Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.41.1
पुत्रांश्चिरगताञ्ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन ।
नप्तारमब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ १.४१.१ ॥
El rey Sagara supo que sus hijos llevaban mucho tiempo ausentes. Entonces, oh deleite de los Raghus, el rey habló a su nieto, que resplandecía con su propio fulgor.
1.41.2
शूरश्च कृतविद्यश्च पूर्वैस्तुल्योऽसि तेजसा ।
पितॄणां गतिमन्विच्छ येन चाश्वोऽपवाहितः ॥ १.४१.२ ॥
Eres valiente y versado en el saber, igual en esplendor a tus antepasados. Busca el camino de tus antepasados, por el que fue llevado el caballo.
1.41.3
अन्तर्भौमानि सत्त्वानि वीर्यवन्ति महान्ति च ।
तेषां तु प्रतिघातार्थं सासिं गृह्णीष्व कार्मुकम् ॥ १.४१.३ ॥
Las criaturas que habitan bajo la tierra son poderosas y grandes. Para contraatacarlas, toma tu espada y tu arco.
1.41.4
अभिवाद्याभिवाद्यांस्त्वं हत्वा विघ्नकरानपि ।
सिद्धार्थः संनिवर्तस्व मम यज्ञस्य पारगः ॥ १.४१.४ ॥
Tras saludar a los dignos de saludo y haber matado incluso a los que causan obstáculos, regresa con tu propósito cumplido, llevando a término mi sacrificio.
1.41.5
एवमुक्तोंऽशुमान् सम्यक् सगरेण महात्मना ।
धनुरादाय खड्गं च जगाम लघुविक्रमः ॥ १.४१.५ ॥
Así exhortado por el magnánimo Sagara, Aṃśumān tomó su arco y su espada y partió, veloz en su valor.
1.41.6
स खातं पितृभिर्मार्गमन्तर्भौमं महात्मभिः ।
प्रापद्यत नरश्रेष्ठ तेन राज्ञाभिचोदितः ॥ १.४१.६ ॥
Oh mejor de los hombres, llegó al camino subterráneo excavado por aquellos magnánimos antepasados, impulsado por aquel rey.
1.41.7
देवदानवरक्षोभिः पिशाचपतगोरगैः ।
पूज्यमानं महातेजा दिशागजमपश्यत ॥ १.४१.७ ॥
Vio al elefante de la dirección, de gran esplendor, siendo adorado por dioses, dānavas, rākṣasas, piśācas, aves y serpientes.
1.41.8
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चैव निरामयम् ।
पितॄन् स परिपप्रच्छ वाजिहर्तारमेव च ॥ १.४१.८ ॥
Tras circunvalarlo por la derecha y preguntar por su bienestar, preguntó por sus antepasados y por el ladrón del caballo.
1.41.9
दिशागजस्तु तच्छ्रुत्वा प्रत्युवाच महामतिः ।
आसमञ्ज कृतार्थस्त्वं सहाश्वः शीघ्रमेष्यसि ॥ १.४१.९ ॥
Al oír esto, el sabio elefante respondió: «Oh Asamañja, triunfarás y regresarás pronto con el caballo.»
1.41.10
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वानेव दिशागजान् ।
यथाक्रमं यथान्यायं प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.४१.१० ॥
Al escuchar sus palabras, comenzó a preguntar a todos los elefantes de las direcciones en el orden debido y según la norma.
1.41.11
तैश्च सर्वैर्दिशापालैर्वाक्यज्ञैर्वाक्यकोविदैः ।
पूजितः सहयश्चैवागन्तासीत्यभिचोदितः ॥ १.४१.११ ॥
Honrado por todos aquellos guardianes de las direcciones, conocedores y maestros de la palabra, e instruido: «Regresarás con el caballo»—
1.41.12
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा जगाम लघुविक्रमः ।
भस्मराशीकृता यत्र पितरस्तस्य सागराः ॥ १.४१.१२ ॥
Al oír sus palabras, aquel de paso veloz fue al lugar donde sus antepasados, los hijos de Sagara, habían sido reducidos a montones de ceniza.
1.41.13
स दुःखवशमापन्नस्त्वसमञ्जसुतस्तदा ।
चुक्रोश परमार्तस्तु वधात् तेषां सुदुःखितः ॥ १.४१.१३ ॥
Entonces el hijo de Asamañjas, dominado por el dolor, quedó profundamente afligido por la muerte de todos ellos y se lamentó en voz alta con gran angustia.
1.41.14
यज्ञियं च हयं तत्र चरन्तमविदूरतः ।
ददर्श पुरुषव्याघ्रो दुःखशोकसमन्वितः ॥ १.४१.१४ ॥
No lejos de allí vio el caballo del sacrificio vagando; el mejor de los hombres, lleno de dolor y pesar, lo divisó.
1.41.15
स तेषां राजपुत्राणां कर्तुकामो जलक्रियाम् ।
स जलार्थी महातेजा न चापश्यज्जलाशयम् ॥ १.४१.१५ ॥
Deseando realizar la ofrenda de agua para aquellos príncipes, el de gran esplendor buscaba agua, pero no vio ningún estanque.
1.41.16
विसार्य निपुणां दृष्टिं ततोऽपश्यत् खगाधिपम् ।
पितॄणां मातुलं राम सुपर्णमनिलोपमम् ॥ १.४१.१६ ॥
Entonces, lanzando una mirada penetrante, vio a Suparṇa, señor de las aves, veloz como el viento —oh Rāma, tío materno de sus padres.
1.41.17
स चैनमब्रवीद् वाक्यं वैनतेयो महाबलः ।
मा शुचः पुरुषव्याघ्र वधोऽयं लोकसम्मतः ॥ १.४१.१७ ॥
Entonces el poderoso Vainateya (Garuḍa) le dijo estas palabras: 'No te aflijas, mejor de los hombres; esta muerte es aceptada en el mundo.'
1.41.18
कपिलेनाप्रमेयेण दग्धा हीमे महाबलाः ।
सलिलं नार्हसि प्राज्ञ दातुमेषां हि लौकिकम् ॥ १.४१.१८ ॥
Estos poderosos fueron reducidos a cenizas por el inconmensurable Kapila. Oh sabio, no debes ofrecerles agua según la costumbre mundana.
1.41.19
गङ्गा हिमवतो ज्येष्ठा दुहिता पुरुषर्षभ ।
तस्यां कुरु महाबाहो पितॄणां तु जल क्रियाम् ॥ १.४१.१९ ॥
Gaṅgā es la hija mayor del Himavat, oh mejor de los hombres. Oh de brazos poderosos, realiza en ella el rito de las aguas para los antepasados.
1.41.20
भस्मराशीकृतानेतान् प्लावयेल्लोकपावनी ।
तया क्लिन्नमिदं भस्म गङ्गया लोककान्तया ।
षष्टिं पुत्रसहस्राणि स्वर्गलोकं गमिष्यति ॥ १.४१.२० ॥
Gaṅgā, purificadora de los mundos, bañará a estos reducidos a montones de ceniza. Con esta ceniza empapada por Gaṅgā, por la Gaṅgā amada de los mundos, sesenta mil hijos irán al mundo celestial.
1.41.21
निर्गच्छाश्वं महाभाग संगृह्य पुरुषर्षभ।
यज्ञं पैतामहं वीर निर्वर्तयितुमर्हसि ॥ १.४१.२१ ॥
Sal, oh afortunado, mejor de los hombres, oh héroe, llevando el caballo; debes completar el sacrificio del abuelo.
1.41.22
सुपर्णवचनं श्रुत्वा सोंऽशुमानतिवीर्यवान् ।
त्वरितं हयमादाय पुनरायान्महातपाः ॥ १.४१.२२ ॥
Habiendo oído las palabras de Garuda, el muy poderoso y gran asceta Aṃśumān tomó rápidamente el caballo y regresó.
1.41.23
ततो राजानमासाद्य दीक्षितं रघुनन्दन ।
न्यवेदयद् यथावृत्तं सुपर्णवचनं तथा ॥ १.४१.२३ ॥
Entonces, oh deleite de los Raghu, acercándose al rey consagrado, le informó tal como había ocurrido, y también las palabras de Garuda.
1.41.24
तच्छ्रुत्वा घोरसंकाशं वाक्यमंशुमतो नृपः ।
यज्ञं निर्वर्तयामास यथाकल्पं यथाविधि ॥ १.४१.२४ ॥
Al oír aquella palabra de Aṃśumān, que parecía terrible, el rey completó el sacrificio según la norma y según el método prescrito.
1.41.25
स्वपुरं त्वगमच्छ्रीमानिष्टयज्ञो महीपतिः ।
गङ्गायाश्चागमे राजा निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४१.२५ ॥
Tras completar el sacrificio, el glorioso señor de la tierra regresó a su ciudad; pero, ante la llegada del Gaṅgā, el rey no logró alcanzar ninguna resolución.
1.41.26
अगत्वा निश्चयं राजा कालेन महता महान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राज्यं कृत्वा दिवं गतः ॥ १.४१.२६ ॥
Aquel gran rey, que no había llegado a una resolución aun tras mucho tiempo, gobernó treinta mil años y luego partió al cielo.