വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
देवतानां वचः श्रुत्वा भगवान् वै पितामहः ।
प्रत्युवाच सुसंत्रस्तान् कृतान्तबलमोहितान् ॥ १.४०.१ ॥
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, യമബലത്താൽ മോഹിതരായി അത്യന്തം ഭയന്നവരോട് ഭഗവാൻ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.40.2
यस्येयं वसुधा कृत्स्ना वासुदेवस्य धीमतः ।
महिषी माधवस्यैषा स एव भगवन् प्रभुः ॥ १.४०.२ ॥
ഈ സമസ്ത ഭൂമി ആരുടേതോ, ആ ബുദ്ധിമാനായ വാസുദേവന്റേതാണ്; ഇവൾ മാധവന്റെ മഹിഷി — ഭഗവാനേ, അവനാണ് പ്രഭു.
1.40.3
कापिलं रूपमास्थाय धारयत्यनिशं धराम् ।
तस्य कोपाग्निना दग्धा भविष्यन्ति नृपात्मजाः ॥ १.४०.३ ॥
കപിലരൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൻ നിരന്തരം ഈ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നു; അവന്റെ ക്രോധാഗ്നിയാൽ രാജപുത്രന്മാർ ദഹിച്ചുപോകും.
1.40.4
पृथिव्याश्चापि निर्भेदो दृष्ट एव सनातनः ।
सगरस्य च पुत्राणां विनाशो दीर्घदर्शिनाम् ॥ १.४०.४ ॥
ഭൂമി പിളർക്കപ്പെടുന്നതും സനാതനമായി കാണപ്പെട്ടതാണ്; ദീർഘദർശികളായ സഗരപുത്രന്മാരുടെ നാശവും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
1.40.5
पितामहवचः श्रुत्वा त्रयस्त्रिंशदरिंदमाः ।
देवाः परमसंहृष्टाः पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.४०.५ ॥
പിതാമഹന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച് വന്ന വഴിയേ തിരിച്ചുപോയി.
1.40.6
सगरस्य च पुत्राणां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
पृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घातसमनिस्वनः ॥ १.४०.६ ॥
ഭൂമി പിളർക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സഗരപുത്രന്മാരിൽനിന്ന് ഇടിമുഴക്കത്തിന് സമാനമായ ഒരു മഹാശബ്ദം ഉയർന്നു.
1.40.7
ततो भित्त्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
सहिताः सागराः सर्वे पितरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.४०.७ ॥
പിന്നീട് അവരെല്ലാവരും ഭൂമി മുഴുവൻ പിളർന്ന് അതിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം ഒരുമിച്ച് പിതാവിനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.40.8
परिक्रान्ता मही सर्वा सत्त्ववन्तश्च सूदिताः ।
देवदानवरक्षांसि पिशाचोरगपन्नगाः ॥ १.४०.८ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ അന്വേഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു; ജീവികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു — ദേവന്മാർ, ദാനവർ, രാക്ഷസർ, പിശാചുക്കൾ, ഉരഗങ്ങൾ, പന്നഗങ്ങൾ.
1.40.9
न च पश्यामहेऽश्वं ते अश्वहर्तारमेव च ।
किं करिष्याम भद्रं ते बुद्धिरत्र विचार्यताम् ॥ १.४०.९ ॥
നിങ്ങളുടെ കുതിരയെയും കുതിരയെ മോഷ്ടിച്ചവനെയും ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം? നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ — ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുക.
1.40.10
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः ।
समन्युरब्रवीद् वाक्यं सगरो रघुनन्दन ॥ १.४०.१० ॥
മക്കളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട രാജശ്രേഷ്ഠനും രഘുവംശത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവനുമായ സഗരൻ കോപത്തോടെ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.40.11
भूयः खनत भद्रं वो विभेद्य वसुधातलम् ।
अश्वहर्तारमासाद्य कृतार्थाश्च निवर्तत ॥ १.४०.११ ॥
വീണ്ടും കുഴിക്കുക — നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം. ഭൂതലം പിളർന്ന്, കുതിരയെ മോഷ്ടിച്ചവനെ കണ്ടെത്തി, ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റി മടങ്ങുക.
1.40.12
पितुर्वचनमासाद्य सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलमभिद्रवन् ॥ १.४०.१२ ॥
മഹാത്മാവായ സഗരന്റെ കൽപ്പന ലഭിച്ച് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ രസാതലത്തിലേക്ക് ഓടി.
1.40.13
खन्यमाने ततस्तस्मिन् ददृशुः पर्वतोपमम् ।
दिशागजं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलम् ॥ १.४०.१३ ॥
ആ ഭൂമി കുഴിക്കുമ്പോൾ പർവതസമാനനായ വിരൂപാക്ഷൻ എന്ന ദിഗ്ഗജത്തെ അവർ കണ്ടു; അത് ഭൂതലത്തെ താങ്ങിനിർത്തുകയായിരുന്നു.
1.40.14
सपर्वतवनां कृत्स्नां पृथिवीं रघुनन्दन ।
धारयामास शिरसा विरूपाक्षो महागजः ॥ १.४०.१४ ॥
രഘുനന്ദനാ, പർവതങ്ങളും വനങ്ങളുമുള്ള സമസ്ത ഭൂമിയെയും വിരൂപാക്ഷൻ എന്ന ആ മഹാഗജം തലയിൽ താങ്ങിനിർത്തിയിരുന്നു.
1.40.15
यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः ।
खेदाच्चालयते शीर्षं भूमिकम्पस्तदा भवेत् ॥ १.४०.१५ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ആ മഹാഗജം വിശ്രമത്തിനായി ക്ഷീണത്താൽ തല ഇളക്കുമ്പോൾ ഭൂകമ്പം ഉണ്ടാകുന്നു.
1.40.16
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा दिशापालं महागजम् ।
मानयन्तो हि ते राम जग्मुर्भित्त्वा रसातलम् ॥ १.४०.१६ ॥
രാമാ, അവർ ദിക്പാലകനായ ആ മഹാഗജത്തെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് ബഹുമാനിച്ച്, ഭൂമി തുളച്ച് രസാതലത്തിലേക്ക് പോയി.
1.40.17
ततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः पुनः ।
दक्षिणस्यामपि दिशि ददृशुस्ते महागजम् ॥ १.४०.१७ ॥
പിന്നെ കിഴക്കെ ദിക്ക് തുളച്ച്, വീണ്ടും തെക്കെ ദിക്ക് തുളച്ചു; തെക്കെ ദിക്കിലും അവർ ഒരു മഹാഗജത്തെ കണ്ടു.
1.40.18
महापद्मं महात्मानं सुमहत्पर्वतोपमम् ।
शिरसा धारयन्तं गां विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ॥ १.४०.१८ ॥
മഹാപദ്മൻ എന്ന, മഹാത്മാവായ, പർവതസമാനമായ അതിവിശാലനായ ആ ഗജം ഭൂമിയെ തലയിൽ താങ്ങുന്നത് കണ്ട് അവർ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
1.40.19
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर्दिशम् ॥ १.४०.१९ ॥
മഹാത്മാവായ സഗരന്റെ ആ (ഗജത്തെ) അവർ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു; അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്ക് തുരന്നു.
1.40.20
पश्चिमायामपि दिशि महान्तमचलोपमम् ।
दिशागजं सौमनसं ददृशुस्ते महाबलाः ॥ १.४०.२० ॥
പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിലും ആ മഹാബലന്മാർ പർവതസമാനമായ ദിഗ്ഗജം സൗമനസനെ കണ്ടു.
1.40.21
तं ते प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि निरामयम् ।
खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सोमवतीं तदा ॥ १.४०.२१ ॥
അവനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ച്, അപ്പോൾ കുഴിച്ചുകൊണ്ട് സോമവതീ ദിക്കിലേക്ക് മുന്നേറി.
1.40.22
उत्तरस्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर्हिमपाण्डुरम् ।
भद्रं भद्रेण वपुषा धारयन्तं महीमिमाम् ॥ १.४०.२२ ॥
രഘുശ്രേഷ്ഠാ! വടക്കൻ ദിക്കിൽ മഞ്ഞുപോലെ വെളുത്തതും മംഗളരൂപമുള്ളതുമായി ഈ ഭൂമിയെ താങ്ങുന്ന (ഗജത്തെ) അവർ കണ്ടു.
1.40.23
समालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर्वसुधातलम् ॥ १.४०.२३ ॥
പിന്നെ എല്ലാവരും അവനെ സ്പർശിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ഭൂതലം തുരന്നു.
1.40.24
ततः प्रागुत्तरां गत्वा सागराः प्रथितां दिशम् ।
रोषादभ्यखनन् सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाः ॥ १.४०.२४ ॥
പിന്നെ കിഴക്ക്-വടക്ക് പ്രസിദ്ധമായ ദിക്കിലേക്ക് പോയി, സഗരന്റെ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരും കോപത്തോടെ ഭൂമി തുരന്നു.
1.40.25
ते तु सर्वे महत्मानो भिमवेगा महबलाः ।
ददृशुः कपिलं तत्र वासुदेवं सनातनम् ॥ १.४०.२५ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളെല്ലാവരും, ഭയങ്കര വേഗമുള്ളവരും മഹാബലവാന്മാരും, അവിടെ സനാതനനായ വാസുദേവനായ കപിലനെ കണ്ടു.
1.40.26
हयं च तस्य देवस्य चरन्तमविदूरतः ।
प्रहर्षमतुलं प्राप्ताः सर्वे ते रघुनंदन ॥ १.४०.२६ ॥
ആ ദേവന്റെ സമീപത്ത് മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന കുതിരയെയും അവർ കണ്ടു. രഘുനന്ദനാ, അവരെല്ലാവരും അളവറ്റ സന്തോഷം നേടി.
1.40.27
ते तं यज्ञहनं ज्ञात्वा क्रोधपर्याकुलेक्षणाः ।
खनित्रलाङ्गलधरा नानावृक्षशिलाधराः ॥ १.४०.२७ ॥
അവൻ യാഗം അപഹരിച്ചവനാണെന്നറിഞ്ഞ്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, മൺവെട്ടിയും കലപ്പയും ധരിച്ച്, പലതരം മരങ്ങളും പാറകളും എടുത്ത് (അവർ അടുത്തു).
1.40.28
अभ्यधावन्त संक्रुद्धास्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवन् ।
अस्माकं त्वं हि तुरगं यज्ञियं हृतवानसि ॥ १.४०.२८ ॥
കോപം ജ്വലിച്ച അവർ അവന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു; "നില്ക്ക്, നില്ക്ക്!" എന്നു വിളിച്ചു. "ഞങ്ങളുടെ യാഗാശ്വത്തെ നീ അപഹരിച്ചിരിക്കുന്നു."
1.40.29
दुर्मेधस्त्वं हि संप्राप्तान् विद्धि नः सगरात्मजान् ।
श्रुत्वा तद्वचनं तेषां कपिलो रघुनन्दन ॥ १.४०.२९ ॥
"ദുർബുദ്ധിയേ, ഞങ്ങൾ സഗരപുത്രന്മാർ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞുകൊള്ളുക." രഘുനന്ദനാ, അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് കപിലൻ—
1.40.30
रोषेण महताविष्टो हुंकारमकरोत् तदा ।
ततस्तेनाप्रमेयेण कपिलेन महात्मना ।
भस्मराशीकृताः सर्वे काकुत्स्थ सगरात्मजाः ॥ १.४०.३० ॥
മഹാകോപത്താൽ ആവിഷ്ടനായി അവൻ അപ്പോൾ ഹുങ്കാരം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ആ അപ്രമേയനായ മഹാത്മാവായ കപിലനാൽ, കാകുത്സ്ഥാ, സഗരപുത്രന്മാരെല്ലാം ഭസ്മക്കൂമ്പാരങ്ങളാക്കപ്പെട്ടു.