Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.51.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रस्य धीमतः।
हृष्टरोमा महातेजाः शतानन्दो महातपाः ॥ १.५१.१ ॥
Al oír aquellas palabras del sabio Viśvāmitra, Śatānanda, de gran esplendor y gran austeridad, se le erizó el cabello.
1.51.2
गौतमस्य सुतो ज्येष्ठस्तपसा द्योतितप्रभः।
रामसंदर्शनादेव परं विस्मयमागतः ॥ १.५१.२ ॥
Śatānanda, el hijo mayor de Gautama, cuyo resplandor brillaba por la austeridad, quedó sumido en gran asombro con solo ver a Rāma.
1.51.3
एतौ निषण्णौ सम्प्रेक्ष्य शतानन्दो नृपात्मजौ।
सुखासीनौ मुनिश्रेष्ठं विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.५१.३ ॥
Al ver a los dos príncipes sentados con comodidad, Śatānanda habló al mejor de los sabios, Viśvāmitra.
1.51.4
अपि ते मुनिशार्दूल मम माता यशस्विनी।
दर्शिता राजपुत्राय तपोदीर्घमुपागता ॥ १.५१.४ ॥
¡Oh tigre entre los sabios! ¿Has mostrado a mi ilustre madre, que llegó tras larga austeridad, a aquel príncipe?
1.51.5
अपि रामे महातेजा मम माता यशस्विनी।
वन्यैरुपाहरत् पूजां पूजार्हे सर्वदेहिनाम् ॥ १.५१.५ ॥
¿Mi ilustre madre ofreció culto con dones del bosque a Rāma, de gran esplendor, digno de culto por todos los seres encarnados?
1.51.6
अपि रामाय कथितं यद् वृत्तं तत् पुरातनम्।
मम मातुर्महातेजो देवेन दुरनुष्ठितम् ॥ १.५१.६ ॥
¡Oh de gran esplendor! ¿Le has contado a Rāma la antigua historia de la injusticia cometida contra mi madre por el dios?
1.51.7
अपि कौशिक भद्रं ते गुरुणा मम संगता।
मम माता मुनिश्रेष्ठ रामसंदर्शनादितः ॥ १.५१.७ ॥
Kauśika, que estés bien. ¿Se ha reunido mi madre con mi maestro, oh mejor de los sabios, desde que vio a Rāma?
1.51.8
अपि मे गुरुणा रामः पूजितः कुशिकात्मज।
इहागतो महातेजाः पूजां प्राप्य महात्मनः ॥ १.५१.८ ॥
Hijo de Kuśika, ¿honró mi maestro a Rāma, el de gran esplendor, que llegó aquí habiendo recibido el honor del magnánimo?
1.51.9
अपि शान्तेन मनसा गुरुर्मे कुशिकात्मज।
इहागतेन रामेण पूजितेनाभिवादितः ॥ १.५१.९ ॥
Hijo de Kuśika, ¿fue mi maestro honrado y saludado con reverencia por Rāma, quien vino aquí, con mente serena?
1.51.10
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विश्वामित्रो महामुनिः।
प्रत्युवाच शतानन्दं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ १.५१.१० ॥
Al oír sus palabras, el gran sabio Viśvāmitra respondió a Śatānanda, conocedor de la palabra y experto en el discurso.
1.51.11
नातिक्रान्तं मुनिश्रेष्ठ यत्कर्तव्यं कृतं मया।
संगता मुनिना पत्नी भार्गवेणेव रेणुका ॥ १.५१.११ ॥
Oh mejor de los sabios, no he transgredido; lo que había que hacer lo he hecho. La esposa se reunió con el sabio, como Reṇukā se reunió con Bhārgava.
1.51.12
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः।
शतानन्दो महातेजा रामं वचनमब्रवीत् ॥ १.५१.१२ ॥
Al oír aquel discurso del sabio Viśvāmitra, el resplandeciente Śatānanda habló estas palabras a Rāma.
1.51.13
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य महर्षिमपराजितम् ॥ १.५१.१३ ॥
Bienvenido, el mejor de los hombres, Rāghava. Por fortuna has llegado, poniendo delante al gran sabio invicto Viśvāmitra.
1.51.14
अचिन्त्यकर्मा तपसा ब्रह्मर्षिरमितप्रभः।
विश्वामित्रो महातेजा वेद्म्येनं परमां गतिम् ॥ १.५१.१४ ॥
A Viśvāmitra, cuyas obras son inconcebibles, que se hizo brahmarṣi por la austeridad, de esplendor sin límites y gran fulgor, lo conozco: es el destino supremo.
1.51.15
नास्ति धन्यतरो राम त्वत्तोऽन्यो भुवि कश्चन।
गोप्ता कुशिकपुत्रस्ते येन तप्तं महत्तपः ॥ १.५१.१५ ॥
Rāma, en la tierra no hay nadie más afortunado que tú, pues el hijo de Kuśika, que practicó una gran austeridad, es tu protector.
1.51.16
श्रूयतां चाभिधास्यामि कौशिकस्य महात्मनः।
यथाबलं यथातत्त्वं तन्मे निगदतः शृणु ॥ १.५१.१६ ॥
Escucha, y te contaré del magnánimo Kauśika, según su fuerza y su verdadera naturaleza; óyeme mientras hablo.
1.51.17
राजाऽऽसीदेष धर्मात्मा दीर्घकालमरिंदमः।
धर्मज्ञः कृतविद्यश्च प्रजानां च हिते रतः ॥ १.५१.१७ ॥
Este rey de alma justa reinó largo tiempo: domador de enemigos, conocedor del dharma, instruido y entregado al bienestar de su pueblo.
1.51.18
प्रजापतिसुतस्त्वासीत् कुशो नाम महीपतिः।
कुशस्य पुत्रो बलवान् कुशनाभः सुधार्मिकः ॥ १.५१.१८ ॥
Kuśa, hijo de Prajāpati, fue un señor de la tierra; su poderoso hijo fue Kuśanābha, muy justo.
1.51.19
कुशनाभसुतस्त्वासीद् गाधिरित्येव विश्रुतः।
गाधेः पुत्रो महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५१.१९ ॥
El hijo de Kuśanābha fue conocido como Gādhi. El hijo de Gādhi fue el gran sabio Viśvāmitra, de gran esplendor.
1.51.20
विश्वामित्रो महातेजाः पालयामास मेदिनीम्।
बहुवर्षसहस्राणि राजा राज्यमकारयत् ॥ १.५१.२० ॥
Viśvāmitra, de gran esplendor, gobernó la tierra. El rey gobernó su reino durante muchos miles de años.
1.51.21
कदाचित् तु महातेजा योजयित्वा वरूथिनीम्।
अक्षौहिणीपरिवृतः परिचक्राम मेदिनीम् ॥ १.५१.२१ ॥
Una vez, el rey de gran esplendor dispuso su ejército y, rodeado de una akṣauhiṇī, recorrió la tierra.
1.51.22
नगराणि च राष्ट्राणि सरितश्च महागिरीन्।
आश्रमान् क्रमशो राजा विचरन्नाजगाम ह ॥ १.५१.२२ ॥
Atravesando ciudades, reinos, ríos y grandes montañas, el rey fue de ermita en ermita, y así llegó.
1.51.23
वसिष्ठस्याश्रमपदं नानापुष्पलताद्रुमम्।
नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १.५१.२३ ॥
El recinto de la ermita de Vasiṣṭha, lleno de muchas flores, enredaderas y árboles, poblado de manadas de muchos ciervos, y servido por siddhas y cāraṇas.
1.51.24
देवदानवगन्धर्वैः किंनरैरुपशोभितम्।
प्रशान्तहरिणाकीर्णं द्विजसङ्घनिषेवितम् ॥ १.५१.२४ ॥
Estaba adornado por dioses, dānavas, gandharvas y kinnaras; lleno de ciervos tranquilos y frecuentado por bandadas de brahmanes.
1.51.25
ब्रह्मर्षिगणसंकीर्णं देवर्षिगणसेवितम्।
तपश्चरणसंसिद्धैरग्निकल्पैर्महात्मभिः ॥ १.५१.२५ ॥
Lleno de multitudes de brahmarṣis, servido por multitudes de devarṣis, y adornado por grandes almas, perfeccionadas por la austeridad y resplandecientes como el fuego.
1.51.26
सततं संकुलं श्रीमद्ब्रह्मकल्पैर्महात्मभिः।
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शीर्णपर्णाशनैस्तथा ॥ १.५१.२६ ॥
Siempre repleto y glorioso con grandes almas semejantes a Brahmā, bebedores de agua, comedores de aire y comedores de hojas caídas.
1.51.27
फलमूलाशनैर्दान्तैर्जितदोषैर्जितेन्द्रियैः।
ऋषिभिर्वालखिल्यैश्च जपहोमपरायणैः ॥ १.५१.२७ ॥
Lleno de sabios que comen frutos y raíces, dominados de sí mismos, que han vencido las faltas y los sentidos, de los Vālakhilyas y de quienes se dedican al recitado y a las ofrendas de fuego.
1.51.28
अन्यैर्वैखानसैश्चैव समन्तादुपशोभितम्।
वसिष्ठस्याश्रमपदं ब्रह्मलोकमिवापरम्।
ददर्श जयतां श्रेष्ठो विश्वामित्रो महाबलः ॥ १.५१.२८ ॥
El lugar del ermitaño de Vasiṣṭha, adornado por todos lados por los Vaikhānasas y otros, era como otro mundo de Brahmā; el poderoso Viśvāmitra, el mejor de los vencedores, lo contempló.