รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.48

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.48.1

पृष्ट्वा तु कुशलं तत्र परस्परसमागमे।
कथान्ते सुमतिर्वाक्यं व्याजहार महामुनिम् ॥ १.४८.१ ॥

ที่นั่น หลังจากถามทุกข์สุขซึ่งกันและกันเมื่อพบกัน เมื่อการสนทนาจบลง สุมติผู้มีปัญญาจึงกล่าวถ้อยคำนี้แก่มหาฤๅษี

1.48.2

इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ।
गजसिंहगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ ॥ १.४८.२ ॥

ขอให้ความเจริญจงมีแก่กุมารทั้งสองนี้ ผู้มีความกล้าหาญเทียบเท่าเทวดา เป็นวีรบุรุษที่ก้าวเดินดุจช้างและราชสีห์ เปรียบดั่งเสือและโคอุสภะ

1.48.3

पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणिधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.४८.३ ॥

มีดวงตากว้างดุจกลีบบัว ถือดาบ ซอง และธนู งดงามประดุจพระอัศวิน บัดนี้เข้าสู่วัยหนุ่มเต็มที่

1.48.4

यदृच्छयैव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.४८.४ ॥

ราวกับเทวดาที่บังเอิญลงมาจากโลกของเทพเจ้า เหตุใดจึงมาถึงที่นี่ด้วยเท้า และมาเพื่อจุดประสงค์ใด หรือเพื่อประโยชน์ของผู้ใด ข้าแต่ฤๅษี

1.48.5

भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम्।
परस्परेण सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः ॥ १.४८.५ ॥

ทั้งสองประดับถิ่นนี้ ดุจพระจันทร์และพระอาทิตย์ประดับท้องฟ้า มีรูปร่าง ท่าทาง และกิริยาเหมือนกันทั้งสองพระองค์

1.48.6

किमर्थं च नरश्रेष्ठौ सम्प्राप्तौ दुर्गमे पथि।
वरायुधधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.४८.६ ॥

และ ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ทั้งสองวีรบุรุษถือศัสตราอันวิเศษ มาในทางอันยากลำบากนี้เพื่อจุดประสงค์ใด ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังความจริงของเรื่องนี้

1.48.7

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा यथावृत्तं न्यवेदयत्।
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं यथा।
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राजा परमविस्मितः ॥ १.४८.७ ॥

เมื่อได้ฟังคำของท่านแล้ว พระราชาจึงกราบทูลเหตุการณ์ทั้งหมดตามที่เป็นมา ทั้งการพำนักที่สิทธาศรม และการสังหารรากษสทั้งหลาย เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระวิศวามิตร พระราชาก็ทรงประหลาดพระทัยยิ่งนัก

1.48.8

अतिथी परमं प्राप्तौ पुत्रौ दशरथस्य तौ।
पूजयामास विधिवत् सत्कारार्हौ महाबलौ ॥ १.४८.८ ॥

บุตรทั้งสองของท้าวทศรถมาถึงในฐานะแขกผู้สูงส่งยิ่ง พระองค์จึงบูชาทั้งสองผู้ควรได้รับการต้อนรับและมีพลังมหาศาล ตามพิธีและตามระเบียบอย่างถูกต้อง

1.48.9

ततः परमसत्कारं सुमतेः प्राप्य राघवौ।
उष्य तत्र निशामेकां जग्मतुर्मिथिलां ततः ॥ १.४८.९ ॥

จากนั้น เมื่อได้รับการต้อนรับอย่างสูงสุดจากสุมติ ทั้งสองราฆวะก็พำนักที่นั่นหนึ่งคืน แล้วจึงเดินทางต่อไปยังมิถิลา

1.48.10

तां दृष्ट्वा मुनयः सर्वे जनकस्य पुरीं शुभाम्।
साधु साध्विति शंसन्तो मिथिलां समपूजयन् ॥ १.४८.१० ॥

เมื่อเห็นนครอันงดงามของชนกะ ฤๅษีทั้งหลายต่างกล่าวว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" พลางสรรเสริญและถวายความเคารพมิถิลาอย่างเต็มที่

1.48.11

मिथिलोपवने तत्र आश्रमं दृश्य राघवः।
पुराणं निर्जनं रम्यं पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ १.४८.११ ॥

เมื่อเห็นอาศรมแห่งหนึ่งในสวนของมิถิลา ซึ่งเก่าแก่ ร้างผู้คน และงดงามน่ารื่นรมย์ พระราฆวะจึงทูลถามฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด

1.48.12

इदमाश्रमसंकाशं किं न्विदं मुनिवर्जितम्।
श्रोतुमिच्छामि भगवन् कस्यायं पूर्व आश्रमः ॥ १.४८.१२ ॥

อาศรมนี้คล้ายอาศรมจริง แต่เหตุใดจึงปราศจากฤๅษีเล่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังว่าอาศรมนี้เคยเป็นของผู้ใดในกาลก่อน

1.48.13

तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं वाक्यं वाक्यविशारदः।
प्रत्युवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.४८.१३ ॥

เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่พระราฆวะกล่าว พระวิศวามิตรผู้เป็นมหาฤๅษี ผู้มีเดชรุ่งโรจน์ยิ่ง และชำนาญในการพูด จึงตอบกลับไป

1.48.14

हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्त्वेन राघव।
यस्यैतदाश्रमपदं शप्तं कोपान्महात्मनः ॥ १.४८.१४ ॥

เอาละ เราจะเล่าความจริงให้เจ้าฟัง จงฟังเถิด ราฆวะ ว่าอาศรมนี้เป็นของผู้ใด มหาตมะผู้ซึ่งสาปมันด้วยความกริ้ว

1.48.15

गौतमस्य नरश्रेष्ठ पूर्वमासीन्महात्मनः।
आश्रमो दिव्यसंकाशः सुरैरपि सुपूजितः ॥ १.४८.१५ ॥

ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ในกาลก่อนนี้เคยเป็นอาศรมของมหาตมะเคาตมะ มีความงามดุจทิพย์ และได้รับการบูชาอย่างยิ่งแม้จากเหล่าเทวดา

1.48.16

स चात्र तप आतिष्ठदहल्यासहितः पुरा।
वर्षपूगान्यनेकानि राजपुत्र महायशः ॥ १.४८.१६ ॥

ท่านได้บำเพ็ญตบะที่นี่ร่วมกับนางอหัลยาในกาลก่อน เป็นเวลาหลายปีนับไม่ถ้วน ข้าแต่พระราชโอรสผู้มีเกียรติยศยิ่ง

1.48.17

तस्यान्तरं विदित्वा च सहस्राक्षः शचीपतिः।
मुनिवेषधरो भूत्वा अहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.१७ ॥

เมื่อรู้ว่าท่านไม่อยู่ พระอินทร์ผู้มีพันตา เป็นเจ้าแห่งพระศจี ได้แปลงกายเป็นฤๅษี แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่นางอหัลยา

1.48.18

ऋतुकालं प्रतीक्षन्ते नार्थिनः सुसमाहिते।
संगमं त्वहमिच्छामि त्वया सह सुमध्यमे ॥ १.४८.१८ ॥

ผู้ที่ปรารถนาย่อมไม่รอคอยฤดูกาลที่เหมาะสม ข้าแต่ผู้มีจิตตั้งมั่น ข้าแต่หญิงเอวบาง ข้าปรารถนาจะร่วมประเวณีกับเจ้า

1.48.19

मुनिवेषं सहस्राक्षं विज्ञाय रघुनन्दन।
मतिं चकार दुर्मेधा देवराजकुतूहलात् ॥ १.४८.१९ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์ราฆวะ เมื่อรู้ว่าเป็นพระอินทร์ผู้มีพันตาในร่างฤๅษี นางผู้ปัญญาทรามจึงตัดสินใจ เพราะความอยากรู้อยากเห็นต่อราชาแห่งเทวดา

1.48.20

अथाब्रवीत् सुरश्रेष्ठं कृतार्थेनान्तरात्मना।
कृतार्थास्मि सुरश्रेष्ठ गच्छ शीघ्रमितः प्रभो ॥ १.४८.२० ॥

แล้วนางจึงกล่าวแก่เทพผู้ประเสริฐที่สุด ด้วยจิตใจที่สำเร็จความปรารถนาแล้วว่า "ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐ ข้าได้สำเร็จความปรารถนาแล้ว ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอเชิญไปจากที่นี่โดยเร็วเถิด"

1.48.21

आत्मानं मां च देवेश सर्वथा रक्ष गौतमात्।
इन्द्रस्तु प्रहसन् वाक्यमहल्यामिदमब्रवीत् ॥ १.४८.२१ ॥

(อหัลยากล่าวว่า) ข้าแต่เจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ขอพระองค์ทรงคุ้มครองทั้งพระองค์เองและหม่อมฉันจากพระเจ้าคเราตมะโดยทุกวิถีทาง ครั้นนั้น พระอินทร์ทรงหัวเราะแล้วตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่อหัลยา

1.48.22

सुश्रोणि परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम्।
एवं संगम्य तु तदा निश्चक्रामोटजात् ततः ॥ १.४८.२२ ॥

(พระอินทร์ตรัสว่า) ข้าแต่นางผู้มีสะโพกงาม เราพอใจยิ่งแล้ว เราจะกลับไปตามทางที่มา ครั้นได้ร่วมกับนางแล้ว พระอินทร์ก็เสด็จออกจากกระท่อมในอาศรม

1.48.23

स सम्भ्रमात् त्वरन् राम शङ्कितो गौतमं प्रति।
गौतमं स ददर्शाथ प्रविशन्तं महामुनिम् ॥ १.४८.२३ ॥

ข้าแต่พระราม พระอินทร์ทรงตื่นตระหนกและรีบร้อน ทรงหวาดหวั่นหันไปทางพระเจ้าคเราตมะ ครั้นนั้น พระอินทร์ทอดพระเนตรเห็นพระเจ้าคเราตมะซึ่งเป็นมหามุนีกำลังเสด็จเข้ามา

1.48.24

देवदानवदुर्धर्षं तपोबलसमन्वितम्।
तीर्थोदकपरिक्लिन्नं दीप्यमानमिवानलम् ॥ १.४८.२४ ॥

พระเจ้าคเราตมะเป็นผู้ที่แม้เทพและอสูรก็ไม่อาจข่มได้ ทรงประกอบด้วยพลังแห่งตบะ ทรงเปียกชุ่มด้วยน้ำจากท่าศักดิ์สิทธิ์ และรุ่งโรจน์ดุจไฟที่ลุกโชน

1.48.25

गृहीतसमिधं तत्र सकुशं मुनिपुंगवम्।
दृष्ट्वा सुरपतिस्त्रस्तो विषण्णवदनोऽभवत् ॥ १.४८.२५ ॥

ที่นั่น เมื่อพระอินทร์ เจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ทอดพระเนตรเห็นมหามุนีผู้ประเสริฐที่ถือฟืนและหญ้ากุศะ พระองค์ก็ทรงหวาดกลัว และพระพักตร์ก็หม่นหมอง

1.48.26

अथ दृष्ट्वा सहस्राक्षं मुनिवेषधरं मुनिः।
दुर्वृत्तं वृत्तसम्पन्नो रोषाद् वचनमब्रवीत् ॥ १.४८.२६ ॥

ครั้นนั้น มุนีผู้มีความประพฤติดีงาม เมื่อทอดพระเนตรเห็นพระอินทร์ผู้มีพันตาซึ่งแปลงกายเป็นฤๅษี ก็ทรงกริ้วและตรัสถ้อยคำแก่ผู้มีความประพฤติชั่วนั้น

1.48.27

मम रूपं समास्थाय कृतवानसि दुर्मते।
अकर्तव्यमिदं यस्माद् विफलस्त्वं भविष्यसि ॥ १.४८.२७ ॥

ข้าแต่ผู้มีใจชั่วร้าย เจ้าแปลงร่างเป็นเราแล้วกระทำการนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ เพราะเหตุนั้น เจ้าจะต้องไร้ผล

1.48.28

गौतमेनैवमुक्तस्य सुरोषेण महात्मना।
पेततुर्वृषणौ भूमौ सहस्राक्षस्य तत्क्षणात् ॥ १.४८.२८ ॥

เมื่อพระเจ้าคเราตมะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ตรัสดังนี้ด้วยความกริ้วอย่างยิ่ง ลูกอัณฑะทั้งสองของพระอินทร์ผู้มีพันตาก็หล่นลงสู่พื้นดินในขณะนั้นทันที

1.48.29

तथा शप्त्वा च वै शक्रं भार्यामपि च शप्तवान्।
इह वर्षसहस्राणि बहूनि निवसिष्यसि ॥ १.४८.२९ ॥

เมื่อสาปพระอินทร์ดังนี้แล้ว พระมุนีก็สาปแม้ชายาของพระอินทร์ด้วยว่า "เจ้าจะพำนักอยู่ที่นี่หลายพันปีนับไม่ถ้วน"

1.48.30

वातभक्षा निराहारा तप्यन्ती भस्मशायिनी।
अदृश्या सर्वभूतानामाश्रमेऽस्मिन् वसिष्यसि ॥ १.४८.३० ॥

เจ้าจะกินแต่ลม ไม่บริโภคอาหาร บำเพ็ญตบะ นอนบนขี้เถ้า และจะไม่ปรากฏแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง เจ้าจะพำนักอยู่ในอาศรมแห่งนี้

1.48.31

यदा त्वेतद् वनं घोरं रामो दशरथात्मजः।
आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा पूता भविष्यसि ॥ १.४८.३१ ॥

เมื่อพระรามโอรสของท้าวทศรถผู้ไม่มีใครข่มได้เสด็จมาสู่ป่าอันน่ากลัวแห่งนี้ เมื่อนั้นเจ้าจะบริสุทธิ์

1.48.32

तस्यातिथ्येन दुर्वृत्ते लोभमोहविवर्जिता।
मत्सकाशं मुदा युक्ता स्वं वपुर्धारयिष्यसि ॥ १.४८.३२ ॥

ข้าแต่ผู้มีความประพฤติชั่ว เพราะการต้อนรับพระรามด้วยความเคารพ เจ้าจะปราศจากความโลภและความหลง และด้วยความยินดี เจ้าจะกลับคืนรูปกายของตนต่อหน้าเรา

1.48.33

एवमुक्त्वा महातेजा गौतमो दुष्टचारिणीम्।
इममाश्रममुत्सृज्य सिद्धचारणसेविते।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४८.३३ ॥

เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระเจ้าคเราตมะผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่และมีตบะยิ่งใหญ่ ทรงละทิ้งนางผู้ประพฤติชั่วนั้น ละทิ้งอาศรมนี้ซึ่งสิทธะและจารณะเคยมาเยือน แล้วทรงบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่บนยอดเขาอันงดงามในหิมาลัย