Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
कामधेनुं वसिष्ठोऽपि यदा न त्यजते मुनिः।
तदास्य शबलां राम विश्वामित्रोऽन्वकर्षत ॥ १.५४.१ ॥
Ó Rāma, quando o sábio Vasiṣṭha não quis abrir mão nem da vaca que realiza desejos, Kāmadhenu, Viśvāmitra arrastou sua vaca malhada Śabalā.
1.54.2
नीयमाना तु शबला राम राज्ञा महात्मना।
दुःखिता चिन्तयामास रुदन्ती शोककर्शिता ॥ १.५४.२ ॥
Ó Rāma, Śabalā, sendo levada pelo rei magnânimo, entristecida, chorando e consumida pela dor, começou a refletir.
1.54.3
परित्यक्ता वसिष्ठेन किमहं सुमहात्मना।
याहं राजभृतैर्दीना ह्रियेय भृशदुःखिता ॥ १.५४.३ ॥
Por que o magnânimo Vasiṣṭha me abandonou? Eu, miserável, arrastada pelos servos do rei, estou profundamente aflita.
1.54.4
किं मयापकृतं तस्य महर्षेर्भावितात्मनः।
यन्मामनागसं दृष्ट्वा भक्तां त्यजति धार्मिकः ॥ १.५४.४ ॥
Que mal cometi contra aquele grande sábio de alma disciplinada, para que o justo me abandone, vendo-me sem culpa e devotada?
1.54.5
जगाम वेगेन तदा वसिष्ठं परमौजसम् ॥ १.५४.५ ॥
Então ela foi velozmente até Vasiṣṭha, o de poder supremo.
1.54.6
निर्धूय तांस्तदा भृत्यान् शतशः शत्रुसूदन।
जगामानिलवेगेन पादमूलं महात्मनः ॥ १.५४.६ ॥
Ó destruidor de inimigos, então, sacudindo centenas de servos, ela foi com a velocidade do vento aos pés do magnânimo.
1.54.7
शबला सा रुदन्ती च क्रोशन्ती चेदमब्रवीत्।
वसिष्ठस्याग्रतः स्थित्वा रुदन्ती मेघनिःस्वना ॥ १.५४.७ ॥
Chorando e clamando, Śabalā postou-se diante de Vasiṣṭha e falou estas palavras, com voz de nuvem trovejante.
1.54.8
भगवन् किं परित्यक्ता त्वयाहं ब्रह्मणः सुत।
यस्माद् राजभटा मां हि नयन्ते त्वत्सकाशतः ॥ १.५४.८ ॥
Venerável senhor, filho de Brahmā, abandonaste-me? Os soldados do rei levam-me para longe da tua presença.
1.54.9
एवमुक्तस्तु ब्रह्मर्षिरिदं वचनमब्रवीत्।
शोकसंतप्तहृदयां स्वसारमिव दुःखिताम् ॥ १.५४.९ ॥
Assim interpelado, o sábio brâmane dirigiu estas palavras a ela, cujo coração estava atormentado pela dor, aflita como uma irmã.
1.54.10
न त्वां त्यजामि शबले नापि मेऽपकृतं त्वया।
एष त्वां नयते राजा बलान्मत्तो महाबलः ॥ १.५४.१० ॥
Não te abandono, Śabalā, nem me fizeste mal algum. Este rei poderoso leva-te de mim à força.
1.54.11
नहि तुल्यं बलं मह्यं राजा त्वद्य विशेषतः।
बली राजा क्षत्रियश्च पृथिव्याः पतिरेव च ॥ १.५४.११ ॥
A minha força não se iguala à do rei, sobretudo agora. O rei é poderoso, um guerreiro kṣatriya e, de facto, o senhor da terra.
1.54.12
इयमक्षौहिणी पूर्णा गजवाजिरथाकुला।
हस्तिध्वजसमाकीर्णा तेनासौ बलवत्तरः ॥ १.५४.१२ ॥
Este exército akṣauhiṇī está completo, cheio de elefantes, cavalos e carros, coberto de estandartes de elefante; por isso ele é o mais poderoso.
1.54.13
एवमुक्ता वसिष्ठेन प्रत्युवाच विनीतवत्।
वचनं वचनज्ञा सा ब्रह्मर्षिमतुलप्रभम् ॥ १.५४.१३ ॥
Assim interpelada por Vasiṣṭha, ela, hábil na fala, respondeu humildemente ao brahmarṣi de incomparável esplendor.
1.54.14
न बलं क्षत्रियस्याहुर्ब्राह्मणा बलवत्तराः।
ब्रह्मन् ब्रह्मबलं दिव्यं क्षात्राच्च बलवत्तरम् ॥ १.५४.१४ ॥
Os brāhmanes dizem que a força de um kṣatriya não é maior que a deles. Ó brahman, a força do brahman é divina e mais poderosa que a do guerreiro.
1.54.15
अप्रमेयं बलं तुभ्यं न त्वया बलवत्तरः।
विश्वामित्रो महावीर्यस्तेजस्तव दुरासदम् ॥ १.५४.१५ ॥
Tua força é incomensurável; ninguém é mais forte que tu. Viśvāmitra é de grande valor, e seu esplendor é difícil de se aproximar.
1.54.16
नियुङ्क्ष्व मां महातेजस्त्वं ब्रह्मबलसम्भृताम्।
तस्य दर्पं बलं यत्नं नाशयामि दुरात्मनः ॥ १.५४.१६ ॥
Ó tu, de grande esplendor, empregue-me com o exército nascido do poder do brahman. Destruirei o orgulho, a força e o esforço daquele perverso.
1.54.17
इत्युक्तस्तु तया राम वसिष्ठस्तु महायशाः।
सृजस्वेति तदोवाच बलं परबलार्दनम् ॥ १.५४.१७ ॥
Assim interpelado por ela, ó Rāma, o grandemente renomado Vasiṣṭha então disse: 'Cria' um exército que esmague as forças inimigas.
1.54.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुरभिः सासृजत् तदा।
तस्या हुंभारवोत्सृष्टाः पह्लवाः शतशो नृप ॥ १.५४.१८ ॥
Ao ouvir suas palavras, Surabhi então criou o exército; de seu bramido surgiram centenas de Pahlavas, ó rei.
1.54.19
नाशयन्ति बलं सर्वं विश्वामित्रस्य पश्यतः।
स राजा परमक्रुद्धः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ १.५४.१९ ॥
Enquanto Viśvāmitra observava, eles destruíam todo o exército do rei. Então o rei, sumamente enfurecido, teve os olhos arregalados de cólera.
1.54.20
पह्लवान् नाशयामास शस्त्रैरुच्चावचैरपि।
विश्वामित्रार्दितान् दृष्ट्वा पह्लवान् शतशस्तदा ॥ १.५४.२० ॥
Com armas de todo tipo, também destruiu os pahlavas. Então, vendo centenas de pahlavas atormentados por Viśvāmitra...
1.54.21
भूय एवासृजद् घोरान् शकान् यवनमिश्रितान्।
तैरासीत् संवृता भूमिः शकैर्यवनमिश्रितैः ॥ १.५४.२१ ॥
Ele criou novamente ferozes śakas misturados com yavanas. A terra ficou cheia deles, coberta pelos śakas misturados com yavanas.
1.54.22
प्रभावद्भिर्महावीर्यैर्हेमकिंजल्कसंनिभैः।
तीक्ष्णासिपट्टिशधरैर्हेमवर्णाम्बरावृतैः ॥ १.५४.२२ ॥
Eram resplandecentes e de grande valor, brilhavam como filamentos dourados, portavam espadas afiadas e maças, e vestiam roupas de cor dourada.
1.54.23
निर्दग्धं तद्बलं सर्वं प्रदीप्तैरिव पावकैः।
ततोऽस्त्राणि महातेजा विश्वामित्रो मुमोच ह।
तैस्ते यवनकाम्बोजा बर्बराश्चाकुलीकृताः ॥ १.५४.२३ ॥
Todo o exército deles foi queimado como por fogos ardentes. Então o de grande esplendor, Viśvāmitra, lançou suas armas, e com elas os yavanas, kāmbojas e bárbaros ficaram confusos.