Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.53.1
एवमुक्ता वसिष्ठेन शबला शत्रुसूदन।
विदधे कामधुक् कामान् यस्य यस्येप्सितं यथा ॥ १.५३.१ ॥
So angesprochen von Vasiṣṭha, o Vernichter der Feinde, erfüllte die Wunschkuh Śabalā jedem die Wünsche, wie er sie begehrte.
1.53.2
इक्षून् मधूंस्तथा लाजान् मैरेयांश्च वरासवान्।
पानानि च महार्हाणि भक्ष्यांश्चोच्चावचानपि ॥ १.५३.२ ॥
Zuckerrohr, Honig, geröstete Körner, Maireya-Likör und vorzügliche gegorene Getränke, kostbare Getränke und Speisen aller Art, von hoch bis niedrig.
1.53.3
उष्णाढ्यस्यौदनस्यात्र राशयः पर्वतोपमाः।
मृष्टान्यन्नानि सूपांश्च दधिकुल्यास्तथैव च ॥ १.५३.३ ॥
Hier gab es Berge gleichende Haufen heißen, reichen Reises, schmackhafte Speisen und Hülsenfrucht-Suppen, und ebenso Ströme von Quark.
1.53.4
नानास्वादुरसानां च खाण्डवानां तथैव च।
भोजनानि सुपूर्णानि गौडानि च सहस्रशः ॥ १.५३.४ ॥
Ebenso gab es Süßspeisen vieler köstlicher Geschmacksrichtungen, Khāṇḍava-Konfekt, reichliche Mahlzeiten und Gauḍa-Süßigkeiten zu Tausenden.
1.53.5
सर्वमासीत् सुसंतुष्टं हृष्टपुष्टजनायुतम्।
विश्वामित्रबलं राम वसिष्ठेन सुतर्पितम् ॥ १.५३.५ ॥
O Rāma, das ganze Heer Viśvāmitras, von Vasiṣṭha reichlich gesättigt, war sehr zufrieden und voller frohgemuter, wohlgenährter Menschen.
1.53.6
विश्वामित्रो हि राजर्षिर्हृष्टपुष्टस्तदाभवत्।
सान्तःपुरवरो राजा सब्राह्मणपुरोहितः ॥ १.५३.६ ॥
Der königliche Weise Viśvāmitra wurde da in der Tat froh und wohlgenährt, und der König samt Frauengemach, Brahmanen und Hauspriester war erfreut.
1.53.7
सामात्यो मन्त्रिसहितः सभृत्यः पूजितस्तदा।
युक्तः परमहर्षेण वसिष्ठमिदमब्रवीत् ॥ १.५३.७ ॥
Von seinen Ministern, Beratern und Dienern geehrt, sprach der König, von höchster Freude erfüllt, da diese Worte zu Vasiṣṭha.
1.53.8
पूजितोऽहं त्वया ब्रह्मन् पूजार्हेण सुसत्कृतः।
श्रूयतामभिधास्यामि वाक्यं वाक्यविशारद ॥ १.५३.८ ॥
O Brahmane, der Ehre würdig, du hast mich gut geehrt und verehrt. O Meister der Rede, höre, ich werde meine Worte verkünden.
1.53.9
गवां शतसहस्रेण दीयतां शबला मम।
रत्नं हि भगवन्नेतद् रत्नहारी च पार्थिवः ॥ १.५३.९ ॥
O Verehrter, gib mir meine gescheckte Kuh im Tausch gegen hunderttausend Kühe. Dies ist ein Juwel, und der König ist der Empfänger der Juwelen.
1.53.10
तस्मान्मे शबलां देहि ममैषा धर्मतो द्विज।
एवमुक्तस्तु भगवान् वसिष्ठो मुनिपुंगवः ॥ १.५३.१० ॥
Darum, o Zweimalgeborener, gehört mir diese gescheckte Kuh von Rechts wegen; gib sie mir. So angesprochen, sprach der verehrte Vasiṣṭha, der Beste der Weisen,
1.53.11
विश्वामित्रेण धर्मात्मा प्रत्युवाच महीपतिम्।
नाहं शतसहस्रेण नापि कोटिशतैर्गवाम् ॥ १.५३.११ ॥
Als Viśvāmitra so gesprochen hatte, antwortete der rechtschaffene Vasiṣṭha dem König: Ich werde sie nicht für hunderttausend Kühe geben, auch nicht für hunderte Millionen Kühe.
1.53.12
राजन् दास्यामि शबलां राशिभी रजतस्य वा।
न परित्यागमर्हेयं मत्सकाशादरिंदम ॥ १.५३.१२ ॥
O König, ich werde die gescheckte Kuh nicht einmal für Haufen von Silber geben. O Bezwinger der Feinde, sie verdient es nicht, von mir getrennt zu werden.
1.53.13
शाश्वती शबला मह्यं कीर्तिरात्मवतो यथा।
अस्यां हव्यं च कव्यं च प्राणयात्रा तथैव च ॥ १.५३.१३ ॥
Die gescheckte Kuh ist mir ewig, wie der Ruhm des Selbstbeherrschten ewig ist. In ihr liegen das Opfer für die Götter und die Gabe für die Ahnen, und durch sie geht auch der Lebensunterhalt weiter.
1.53.14
आयत्तमग्निहोत्रं च बलिर्होमस्तथैव च।
स्वाहाकारवषट्कारौ विद्याश्च विविधास्तथा ॥ १.५३.१४ ॥
Das Feueropfer, die Bali-Gabe und das Opfer hängen von ihr ab, ebenso die Ausrufe svāhā und vaṣaṭ und die vielfältigen heiligen Wissenschaften.
1.53.15
आयत्तमत्र राजर्षे सर्वमेतन्न संशयः।
सर्वस्वमेतत् सत्येन मम तुष्टिकरी तथा ॥ १.५३.१५ ॥
O königlicher Weiser, all dies hängt von ihr ab, daran ist kein Zweifel. In Wahrheit sage ich dir: Sie ist mein ganzes Hab und Gut, und sie ist es, die mir Zufriedenheit schenkt.
1.53.16
कारणैर्बहुभी राजन् न दास्ये शबलां तव।
वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु विश्वामित्रोऽब्रवीत् तदा ॥ १.५३.१६ ॥
O König, aus vielen Gründen werde ich dir die gescheckte Kuh nicht geben. Als Vasiṣṭha so gesprochen hatte, erwiderte Viśvāmitra darauf.
1.53.17
संरब्धतरमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः।
हैरण्यकक्षग्रैवेयान् सुवर्णाङ्कुशभूषितान् ॥ १.५३.१७ ॥
Viśvāmitra, redegewandt und weit mehr erzürnt, sprach diese Worte: von Elefanten mit goldenen Gurten und Halsketten, geschmückt mit goldenen Stacheln.
1.53.18
ददामि कुञ्जराणां ते सहस्राणि चतुर्दश।
हैरण्यानां रथानां च श्वेताश्वानां चतुर्युजाम् ॥ १.५३.१८ ॥
Ich gebe dir vierzehntausend Elefanten; und goldene Wagen sowie Wagen, bespannt mit vier weißen Pferden.
1.53.19
ददामि ते शतान्यष्टौ किंकिणीकविभूषितान्।
हयानां देशजातानां कुलजानां महौजसाम्।
सहस्रमेकं दश च ददामि तव सुव्रत ॥ १.५३.१९ ॥
Ich gebe dir achthundert Pferde, geschmückt mit klingelnden Glöckchen, geboren in guten Landen, von edlem Geschlecht und großer Kraft. O du von guten Gelübden, elftausend weitere werde ich dir geben.
1.53.20
नानावर्णविभक्तानां वयःस्थानां तथैव च।
ददाम्येकां गवां कोटिं शबला दीयतां मम ॥ १.५३.२० ॥
Von Kühen vielfarbiger und verschiedener Altersstufen gebe ich dir einen Koṭi; man gebe mir meine gefleckte Kuh.
1.53.21
यावदिच्छसि रत्नानि हिरण्यं वा द्विजोत्तम।
तावद् ददामि ते सर्वं दीयतां शबला मम ॥ १.५३.२१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, so viele Juwelen oder so viel Gold du wünschst, all das werde ich dir geben; man gebe mir meine gefleckte Kuh.
1.53.22
एवमुक्तस्तु भगवान् विश्वामित्रेण धीमता।
न दास्यामीति शबलां प्राह राजन् कथंचन ॥ १.५३.२२ ॥
Als der weise Viśvāmitra so gesprochen hatte, sagte der Ehrwürdige (Vasiṣṭha), o König, dass er die gefleckte Kuh keinesfalls geben werde.
1.53.23
एतदेव हि मे रत्नमेतदेव हि मे धनम्।
एतदेव हि सर्वस्वमेतदेव हि जीवितम् ॥ १.५३.२३ ॥
Sie allein ist mein Juwel, sie allein ist mein Reichtum, sie allein ist mein Alles, sie allein ist mein Leben.
1.53.24
दर्शश्च पौर्णमासश्च यज्ञाश्चैवाप्तदक्षिणाः।
एतदेव हि मे राजन् विविधाश्च क्रियास्तथा ॥ १.५३.२४ ॥
Die Neumond- und Vollmondriten, die Opfer mit gegebener Dakṣiṇā und die vielfältigen Riten — dies allein gehört mir, o König.
1.53.25
अतोमूलाः क्रियाः सर्वा मम राजन् न संशयः।
बहुना किं प्रलापेन न दास्ये कामदोहिनीम् ॥ १.५३.२५ ॥
O König, alle meine heiligen Riten gründen in ihr; daran besteht kein Zweifel. Wozu all das Klagen? Ich werde die Wunschkuh nicht hergeben.