Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.40.1
देवतानां वचः श्रुत्वा भगवान् वै पितामहः ।
प्रत्युवाच सुसंत्रस्तान् कृतान्तबलमोहितान् ॥ १.४०.१ ॥
Als der ehrwürdige Urahn (Brahmā) die Worte der Götter gehört hatte, antwortete er ihnen, die von Yamas Macht verwirrt und zutiefst erschrocken waren.
1.40.2
यस्येयं वसुधा कृत्स्ना वासुदेवस्य धीमतः ।
महिषी माधवस्यैषा स एव भगवन् प्रभुः ॥ १.४०.२ ॥
Diese ganze Erde gehört dem weisen Vāsudeva; sie ist die Gemahlin Mādhavas. O Ehrwürdiger, er ist fürwahr der Herr.
1.40.3
कापिलं रूपमास्थाय धारयत्यनिशं धराम् ।
तस्य कोपाग्निना दग्धा भविष्यन्ति नृपात्मजाः ॥ १.४०.३ ॥
In der Gestalt Kapilas trägt er unablässig die Erde; durch das Feuer seines Zorns werden die Söhne des Königs verbrannt werden.
1.40.4
पृथिव्याश्चापि निर्भेदो दृष्ट एव सनातनः ।
सगरस्य च पुत्राणां विनाशो दीर्घदर्शिनाम् ॥ १.४०.४ ॥
Auch das Aufbrechen der Erde ist als ewig gesehen worden, und der Untergang der weitsichtigen Söhne Sagaras.
1.40.5
पितामहवचः श्रुत्वा त्रयस्त्रिंशदरिंदमाः ।
देवाः परमसंहृष्टाः पुनर्जग्मुर्यथागतम् ॥ १.४०.५ ॥
Als sie die Worte des Urahnen gehört hatten, kehrten die dreiunddreißig Götter, Bezwinger der Feinde, hoch erfreut zurück, wie sie gekommen waren.
1.40.6
सगरस्य च पुत्राणां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
पृथिव्यां भिद्यमानायां निर्घातसमनिस्वनः ॥ १.४०.६ ॥
Und von den Söhnen Sagaras erhob sich ein gewaltiges Getöse, dem Donnerschlag gleich, während die Erde gespalten wurde.
1.40.7
ततो भित्त्वा महीं सर्वां कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
सहिताः सागराः सर्वे पितरं वाक्यमब्रुवन् ॥ १.४०.७ ॥
Dann, nachdem sie die ganze Erde aufgespalten und sie rechtsherum umschritten hatten, sprachen alle Söhne Sagaras gemeinsam diese Worte zu ihrem Vater.
1.40.8
परिक्रान्ता मही सर्वा सत्त्ववन्तश्च सूदिताः ।
देवदानवरक्षांसि पिशाचोरगपन्नगाः ॥ १.४०.८ ॥
Die ganze Erde ist durchsucht, und die Lebewesen sind erschlagen worden: Götter, Dānavas, Rākṣasas, Piśācas, Uragas und Pannagas.
1.40.9
न च पश्यामहेऽश्वं ते अश्वहर्तारमेव च ।
किं करिष्याम भद्रं ते बुद्धिरत्र विचार्यताम् ॥ १.४०.९ ॥
Wir sehen weder dein Pferd noch den Dieb des Pferdes. Was sollen wir tun? Möge es dir wohlergehen — überlege die Sache.
1.40.10
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा पुत्राणां राजसत्तमः ।
समन्युरब्रवीद् वाक्यं सगरो रघुनन्दन ॥ १.४०.१० ॥
Als Sagara, der Beste unter den Königen, die Freude der Raghus, diese Worte seiner Söhne hörte, sprach er zornig diese Worte.
1.40.11
भूयः खनत भद्रं वो विभेद्य वसुधातलम् ।
अश्वहर्तारमासाद्य कृतार्थाश्च निवर्तत ॥ १.४०.११ ॥
Grabt weiter — möge es euch wohlergehen. Nachdem ihr den Grund der Erde aufgespalten und den Dieb des Pferdes gefunden habt, kehrt zurück, euer Ziel erfüllt.
1.40.12
पितुर्वचनमासाद्य सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि रसातलमभिद्रवन् ॥ १.४०.१२ ॥
Auf den Befehl ihres Vaters, des hochherzigen Sagara, hin liefen sechzigtausend Söhne zur Unterwelt.
1.40.13
खन्यमाने ततस्तस्मिन् ददृशुः पर्वतोपमम् ।
दिशागजं विरूपाक्षं धारयन्तं महीतलम् ॥ १.४०.१३ ॥
Während man diesen Boden grub, sahen sie Virūpākṣa, den Elefanten der Himmelsrichtung, einem Berg gleich, der die Oberfläche der Erde trug.
1.40.14
सपर्वतवनां कृत्स्नां पृथिवीं रघुनन्दन ।
धारयामास शिरसा विरूपाक्षो महागजः ॥ १.४०.१४ ॥
O Freude der Raghus, Virūpākṣa, der große Elefant, trug die ganze Erde mit ihren Bergen und Wäldern auf seinem Haupt.
1.40.15
यदा पर्वणि काकुत्स्थ विश्रमार्थं महागजः ।
खेदाच्चालयते शीर्षं भूमिकम्पस्तदा भवेत् ॥ १.४०.१५ ॥
O Kākutstha, wenn der große Elefant vor Müdigkeit den Kopf schüttelt, um auszuruhen, dann entsteht ein Erdbeben.
1.40.16
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा दिशापालं महागजम् ।
मानयन्तो हि ते राम जग्मुर्भित्त्वा रसातलम् ॥ १.४०.१६ ॥
O Rāma, nachdem sie jenen großen Elefanten, den Hüter der Himmelsrichtung, rechts umschritten und geehrt hatten, durchbrachen sie die Erde und stiegen in die Unterwelt hinab.
1.40.17
ततः पूर्वां दिशं भित्त्वा दक्षिणां बिभिदुः पुनः ।
दक्षिणस्यामपि दिशि ददृशुस्ते महागजम् ॥ १.४०.१७ ॥
Dann durchbrachen sie die östliche Himmelsrichtung und erneut die südliche; auch in der südlichen Richtung sahen sie einen großen Elefanten.
1.40.18
महापद्मं महात्मानं सुमहत्पर्वतोपमम् ।
शिरसा धारयन्तं गां विस्मयं जग्मुरुत्तमम् ॥ १.४०.१८ ॥
Als sie Mahāpadma sahen, den großherzigen Elefanten, so groß wie ein Berg, der die Erde auf seinem Haupt trug, ergriff sie höchstes Staunen.
1.40.19
ते तं प्रदक्षिणं कृत्वा सगरस्य महात्मनः ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि पश्चिमां बिभिदुर्दिशम् ॥ १.४०.१९ ॥
Nachdem sie ihn umrundet hatten, durchbrachen die sechzigtausend Söhne des großherzigen Sagara die westliche Richtung.
1.40.20
पश्चिमायामपि दिशि महान्तमचलोपमम् ।
दिशागजं सौमनसं ददृशुस्ते महाबलाः ॥ १.४०.२० ॥
Auch in der westlichen Richtung sahen jene Mächtigen den großen Richtungselefanten Saumanasa, einem Berg gleich.
1.40.21
तं ते प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चापि निरामयम् ।
खनन्तः समुपक्रान्ता दिशं सोमवतीं तदा ॥ १.४०.२१ ॥
Nachdem sie ihn umrundet und nach seinem Wohlergehen gefragt hatten, gruben sie weiter und zogen dann in Richtung der Somavatī.
1.40.22
उत्तरस्यां रघुश्रेष्ठ ददृशुर्हिमपाण्डुरम् ।
भद्रं भद्रेण वपुषा धारयन्तं महीमिमाम् ॥ १.४०.२२ ॥
O Bester der Raghus, in der nördlichen Richtung sahen sie den schneeweißen, in seiner glückverheißenden Gestalt, der diese Erde trug.
1.40.23
समालभ्य ततः सर्वे कृत्वा चैनं प्रदक्षिणम् ।
षष्टिः पुत्रसहस्राणि बिभिदुर्वसुधातलम् ॥ १.४०.२३ ॥
Dann berührten und umrundeten sie ihn alle, und die sechzigtausend Söhne durchbrachen die Oberfläche der Erde.
1.40.24
ततः प्रागुत्तरां गत्वा सागराः प्रथितां दिशम् ।
रोषादभ्यखनन् सर्वे पृथिवीं सगरात्मजाः ॥ १.४०.२४ ॥
Dann gingen sie in die berühmte Nordostrichtung, und alle Söhne Sagaras gruben in ihrem Zorn in die Erde.
1.40.25
ते तु सर्वे महत्मानो भिमवेगा महबलाः ।
ददृशुः कपिलं तत्र वासुदेवं सनातनम् ॥ १.४०.२५ ॥
Sie alle, großmütig, von schrecklicher Schnelligkeit und großer Kraft, sahen dort Kapila, den ewigen Vāsudeva.
1.40.26
हयं च तस्य देवस्य चरन्तमविदूरतः ।
प्रहर्षमतुलं प्राप्ताः सर्वे ते रघुनंदन ॥ १.४०.२६ ॥
Sie sahen auch das Pferd, das nicht weit von jenem Gott graste. O Wonne der Raghus, sie alle empfanden unvergleichliche Freude.
1.40.27
ते तं यज्ञहनं ज्ञात्वा क्रोधपर्याकुलेक्षणाः ।
खनित्रलाङ्गलधरा नानावृक्षशिलाधराः ॥ १.४०.२७ ॥
Als sie erkannten, dass er der Dieb des Opfers war, mit von Zorn getrübten Augen, Spaten und Pflüge tragend und verschiedene Bäume und Felsen haltend, rückten sie vor.
1.40.28
अभ्यधावन्त संक्रुद्धास्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रुवन् ।
अस्माकं त्वं हि तुरगं यज्ञियं हृतवानसि ॥ १.४०.२८ ॥
Hoch erzürnt stürmten sie auf ihn zu und riefen: "Halt, halt! Du hast unser Opferpferd gestohlen."
1.40.29
दुर्मेधस्त्वं हि संप्राप्तान् विद्धि नः सगरात्मजान् ।
श्रुत्वा तद्वचनं तेषां कपिलो रघुनन्दन ॥ १.४०.२९ ॥
"Törichter, wisse, dass wir, die Söhne Sagaras, angekommen sind." O Wonne der Raghus, als Kapila ihre Worte hörte—
1.40.30
रोषेण महताविष्टो हुंकारमकरोत् तदा ।
ततस्तेनाप्रमेयेण कपिलेन महात्मना ।
भस्मराशीकृताः सर्वे काकुत्स्थ सगरात्मजाः ॥ १.४०.३० ॥
Von großem Zorn ergriffen, stieß er dann ein Brüllen aus. Da wurden durch jenen unermesslichen, großmütigen Kapila, o Nachkomme des Kakutstha, alle Söhne Sagaras zu Aschehaufen.