Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.48.1
पृष्ट्वा तु कुशलं तत्र परस्परसमागमे।
कथान्ते सुमतिर्वाक्यं व्याजहार महामुनिम् ॥ १.४८.१ ॥
Allí, tras preguntar por el bienestar mutuo en su encuentro, al final de la conversación el sabio Sumati dijo estas palabras al gran sabio.
1.48.2
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ।
गजसिंहगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ ॥ १.४८.२ ॥
Que te vaya bien. Estos dos príncipes, de valor igual al de los dioses, héroes de andar de elefante y de león, semejantes a tigres y toros.
1.48.3
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणिधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.४८.३ ॥
De ojos anchos como pétalos de loto, portando espada, carcaj y arco, en belleza semejantes a los Aśvin, en plena juventud.
1.48.4
यदृच्छयैव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.४८.४ ॥
Como inmortales que hubieran llegado a la tierra por azar desde el mundo de los dioses, ¿cómo llegaron aquí a pie? ¿Con qué propósito, o por quién, oh sabio?
1.48.5
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम्।
परस्परेण सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः ॥ १.४८.५ ॥
Adornando esta región como el sol y la luna adornan el cielo, semejantes entre sí en estatura, gesto y porte.
1.48.6
किमर्थं च नरश्रेष्ठौ सम्प्राप्तौ दुर्गमे पथि।
वरायुधधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.४८.६ ॥
Y, mejores de los hombres, ¿con qué propósito han llegado estos héroes, portando excelentes armas, por este camino difícil? Deseo oírlo tal como es.
1.48.7
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा यथावृत्तं न्यवेदयत्।
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं यथा।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राजा परमविस्मितः ॥ १.४८.७ ॥
Al oír sus palabras, el rey relató tal como había sucedido la estancia en Siddhāśrama y la muerte de los rākṣasas. Al oír las palabras de Viśvāmitra, el rey quedó muy asombrado.
1.48.8
अतिथी परमं प्राप्तौ पुत्रौ दशरथस्य तौ।
पूजयामास विधिवत् सत्कारार्हौ महाबलौ ॥ १.४८.८ ॥
Los dos hijos de Daśaratha habían llegado como huéspedes supremos. Honró a esos dos, dignos de respeto y de gran poder, según el rito.
1.48.9
ततः परमसत्कारं सुमतेः प्राप्य राघवौ।
उष्य तत्र निशामेकां जग्मतुर्मिथिलां ततः ॥ १.४८.९ ॥
Entonces, habiendo recibido de Sumati una hospitalidad suprema, los dos Raghus pasaron allí una noche y luego partieron hacia Mithilā.
1.48.10
तां दृष्ट्वा मुनयः सर्वे जनकस्य पुरीं शुभाम्।
साधु साध्विति शंसन्तो मिथिलां समपूजयन् ॥ १.४८.१० ॥
Al contemplar aquella hermosa ciudad de Janaka, todos los sabios, diciendo "bien, bien", alabaron y honraron plenamente a Mithilā.
1.48.11
मिथिलोपवने तत्र आश्रमं दृश्य राघवः।
पुराणं निर्जनं रम्यं पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.४८.११ ॥
Al ver allí, en el parque de Mithilā, un ermitaño antiguo, desierto y encantador, el Rāghava preguntó al mejor de los sabios.
1.48.12
इदमाश्रमसंकाशं किं न्विदं मुनिवर्जितम्।
श्रोतुमिच्छामि भगवन् कस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.४८.१२ ॥
Esto parece un ermitaño; ¿por qué, pues, está privado de sabios? Venerable señor, deseo saber de quién fue este ermitaño en tiempos pasados.
1.48.13
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं वाक्यं वाक्यविशारदः।
प्रत्युवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.४८.१३ ॥
Al oír aquellas palabras pronunciadas por Rāghava, Viśvāmitra, el gran sabio de gran esplendor, diestro en el habla, respondió.
1.48.14
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्त्वेन राघव।
यस्यैतदाश्रमपदं शप्तं कोपान्महात्मनः ॥ १.४८.१४ ॥
Muy bien, te lo contaré con verdad; escucha, Rāghava, de qué gran alma fue este ermitaño maldecido en su cólera.
1.48.15
गौतमस्य नरश्रेष्ठ पूर्वमासीन्महात्मनः।
आश्रमो दिव्यसंकाशः सुरैरपि सुपूजितः ॥ १.४८.१५ ॥
Oh, mejor de los hombres, este fue antaño el ermitaño del gran alma Gautama, semejante a lo divino, muy honrado incluso por los dioses.
1.48.16
स चात्र तप आतिष्ठदहल्यासहितः पुरा।
वर्षपूगान्यनेकानि राजपुत्र महायशः ॥ १.४८.१६ ॥
Él, junto con Ahalyā, practicó aquí austeridades en tiempos antiguos durante muchos años, oh príncipe de gran fama.
1.48.17
तस्यान्तरं विदित्वा च सहस्राक्षः शचीपतिः।
मुनिवेषधरो भूत्वा अहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.१७ ॥
Sabiendo de su ausencia, Indra, el de los mil ojos, esposo de Śacī, tomando la forma de un sabio, dijo esto a Ahalyā.
1.48.18
ऋतुकालं प्रतीक्षन्ते नार्थिनः सुसमाहिते।
संगमं त्वहमिच्छामि त्वया सह सुमध्यमे ॥ १.४८.१८ ॥
Oh serena, quienes desean no esperan la estación fértil; oh esbelta de cintura, deseo unirme a ti.
1.48.19
मुनिवेषं सहस्राक्षं विज्ञाय रघुनन्दन।
मतिं चकार दुर्मेधा देवराजकुतूहलात् ॥ १.४८.१९ ॥
Oh, deleite de los Raghus, al reconocer a Indra de los mil ojos bajo el disfraz de un sabio, la mujer de mente necia decidió unirse a él, movida por la curiosidad hacia el rey de los dioses.
1.48.20
अथाब्रवीत् सुरश्रेष्ठं कृतार्थेनान्तरात्मना।
कृतार्थास्मि सुरश्रेष्ठ गच्छ शीघ्रमितः प्रभो ॥ १.४८.२० ॥
Entonces, habiendo cumplido su deseo, con el alma satisfecha le dijo al mejor de los dioses: "Oh mejor de los dioses, estoy satisfecha. Oh señor, vete de aquí rápidamente."
1.48.21
आत्मानं मां च देवेश सर्वथा रक्ष गौतमात्।
इन्द्रस्तु प्रहसन् वाक्यमहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.२१ ॥
(Ahalyā dijo:) "Oh señor de los dioses, protégete a ti mismo y a mí de Gautama en todos los sentidos." Entonces Indra, riendo, dirigió estas palabras a Ahalyā.
1.48.22
सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्।
एवं संगम्य तु तदा निश्चक्रामोटजात् ततः ॥ १.४८.२२ ॥
(Indra dijo:) "Oh de hermosas caderas, estoy plenamente complacido; me iré como vine." Así unido a ella, salió entonces de la choza del ermitaño.
1.48.23
स सम्भ्रमात् त्वरन् राम शङ्कितो गौतमं प्रति।
गौतमं स ददर्शाथ प्रविशन्तं महामुनिम् ॥ १.४८.२३ ॥
Oh Rāma, en alarma y con prisa, temeroso, él (Indra) se dirigió hacia Gautama. Entonces vio al gran sabio Gautama entrando.
1.48.24
देवदानवदुर्धर्षं तपोबलसमन्वितम्।
तीर्थोदकपरिक्लिन्नं दीप्यमानमिवानलम् ॥ १.४८.२४ ॥
Invencible incluso para dioses y demonios, dotado del poder de la austeridad, empapado con agua del lugar sagrado de baño, resplandeciente como el fuego.
1.48.25
गृहीतसमिधं तत्र सकुशं मुनिपुंगवम्।
दृष्ट्वा सुरपतिस्त्रस्तो विषण्णवदनोऽभवत् ॥ १.४८.२५ ॥
Allí, al ver al mejor de los sabios que sostenía leña y hierba kuśa, Indra, señor de los dioses, se asustó y su rostro se entristeció.
1.48.26
अथ दृष्ट्वा सहस्राक्षं मुनिवेषधरं मुनिः।
दुर्वृत्तं वृत्तसम्पन्नो रोषाद् वचनमब्रवीत् ॥ १.४८.२६ ॥
Entonces el sabio, dotado de buena conducta, al ver al de mil ojos con forma de sabio, habló con ira estas palabras al de mala conducta.
1.48.27
मम रूपं समास्थाय कृतवानसि दुर्मते।
अकर्तव्यमिदं यस्माद् विफलस्त्वं भविष्यसि ॥ १.४८.२७ ॥
¡Oh tú de mente perversa! Has tomado mi forma y hecho esto, que no debía hacerse; por ello quedarás privado de frutos.
1.48.28
गौतमेनैवमुक्तस्य सुरोषेण महात्मना।
पेततुर्वृषणौ भूमौ सहस्राक्षस्य तत्क्षणात् ॥ १.४८.२८ ॥
Apenas el magnánimo Gautama habló así con gran ira, los dos testículos del de mil ojos cayeron al suelo en ese mismo instante.
1.48.29
तथा शप्त्वा च वै शक्रं भार्यामपि च शप्तवान्।
इह वर्षसहस्राणि बहूनि निवसिष्यसि ॥ १.४८.२९ ॥
Habiendo así maldecido a Indra, también maldijo a su esposa: 'Aquí habitarás muchos miles de años.'
1.48.30
वातभक्षा निराहारा तप्यन्ती भस्मशायिनी।
अदृश्या सर्वभूतानामाश्रमेऽस्मिन् वसिष्यसि ॥ १.४८.३० ॥
Alimentándote solo de aire, sin comida, practicando austeridad, tendida sobre la ceniza, invisible para todos los seres, habitarás en este ermitaño.
1.48.31
यदा त्वेतद् वनं घोरं रामो दशरथात्मजः।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा पूता भविष्यसि ॥ १.४८.३१ ॥
Cuando Rāma, hijo de Daśaratha, el invencible, llegue a este terrible bosque, entonces quedarás purificada.
1.48.32
तस्यातिथ्येन दुर्वृत्ते लोभमोहविवर्जिता।
मत्सकाशं मुदा युक्ता स्वं वपुर्धारयिष्यसि ॥ १.४८.३२ ॥
¡Oh, de conducta perversa! Por la hospitalidad hacia él, libre de codicia y delirio, recobrarás con alegría tu propio cuerpo ante mí.
1.48.33
एवमुक्त्वा महातेजा गौतमो दुष्टचारिणीम्।
इममाश्रममुत्सृज्य सिद्धचारणसेविते।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४८.३३ ॥
Habiendo dicho así, Gautama, de gran esplendor, abandonó a aquella mujer de conducta perversa, dejó este ermitaño frecuentado por siddhas y cāraṇas, y practicó gran austeridad en una cima encantadora del Himālaya.