Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
देवतानां वचः श्रुत्वा भगवान् वै पितामहः ।
प्रत्युवाच सुसंत्रस्तान् कृतान्तबलमोहितान् ॥ १.४०.१ ॥
Al oír las palabras de los dioses, el venerable abuelo (Brahmā) les respondió, muy aterrorizados y confundidos por el poder de Kṛtānta (Yama).
1.40.2
यस्येयं वसुधा कृत्स्ना वासुदेवस्य धीमतः ।
महिषी माधवस्यैषा स एव भगवन् प्रभुः ॥ १.४०.२ ॥
Esta tierra entera pertenece al sabio Vāsudeva; ella es la consorte de Mādhava. Oh venerable, él es en verdad el señor.
1.40.3
कापिलं रूपमास्थाय धारयत्यनिशं धराम् ।
तस्य कोपाग्निना दग्धा भविष्यन्ति नृपात्मजाः ॥ १.४०.३ ॥
Adoptando la forma de Kapila, sostiene la tierra sin cesar; por el fuego de su ira, los hijos del rey serán reducidos a cenizas.
1.40.4
पृथिव्याश्चापि निर्भेदो दृष्ट एव सनातनः ।
सगरस्य च पुत्राणां विनाशो दीर्घदर्शिनाम् ॥ १.४०.४ ॥
La hendidura de la tierra también ha sido vista como algo eterno, y la destrucción de los hijos de Sagara, de previsión lejana.
1.40.5
पितामहवचः श्रुत्वा त्रयस्त्रिंशदरिंदमाः ।
देवाः परमसंहृष्टाः पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.४०.५ ॥
Al oír las palabras del abuelo, los treinta y tres dioses, domadores de enemigos, muy complacidos, regresaron por donde habían venido.
1.40.6
सगरस्य च पुत्राणां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
पृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घातसमनिस्वनः ॥ १.४०.६ ॥
Y de los hijos de Sagara surgió un gran estruendo, semejante al estallido del trueno, mientras la tierra era partida.
1.40.7
ततो भित्त्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
सहिताः सागराः सर्वे पितरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.४०.७ ॥
Entonces, habiendo abierto toda la tierra y dado la vuelta a su alrededor por la derecha, todos los hijos de Sagara, juntos, dijeron estas palabras a su padre.
1.40.8
परिक्रान्ता मही सर्वा सत्त्ववन्तश्च सूदिताः ।
देवदानवरक्षांसि पिशाचोरगपन्नगाः ॥ १.४०.८ ॥
Toda la tierra ha sido recorrida y los seres vivos han sido muertos: dioses, dānavas, rākṣasas, piśācas, uragas y pannagas.
1.40.9
न च पश्यामहेऽश्वं ते अश्वहर्तारमेव च ।
किं करिष्याम भद्रं ते बुद्धिरत्र विचार्यताम् ॥ १.४०.९ ॥
No vemos ni tu caballo ni al ladrón del caballo. ¿Qué haremos? Que te vaya bien — considera el asunto.
1.40.10
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः ।
समन्युरब्रवीद् वाक्यं सगरो रघुनन्दन ॥ १.४०.१० ॥
Al oír aquellas palabras de sus hijos, Sagara, el mejor de los reyes, alegría de los Raghus, habló con enojo estas palabras.
1.40.11
भूयः खनत भद्रं वो विभेद्य वसुधातलम् ।
अश्वहर्तारमासाद्य कृतार्थाश्च निवर्तत ॥ १.४०.११ ॥
Cavad de nuevo — que os vaya bien. Habiendo abierto el fondo de la tierra y encontrado al ladrón del caballo, volved cumpliendo vuestro propósito.
1.40.12
पितुर्वचनमासाद्य सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलमभिद्रवन् ॥ १.४०.१२ ॥
Recibida la orden de su padre, el magnánimo Sagara, sesenta mil hijos corrieron hacia el inframundo.
1.40.13
खन्यमाने ततस्तस्मिन् ददृशुः पर्वतोपमम् ।
दिशागजं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलम् ॥ १.४०.१३ ॥
Mientras cavaban aquella tierra, vieron a Virūpākṣa, el elefante de las direcciones, semejante a una montaña, que sostenía la superficie de la tierra.
1.40.14
सपर्वतवनां कृत्स्नां पृथिवीं रघुनन्दन ।
धारयामास शिरसा विरूपाक्षो महागजः ॥ १.४०.१४ ॥
Oh deleite de los Raghus, Virūpākṣa, el gran elefante, sostenía sobre su cabeza la tierra entera con sus montañas y bosques.
1.40.15
यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः ।
खेदाच्चालयते शीर्षं भूमिकम्पस्तदा भवेत् ॥ १.४०.१५ ॥
Oh Kākutstha, cuando el gran elefante, fatigado, sacude la cabeza para descansar, entonces se produce un terremoto.
1.40.16
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा दिशापालं महागजम् ।
मानयन्तो हि ते राम जग्मुर्भित्त्वा रसातलम् ॥ १.४०.१६ ॥
Oh Rāma, habiendo rodeado en procesión a aquel gran elefante guardián de la dirección, honrándolo, atravesaron la tierra y descendieron al inframundo.
1.40.17
ततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः पुनः ।
दक्षिणस्यामपि दिशि ददृशुस्ते महागजम् ॥ १.४०.१७ ॥
Luego, tras atravesar la dirección oriental, volvieron a atravesar la meridional, y también en la dirección del sur vieron a un gran elefante.
1.40.18
महापद्मं महात्मानं सुमहत्पर्वतोपमम् ।
शिरसा धारयन्तं गां विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ॥ १.४०.१८ ॥
Al ver a Mahāpadma, el gran elefante de alma noble, tan grande como una montaña, sosteniendo la tierra sobre su cabeza, sintieron un asombro supremo.
1.40.19
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर्दिशम् ॥ १.४०.१९ ॥
Tras dar la vuelta ritual a él, los sesenta mil hijos del magnánimo Sagara abrieron la dirección occidental.
1.40.20
पश्चिमायामपि दिशि महान्तमचलोपमम् ।
दिशागजं सौमनसं ददृशुस्ते महाबलाः ॥ १.४०.२० ॥
También en la dirección occidental, aquellos poderosos vieron al gran elefante de la dirección, Saumanasa, semejante a una montaña.
1.40.21
तं ते प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि निरामयम् ।
खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सोमवतीं तदा ॥ १.४०.२१ ॥
Tras dar la vuelta ritual a él y preguntar por su bienestar, cavando, avanzaron entonces hacia la dirección Somavatī.
1.40.22
उत्तरस्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर्हिमपाण्डुरम् ।
भद्रं भद्रेण वपुषा धारयन्तं महीमिमाम् ॥ १.४०.२२ ॥
Oh, mejor de los Raghu, en la dirección norte vieron al blanco como la nieve, auspicioso en su forma auspiciosa, que sostenía esta tierra.
1.40.23
समालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर्वसुधातलम् ॥ १.४०.२३ ॥
Entonces, tras tocarlo y darle la vuelta ritual, los sesenta mil hijos rasgaron la superficie de la tierra.
1.40.24
ततः प्रागुत्तरां गत्वा सागराः प्रथितां दिशम् ।
रोषादभ्यखनन् सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाः ॥ १.४०.२४ ॥
Luego, yendo a la famosa dirección nordeste, todos los hijos de Sagara excavaron la tierra en su furia.
1.40.25
ते तु सर्वे महत्मानो भिमवेगा महबलाः ।
ददृशुः कपिलं तत्र वासुदेवं सनातनम् ॥ १.४०.२५ ॥
Ellos, todos magnánimos, de terrible velocidad y gran fuerza, vieron allí a Kapila, el eterno Vāsudeva.
1.40.26
हयं च तस्य देवस्य चरन्तमविदूरतः ।
प्रहर्षमतुलं प्राप्ताः सर्वे ते रघुनंदन ॥ १.४०.२६ ॥
También vieron el caballo pastando no lejos de aquel dios. Oh deleite de los Raghus, todos ellos alcanzaron una alegría incomparable.
1.40.27
ते तं यज्ञहनं ज्ञात्वा क्रोधपर्याकुलेक्षणाः ।
खनित्रलाङ्गलधरा नानावृक्षशिलाधराः ॥ १.४०.२७ ॥
Al saberlo ladrón del sacrificio, ellos, con los ojos turbados por la ira, armados de azadas y arados, y portando diversos árboles y rocas, avanzaron.
1.40.28
अभ्यधावन्त संक्रुद्धास्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवन् ।
अस्माकं त्वं हि तुरगं यज्ञियं हृतवानसि ॥ १.४०.२८ ॥
Muy airados, corrieron hacia él gritando: "¡Detente, detente! Tú has robado nuestro caballo de sacrificio."
1.40.29
दुर्मेधस्त्वं हि संप्राप्तान् विद्धि नः सगरात्मजान् ।
श्रुत्वा तद्वचनं तेषां कपिलो रघुनन्दन ॥ १.४०.२९ ॥
"Necio, sabe que hemos llegado nosotros, los hijos de Sagara." Oh deleite de los Raghus, al oír sus palabras, Kapila—
1.40.30
रोषेण महताविष्टो हुंकारमकरोत् तदा ।
ततस्तेनाप्रमेयेण कपिलेन महात्मना ।
भस्मराशीकृताः सर्वे काकुत्स्थ सगरात्मजाः ॥ १.४०.३० ॥
Poseído por gran ira, entonces lanzó un rugido. Entonces, por aquel Kapila magnánimo e inconmensurable, oh descendiente de Kakutstha, todos los hijos de Sagara fueron reducidos a montones de ceniza.