വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.51.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रस्य धीमतः।
हृष्टरोमा महातेजाः शतानन्दो महातपाः ॥ १.५१.१ ॥
ധീമാനായ വിശ്വാമിത്രന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, മഹാതേജസ്വിയും മഹാതപസ്വിയുമായ ശതാനന്ദന്റെ രോമങ്ങൾ സന്തോഷത്താൽ എഴുന്നേറ്റു.
1.51.2
गौतमस्य सुतो ज्येष्ठस्तपसा द्योतितप्रभः।
रामसंदर्शनादेव परं विस्मयमागतः ॥ १.५१.२ ॥
ഗൗതമന്റെ മൂത്ത പുത്രനായ ശതാനന്ദൻ, തപസ്സിനാൽ പ്രകാശിച്ച തേജസ്സുള്ളവൻ, രാമനെ കണ്ട മാത്രയിൽത്തന്നെ അത്യധികം വിസ്മയത്തിലായി.
1.51.3
एतौ निषण्णौ सम्प्रेक्ष्य शतानन्दो नृपात्मजौ।
सुखासीनौ मुनिश्रेष्ठं विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥ १.५१.३ ॥
സുഖമായി ഇരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരെ കണ്ട ശതാനന്ദൻ, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു.
1.51.4
अपि ते मुनिशार्दूल मम माता यशस्विनी।
दर्शिता राजपुत्राय तपोदीर्घमुपागता ॥ १.५१.४ ॥
മുനിശാർദൂലാ! ദീർഘതപസ്സിനാൽ എത്തിയ എന്റെ യശസ്വിനിയായ അമ്മയെ ആ രാജകുമാരന് കാണിച്ചുവോ?
1.51.5
अपि रामे महातेजा मम माता यशस्विनी।
वन्यैरुपाहरत् पूजां पूजार्हे सर्वदेहिनाम् ॥ १.५१.५ ॥
സർവജീവികൾക്കും പൂജ്യനായ മഹാതേജസ്വിയായ രാമന് എന്റെ യശസ്വിനിയായ അമ്മ വനവിഭവങ്ങളാൽ പൂജ അർപ്പിച്ചുവോ?
1.51.6
अपि रामाय कथितं यद् वृत्तं तत् पुरातनम्।
मम मातुर्महातेजो देवेन दुरनुष्ठितम् ॥ १.५१.६ ॥
മഹാതേജസ്വീ! ദേവൻ എന്റെ അമ്മയോട് ചെയ്ത ആ പഴയ അതിക്രമം രാമനോട് പറഞ്ഞുവോ?
1.51.7
अपि कौशिक भद्रं ते गुरुणा मम संगता।
मम माता मुनिश्रेष्ठ रामसंदर्शनादितः ॥ १.५१.७ ॥
കൗശികാ, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. എന്റെ ഗുരുവിനോടൊപ്പം എന്റെ അമ്മ ഒന്നിച്ചുചേർന്നുവോ? മുനിശ്രേഷ്ഠാ, രാമദർശനത്തിനുശേഷം ഇവിടെനിന്ന്.
1.51.8
अपि मे गुरुणा रामः पूजितः कुशिकात्मज।
इहागतो महातेजाः पूजां प्राप्य महात्मनः ॥ १.५१.८ ॥
കുശികപുത്രാ, ഇവിടെ വന്ന മഹാതേജസ്വിയായ രാമനെ എന്റെ ഗുരു ബഹുമാനിച്ചുവോ? മഹാത്മാവിന്റെ ആദരവു നേടി.
1.51.9
अपि शान्तेन मनसा गुरुर्मे कुशिकात्मज।
इहागतेन रामेण पूजितेनाभिवादितः ॥ १.५१.९ ॥
കുശികപുത്രാ, ശാന്തമനസ്സോടെ എന്റെ ഗുരു ഇവിടെ വന്ന രാമനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് വന്ദിക്കപ്പെട്ടുവോ?
1.51.10
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विश्वामित्रो महामुनिः।
प्रत्युवाच शतानन्दं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ १.५१.१० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ, വാക്കറിഞ്ഞവനും വാക്കിൽ സമർത്ഥനുമായ ശതാനന്ദനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.51.11
नातिक्रान्तं मुनिश्रेष्ठ यत्कर्तव्यं कृतं मया।
संगता मुनिना पत्नी भार्गवेणेव रेणुका ॥ १.५१.११ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ചെയ്യേണ്ടത് ഞാൻ ചെയ്തു; ഒന്നും ലംഘിച്ചിട്ടില്ല. ഭാർഗവനോടൊപ്പം രേണുക ചേർന്നതുപോലെ, മുനിയോടൊപ്പം ഭാര്യ ചേർന്നു.
1.51.12
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः।
शतानन्दो महातेजा रामं वचनमब्रवीत् ॥ १.५१.१२ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വിശ്വാമിത്രന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് മഹാതേജസ്വിയായ ശതാനന്ദൻ രാമനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.51.13
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तोऽसि राघव।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य महर्षिमपराजितम् ॥ १.५१.१३ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, രാഘവാ, നിനക്ക് സ്വാഗതം. ഭാഗ്യവശാൽ അപരാജിതനായ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നീ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
1.51.14
अचिन्त्यकर्मा तपसा ब्रह्मर्षिरमितप्रभः।
विश्वामित्रो महातेजा वेद्म्येनं परमां गतिम् ॥ १.५१.१४ ॥
ചിന്തിക്കാനാവാത്ത കർമ്മങ്ങളുള്ളവൻ, തപസ്സിനാൽ ബ്രഹ്മർഷിയായവൻ, അമിതമായ പ്രഭയുള്ളവൻ, മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രനെ ഞാൻ അറിയുന്നു; അദ്ദേഹമാണ് പരമഗതി.
1.51.15
नास्ति धन्यतरो राम त्वत्तोऽन्यो भुवि कश्चन।
गोप्ता कुशिकपुत्रस्ते येन तप्तं महत्तपः ॥ १.५१.१५ ॥
രാമാ, ഭൂമിയിൽ നിന്നെക്കാൾ ഭാഗ്യവാൻ വേറാരുമില്ല; കുശികന്റെ പുത്രൻ നിന്റെ രക്ഷകനാണ്, അദ്ദേഹം മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്തവനാണ്.
1.51.16
श्रूयतां चाभिधास्यामि कौशिकस्य महात्मनः।
यथाबलं यथातत्त्वं तन्मे निगदतः शृणु ॥ १.५१.१६ ॥
കേൾക്കൂ, മഹാത്മാവായ കൗശികനെക്കുറിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തിക്കും സത്യത്തിനും ഒത്തവണ്ണം ഞാൻ പറയാം; ഞാൻ പറയുമ്പോൾ കേൾക്കൂ.
1.51.17
राजाऽऽसीदेष धर्मात्मा दीर्घकालमरिंदमः।
धर्मज्ञः कृतविद्यश्च प्रजानां च हिते रतः ॥ १.५१.१७ ॥
ഈ ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവ് ദീർഘകാലം ഭരിച്ചു; ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനും ധർമ്മജ്ഞനും വിദ്യാസമ്പന്നനും പ്രജകളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ മുഴുകിയവനുമായിരുന്നു.
1.51.18
प्रजापतिसुतस्त्वासीत् कुशो नाम महीपतिः।
कुशस्य पुत्रो बलवान् कुशनाभः सुधार्मिकः ॥ १.५१.१८ ॥
പ്രജാപതിയുടെ പുത്രനായ കുശൻ എന്ന മഹീപതി ഉണ്ടായിരുന്നു; കുശന്റെ ശക്തനായ പുത്രൻ കുശനാഭൻ, അത്യന്തം ധാർമ്മികൻ.
1.51.19
कुशनाभसुतस्त्वासीद् गाधिरित्येव विश्रुतः।
गाधेः पुत्रो महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५१.१९ ॥
കുശനാഭന്റെ പുത്രൻ ഗാധി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി. ഗാധിയുടെ മഹാതേജസ്വിയായ പുത്രൻ മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രനാണ്.
1.51.20
विश्वामित्रो महातेजाः पालयामास मेदिनीम्।
बहुवर्षसहस्राणि राजा राज्यमकारयत् ॥ १.५१.२० ॥
മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ ഭൂമിയെ പാലിച്ചു. ആ രാജാവ് പല സഹസ്രം വർഷങ്ങൾ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
1.51.21
कदाचित् तु महातेजा योजयित्वा वरूथिनीम्।
अक्षौहिणीपरिवृतः परिचक्राम मेदिनीम् ॥ १.५१.२१ ॥
ഒരിക്കൽ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവ് സേനയെ അണിനിരത്തി, അക്ഷൗഹിണി സേനയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഭൂമിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.
1.51.22
नगराणि च राष्ट्राणि सरितश्च महागिरीन्।
आश्रमान् क्रमशो राजा विचरन्नाजगाम ह ॥ १.५१.२२ ॥
നഗരങ്ങളും രാഷ്ട്രങ്ങളും നദികളും മഹാപർവതങ്ങളും കടന്ന് രാജാവ് ക്രമത്തിൽ ആശ്രമങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് എത്തി.
1.51.23
वसिष्ठस्याश्रमपदं नानापुष्पलताद्रुमम्।
नानामृगगणाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १.५१.२३ ॥
വസിഷ്ഠന്റെ ആശ്രമം; നാനാതരം പൂക്കളും വള്ളികളും മരങ്ങളും നിറഞ്ഞത്; പല മൃഗക്കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞത്; സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിച്ചത്.
1.51.24
देवदानवगन्धर्वैः किंनरैरुपशोभितम्।
प्रशान्तहरिणाकीर्णं द्विजसङ्घनिषेवितम् ॥ १.५१.२४ ॥
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും അതിനെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു; ശാന്തരായ മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞത്; ദ്വിജസംഘങ്ങൾ സേവിച്ചത്.
1.51.25
ब्रह्मर्षिगणसंकीर्णं देवर्षिगणसेवितम्।
तपश्चरणसंसिद्धैरग्निकल्पैर्महात्मभिः ॥ १.५१.२५ ॥
ബ്രഹ്മർഷിഗണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും ദേവർഷിഗണങ്ങളാൽ സേവിതമായതും തപസ്സിനാൽ സിദ്ധി നേടിയ അഗ്നിതുല്യരായ മഹാത്മാക്കളാൽ (ആ ആശ്രമം ശോഭിച്ചിരുന്നു).
1.51.26
सततं संकुलं श्रीमद्ब्रह्मकल्पैर्महात्मभिः।
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च शीर्णपर्णाशनैस्तथा ॥ १.५१.२६ ॥
എപ്പോഴും നിറഞ്ഞതും ശ്രീമത്തായതും ബ്രഹ്മതുല്യരായ മഹാത്മാക്കളാലും വെള്ളം കുടിക്കുന്നവരാലും വായു ഭക്ഷിക്കുന്നവരാലും ഉണങ്ങിയ ഇല തിന്നുന്നവരാലും (ആ ആശ്രമം നിറഞ്ഞിരുന്നു).
1.51.27
फलमूलाशनैर्दान्तैर्जितदोषैर्जितेन्द्रियैः।
ऋषिभिर्वालखिल्यैश्च जपहोमपरायणैः ॥ १.५१.२७ ॥
പഴങ്ങളും കിഴങ്ങും ഭക്ഷിക്കുന്നവരും ദാന്തരും ദോഷങ്ങളെ ജയിച്ചവരും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരുമായ ഋഷിമാരാലും വാലഖില്യരാലും ജപഹോമങ്ങളിൽ തത്പരരായവരാലും (ആ ആശ്രമം നിറഞ്ഞിരുന്നു).
1.51.28
अन्यैर्वैखानसैश्चैव समन्तादुपशोभितम्।
वसिष्ठस्याश्रमपदं ब्रह्मलोकमिवापरम्।
ददर्श जयतां श्रेष्ठो विश्वामित्रो महाबलः ॥ १.५१.२८ ॥
വൈഖാനസരാലും മറ്റുള്ളവരാലും എല്ലായിടത്തും ശോഭിക്കുന്ന വസിഷ്ഠന്റെ ആശ്രമസ്ഥലം, മറ്റൊരു ബ്രഹ്മലോകം പോലെയായിരുന്നു; വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാബലൻ വിശ്വാമിത്രൻ അത് കണ്ടു.