ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
देवदेवे गते तस्मिन् सोऽङ्गुष्ठाग्रनिपीडिताम् ।
कृत्वा वसुमतीं राम वत्सरं समुपासत ॥ १.४३.१ ॥
ಓ ರಾಮ, ದೇವದೇವನು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಅವನು ಹೆಬ್ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಒತ್ತಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
1.43.2
अथ संवत्सरे पूर्णे सर्वलोकनमस्कृतः ।
उमापतिः पशुपती राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.४३.२ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಸರ್ವಲೋಕ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಉಮಾಪತಿ ಪಶುಪತಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.43.3
प्रीतस्तेऽहं नरश्रेष्ठ करिष्यामि तव प्रियम् ।
शिरसा धारयिष्यामि शैलराजसुतामहम् ॥ १.४३.३ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.43.4
ततो हैमवती ज्येष्ठा सर्वलोकनमस्कृता ।
तदा सातिमहद्रूपं कृत्वा वेगं च दुःसहम् ॥ १.४३.४ ॥
ಆಗ ಸರ್ವಲೋಕ ನಮಸ್ಕೃತಳಾದ ಹಿಮವಂತನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರಿ (ಗಂಗೆ) ಅತಿ ಮಹಾ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು; ಅವಳ ವೇಗವೂ ಸಹಿಸಲಾಗದಂತಾಯಿತು.
1.43.5
आकाशादपतद् राम शिवे शिवशिरस्युत ।
अचिन्तयच्च सा देवी गङ्गा परमदुर्धरा ॥ १.४३.५ ॥
ಓ ರಾಮ, ಅವಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಶಿವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು. ಅತಿ ದುರ್ಧರ್ಷಳಾದ ಆ ದೇವಿ ಗಂಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದಳು.
1.43.6
विशाम्यहं हि पातालं स्त्रोतसा गृह्य शङ्करम् ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धस्तु भगवान् हरः ॥ १.४३.६ ॥
'ನಾನು ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಆ ಗರ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ಭಗವಾನ್ ಹರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
1.43.7
तिरोभावयितुं बुद्धिं चक्रे त्रिनयनस्तदा ।
सा तस्मिन् पतिता पुण्या पुण्ये रुद्रस्य मूर्धनि ॥ १.४३.७ ॥
ಆಗ ತ್ರಿನೇತ್ರನು ಆಕೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು. ಆ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆ ರುದ್ರನ ಪವಿತ್ರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು.
1.43.8
हिमवत्प्रतिमे राम जटामण्डलगह्वरे ।
सा कथंचिन्महीं गन्तुं नाशक्नोद् यत्नमास्थिता ॥ १.४३.८ ॥
ರಾಮ, ಹಿಮಾಲಯದಂತಿರುವ ಆ ಜಟಾಜೂಟದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.43.9
नैव सा निर्गमं लेभे जटामण्डलमन्ततः ।
तत्रैवाबभ्रमद् देवी संवत्सरगणान् बहून् ॥ १.४३.९ ॥
ಜಟಾಜೂಟದೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿ ಆಕೆಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಆ ದೇವಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲೆದಾಡಿದಳು.
1.43.10
तामपश्यत् पुनस्तत्र तपः परममास्थितः ।
स तेन तोषितश्चासीदत्यन्तं रघुनन्दन ॥ १.४३.१० ॥
ಆಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಂಡು, ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನು ಅದರಿಂದ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಓ ರಘುನಂದನ.
1.43.11
विससर्ज ततो गङ्गां हरो बिन्दुसरः प्रति ।
तस्यां विसृज्यमानायां सप्त स्रोतांसि जज्ञिरे ॥ १.४३.११ ॥
ಆಗ ಹರನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಬಿಂದುಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಬಿಟ್ಟನು. ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಏಳು ಪ್ರವಾಹಗಳು ಉಂಟಾದವು.
1.43.12
ह्लादिनी पावनी चैव नलिनी च तथैव च ।
तिस्रः प्राचीं दिशं जग्मुर्गङ्गाः शिवजलाः शुभाः ॥ १.४३.१२ ॥
ಹ್ಲಾದಿನೀ, ಪಾವನೀ ಮತ್ತು ನಲಿನೀ ಎಂಬ ಮೂರು ಗಂಗೆಯರು ಶಿವಮಂಗಳ ಜಲದೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು.
1.43.13
सुचक्षुश्चैव सीता च सिन्धुश्चैव महानदी ।
तिस्रश्चैता दिशं जग्मुः प्रतीचीं तु दिशं शुभाः ॥ १.४३.१३ ॥
ಸುಚಕ್ಷು, ಸೀತೆ, ಮಹಾನದಿ ಸಿಂಧು — ಈ ಮೂರು ಶುಭ ನದಿಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹರಿದವು.
1.43.14
सप्तमी चान्वगात् तासां भगीरथरथं तदा ।
भगीरथोऽपि राजर्षिर्दिव्यं स्यंदनमास्थितः ॥ १.४३.१४ ॥
ಏಳನೆಯ ನದಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಭಗೀರಥನ ರಥವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿತು. ಆಗ ರಾಜರ್ಷಿ ಭಗೀರಥನೂ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನೇರಿದ್ದನು.
1.43.15
प्रायादग्रे महातेजा गङ्गा तं चाप्यनुव्रजत् ।
गगनाच्छङ्करशिरस्ततो धरणिमागता ॥ १.४३.१५ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಭಗೀರಥನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ಗಂಗೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು. ಆಕಾಶದಿಂದ ಶಂಕರನ ಶಿರದ ಮೂಲಕ ಆಕೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಳು.
1.43.16
असर्पत जलं तत्र तीव्रशब्दपुरस्कृतम् ।
मत्स्यकच्छपसङ्घैश्च शिंशुमारगणैस्तथा ॥ १.४३.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ತೀವ್ರ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಹರಿಯಿತು — ಮೀನು ಮತ್ತು ಆಮೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸುಂಸುಮಾರಗಳ ಸಮೂಹಗಳೊಂದಿಗೆ.
1.43.17
पतद्भिः पतितैश्चैव व्यरोचत वसुंधरा ।
ततो देवर्षिगन्धर्वा यक्षसिद्धगणास्तथा ॥ १.४३.१७ ॥
ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಬಿದ್ದಿದ್ದ (ಜೀವಿಗಳಿಂದ) ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯಿತು. ಆಗ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಗಣಗಳೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
1.43.18
व्यलोकयन्त ते तत्र गगनाद् गां गतां तदा ।
विमानैर्नगराकारैर्हयैर्गजवरैस्तदा ॥ १.४३.१८ ॥
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು — ನಗರದ ಆಕಾರದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು.
1.43.19
पारिप्लवगताश्चापि देवतास्तत्र विष्ठिताः ।
तदद्भुतमिमं लोके गङ्गावतरमुत्तमम् ॥ १.४३.१९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವತೆಗಳೂ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅವತರಣ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
1.43.20
दिदृक्षवो देवगणाः समीयुरमितौजसः ।
सम्पतद्भिः सुरगणैस्तेषां चाभरणौजसा ॥ १.४३.२० ॥
ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ದೇವಗಣಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದವು; ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸುರಗಣಗಳ ಆಭರಣಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ (ಆಕಾಶ ತುಂಬಿತು).
1.43.21
शतादित्यमिवाभाति गगनं गततोयदम् ।
शिंशुमारोरगगणैर्मीनैरपि च चञ्चलैः ॥ १.४३.२१ ॥
ಮೇಘರಹಿತವಾದ ಆಕಾಶವು ನೂರಾರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು; ಶಿಂಶುಮಾರ, ಸರ್ಪಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಚಂಚಲ ಮೀನುಗಳಿಂದ (ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು).
1.43.22
विद्युद्भिरिव विक्षिप्तैराकाशमभवत् तदा ।
पाण्डुरैः सलिलोत्पीडैः कीर्यमाणैः सहस्रधा ॥ १.४३.२२ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶವು ಚೆದರಿದ ಮಿಂಚುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತಾಯಿತು; ಸಾವಿರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಮ್ಮುವ ಬಿಳಿಯ ಜಲರಾಶಿಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ (ಅದು ಹೊಳೆಯಿತು).
1.43.23
शारदाभ्रैरिवाकीर्णं गगनं हंससम्प्लवैः ।
क्वचिद् द्रुततरं याति कुटिलं क्वचिदायतम् ॥ १.४३.२३ ॥
ಆಕಾಶವು ಶರತ್ಕಾಲದ ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ಹಂಸಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತಿತ್ತು; ಕೆಲವೆಡೆ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ, ಕೆಲವೆಡೆ ಡೊಂಕಾಗಿ, ಕೆಲವೆಡೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಅದು ಹರಿಯಿತು.
1.43.24
विनतं क्वचिदुद्भूतं क्वचिद् याति शनैः शनैः ।
सलिलेनैव सलिलं क्वचिदभ्याहतं पुनः ॥ १.४३.२४ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ಅದು ಬಾಗುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೆಡೆ ಮೇಲೇರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೆಡೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಲವೆಡೆ ನೀರೇ ನೀರಿಗೆ ಬಡಿದು ಮತ್ತೆ (ಚಿಮ್ಮುತ್ತದೆ).
1.43.25
मुहुरूर्ध्वपथं गत्वा पपात वसुधां पुनः ।
तच्छङ्करशिरोभ्रष्टं भ्रष्टं भूमितले पुनः ॥ १.४३.२५ ॥
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅದು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಶಂಕರನ ಶಿರದಿಂದ ಜಾರಿದ ಆ ಜಲವು ಮತ್ತೆ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು.
1.43.26
व्यरोचत तदा तोयं निर्मलं गतकल्मषम् ।
तत्रर्षिगणगन्धर्वा वसुधातलवासिनः ॥ १.४३.२६ ॥
ಆಗ ಆ ಜಲವು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ, ಪಾಪರಹಿತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಋಷಿಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಇದ್ದರು.
1.43.27
भवाङ्गपतितं तोयं पवित्रमिति पस्पृशुः ।
शापात् प्रपतिता ये च गगनाद् वसुधातलम् ॥ १.४३.२७ ॥
ಭವನ ದೇಹದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ಜಲವನ್ನು 'ಪವಿತ್ರ' ಎಂದು ಅವರು ಮುಟ್ಟಿದರು. ಶಾಪದಿಂದ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂತಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವರೂ (ಮುಟ್ಟಿದರು).
1.43.28
कृत्वा तत्राभिषेकं ते बभूवुर्गतकल्मषाः ।
धूपपापाः पुनस्तेन तोयेनाथ शुभान्विताः ॥ १.४३.२८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಅವರು ಪಾಪರಹಿತರಾದರು. ನಂತರ ಆ ಜಲದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದು, ಶುಭದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾದರು.
1.43.29
पुनराकाशमाविश्य स्वाँल्लोकान् प्रतिपेदिरे ।
मुमुदे मुदितो लोकस्तेन तोयेन भास्वता ॥ १.४३.२९ ॥
ಮತ್ತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಆ ತೇಜೋಮಯ ಜಲದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಲೋಕವು ಆನಂದಿಸಿತು.
1.43.30
कृताभिषेको गङ्गायां बभूव गतकल्मषः ।
भगीरथो हि राजर्षिर्दिव्यं स्यन्दनमास्थितः ॥ १.४३.३० ॥
ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಾಪರಹಿತನಾದ ರಾಜರ್ಷಿ ಭಗೀರಥನು ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
1.43.31
प्रायादग्रे महाराजास्तं गङ्गा पृष्ठतोऽन्वगात् ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे दैत्यदानवराक्षसाः ॥ १.४३.३१ ॥
ಮಹಾರಾಜನು ಮುಂದೆ ನಡೆದನು; ಗಂಗೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು. ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಣಗಳು, ದೈತ್ಯ, ದಾನವ, ರಾಕ್ಷಸರೆಲ್ಲರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
1.43.32
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ।
सर्वाश्चाप्सरसो राम भगीरथरथानुगाः ॥ १.४३.३२ ॥
ಓ ರಾಮ! ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಮಹಾನಾಗರು, ಎಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ಭಗೀರಥನ ರಥವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
1.43.33
गङ्गामन्वगमन् प्रीताः सर्वे जलचराश्च ये ।
यतो भगीरथो राजा ततो गङ्गा यशस्विनी ॥ १.४३.३३ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜಲಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು. ರಾಜ ಭಗೀರಥನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಗಂಗೆ ಬಂದಳು.
1.43.34
जगाम सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी ।
ततो हि यजमानस्य जह्नोरद्भुतकर्मणः ॥ १.४३.३४ ॥
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಗಂಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಳು. ಆಗ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಿ ಯಜಮಾನ ಜಹ್ನುವಿನ...
1.43.35
गङ्गा सम्प्लावयामास यज्ञवाटं महत्मनः ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धो जह्नुश्च राघव ॥ १.४३.३५ ॥
ಗಂಗೆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿದಳು. ಓ ರಾಘವ! ಆ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ತಿಳಿದು ಜಹ್ನು ಕ್ರುದ್ಧನಾದನು.
1.43.36
अपिबत् तु जलं सर्वं गङ्गयाः परमाद्भुतम् ।
ततो देवाः सगन्घर्वा ऋषयश्च सुविस्मिताः ॥ १.४३.३६ ॥
ಗಂಗೆಯ ಆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತ ಜಲವನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಋಷಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.
1.43.37
पूजयन्ति महात्मानं जह्नुं पुरुषसत्तमम् ।
गङ्गां चापि नयन्ति स्म दुहितृत्वे महात्मनः ॥ १.४३.३७ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಜಹ್ನುವನ್ನು, ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಅವರು ಪೂಜಿಸಿದರು; ಗಂಗೆಯನ್ನೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಗಳೆಂದು ಕರೆದೊಯ್ದರು.
1.43.38
ततस्तुष्टो महातेजाः श्रोत्राभ्यामसृजत् प्रभुः ।
तस्माज्जह्नुसुता गङ्गा प्रोच्यते जाह्नवीति च ॥ १.४३.३८ ॥
ನಂತರ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪ್ರಭುವು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳಿಂದ (ಗಂಗೆಯನ್ನು) ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಜಹ್ನುವಿನ ಮಗಳಾದ ಗಂಗೆಯು 'ಜಾಹ್ನವೀ' ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
1.43.39
जगाम च पुनर्गङ्गा भगीरथरथानुगा ।
सागरं चापि सम्प्रप्ता सा सरित्प्रवरा तदा ॥ १.४३.३९ ॥
ಮತ್ತೆ ಗಂಗೆಯು ಭಗೀರಥನ ರಥವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹೋದಳು; ಆಗ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಆಕೆ ಸಾಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
1.43.40
रसातलमुपागच्छत् सिद्ध्यर्थं तस्य कर्मणः ।
भगीरथोऽपि राजार्षिर्गङ्गामादाय यत्नतः ॥ १.४३.४० ॥
ಆ ಕಾರ್ಯದ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಗಂಗೆ ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಇಳಿದಳು; ರಾಜರ್ಷಿ ಭಗೀರಥನೂ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು (ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು).
1.43.41
पितमहान् भस्मकृतानपश्यद् गतचेतनः ।
अथ तद्भस्मनां राशिं गङ्गासलिलमुत्तमम् ।
प्लावयत् पूतपाप्मानः स्वर्गं प्राप्ता रघूत्तम ॥ १.४३.४१ ॥
(ಭಗೀರಥನು) ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಭಸ್ಮವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದನು; ಬಳಿಕ ಗಂಗೆಯ ಉತ್ತಮ ಜಲವು ಆ ಭಸ್ಮರಾಶಿಯನ್ನು ತೋಯಿಸಿತು; ಓ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದರು.