വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
कामधेनुं वसिष्ठोऽपि यदा न त्यजते मुनिः।
तदास्य शबलां राम विश्वामित्रोऽन्वकर्षत ॥ १.५४.१ ॥
രാമാ, വസിഷ്ഠമുനി കാമധേനുവിനെപ്പോലും വിട്ടുകൊടുക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, വിശ്വാമിത്രൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബലയെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
1.54.2
नीयमाना तु शबला राम राज्ञा महात्मना।
दुःखिता चिन्तयामास रुदन्ती शोककर्शिता ॥ १.५४.२ ॥
രാമാ, മഹാത്മാവായ രാജാവ് കൊണ്ടുപോകുന്ന ശബല ദുഃഖിതയായി, കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, ശോകത്താൽ ക്ഷീണിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.
1.54.3
परित्यक्ता वसिष्ठेन किमहं सुमहात्मना।
याहं राजभृतैर्दीना ह्रियेय भृशदुःखिता ॥ १.५४.३ ॥
മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ എന്നെ എന്തിനു ഉപേക്ഷിച്ചു? രാജഭൃത്യന്മാരാൽ ദീനയായി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന ഞാൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതയാണ്.
1.54.4
किं मयापकृतं तस्य महर्षेर्भावितात्मनः।
यन्मामनागसं दृष्ट्वा भक्तां त्यजति धार्मिकः ॥ १.५४.४ ॥
ആ ഭാവിതാത്മാവായ മഹർഷിയോട് ഞാൻ എന്ത് തെറ്റു ചെയ്തു, ധാർമികനായിരുന്നിട്ടും ഞാൻ കുറ്റമില്ലാത്ത ഭക്തയാണെന്ന് കണ്ടിട്ടും എന്നെ അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു?
1.54.5
जगाम वेगेन तदा वसिष्ठं परमौजसम् ॥ १.५४.५ ॥
അപ്പോൾ അവൾ വേഗത്തിൽ പരമതേജസ്വിയായ വസിഷ്ഠന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
1.54.6
निर्धूय तांस्तदा भृत्यान् शतशः शत्रुसूदन।
जगामानिलवेगेन पादमूलं महात्मनः ॥ १.५४.६ ॥
ശത്രുസൂദനാ, അപ്പോൾ അവൾ നൂറുകണക്കിന് ഭൃത്യന്മാരെ തട്ടിമാറ്റി, കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ മഹാത്മാവിന്റെ പാദങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
1.54.7
शबला सा रुदन्ती च क्रोशन्ती चेदमब्रवीत्।
वसिष्ठस्याग्रतः स्थित्वा रुदन्ती मेघनिःस्वना ॥ १.५४.७ ॥
കരഞ്ഞും നിലവിളിച്ചും ശബല വസിഷ്ഠന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; മേഘഗർജ്ജനം പോലുള്ള സ്വരത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്.
1.54.8
भगवन् किं परित्यक्ता त्वयाहं ब्रह्मणः सुत।
यस्माद् राजभटा मां हि नयन्ते त्वत्सकाशतः ॥ १.५४.८ ॥
ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മപുത്രാ, അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുവോ? രാജഭടന്മാർ അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്നുതന്നെ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നുവല്ലോ.
1.54.9
एवमुक्तस्तु ब्रह्मर्षिरिदं वचनमब्रवीत्।
शोकसंतप्तहृदयां स्वसारमिव दुःखिताम् ॥ १.५४.९ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മർഷി, ശോകത്താൽ തപിച്ച ഹൃദയമുള്ള, സഹോദരിയെപ്പോലെ ദുഃഖിതയായ അവളോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.54.10
न त्वां त्यजामि शबले नापि मेऽपकृतं त्वया।
एष त्वां नयते राजा बलान्मत्तो महाबलः ॥ १.५४.१० ॥
ശബലേ, ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല; നീ എനിക്ക് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടുമില്ല. ഈ മഹാബലനായ രാജാവ് എന്നിൽനിന്ന് ബലാൽക്കാരമായി നിന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
1.54.11
नहि तुल्यं बलं मह्यं राजा त्वद्य विशेषतः।
बली राजा क्षत्रियश्च पृथिव्याः पतिरेव च ॥ १.५४.११ ॥
എന്റെ ബലം രാജാവിന്റെ ബലത്തിന് തുല്യമല്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ഇപ്പോൾ. രാജാവ് ബലവാനും ക്ഷത്രിയനും ഭൂമിയുടെ പതിയുമാണ്.
1.54.12
इयमक्षौहिणी पूर्णा गजवाजिरथाकुला।
हस्तिध्वजसमाकीर्णा तेनासौ बलवत्तरः ॥ १.५४.१२ ॥
ഈ അക്ഷൗഹിണി സേന പൂർണ്ണമാണ്, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്, ആനക്കൊടികളാൽ വ്യാപ്തമാണ്; അതിനാൽ അവൻ കൂടുതൽ ബലവാനാണ്.
1.54.13
एवमुक्ता वसिष्ठेन प्रत्युवाच विनीतवत्।
वचनं वचनज्ञा सा ब्रह्मर्षिमतुलप्रभम् ॥ १.५४.१३ ॥
വസിഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാക്കിൽ സമർത്ഥയായ അവൾ വിനയത്തോടെ, അതുല്യ തേജസ്സുള്ള ബ്രഹ്മർഷിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.54.14
न बलं क्षत्रियस्याहुर्ब्राह्मणा बलवत्तराः।
ब्रह्मन् ब्रह्मबलं दिव्यं क्षात्राच्च बलवत्तरम् ॥ १.५४.१४ ॥
ക്ഷത്രിയന്റെ ബലം ബ്രാഹ്മണരുടേതിനെക്കാൾ വലുതല്ലെന്ന് ബ്രാഹ്മണർ പറയുന്നു. ബ്രഹ്മാവേ, ബ്രഹ്മബലം ദിവ്യമാണ്; അത് ക്ഷാത്രബലത്തെക്കാളും ശക്തമാണ്.
1.54.15
अप्रमेयं बलं तुभ्यं न त्वया बलवत्तरः।
विश्वामित्रो महावीर्यस्तेजस्तव दुरासदम् ॥ १.५४.१५ ॥
നിന്റെ ബലം അളവറ്റതാണ്; നിന്നേക്കാൾ ശക്തനായി ആരുമില്ല. വിശ്വാമിത്രൻ മഹാവീര്യമുള്ളവനാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സും സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതാണ്.
1.54.16
नियुङ्क्ष्व मां महातेजस्त्वं ब्रह्मबलसम्भृताम्।
तस्य दर्पं बलं यत्नं नाशयामि दुरात्मनः ॥ १.५४.१६ ॥
ഓ മഹാതേജസ്വിനീ, ബ്രഹ്മബലത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട (സേനയെ) എന്നെ ഏൽപ്പിക്കൂ. ആ ദുരാത്മാവിന്റെ അഹങ്കാരവും ബലവും പരിശ്രമവും ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
1.54.17
इत्युक्तस्तु तया राम वसिष्ठस्तु महायशाः।
सृजस्वेति तदोवाच बलं परबलार्दनम् ॥ १.५४.१७ ॥
രാമാ, അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹായശസ്വിയായ വസിഷ്ഠൻ, 'സൃഷ്ടിക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു — ശത്രുസേനയെ തകർക്കുന്ന സേനയെ.
1.54.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुरभिः सासृजत् तदा।
तस्या हुंभारवोत्सृष्टाः पह्लवाः शतशो नृप ॥ १.५४.१८ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, സുരഭി അപ്പോൾ (സേനയെ) സൃഷ്ടിച്ചു; അവളുടെ ഹുങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് നൂറുകണക്കിന് പഹ്ലവർ പുറപ്പെട്ടു, രാജാവേ.
1.54.19
नाशयन्ति बलं सर्वं विश्वामित्रस्य पश्यतः।
स राजा परमक्रुद्धः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ १.५४.१९ ॥
വിശ്വാമിത്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവർ അവന്റെ മുഴുവൻ സേനയെയും നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ആ രാജാവ് അതീവ കുപിതനായി, കോപത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ നിന്നു.
1.54.20
पह्लवान् नाशयामास शस्त्रैरुच्चावचैरपि।
विश्वामित्रार्दितान् दृष्ट्वा पह्लवान् शतशस्तदा ॥ १.५४.२० ॥
അവൻ പലതരം ആയുധങ്ങളാൽ പഹ്ലവരെ നശിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ വിശ്വാമിത്രനാൽ പീഡിതരായ നൂറുകണക്കിന് പഹ്ലവരെ കണ്ട്...
1.54.21
भूय एवासृजद् घोरान् शकान् यवनमिश्रितान्।
तैरासीत् संवृता भूमिः शकैर्यवनमिश्रितैः ॥ १.५४.२१ ॥
അവൻ വീണ്ടും യവനരോടു കലർന്ന ഭീകരരായ ശകരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരാൽ ഭൂമി നിറഞ്ഞു; യവനരോടു കലർന്ന ശകരാൽ അത് മൂടപ്പെട്ടു.
1.54.22
प्रभावद्भिर्महावीर्यैर्हेमकिंजल्कसंनिभैः।
तीक्ष्णासिपट्टिशधरैर्हेमवर्णाम्बरावृतैः ॥ १.५४.२२ ॥
അവർ തേജസ്വികളും മഹാവീര്യമുള്ളവരും സ്വർണ്ണ കേസരംപോലെ ശോഭിക്കുന്നവരും മൂർച്ചയുള്ള വാളും പട്ടിശവും ധരിച്ചവരും സ്വർണ്ണവർണ്ണ വസ്ത്രം പുതച്ചവരുമായിരുന്നു.
1.54.23
निर्दग्धं तद्बलं सर्वं प्रदीप्तैरिव पावकैः।
ततोऽस्त्राणि महातेजा विश्वामित्रो मुमोच ह।
तैस्ते यवनकाम्बोजा बर्बराश्चाकुलीकृताः ॥ १.५४.२३ ॥
അവരുടെ മുഴുവൻ സേനയും കത്തുന്ന തീപോലെ ദഹിച്ചു. പിന്നെ മഹാതേജസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു; അവയാൽ യവനരും കാംബോജരും ബർബരരും അസ്വസ്ഥരായി.