ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
देवदेवे गते तस्मिन् सोऽङ्गुष्ठाग्रनिपीडिताम् ।
कृत्वा वसुमतीं राम वत्सरं समुपासत ॥ १.४३.१ ॥
ହେ ରାମ, ଦେବଦେବ ଚାଲିଯିବା ପରେ ସେ ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠିର ଅଗ୍ରଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଦବାଇ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥିର କରି ଏକ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲା।
1.43.2
अथ संवत्सरे पूर्णे सर्वलोकनमस्कृतः ।
उमापतिः पशुपती राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.४३.२ ॥
ତା'ପରେ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସର୍ବଲୋକ ନମସ୍କୃତ ଉମାପତି ପଶୁପତି ରାଜାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.43.3
प्रीतस्तेऽहं नरश्रेष्ठ करिष्यामि तव प्रियम् ।
शिरसा धारयिष्यामि शैलराजसुतामहम् ॥ १.४३.३ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ; ତୁମ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ କରିବି। ପର୍ବତରାଜ କନ୍ୟାକୁ ମୁଁ ମୋ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରିବି।
1.43.4
ततो हैमवती ज्येष्ठा सर्वलोकनमस्कृता ।
तदा सातिमहद्रूपं कृत्वा वेगं च दुःसहम् ॥ १.४३.४ ॥
ସେତେବେଳେ ସର୍ବଲୋକ ନମସ୍କୃତା ହିମାଳୟର ଜ୍ୟେଷ୍ଠା କନ୍ୟା (ଗଙ୍ଗା) ଅତି ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ; ତାଙ୍କ ବେଗ ମଧ୍ୟ ଅସହ୍ୟ ହେଲା।
1.43.5
आकाशादपतद् राम शिवे शिवशिरस्युत ।
अचिन्तयच्च सा देवी गङ्गा परमदुर्धरा ॥ १.४३.५ ॥
ହେ ରାମ, ସେ ଆକାଶରୁ ଶିବଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ପଡ଼ିଲେ। ଅତି ଦୁର୍ଧର୍ଷା ସେହି ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ଚିନ୍ତା କଲେ।
1.43.6
विशाम्यहं हि पातालं स्त्रोतसा गृह्य शङ्करम् ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धस्तु भगवान् हरः ॥ १.४३.६ ॥
'ମୁଁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ରୋତରେ ଧରି ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି' ଏହା ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ଅହଙ୍କାର ଜାଣି ଭଗବାନ ହର କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
1.43.7
तिरोभावयितुं बुद्धिं चक्रे त्रिनयनस्तदा ।
सा तस्मिन् पतिता पुण्या पुण्ये रुद्रस्य मूर्धनि ॥ १.४३.७ ॥
ସେତେବେଳେ ତ୍ରିନୟନ (ଶିବ) ତାଙ୍କୁ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପବିତ୍ର ମସ୍ତକରେ ପଡ଼ିଲେ।
1.43.8
हिमवत्प्रतिमे राम जटामण्डलगह्वरे ।
सा कथंचिन्महीं गन्तुं नाशक्नोद् यत्नमास्थिता ॥ १.४३.८ ॥
ହେ ରାମ, ହିମାଳୟ ସଦୃଶ ସେହି ଜଟାମଣ୍ଡଳର ଗୁମ୍ଫାରେ ସେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ମଧ୍ୟ ଯାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.43.9
नैव सा निर्गमं लेभे जटामण्डलमन्ततः ।
तत्रैवाबभ्रमद् देवी संवत्सरगणान् बहून् ॥ १.४३.९ ॥
ଜଟାମଣ୍ଡଳ ଭିତରୁ ବାହାରିବାର ପଥ ସେ ପାଇଲେ ନାହିଁ; ସେହି ଦେବୀ ସେଠାରେ ହିଁ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ବୁଲିଲେ।
1.43.10
तामपश्यत् पुनस्तत्र तपः परममास्थितः ।
स तेन तोषितश्चासीदत्यन्तं रघुनन्दन ॥ १.४३.१० ॥
ସେଠାରେ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପରମ ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ଥିତ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ହେ ରଘୁନନ୍ଦନ।
1.43.11
विससर्ज ततो गङ्गां हरो बिन्दुसरः प्रति ।
तस्यां विसृज्यमानायां सप्त स्रोतांसि जज्ञिरे ॥ १.४३.११ ॥
ତାପରେ ହର ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ବିନ୍ଦୁସର ଦିଗକୁ ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ଛଡ଼ାଯିବା ସମୟରେ ସାତଟି ସ୍ରୋତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
1.43.12
ह्लादिनी पावनी चैव नलिनी च तथैव च ।
तिस्रः प्राचीं दिशं जग्मुर्गङ्गाः शिवजलाः शुभाः ॥ १.४३.१२ ॥
ହ୍ଲାଦିନୀ, ପାବନୀ ଓ ନଳିନୀ ଏହି ତିନି ଗଙ୍ଗା ଶିବମଙ୍ଗଳ ଓ ଶୁଭ ଜଳ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
1.43.13
सुचक्षुश्चैव सीता च सिन्धुश्चैव महानदी ।
तिस्रश्चैता दिशं जग्मुः प्रतीचीं तु दिशं शुभाः ॥ १.४३.१३ ॥
ସୁଚକ୍ଷୁ, ସୀତା ଓ ମହାନଦୀ ସିନ୍ଧୁ — ଏହି ତିନି ଶୁଭ ନଦୀ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
1.43.14
सप्तमी चान्वगात् तासां भगीरथरथं तदा ।
भगीरथोऽपि राजर्षिर्दिव्यं स्यंदनमास्थितः ॥ १.४३.१४ ॥
ସପ୍ତମ ନଦୀ ସେମାନଙ୍କ ପଛେ ଭଗୀରଥଙ୍କ ରଥକୁ ଅନୁସରଣ କଲା। ସେତେବେଳେ ରାଜର୍ଷି ଭଗୀରଥ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ଥିଲେ।
1.43.15
प्रायादग्रे महातेजा गङ्गा तं चाप्यनुव्रजत् ।
गगनाच्छङ्करशिरस्ततो धरणिमागता ॥ १.४३.१५ ॥
ମହାତେଜା ଭଗୀରଥ ଆଗେ ଗଲେ; ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଆକାଶରୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶିରରେ ଦେଇ ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ।
1.43.16
असर्पत जलं तत्र तीव्रशब्दपुरस्कृतम् ।
मत्स्यकच्छपसङ्घैश्च शिंशुमारगणैस्तथा ॥ १.४३.१६ ॥
ସେଠାରେ ଜଳ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶବ୍ଦ ସହିତ ଆଗକୁ ବହିଲା — ମାଛ ଓ କଇଁଛର ଦଳ ଏବଂ ଶିଶୁମାର ଗଣ ସହିତ।
1.43.17
पतद्भिः पतितैश्चैव व्यरोचत वसुंधरा ।
ततो देवर्षिगन्धर्वा यक्षसिद्धगणास्तथा ॥ १.४३.१७ ॥
ପଡ଼ୁଥିବା ଓ ପଡ଼ିଥିବା (ଜୀବମାନଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଶୋଭା ପାଇଲା। ତାପରେ ଦେବର୍ଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ସିଦ୍ଧଗଣ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
1.43.18
व्यलोकयन्त ते तत्र गगनाद् गां गतां तदा ।
विमानैर्नगराकारैर्हयैर्गजवरैस्तदा ॥ १.४३.१८ ॥
ସେମାନେ ସେଠାରୁ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ — ନଗର ଆକାରର ବିମାନ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ବସି।
1.43.19
पारिप्लवगताश्चापि देवतास्तत्र विष्ठिताः ।
तदद्भुतमिमं लोके गङ्गावतरमुत्तमम् ॥ १.४३.१९ ॥
ସେଠାରେ ଆକାଶ-ପଥରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ଜଗତରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଏହି ଉତ୍ତମ ଅବତରଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଥିଲା।
1.43.20
दिदृक्षवो देवगणाः समीयुरमितौजसः ।
सम्पतद्भिः सुरगणैस्तेषां चाभरणौजसा ॥ १.४३.२० ॥
ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ଦେବଗଣ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ଓହ୍ଲାଇ ଆସୁଥିବା ସୁରଗଣଙ୍କ ଅଳଙ୍କାରର ତେଜରେ (ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା)।
1.43.21
शतादित्यमिवाभाति गगनं गततोयदम् ।
शिंशुमारोरगगणैर्मीनैरपि च चञ्चलैः ॥ १.४३.२१ ॥
ମେଘହୀନ ଆକାଶ ଶହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଗଲା; ଶିଂଶୁମାର, ସର୍ପଗଣ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ମାଛମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ତାହା ଶୋଭିତ ହେଲା)।
1.43.22
विद्युद्भिरिव विक्षिप्तैराकाशमभवत् तदा ।
पाण्डुरैः सलिलोत्पीडैः कीर्यमाणैः सहस्रधा ॥ १.४३.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ଆକାଶ ଯେପରି ବିକ୍ଷିପ୍ତ ବିଜୁଳିରେ ଭରିଗଲା; ହଜାର ପ୍ରକାରରେ ଛିଟିକୁଥିବା ଶୁଭ୍ର ଜଳପ୍ରବାହର ଚାପରେ (ତାହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା)।
1.43.23
शारदाभ्रैरिवाकीर्णं गगनं हंससम्प्लवैः ।
क्वचिद् द्रुततरं याति कुटिलं क्वचिदायतम् ॥ १.४३.२३ ॥
ଆକାଶ ଯେପରି ଶରତ୍ଋତୁର ମେଘ ଓ ହଂସ ସମୂହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; କେଉଁଠି ଅତି ବେଗରେ, କେଉଁଠି ବଙ୍କା ହୋଇ, କେଉଁଠି ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ତାହା ବହୁଥିଲା।
1.43.24
विनतं क्वचिदुद्भूतं क्वचिद् याति शनैः शनैः ।
सलिलेनैव सलिलं क्वचिदभ्याहतं पुनः ॥ १.४३.२४ ॥
କେଉଁଠି ତାହା ନଇଁପଡେ, କେଉଁଠି ଉପରକୁ ଉଠେ, କେଉଁଠି ଧୀରେ ଧୀରେ ବହେ; କେଉଁଠି ଜଳ ଜଳ ସହିତ ଧକ୍କା ଖାଇ ପୁଣି (ଉଛୁଳେ)।
1.43.25
मुहुरूर्ध्वपथं गत्वा पपात वसुधां पुनः ।
तच्छङ्करशिरोभ्रष्टं भ्रष्टं भूमितले पुनः ॥ १.४३.२५ ॥
ପୁନଃ ପୁନଃ ଊର୍ଧ୍ୱପଥରେ ଯାଇ ତାହା ପୁଣି ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା। ଶଙ୍କରଙ୍କ ମସ୍ତକରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିବା ସେ ଜଳ ପୁଣି ଭୂତଳରେ ପଡ଼ିଲା।
1.43.26
व्यरोचत तदा तोयं निर्मलं गतकल्मषम् ।
तत्रर्षिगणगन्धर्वा वसुधातलवासिनः ॥ १.४३.२६ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ଜଳ ନିର୍ମଳ ଓ ପାପରହିତ ହୋଇ ଶୋଭିଲା। ସେଠାରେ ଭୂତଳବାସୀ ଋଷିଗଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଥିଲେ।
1.43.27
भवाङ्गपतितं तोयं पवित्रमिति पस्पृशुः ।
शापात् प्रपतिता ये च गगनाद् वसुधातलम् ॥ १.४३.२७ ॥
ଭବଙ୍କ ଶରୀରରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ଜଳକୁ 'ପବିତ୍ର' ବୋଲି ସେମାନେ ଛୁଇଁଲେ। ଆଉ ଶାପରୁ ଆକାଶରୁ ଭୂତଳରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେମାନେ ମଧ୍ୟ (ଛୁଇଁଲେ)।
1.43.28
कृत्वा तत्राभिषेकं ते बभूवुर्गतकल्मषाः ।
धूपपापाः पुनस्तेन तोयेनाथ शुभान्विताः ॥ १.४३.२८ ॥
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ପାପରହିତ ହେଲେ। ତା'ପରେ ସେ ଜଳରେ ପାପ ଧୋଇ ଶୁଭଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
1.43.29
पुनराकाशमाविश्य स्वाँल्लोकान् प्रतिपेदिरे ।
मुमुदे मुदितो लोकस्तेन तोयेन भास्वता ॥ १.४३.२९ ॥
ପୁଣି ଆକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜଳରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଲୋକ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।
1.43.30
कृताभिषेको गङ्गायां बभूव गतकल्मषः ।
भगीरथो हि राजर्षिर्दिव्यं स्यन्दनमास्थितः ॥ १.४३.३० ॥
ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି ପାପରହିତ ହୋଇଥିବା ରାଜର୍ଷି ଭଗୀରଥ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହେଲେ।
1.43.31
प्रायादग्रे महाराजास्तं गङ्गा पृष्ठतोऽन्वगात् ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे दैत्यदानवराक्षसाः ॥ १.४३.३१ ॥
ମହାରାଜ ଆଗରେ ଗଲେ; ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କ ପଛେ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଦେବତା, ଋଷିଗଣ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ ସଙ୍ଗେ ଚାଲିଲେ।
1.43.32
गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः ।
सर्वाश्चाप्सरसो राम भगीरथरथानुगाः ॥ १.४३.३२ ॥
ହେ ରାମ! ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ମହାନାଗମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଭଗୀରଥଙ୍କ ରଥକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
1.43.33
गङ्गामन्वगमन् प्रीताः सर्वे जलचराश्च ये ।
यतो भगीरथो राजा ततो गङ्गा यशस्विनी ॥ १.४३.३३ ॥
ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ରାଜା ଭଗୀରଥଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଯଶସ୍ବିନୀ ଗଙ୍ଗା ଆସିଥିଲେ।
1.43.34
जगाम सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी ।
ततो हि यजमानस्य जह्नोरद्भुतकर्मणः ॥ १.४३.३४ ॥
ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶିନୀ ଗଙ୍ଗା ଆଗକୁ ଗଲେ। ତା'ପରେ ଅଦ୍ଭୁତକର୍ମା ଯଜମାନ ଜହ୍ନୁଙ୍କ...
1.43.35
गङ्गा सम्प्लावयामास यज्ञवाटं महत्मनः ।
तस्यावलेपनं ज्ञात्वा क्रुद्धो जह्नुश्च राघव ॥ १.४३.३५ ॥
ଗଙ୍ଗା ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ଲାବିତ କଲେ। ହେ ରାଘବ! ସେହି ପ୍ଲାବନ ଜାଣି ଜହ୍ନୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
1.43.36
अपिबत् तु जलं सर्वं गङ्गयाः परमाद्भुतम् ।
ततो देवाः सगन्घर्वा ऋषयश्च सुविस्मिताः ॥ १.४३.३६ ॥
ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ସେହି ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ ସମସ୍ତ ଜଳ ସେ ପାନ କରିଦେଲେ। ତା'ପରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଋଷିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
1.43.37
पूजयन्ति महात्मानं जह्नुं पुरुषसत्तमम् ।
गङ्गां चापि नयन्ति स्म दुहितृत्वे महात्मनः ॥ १.४३.३७ ॥
ମହାତ୍ମା ଜହ୍ନୁଙ୍କୁ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସେମାନେ ପୂଜା କଲେ; ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ କନ୍ୟାରୂପେ ସେମାନେ ନେଇଗଲେ।
1.43.38
ततस्तुष्टो महातेजाः श्रोत्राभ्यामसृजत् प्रभुः ।
तस्माज्जह्नुसुता गङ्गा प्रोच्यते जाह्नवीति च ॥ १.४३.३८ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜ କାନରୁ (ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ) ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସେଥିପାଇଁ ଜହ୍ନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ଗଙ୍ଗା 'ଜାହ୍ନବୀ' ବୋଲି ମଧ୍ୟ କଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
1.43.39
जगाम च पुनर्गङ्गा भगीरथरथानुगा ।
सागरं चापि सम्प्रप्ता सा सरित्प्रवरा तदा ॥ १.४३.३९ ॥
ଗଙ୍ଗା ପୁଣି ଭଗୀରଥଙ୍କ ରଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଗଲେ; ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସେ ତେବେ ସାଗରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
1.43.40
रसातलमुपागच्छत् सिद्ध्यर्थं तस्य कर्मणः ।
भगीरथोऽपि राजार्षिर्गङ्गामादाय यत्नतः ॥ १.४३.४० ॥
ସେହି କର୍ମର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ରସାତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ; ରାଜର୍ଷି ଭଗୀରଥ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଯତ୍ନରେ ନେଇ (ସେଠାକୁ ଗଲେ)।
1.43.41
पितमहान् भस्मकृतानपश्यद् गतचेतनः ।
अथ तद्भस्मनां राशिं गङ्गासलिलमुत्तमम् ।
प्लावयत् पूतपाप्मानः स्वर्गं प्राप्ता रघूत्तम ॥ १.४३.४१ ॥
(ଭଗୀରଥ) ନିଜ ପିତାମହମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଚେତନାହୀନ ହେଲେ; ତା'ପରେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଜଳ ସେହି ଭସ୍ମରାଶିକୁ ପ୍ଲାବିତ କଲା; ହେ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଧୋଇ ହୋଇ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।