വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.48.1
पृष्ट्वा तु कुशलं तत्र परस्परसमागमे।
कथान्ते सुमतिर्वाक्यं व्याजहार महामुनिम् ॥ १.४८.१ ॥
അവിടെ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ ക്ഷേമം ചോദിച്ച്, സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനം സുമതി ആ മഹാമുനിയോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.48.2
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ।
गजसिंहगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ ॥ १.४८.२ ॥
ഈ രണ്ടു കുമാരന്മാർക്കും ശുഭം; ദേവതുല്യ പരാക്രമികൾ, ആനയുടെയും സിംഹത്തിന്റെയും നടപ്പുള്ള വീരന്മാർ, കടുവയ്ക്കും കാളയ്ക്കും സമാനരായവർ.
1.48.3
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणिधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.४८.३ ॥
താമരയിതൾ പോലെ വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളവർ, വാൾ, ആവനാഴി, വില്ല് ധരിച്ചവർ, രൂപത്തിൽ അശ്വിനീദേവകൾക്കു തുല്യർ, യൗവനം പ്രാപിച്ചവർ.
1.48.4
यदृच्छयैव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.४८.४ ॥
ദേവലോകത്തുനിന്ന് യാദൃച്ഛികമായി ഭൂമിയിലെത്തിയ അമരന്മാരെപ്പോലെയുണ്ട്; കാൽനടയായി ഇവിടെ എങ്ങനെ എത്തി? എന്തിനുവേണ്ടി, അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെ വേണ്ടി? ഹേ മുനേ!
1.48.5
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम्।
परस्परेण सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः ॥ १.४८.५ ॥
ഈ പ്രദേശത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നവർ, ആകാശത്തെ ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ; ഉയരത്തിലും ആംഗ്യത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും പരസ്പരം തുല്യർ.
1.48.6
किमर्थं च नरश्रेष्ठौ सम्प्राप्तौ दुर्गमे पथि।
वरायुधधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.४८.६ ॥
നരശ്രേഷ്ഠരേ, ദുർഗമമായ വഴിയിൽ ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങൾ ധരിച്ച ഈ വീരന്മാർ എന്തിനു വന്നു? യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.48.7
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा यथावृत्तं न्यवेदयत्।
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं यथा।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राजा परमविस्मितः ॥ १.४८.७ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് നടന്നതുപോലെതന്നെ രാജാവ് അറിയിച്ചു — സിദ്ധാശ്രമത്തിലെ വാസവും രാക്ഷസവധവും. വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്ക് കേട്ട് രാജാവ് അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.
1.48.8
अतिथी परमं प्राप्तौ पुत्रौ दशरथस्य तौ।
पूजयामास विधिवत् सत्कारार्हौ महाबलौ ॥ १.४८.८ ॥
ദശരഥന്റെ ആ രണ്ട് പുത്രന്മാരും പരമാതിഥികളായി എത്തി. സത്കാരത്തിന് അർഹരായ, മഹാബലശാലികളായ അവരിരുവരെയും വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ചു.
1.48.9
ततः परमसत्कारं सुमतेः प्राप्य राघवौ।
उष्य तत्र निशामेकां जग्मतुर्मिथिलां ततः ॥ १.४८.९ ॥
പിന്നീട് സുമതിയിൽ നിന്ന് പരമ സത്കാരം ലഭിച്ച ആ രണ്ട് രാഘവന്മാരും അവിടെ ഒരു രാത്രി താമസിച്ച ശേഷം മിഥിലയിലേക്ക് പോയി.
1.48.10
तां दृष्ट्वा मुनयः सर्वे जनकस्य पुरीं शुभाम्।
साधु साध्विति शंसन्तो मिथिलां समपूजयन् ॥ १.४८.१० ॥
ജനകന്റെ ആ മനോഹരമായ നഗരം കണ്ട എല്ലാ മുനിമാരും "സാധു, സാധു" എന്ന് പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് മിഥിലയെ പൂർണ്ണമായി പുകഴ്ത്തി.
1.48.11
मिथिलोपवने तत्र आश्रमं दृश्य राघवः।
पुराणं निर्जनं रम्यं पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.४८.११ ॥
മിഥിലയുടെ ഉപവനത്തിൽ അവിടെ ഒരു ആശ്രമം കണ്ട്, അത് പുരാതനവും ജനശൂന്യവും മനോഹരവുമായതിനാൽ, രാഘവൻ ശ്രേഷ്ഠനായ മുനിയോട് ചോദിച്ചു.
1.48.12
इदमाश्रमसंकाशं किं न्विदं मुनिवर्जितम्।
श्रोतुमिच्छामि भगवन् कस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.४८.१२ ॥
ഇത് ആശ്രമം പോലെ തോന്നുന്നു; എന്നാൽ ഇത് മുനിമാരില്ലാത്തതായി എന്തുകൊണ്ട്? ഭഗവാനേ! ഇത് പണ്ട് ആരുടെ ആശ്രമമായിരുന്നു എന്ന് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.48.13
तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं वाक्यं वाक्यविशारदः।
प्रत्युवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.४८.१३ ॥
രാഘവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വാക്‌ചാതുരിയുള്ള മഹാതേജസ്വിയായ മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.48.14
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्त्वेन राघव।
यस्यैतदाश्रमपदं शप्तं कोपान्महात्मनः ॥ १.४८.१४ ॥
ശരി, നിനക്ക് യഥാർത്ഥമായി പറയാം; കേൾക്കൂ രാഘവാ, ഈ ആശ്രമസ്ഥലം ഏത് മഹാത്മാവ് കോപത്താൽ ശപിച്ചു എന്ന്.
1.48.15
गौतमस्य नरश्रेष्ठ पूर्वमासीन्महात्मनः।
आश्रमो दिव्यसंकाशः सुरैरपि सुपूजितः ॥ १.४८.१५ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, മുൻപ് ഇത് ഗൗതമ മഹാത്മാവിന്റെ ആശ്രമമായിരുന്നു; ദിവ്യതുല്യമായത്, ദേവന്മാരാലും നന്നായി ആരാധിക്കപ്പെട്ടത്.
1.48.16
स चात्र तप आतिष्ठदहल्यासहितः पुरा।
वर्षपूगान्यनेकानि राजपुत्र महायशः ॥ १.४८.१६ ॥
അദ്ദേഹം ഇവിടെ അഹല്യയോടൊപ്പം മുൻപ് തപസ്സ് ചെയ്തു; രാജപുത്രാ, മഹായശസ്വിയേ, അനേക വർഷങ്ങൾ.
1.48.17
तस्यान्तरं विदित्वा च सहस्राक्षः शचीपतिः।
मुनिवेषधरो भूत्वा अहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.१७ ॥
അദ്ദേഹം ഇല്ലാത്ത സമയം മനസ്സിലാക്കി, സഹസ്രാക്ഷനും ശചീപതിയുമായ ഇന്ദ്രൻ മുനിവേഷം ധരിച്ച് അഹല്യയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.48.18
ऋतुकालं प्रतीक्षन्ते नार्थिनः सुसमाहिते।
संगमं त्वहमिच्छामि त्वया सह सुमध्यमे ॥ १.४८.१८ ॥
സുസമാഹിതേ, ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഋതുകാലത്തെ കാത്തിരിക്കാറില്ല; സുമധ്യമേ, നിന്നോടൊപ്പം സംഗമം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.48.19
मुनिवेषं सहस्राक्षं विज्ञाय रघुनन्दन।
मतिं चकार दुर्मेधा देवराजकुतूहलात् ॥ १.४८.१९ ॥
ഹേ രഘുനന്ദനാ! മുനിവേഷത്തിലുള്ള സഹസ്രാക്ഷനെ (ഇന്ദ്രനെ) തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും, ദേവരാജനെ കാണാനുള്ള കൗതുകത്താൽ ദുർബുദ്ധിയായവൾ തീരുമാനമെടുത്തു.
1.48.20
अथाब्रवीत् सुरश्रेष्ठं कृतार्थेनान्तरात्मना।
कृतार्थास्मि सुरश्रेष्ठ गच्छ शीघ्रमितः प्रभो ॥ १.४८.२० ॥
അപ്പോൾ കൃതാർത്ഥയായ അവൾ തൃപ്തമായ ഹൃദയത്തോടെ ദേവശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു— "ഹേ ദേവശ്രേഷ്ഠാ! ഞാൻ കൃതാർത്ഥയായി. പ്രഭോ, ഇവിടെനിന്ന് വേഗം പോകൂ."
1.48.21
आत्मानं मां च देवेश सर्वथा रक्ष गौतमात्।
इन्द्रस्तु प्रहसन् वाक्यमहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.२१ ॥
(അഹല്യ പറഞ്ഞു—) "ഹേ ദേവേശാ! നിന്നെയും എന്നെയും ഗൗതമനിൽനിന്ന് എല്ലാവിധത്തിലും രക്ഷിക്കൂ." അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഹല്യയോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.48.22
सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्।
एवं संगम्य तु तदा निश्चक्रामोटजात् ततः ॥ १.४८.२२ ॥
(ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു—) "ഹേ സുശ്രോണീ! ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സന്തുഷ്ടനായി; വന്ന വഴിയിൽത്തന്നെ പോകും." ഇങ്ങനെ സംഗമിച്ചശേഷം അവൻ ആ ആശ്രമകുടിലിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
1.48.23
स सम्भ्रमात् त्वरन् राम शङ्कितो गौतमं प्रति।
गौतमं स ददर्शाथ प्रविशन्तं महामुनिम् ॥ १.४८.२३ ॥
ഹേ രാമാ! അവൻ (ഇന്ദ്രൻ) പരിഭ്രമത്താൽ വേഗത്തിൽ, ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഗൗതമന്റെ നേർക്ക് പോയി. അപ്പോൾ മഹാമുനിയായ ഗൗതമൻ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
1.48.24
देवदानवदुर्धर्षं तपोबलसमन्वितम्।
तीर्थोदकपरिक्लिन्नं दीप्यमानमिवानलम् ॥ १.४८.२४ ॥
ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും പോലും ആക്രമിക്കാനാകാത്തവനും, തപോബലത്തോടു കൂടിയവനും, തീർത്ഥജലത്തിൽ നനഞ്ഞവനും, അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവനുമായ (ഗൗതമൻ).
1.48.25
गृहीतसमिधं तत्र सकुशं मुनिपुंगवम्।
दृष्ट्वा सुरपतिस्त्रस्तो विषण्णवदनोऽभवत् ॥ १.४८.२५ ॥
അവിടെ വിറകും ദർഭയും ഏന്തിയ ആ മുനിശ്രേഷ്ഠനെ കണ്ട് ദേവേന്ദ്രൻ ഭയന്നു, മുഖം വാടിയവനായി.
1.48.26
अथ दृष्ट्वा सहस्राक्षं मुनिवेषधरं मुनिः।
दुर्वृत्तं वृत्तसम्पन्नो रोषाद् वचनमब्रवीत् ॥ १.४८.२६ ॥
അപ്പോൾ മുനിവേഷം ധരിച്ച സഹസ്രാക്ഷനെ കണ്ട്, സദാചാരസമ്പന്നനായ ആ മുനി കോപത്തോടെ ദുർവൃത്തനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.48.27
मम रूपं समास्थाय कृतवानसि दुर्मते।
अकर्तव्यमिदं यस्माद् विफलस्त्वं भविष्यसि ॥ १.४८.२७ ॥
ദുർമതേ! നീ എന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ചെയ്യരുതാത്തത് ചെയ്തു; അതിനാൽ നീ നിഷ്ഫലനാകും.
1.48.28
गौतमेनैवमुक्तस्य सुरोषेण महात्मना।
पेततुर्वृषणौ भूमौ सहस्राक्षस्य तत्क्षणात् ॥ १.४८.२८ ॥
മഹാത്മാവായ ഗൗതമൻ ഇങ്ങനെ അതികോപത്തോടെ പറഞ്ഞ ഉടനെ, സഹസ്രാക്ഷന്റെ രണ്ട് വൃഷണങ്ങളും ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നിലത്ത് വീണു.
1.48.29
तथा शप्त्वा च वै शक्रं भार्यामपि च शप्तवान्।
इह वर्षसहस्राणि बहूनि निवसिष्यसि ॥ १.४८.२९ ॥
ഇങ്ങനെ ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ച ശേഷം, അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യയെയും ശപിച്ചു: 'നീ ഇവിടെ പല ആയിരം വർഷങ്ങൾ വസിക്കും.'
1.48.30
वातभक्षा निराहारा तप्यन्ती भस्मशायिनी।
अदृश्या सर्वभूतानामाश्रमेऽस्मिन् वसिष्यसि ॥ १.४८.३० ॥
കാറ്റുമാത്രം ഭക്ഷിച്ചും, ആഹാരമില്ലാതെയും, തപസ്സു ചെയ്തും, ചാരത്തിൽ കിടന്നും, സർവ ജീവികൾക്കും കാണാനാകാതെ ഈ ആശ്രമത്തിൽ നീ വസിക്കും.
1.48.31
यदा त्वेतद् वनं घोरं रामो दशरथात्मजः।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा पूता भविष्यसि ॥ १.४८.३१ ॥
ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ ഈ ഭയങ്കരമായ വനത്തിൽ വരുമ്പോൾ, ആ അജയ്യൻ വരുമ്പോൾ നീ പവിത്രയാകും.
1.48.32
तस्यातिथ्येन दुर्वृत्ते लोभमोहविवर्जिता।
मत्सकाशं मुदा युक्ता स्वं वपुर्धारयिष्यसि ॥ १.४८.३२ ॥
ദുർവൃത്തയായവളേ, അവനു ആതിഥ്യം നൽകുന്നതിനാൽ, ലോഭമോഹങ്ങൾ വിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ അടുത്ത് നീ നിന്റെ സ്വരൂപം ധരിക്കും.
1.48.33
एवमुक्त्वा महातेजा गौतमो दुष्टचारिणीम्।
इममाश्रममुत्सृज्य सिद्धचारणसेविते।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४८.३३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായ ഗൗതമൻ ആ ദുർവൃത്തയോട്, സിദ്ധചാരണന്മാർ സേവിക്കുന്ന ഈ ആശ്രമം വിട്ട്, ഹിമാലയത്തിലെ മനോഹരമായ ശിഖരത്തിൽ മഹാതപസ്സു ചെയ്തു.