வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.41.1
पुत्रांश्चिरगताञ्ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन ।
नप्तारमब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ १.४१.१ ॥
சகரன் தம் மகன்கள் நீண்ட காலமாகச் சென்றுவிட்டதை அறிந்தார். அப்போது ரகுவின் மகிழ்ச்சியே, தன் ஒளியால் ஒளிரும் பேரனை நோக்கி அவர் கூறினார்.
1.41.2
शूरश्च कृतविद्यश्च पूर्वैस्तुल्योऽसि तेजसा ।
पितॄणां गतिमन्विच्छ येन चाश्वोऽपवाहितः ॥ १.४१.२ ॥
நீ வீரனும் கல்வியில் தேர்ந்தவனும், உன் முன்னோர்களுக்கு ஒளியில் சமமானவனும் ஆவாய். குதிரை கவர்ந்து செல்லப்பட்ட அந்த வழியில், முன்னோர்களின் பாதையைத் தேடு.
1.41.3
अन्तर्भौमानि सत्त्वानि वीर्यवन्ति महान्ति च ।
तेषां तु प्रतिघातार्थं सासिं गृह्णीष्व कार्मुकम् ॥ १.४१.३ ॥
பூமிக்குள் வாழும் உயிரினங்கள் வலிமையும் பெருமையும் உடையவை. அவற்றை எதிர்ப்பதற்காக வாளுடன் வில்லை எடு.
1.41.4
अभिवाद्याभिवाद्यांस्त्वं हत्वा विघ्नकरानपि ।
सिद्धार्थः संनिवर्तस्व मम यज्ञस्य पारगः ॥ १.४१.४ ॥
வணங்கத்தக்கவர்களை வணங்கி, இடையூறு செய்பவர்களையும் கொன்று, உன் நோக்கம் நிறைவேறியவனாக, என் யாகத்தை நிறைவு செய்து திரும்பி வா.
1.41.5
एवमुक्तोंऽशुमान् सम्यक् सगरेण महात्मना ।
धनुरादाय खड्गं च जगाम लघुविक्रमः ॥ १.४१.५ ॥
மகாத்மா சகரன் இவ்வாறு நன்றாகக் கூறியதும், அம்சுமான் வில்லையும் வாளையும் எடுத்துக்கொண்டு, விரைந்த வீரத்துடன் புறப்பட்டான்.
1.41.6
स खातं पितृभिर्मार्गमन्तर्भौमं महात्मभिः ।
प्रापद्यत नरश्रेष्ठ तेन राज्ञाभिचोदितः ॥ १.४१.६ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, அந்த மகாத்மாக்களான முன்னோர்கள் தோண்டிய நிலத்தடி வழியை அவன் அடைந்தான். அந்த அரசன் தூண்டியபடி அவன் சென்றான்.
1.41.7
देवदानवरक्षोभिः पिशाचपतगोरगैः ।
पूज्यमानं महातेजा दिशागजमपश्यत ॥ १.४१.७ ॥
தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள், பிசாசுகள், பறவைகள் மற்றும் பாம்புகளால் வணங்கப்பட்ட திசையானையை (அவன்) கண்டான்.
1.41.8
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चैव निरामयम् ।
पितॄन् स परिपप्रच्छ वाजिहर्तारमेव च ॥ १.४१.८ ॥
அவன் அந்த திசையானையை வலம் வந்து, நலம் விசாரித்து, பின் தன் முன்னோர்களைப் பற்றியும் குதிரையைக் கவர்ந்தவனைப் பற்றியும் விசாரித்தான்.
1.41.9
दिशागजस्तु तच्छ्रुत्वा प्रत्युवाच महामतिः ।
आसमञ्ज कृतार्थस्त्वं सहाश्वः शीघ्रमेष्यसि ॥ १.४१.९ ॥
மகாமதியான அந்த திசையானை அதைக் கேட்டு பதிலளித்தது: 'ஆசமஞ்ச, நீ வெற்றியுடன் குதிரையோடு விரைவில் திரும்புவாய்.'
1.41.10
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वानेव दिशागजान् ।
यथाक्रमं यथान्यायं प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.४१.१० ॥
அவனுடைய அந்த சொற்களைக் கேட்டு, அவன் எல்லா திசையானைகளையும் முறைப்படியும் நியாயப்படியும் விசாரிக்கத் தொடங்கினான்.
1.41.11
तैश्च सर्वैर्दिशापालैर्वाक्यज्ञैर्वाक्यकोविदैः ।
पूजितः सहयश्चैवागन्तासीत्यभिचोदितः ॥ १.४१.११ ॥
சொல்லறிந்த, சொல்வன்மை மிக்க அந்த எல்லா திக்பாலர்களாலும் மதிக்கப்பட்டு, 'குதிரையோடு நீ திரும்புவாய்' என்று வழிகாட்டப்பட்டான்.
1.41.12
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा जगाम लघुविक्रमः ।
भस्मराशीकृता यत्र पितरस्तस्य सागराः ॥ १.४१.१२ ॥
அவர்களின் அந்த சொற்களைக் கேட்டு, விரைந்த நடையுடையவன் அங்கே சென்றான்; அங்குதான் அவனுடைய முன்னோர்களான சகரரின் மக்கள் சாம்பல் குவியலாக்கப்பட்டிருந்தனர்.
1.41.13
स दुःखवशमापन्नस्त्वसमञ्जसुतस्तदा ।
चुक्रोश परमार्तस्तु वधात् तेषां सुदुःखितः ॥ १.४१.१३ ॥
அப்போது அசமஞ்சனின் மகன் துக்கத்தின் வசப்பட்டான். அவர்கள் கொல்லப்பட்டதால் மிகவும் துயரடைந்து அவன் பெரிதும் புலம்பினான்.
1.41.14
यज्ञियं च हयं तत्र चरन्तमविदूरतः ।
ददर्श पुरुषव्याघ्रो दुःखशोकसमन्वितः ॥ १.४१.१४ ॥
அங்கே சற்று தொலைவில் யாகக் குதிரை மேய்ந்து கொண்டிருந்ததை துக்கமும் சோகமும் நிறைந்த அந்த சிறந்த மனிதன் கண்டான்.
1.41.15
स तेषां राजपुत्राणां कर्तुकामो जलक्रियाम् ।
स जलार्थी महातेजा न चापश्यज्जलाशयम् ॥ १.४१.१५ ॥
அந்த அரச குமாரர்களுக்கு நீர்க்கடன் செய்ய விரும்பி, நீரைத் தேடிய அந்த மகாதேஜஸ்வி ஒரு நீர்நிலையையும் காணவில்லை.
1.41.16
विसार्य निपुणां दृष्टिं ततोऽपश्यत् खगाधिपम् ।
पितॄणां मातुलं राम सुपर्णमनिलोपमम् ॥ १.४१.१६ ॥
பின்னர் கூர்மையான பார்வையைச் செலுத்தி, காற்றைப் போன்ற அந்தப் பறவை அரசனை, சுபர்ணனை (கருடனை) அவன் கண்டான் — ராமா, அவன் தந்தையரின் மாமன்.
1.41.17
स चैनमब्रवीद् वाक्यं वैनतेयो महाबलः ।
मा शुचः पुरुषव्याघ्र वधोऽयं लोकसम्मतः ॥ १.४१.१७ ॥
அப்போது வலிமைமிக்க வைனதேயன் (கருடன்) அவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'ஆண்களில் சிறந்தவனே, துயரப்படாதே; இந்த வதம் உலகில் ஏற்கப்பட்டதே.'
1.41.18
कपिलेनाप्रमेयेण दग्धा हीमे महाबलाः ।
सलिलं नार्हसि प्राज्ञ दातुमेषां हि लौकिकम् ॥ १.४१.१८ ॥
அளவிட முடியாத கபிலரால் இந்த மகாபலர்கள் எரிக்கப்பட்டனர். ஞானியே, இவர்களுக்கு உலக முறைப்படி நீர் கொடுப்பது உனக்குத் தகாது.
1.41.19
गङ्गा हिमवतो ज्येष्ठा दुहिता पुरुषर्षभ ।
तस्यां कुरु महाबाहो पितॄणां तु जल क्रियाम् ॥ १.४१.१९ ॥
இமவானின் மூத்த மகள் கங்கை, ஓ புருஷர்களில் சிறந்தவனே. ஓ மகாபாஹுவே, அவளிலேயே முன்னோர்களுக்கு நீர்க்கடன் செய்வாயாக.
1.41.20
भस्मराशीकृतानेतान् प्लावयेल्लोकपावनी ।
तया क्लिन्नमिदं भस्म गङ्गया लोककान्तया ।
षष्टिं पुत्रसहस्राणि स्वर्गलोकं गमिष्यति ॥ १.४१.२० ॥
சாம்பல் குவியலாக்கப்பட்ட இவர்களை உலகைப் புனிதப்படுத்தும் கங்கை நிச்சயம் நனைப்பாள். கங்கையால் நனைக்கப்பட்ட இந்தச் சாம்பலால், உலகின் அன்புக்குரியவளான கங்கையால், அறுபதாயிரம் புதல்வர்களும் சொர்க்கலோகம் செல்வார்கள்.
1.41.21
निर्गच्छाश्वं महाभाग संगृह्य पुरुषर्षभ।
यज्ञं पैतामहं वीर निर्वर्तयितुमर्हसि ॥ १.४१.२१ ॥
ஓ மகாபாகனே, புருஷர்களில் சிறந்தவனே, வீரனே, குதிரையை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே செல். பிதாமகரின் யாகத்தை நிறைவேற்றுவது உனக்குத் தகும்.
1.41.22
सुपर्णवचनं श्रुत्वा सोंऽशुमानतिवीर्यवान् ।
त्वरितं हयमादाय पुनरायान्महातपाः ॥ १.४१.२२ ॥
கருடனின் சொற்களைக் கேட்ட, மிகுந்த வீரியமுள்ள மகாதபஸ்வியான அம்சுமான், விரைவாகக் குதிரையை எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் வந்தான்.
1.41.23
ततो राजानमासाद्य दीक्षितं रघुनन्दन ।
न्यवेदयद् यथावृत्तं सुपर्णवचनं तथा ॥ १.४१.२३ ॥
பின்னர், ஓ ரகுநந்தனா, தீக்ஷை பெற்ற அரசனிடம் சென்று, நடந்ததைப் போலவே, கருடனின் சொற்களையும் அப்படியே தெரிவித்தான்.
1.41.24
तच्छ्रुत्वा घोरसंकाशं वाक्यमंशुमतो नृपः ।
यज्ञं निर्वर्तयामास यथाकल्पं यथाविधि ॥ १.४१.२४ ॥
அம்சுமானின் அந்த பயங்கரமாகத் தோன்றிய சொல்லைக் கேட்ட அரசன், விதிமுறைப்படியும் நியமப்படியும் யாகத்தை நிறைவேற்றினான்.
1.41.25
स्वपुरं त्वगमच्छ्रीमानिष्टयज्ञो महीपतिः ।
गङ्गायाश्चागमे राजा निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४१.२५ ॥
யாகத்தை முடித்த அந்தப் புகழ்மிக்க மன்னன் தன் நகருக்குச் சென்றான்; ஆனால் கங்கையின் வருகையைப் பற்றி அவனால் எந்த முடிவுக்கும் வர இயலவில்லை.
1.41.26
अगत्वा निश्चयं राजा कालेन महता महान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राज्यं कृत्वा दिवं गतः ॥ १.४१.२६ ॥
நீண்ட காலம் கழிந்தும் ஒரு முடிவுக்கு வராத அந்த மகத்தான மன்னன், முப்பதாயிரம் ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த பின் சொர்க்கம் சென்றான்.