Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.41.1
पुत्रांश्चिरगताञ्ज्ञात्वा सगरो रघुनन्दन ।
नप्तारमब्रवीद् राजा दीप्यमानं स्वतेजसा ॥ १.४१.१ ॥
König Sagara erfuhr, dass seine Söhne schon lange fort waren. Da sprach der König, o Freude der Raghus, zu seinem Enkel, der in seinem eigenen Glanz strahlte.
1.41.2
शूरश्च कृतविद्यश्च पूर्वैस्तुल्योऽसि तेजसा ।
पितॄणां गतिमन्विच्छ येन चाश्वोऽपवाहितः ॥ १.४१.२ ॥
Du bist tapfer und in der Wissenschaft erfahren, an Glanz deinen Vorfahren gleich. Suche den Pfad deiner Ahnen, auf dem das Pferd fortgeführt wurde.
1.41.3
अन्तर्भौमानि सत्त्वानि वीर्यवन्ति महान्ति च ।
तेषां तु प्रतिघातार्थं सासिं गृह्णीष्व कार्मुकम् ॥ १.४१.३ ॥
Die Wesen, die unter der Erde wohnen, sind mächtig und gewaltig. Um ihnen entgegenzutreten, nimm Schwert und Bogen.
1.41.4
अभिवाद्याभिवाद्यांस्त्वं हत्वा विघ्नकरानपि ।
सिद्धार्थः संनिवर्तस्व मम यज्ञस्य पारगः ॥ १.४१.४ ॥
Nachdem du die Verehrungswürdigen gegrüßt und auch die Hinderer erschlagen hast, kehre mit vollendetem Ziel zurück und bringe mein Opfer zum Abschluss.
1.41.5
एवमुक्तोंऽशुमान् सम्यक् सगरेण महात्मना ।
धनुरादाय खड्गं च जगाम लघुविक्रमः ॥ १.४१.५ ॥
So angesprochen vom hochherzigen Sagara, nahm Aṃśumān Bogen und Schwert und zog los, schnell an Tapferkeit.
1.41.6
स खातं पितृभिर्मार्गमन्तर्भौमं महात्मभिः ।
प्रापद्यत नरश्रेष्ठ तेन राज्ञाभिचोदितः ॥ १.४१.६ ॥
O bester der Männer, er erreichte den unterirdischen Pfad, den jene hochherzigen Vorfahren gegraben hatten, angetrieben von jenem König.
1.41.7
देवदानवरक्षोभिः पिशाचपतगोरगैः ।
पूज्यमानं महातेजा दिशागजमपश्यत ॥ १.४१.७ ॥
Er sah den überaus strahlenden Elefanten der Himmelsrichtung, verehrt von Göttern, Dānavas, Rākṣasas, Piśācas, Vögeln und Schlangen.
1.41.8
स तं प्रदक्षिणं कृत्वा पृष्ट्वा चैव निरामयम् ।
पितॄन् स परिपप्रच्छ वाजिहर्तारमेव च ॥ १.४१.८ ॥
Nachdem er ihn rechtsherum umschritten und nach seinem Wohlergehen gefragt hatte, erkundigte er sich nach seinen Ahnen und dem Dieb des Pferdes.
1.41.9
दिशागजस्तु तच्छ्रुत्वा प्रत्युवाच महामतिः ।
आसमञ्ज कृतार्थस्त्वं सहाश्वः शीघ्रमेष्यसि ॥ १.४१.९ ॥
Als er dies hörte, antwortete der hochweise Elefant: »O Asamañja, du wirst erfolgreich sein und bald mit dem Pferd zurückkehren.«
1.41.10
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वानेव दिशागजान् ।
यथाक्रमं यथान्यायं प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ १.४१.१० ॥
Als er ihre Worte hörte, begann er, alle Elefanten der Himmelsrichtungen der Reihe nach und gemäß der Regel zu befragen.
1.41.11
तैश्च सर्वैर्दिशापालैर्वाक्यज्ञैर्वाक्यकोविदैः ।
पूजितः सहयश्चैवागन्तासीत्यभिचोदितः ॥ १.४१.११ ॥
Von all diesen Hütern der Himmelsrichtungen, den Kennern und Meistern des Wortes, geehrt und belehrt: »Du wirst mit dem Pferd zurückkehren« —
1.41.12
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा जगाम लघुविक्रमः ।
भस्मराशीकृता यत्र पितरस्तस्य सागराः ॥ १.४१.१२ ॥
Als er ihre Worte hörte, eilte der Schnellschreitende dorthin, wo seine Ahnen, die Söhne Sagaras, zu Aschenhaufen geworden waren.
1.41.13
स दुःखवशमापन्नस्त्वसमञ्जसुतस्तदा ।
चुक्रोश परमार्तस्तु वधात् तेषां सुदुःखितः ॥ १.४१.१३ ॥
Da geriet der Sohn des Asamañjas in den Griff des Kummers; tief erschüttert vom Tod all dieser, klagte er laut in großer Qual.
1.41.14
यज्ञियं च हयं तत्र चरन्तमविदूरतः ।
ददर्श पुरुषव्याघ्रो दुःखशोकसमन्वितः ॥ १.४१.१४ ॥
Nicht weit entfernt sah er das Opferpferd umherstreifen; der Beste der Männer, erfüllt von Kummer und Schmerz, erblickte es.
1.41.15
स तेषां राजपुत्राणां कर्तुकामो जलक्रियाम् ।
स जलार्थी महातेजा न चापश्यज्जलाशयम् ॥ १.४१.१५ ॥
Da er den Wasserdienst für jene Königssöhne verrichten wollte, suchte der Hochstrahlende nach Wasser, sah aber keinen Teich.
1.41.16
विसार्य निपुणां दृष्टिं ततोऽपश्यत् खगाधिपम् ।
पितॄणां मातुलं राम सुपर्णमनिलोपमम् ॥ १.४१.१६ ॥
Dann ließ er den scharfen Blick schweifen und sah Suparṇa, den Herrn der Vögel, schnell wie der Wind — o Rāma, den Onkel mütterlicherseits ihrer Väter.
1.41.17
स चैनमब्रवीद् वाक्यं वैनतेयो महाबलः ।
मा शुचः पुरुषव्याघ्र वधोऽयं लोकसम्मतः ॥ १.४१.१७ ॥
Da sprach der mächtige Vainateya (Garuḍa) diese Worte zu ihm: »Betrübe dich nicht, Bester der Männer; dieser Tod ist in der Welt anerkannt.«
1.41.18
कपिलेनाप्रमेयेण दग्धा हीमे महाबलाः ।
सलिलं नार्हसि प्राज्ञ दातुमेषां हि लौकिकम् ॥ १.४१.१८ ॥
Diese Mächtigen wurden von dem unermesslichen Kapila zu Asche verbrannt. O Weiser, du solltest ihnen nicht in weltlicher Weise Wasser darbringen.
1.41.19
गङ्गा हिमवतो ज्येष्ठा दुहिता पुरुषर्षभ ।
तस्यां कुरु महाबाहो पितॄणां तु जल क्रियाम् ॥ १.४१.१९ ॥
Gaṅgā ist die älteste Tochter des Himavat, o bester der Männer. O Starkarmiger, vollziehe in ihr das Wasseropfer für die Ahnen.
1.41.20
भस्मराशीकृतानेतान् प्लावयेल्लोकपावनी ।
तया क्लिन्नमिदं भस्म गङ्गया लोककान्तया ।
षष्टिं पुत्रसहस्राणि स्वर्गलोकं गमिष्यति ॥ १.४१.२० ॥
Gaṅgā, die Reinigerin der Welten, wird diese zu Aschehaufen Gewordenen überfluten. Durch diese von Gaṅgā getränkte Asche werden durch die von den Welten geliebte Gaṅgā sechzigtausend Söhne in die Himmelswelt gehen.
1.41.21
निर्गच्छाश्वं महाभाग संगृह्य पुरुषर्षभ।
यज्ञं पैतामहं वीर निर्वर्तयितुमर्हसि ॥ १.४१.२१ ॥
Brich auf, o Glücklicher, bester der Männer, o Held, das Pferd nehmend; du solltest das Opfer des Großvaters vollenden.
1.41.22
सुपर्णवचनं श्रुत्वा सोंऽशुमानतिवीर्यवान् ।
त्वरितं हयमादाय पुनरायान्महातपाः ॥ १.४१.२२ ॥
Als er die Worte Garudas gehört hatte, nahm der überaus mächtige und große Asket Aṃśumān das Pferd rasch und kehrte zurück.
1.41.23
ततो राजानमासाद्य दीक्षितं रघुनन्दन ।
न्यवेदयद् यथावृत्तं सुपर्णवचनं तथा ॥ १.४१.२३ ॥
Dann, o Freude der Raghu, trat er vor den geweihten König und berichtete genau, was geschehen war, ebenso die Worte Garudas.
1.41.24
तच्छ्रुत्वा घोरसंकाशं वाक्यमंशुमतो नृपः ।
यज्ञं निर्वर्तयामास यथाकल्पं यथाविधि ॥ १.४१.२४ ॥
Als der König diese Rede Aṃśumāns hörte, die schrecklich schien, vollendete er das Opfer nach der Regel und nach der vorgeschriebenen Weise.
1.41.25
स्वपुरं त्वगमच्छ्रीमानिष्टयज्ञो महीपतिः ।
गङ्गायाश्चागमे राजा निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४१.२५ ॥
Nachdem er das Opfer vollendet hatte, kehrte der glanzvolle Herrscher der Erde in seine Stadt zurück; doch bei der Ankunft der Gaṅgā gelangte der König zu keinem Entschluss.
1.41.26
अगत्वा निश्चयं राजा कालेन महता महान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राज्यं कृत्वा दिवं गतः ॥ १.४१.२६ ॥
Jener große König, der auch nach langer Zeit zu keinem Entschluss gekommen war, regierte dreißigtausend Jahre und ging dann zum Himmel.