertence ao sábio Vāsudeva; ela é a consorte de Mādhava. Ó venerável, ele é de fato o senhor.
1.40.3
कापिलं रूपमास्थाय धारयत्यनिशं धराम् ।
तस्य कोपाग्निना दग्धा भविष्यन्ति नृपात्मजाः ॥ १.४०.३ ॥
Assumindo a forma de Kapila, ele sustenta a terra incessantemente; pelo fogo de sua ira, os filhos do rei serão queimados.
1.40.4
पृथिव्याश्चापि निर्भेदो दृष्ट एव सनातनः ।
सगरस्य च पुत्राणां विनाशो दीर्घदर्शिनाम् ॥ १.४०.४ ॥
A fenda da terra também foi vista como eterna, e a destruição dos filhos de Sagara, de visão longa.
1.40.5
पितामहवचः श्रुत्वा त्रयस्त्रिंशदरिंदमाः ।
देवाः परमसंहृष्टाः पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.४०.५ ॥
Ao ouvir as palavras do avô, os trinta e três deuses, domadores de inimigos, muito contentes, voltaram como tinham vindo.
1.40.6
सगरस्य च पुत्राणां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
पृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घातसमनिस्वनः ॥ १.४०.६ ॥
E dos filhos de Sagara ergueu-se um grande estrondo, semelhante ao estalo do trovão, enquanto a terra era fendida.
1.40.7
ततो भित्त्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
सहिताः सागराः सर्वे पितरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.४०.७ ॥
Então, tendo fendido toda a terra e dado a volta a ela pela direita, todos os filhos de Sagara juntos disseram estas palavras a seu pai.
1.40.8
परिक्रान्ता मही सर्वा सत्त्ववन्तश्च सूदिताः ।
देवदानवरक्षांसि पिशाचोरगपन्नगाः ॥ १.४०.८ ॥
A terra inteira foi percorrida e os seres vivos foram mortos: deuses, dānavas, rākṣasas, piśācas, uragas e pannagas.
1.40.9
न च पश्यामहेऽश्वं ते अश्वहर्तारमेव च ।
किं करिष्याम भद्रं ते बुद्धिरत्र विचार्यताम् ॥ १.४०.९ ॥
Não vemos nem o seu cavalo nem o ladrão do cavalo. O que faremos? Que você prospere — considere o assunto.
1.40.10
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः ।
समन्युरब्रवीद् वाक्यं सगरो रघुनन्दन ॥ १.४०.१० ॥
Ao ouvir aquelas palavras de seus filhos, Sagara, o melhor dos reis, alegria dos Raghus, falou com ira estas palavras.
1.40.11
भूयः खनत भद्रं वो विभेद्य वसुधातलम् ।
अश्वहर्तारमासाद्य कृतार्थाश्च निवर्तत ॥ १.४०.११ ॥
Cavem de novo — que vocês prosperem. Tendo aberto o fundo da terra e encontrado o ladrão do cavalo, voltem tendo cumprido o seu propósito.
1.40.12
पितुर्वचनमासाद्य सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलमभिद्रवन् ॥ १.४०.१२ ॥
Recebendo a ordem de seu pai, o magnânimo Sagara, sessenta mil filhos correram em direção ao submundo.
1.40.13
खन्यमाने ततस्तस्मिन् ददृशुः पर्वतोपमम् ।
दिशागजं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलम् ॥ १.४०.१३ ॥
Enquanto aquele solo era escavado, viram Virūpākṣa, o elefante dos quadrantes, semelhante a uma montanha, que sustentava a superfície da terra.
1.40.14
सपर्वतवनां कृत्स्नां पृथिवीं रघुनन्दन ।
धारयामास शिरसा विरूपाक्षो महागजः ॥ १.४०.१४ ॥
Ó deleite dos Raghus, Virūpākṣa, o grande elefante, sustentava sobre a cabeça toda a terra, com suas montanhas e florestas.
1.40.15
यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः ।
खेदाच्चालयते शीर्षं भूमिकम्पस्तदा भवेत् ॥ १.४०.१५ ॥
Ó Kākutstha, quando o grande elefante, cansado, sacode a cabeça para descansar, então ocorre um terremoto.
1.40.16
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा दिशापालं महागजम् ।
मानयन्तो हि ते राम जग्मुर्भित्त्वा रसातलम् ॥ १.४०.१६ ॥
Ó Rāma, tendo circundado aquele grande elefante guardião da direção, honrando-o, eles romperam a terra e desceram ao mundo inferior.
1.40.17
ततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः पुनः ।
दक्षिणस्यामपि दिशि ददृशुस्ते महागजम् ॥ १.४०.१७ ॥
Depois, tendo rompido a direção oriental, romperam de novo a meridional, e também na direção sul viram um grande elefante.
1.40.18
महापद्मं महात्मानं सुमहत्पर्वतोपमम् ।
शिरसा धारयन्तं गां विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ॥ १.४०.१८ ॥
Ao ver Mahāpadma, o grande elefante de alma nobre, tão grande quanto uma montanha, sustentando a terra sobre a cabeça, foram tomados de suprema admiração.
1.40.19
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर्दिशम् ॥ १.४०.१९ ॥
Tendo-o circundado em reverência, os sessenta mil filhos do magnânimo Sagara romperam a direção ocidental.
1.40.20
पश्चिमायामपि दिशि महान्तमचलोपमम् ।
दिशागजं सौमनसं ददृशुस्ते महाबलाः ॥ १.४०.२० ॥
Também na direção ocidental, aqueles poderosos viram o grande elefante das direções, Saumanasa, semelhante a uma montanha.
1.40.21
तं ते प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि निरामयम् ।
खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सोमवतीं तदा ॥ १.४०.२१ ॥
Tendo-o circundado e perguntado pelo seu bem-estar, cavando, avançaram então para a direção Somavatī.
1.40.22
उत्तरस्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर्हिमपाण्डुरम् ।
भद्रं भद्रेण वपुषा धारयन्तं महीमिमाम् ॥ १.४०.२२ ॥
Ó melhor dos Raghu, na direção norte viram o branco como a neve, auspicioso em sua forma auspiciosa, que sustentava esta terra.
1.40.23
समालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर्वसुधातलम् ॥ १.४०.२३ ॥
Então, tendo-o tocado e circundado, os sessenta mil filhos romperam a superfície da terra.
1.40.24
ततः प्रागुत्तरां गत्वा सागराः प्रथितां दिशम् ।
रोषादभ्यखनन् सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाः ॥ १.४०.२४ ॥
Então, indo à renomada direção nordeste, todos os filhos de Sagara cavaram a terra em sua fúria.
1.40.25
ते तु सर्वे महत्मानो भिमवेगा महबलाः ।
ददृशुः कपिलं तत्र वासुदेवं सनातनम् ॥ १.४०.२५ ॥
Eles, todos magnânimos, de velocidade terrível e grande força, viram ali Kapila, o eterno Vāsudeva.
1.40.26
हयं च तस्य देवस्य चरन्तमविदूरतः ।
प्रहर्षमतुलं प्राप्ताः सर्वे ते रघुनंदन ॥ १.४०.२६ ॥
Viram também o cavalo pastando não longe daquele deus. Ó deleite dos Raghus, todos eles alcançaram uma alegria incomparável.
1.40.27
ते तं यज्ञहनं ज्ञात्वा क्रोधपर्याकुलेक्षणाः ।
खनित्रलाङ्गलधरा नानावृक्षशिलाधराः ॥ १.४०.२७ ॥
Reconhecendo-o como o ladrão do sacrifício, com os olhos turvados pela ira, portando enxadas e arados e carregando diversas árvores e rochas, avançaram.
1.40.28
अभ्यधावन्त संक्रुद्धास्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवन् ।
अस्माकं त्वं हि तुरगं यज्ञियं हृतवानसि ॥ १.४०.२८ ॥
Muito irados, correram em sua direção gritando: "Pare, pare! Você roubou nosso cavalo de sacrifício."
1.40.29
दुर्मेधस्त्वं हि संप्राप्तान् विद्धि नः सगरात्मजान् ।
श्रुत्वा तद्वचनं तेषां कपिलो रघुनन्दन ॥ १.४०.२९ ॥
"Insensato, saiba que nós, os filhos de Sagara, chegamos." Ó deleite dos Raghus, ao ouvir as palavras deles, Kapila—
1.40.30
रोषेण महताविष्टो हुंकारमकरोत् तदा ।
ततस्तेनाप्रमेयेण कपिलेन महात्मना ।
भस्मराशीकृताः सर्वे काकुत्स्थ सगरात्मजाः ॥ १.४०.३० ॥
Tomado por grande ira, ele então soltou um rugido. Então, por aquele Kapila imensurável e magnânimo, ó descendente de Kakutstha, todos os filhos de Sagara foram reduzidos a montes de cinza.