Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
कामधेनुं वसिष्ठोऽपि यदा न त्यजते मुनिः।
तदास्य शबलां राम विश्वामित्रोऽन्वकर्षत ॥ १.५४.१ ॥
Oh Rāma, cuando el sabio Vasiṣṭha no quiso desprenderse ni de la vaca que concede deseos Kāmadhenu, Viśvāmitra arrastró a su vaca moteada Śabalā.
1.54.2
नीयमाना तु शबला राम राज्ञा महात्मना।
दुःखिता चिन्तयामास रुदन्ती शोककर्शिता ॥ १.५४.२ ॥
Oh Rāma, Śabalā, mientras era llevada por el rey de elevada alma, afligida, llorando y consumida por el dolor, comenzó a reflexionar.
1.54.3
परित्यक्ता वसिष्ठेन किमहं सुमहात्मना।
याहं राजभृतैर्दीना ह्रियेय भृशदुःखिता ॥ १.५४.३ ॥
¿Por qué me ha abandonado el muy magnánimo Vasiṣṭha? Yo, desdichada, arrastrada por los siervos del rey, estoy profundamente afligida.
1.54.4
किं मयापकृतं तस्य महर्षेर्भावितात्मनः।
यन्मामनागसं दृष्ट्वा भक्तां त्यजति धार्मिकः ॥ १.५४.४ ॥
¿Qué falta he cometido contra aquel gran sabio de alma disciplinada, para que el justo me abandone, viéndome sin culpa y devota?
1.54.5
जगाम वेगेन तदा वसिष्ठं परमौजसम् ॥ १.५४.५ ॥
Entonces ella fue velozmente hacia Vasiṣṭha, el de poder supremo.
1.54.6
निर्धूय तांस्तदा भृत्यान् शतशः शत्रुसूदन।
जगामानिलवेगेन पादमूलं महात्मनः ॥ १.५४.६ ॥
Oh destructor de enemigos, entonces, sacudiéndose a los sirvientes por centenas, fue con la velocidad del viento a los pies del de alma magnánima.
1.54.7
शबला सा रुदन्ती च क्रोशन्ती चेदमब्रवीत्।
वसिष्ठस्याग्रतः स्थित्वा रुदन्ती मेघनिःस्वना ॥ १.५४.७ ॥
Llorando y clamando, Śabalā se paró ante Vasiṣṭha y habló estas palabras, con una voz como trueno de nube.
1.54.8
भगवन् किं परित्यक्ता त्वयाहं ब्रह्मणः सुत।
यस्माद् राजभटा मां हि नयन्ते त्वत्सकाशतः ॥ १.५४.८ ॥
Venerable señor, hijo de Brahmā, ¿me has abandonado? Los soldados del rey me llevan lejos de tu presencia.
1.54.9
एवमुक्तस्तु ब्रह्मर्षिरिदं वचनमब्रवीत्।
शोकसंतप्तहृदयां स्वसारमिव दुःखिताम् ॥ १.५४.९ ॥
Así interpelado, el sabio brahmán le habló estas palabras a ella, cuyo corazón estaba atormentado por el dolor, afligida como una hermana.
1.54.10
न त्वां त्यजामि शबले नापि मेऽपकृतं त्वया।
एष त्वां नयते राजा बलान्मत्तो महाबलः ॥ १.५४.१० ॥
No te abandono, Śabalā, ni tú me has hecho daño alguno. Este poderoso rey te lleva de mí por la fuerza.
1.54.11
नहि तुल्यं बलं मह्यं राजा त्वद्य विशेषतः।
बली राजा क्षत्रियश्च पृथिव्याः पतिरेव च ॥ १.५४.११ ॥
Mi fuerza no iguala la del rey, sobre todo ahora. El rey es poderoso, un guerrero kṣatriya, y en verdad señor de la tierra.
1.54.12
इयमक्षौहिणी पूर्णा गजवाजिरथाकुला।
हस्तिध्वजसमाकीर्णा तेनासौ बलवत्तरः ॥ १.५४.१२ ॥
Este ejército akṣauhiṇī está completo, lleno de elefantes, caballos y carros, cubierto de estandartes de elefante; por eso él es el más poderoso.
1.54.13
एवमुक्ता वसिष्ठेन प्रत्युवाच विनीतवत्।
वचनं वचनज्ञा सा ब्रह्मर्षिमतुलप्रभम् ॥ १.५४.१३ ॥
Así interpelada por Vasiṣṭha, ella, diestra en la palabra, respondió humildemente al brahmarṣi de incomparable esplendor.
1.54.14
न बलं क्षत्रियस्याहुर्ब्राह्मणा बलवत्तराः।
ब्रह्मन् ब्रह्मबलं दिव्यं क्षात्राच्च बलवत्तरम् ॥ १.५४.१४ ॥
Los brāhmaṇas dicen que la fuerza del kṣatriya no es mayor que la suya. Oh brahmán, la fuerza del brahman es divina y más poderosa que la del guerrero.
1.54.15
अप्रमेयं बलं तुभ्यं न त्वया बलवत्तरः।
विश्वामित्रो महावीर्यस्तेजस्तव दुरासदम् ॥ १.५४.१५ ॥
Tu fuerza es incalculable; no hay nadie más poderoso que tú. Viśvāmitra es de gran valor, y su esplendor es difícil de acercarse.
1.54.16
नियुङ्क्ष्व मां महातेजस्त्वं ब्रह्मबलसम्भृताम्।
तस्य दर्पं बलं यत्नं नाशयामि दुरात्मनः ॥ १.५४.१६ ॥
Oh tú de gran esplendor, emplea para mí al ejército nacido del poder del brahman. Destruiré el orgullo, la fuerza y el esfuerzo de ese malvado.
1.54.17
इत्युक्तस्तु तया राम वसिष्ठस्तु महायशाः।
सृजस्वेति तदोवाच बलं परबलार्दनम् ॥ १.५४.१७ ॥
Así interpelado por ella, oh Rāma, el gran renombrado Vasiṣṭha dijo entonces: 'Crea' un ejército que aplaste las fuerzas enemigas.
1.54.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुरभिः सासृजत् तदा।
तस्या हुंभारवोत्सृष्टाः पह्लवाः शतशो नृप ॥ १.५४.१८ ॥
Al escuchar sus palabras, Surabhi creó entonces el ejército; de su bramido surgieron cientos de Pahlavas, oh rey.
1.54.19
नाशयन्ति बलं सर्वं विश्वामित्रस्य पश्यतः।
स राजा परमक्रुद्धः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ १.५४.१९ ॥
Mientras Viśvāmitra observaba, destruían todo el ejército del rey. Entonces el rey, sumamente enfurecido, tenía los ojos desorbitados por la ira.
1.54.20
पह्लवान् नाशयामास शस्त्रैरुच्चावचैरपि।
विश्वामित्रार्दितान् दृष्ट्वा पह्लवान् शतशस्तदा ॥ १.५४.२० ॥
Con armas de todo tipo también destruyó a los pahlavas. Entonces, al ver a cientos de pahlavas atormentados por Viśvāmitra...
1.54.21
भूय एवासृजद् घोरान् शकान् यवनमिश्रितान्।
तैरासीत् संवृता भूमिः शकैर्यवनमिश्रितैः ॥ १.५४.२१ ॥
Volvió a crear feroces śakas mezclados con yavanas. La tierra se llenó de ellos, cubierta por los śakas mezclados con yavanas.
1.54.22
प्रभावद्भिर्महावीर्यैर्हेमकिंजल्कसंनिभैः।
तीक्ष्णासिपट्टिशधरैर्हेमवर्णाम्बरावृतैः ॥ १.५४.२२ ॥
Eran resplandecientes y de gran valor, brillaban como filamentos dorados, portaban espadas afiladas y mazas, y vestían ropas de color dorado.
1.54.23
निर्दग्धं तद्बलं सर्वं प्रदीप्तैरिव पावकैः।
ततोऽस्त्राणि महातेजा विश्वामित्रो मुमोच ह।
तैस्ते यवनकाम्बोजा बर्बराश्चाकुलीकृताः ॥ १.५४.२३ ॥
Todo su ejército fue quemado como por fuegos ardientes. Entonces el de gran esplendor, Viśvāmitra, lanzó sus armas, y con ellas los yavanas, kāmbojas y bárbaros quedaron confundidos.