Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.54.1
कामधेनुं वसिष्ठोऽपि यदा न त्यजते मुनिः।
तदास्य शबलां राम विश्वामित्रोऽन्वकर्षत ॥ १.५४.१ ॥
O Rāma, als der Weise Vasiṣṭha nicht einmal die wunscherfüllende Kuh Kāmadhenu hergeben wollte, schleppte Viśvāmitra seine gefleckte Kuh Śabalā fort.
1.54.2
नीयमाना तु शबला राम राज्ञा महात्मना।
दुःखिता चिन्तयामास रुदन्ती शोककर्शिता ॥ १.५४.२ ॥
O Rāma, Śabalā, die vom hochherzigen König fortgeführt wurde, war betrübt, weinte, von Kummer ausgezehrt, und begann nachzudenken.
1.54.3
परित्यक्ता वसिष्ठेन किमहं सुमहात्मना।
याहं राजभृतैर्दीना ह्रियेय भृशदुःखिता ॥ १.५४.३ ॥
Warum hat mich der hochherzige Vasiṣṭha verlassen? Ich, elend von den Dienern des Königs fortgeschleppt, bin zutiefst betrübt.
1.54.4
किं मयापकृतं तस्य महर्षेर्भावितात्मनः।
यन्मामनागसं दृष्ट्वा भक्तां त्यजति धार्मिकः ॥ १.५४.४ ॥
Welches Unrecht habe ich diesem großen Weisen von gezähmter Seele angetan, dass der Gerechte mich verstößt, obwohl er mich schuldlos und ergeben sieht?
1.54.5
जगाम वेगेन तदा वसिष्ठं परमौजसम् ॥ १.५४.५ ॥
Da ging sie schnell zu Vasiṣṭha, dem Mächtigsten.
1.54.6
निर्धूय तांस्तदा भृत्यान् शतशः शत्रुसूदन।
जगामानिलवेगेन पादमूलं महात्मनः ॥ १.५४.६ ॥
O Vernichter der Feinde, da schüttelte sie die Diener zu Hunderten ab und eilte mit der Schnelle des Windes zu den Füßen des Hochherzigen.
1.54.7
शबला सा रुदन्ती च क्रोशन्ती चेदमब्रवीत्।
वसिष्ठस्याग्रतः स्थित्वा रुदन्ती मेघनिःस्वना ॥ १.५४.७ ॥
Weinend und klagend stellte sich Śabalā vor Vasiṣṭha und sprach diese Worte, mit einer Stimme wie das Donnern einer Wolke.
1.54.8
भगवन् किं परित्यक्ता त्वयाहं ब्रह्मणः सुत।
यस्माद् राजभटा मां हि नयन्ते त्वत्सकाशतः ॥ १.५४.८ ॥
Ehrwürdiger Herr, Sohn Brahmās, hast du mich verlassen? Die Soldaten des Königs führen mich weg, direkt von deiner Gegenwart.
1.54.9
एवमुक्तस्तु ब्रह्मर्षिरिदं वचनमब्रवीत्।
शोकसंतप्तहृदयां स्वसारमिव दुःखिताम् ॥ १.५४.९ ॥
So angesprochen, sprach der brahmanische Weise diese Worte zu ihr, deren Herz vom Kummer gepeinigt war, die betrübt war wie eine Schwester.
1.54.10
न त्वां त्यजामि शबले नापि मेऽपकृतं त्वया।
एष त्वां नयते राजा बलान्मत्तो महाबलः ॥ १.५४.१० ॥
Ich verlasse dich nicht, Śabalā, und du hast mir auch kein Unrecht getan. Dieser mächtige König führt dich mit Gewalt von mir fort.
1.54.11
नहि तुल्यं बलं मह्यं राजा त्वद्य विशेषतः।
बली राजा क्षत्रियश्च पृथिव्याः पतिरेव च ॥ १.५४.११ ॥
Meine Kraft ist der des Königs nicht gleich, zumal jetzt. Der König ist mächtig, ein Krieger des kṣatriya-Standes und in der Tat der Herr der Erde.
1.54.12
इयमक्षौहिणी पूर्णा गजवाजिरथाकुला।
हस्तिध्वजसमाकीर्णा तेनासौ बलवत्तरः ॥ १.५४.१२ ॥
Dieses akṣauhiṇī-Heer ist vollzählig, voller Elefanten, Pferde und Streitwagen, übersät mit Elefantenbannern; deshalb ist er der Stärkere.
1.54.13
एवमुक्ता वसिष्ठेन प्रत्युवाच विनीतवत्।
वचनं वचनज्ञा सा ब्रह्मर्षिमतुलप्रभम् ॥ १.५४.१३ ॥
So angesprochen von Vasiṣṭha, antwortete sie, redegewandt, demütig dem Brahmarṣi von unvergleichlicher Strahlkraft.
1.54.14
न बलं क्षत्रियस्याहुर्ब्राह्मणा बलवत्तराः।
ब्रह्मन् ब्रह्मबलं दिव्यं क्षात्राच्च बलवत्तरम् ॥ १.५४.१४ ॥
Die Brahmanen sagen, die Stärke eines Kṣatriya sei nicht größer als die ihre. O Brahmane, die Kraft des Brahman ist göttlich und stärker als die des Kriegers.
1.54.15
अप्रमेयं बलं तुभ्यं न त्वया बलवत्तरः।
विश्वामित्रो महावीर्यस्तेजस्तव दुरासदम् ॥ १.५४.१५ ॥
Deine Kraft ist unermesslich; keiner ist stärker als du. Viśvāmitra ist von großer Tapferkeit, und seine Strahlkraft ist schwer zu nahen.
1.54.16
नियुङ्क्ष्व मां महातेजस्त्वं ब्रह्मबलसम्भृताम्।
तस्य दर्पं बलं यत्नं नाशयामि दुरात्मनः ॥ १.५४.१६ ॥
O du von großer Strahlkraft, setze mich mit dem Heer ein, das aus der Macht des Brahman geboren ist. Ich werde den Stolz, die Stärke und das Streben jenes Bösen vernichten.
1.54.17
इत्युक्तस्तु तया राम वसिष्ठस्तु महायशाः।
सृजस्वेति तदोवाच बलं परबलार्दनम् ॥ १.५४.१७ ॥
So angesprochen von ihr, o Rāma, sprach der hochberühmte Vasiṣṭha da: 'Erschaffe' ein Heer, das die feindlichen Kräfte zermalmt.
1.54.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुरभिः सासृजत् तदा।
तस्या हुंभारवोत्सृष्टाः पह्लवाः शतशो नृप ॥ १.५४.१८ ॥
Als Surabhi seine Worte hörte, erschuf sie da das Heer; aus ihrem Gebrüll entstanden Hunderte von Pahlavas, o König.
1.54.19
नाशयन्ति बलं सर्वं विश्वामित्रस्य पश्यतः।
स राजा परमक्रुद्धः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ १.५४.१९ ॥
Während Viśvāmitra zusah, vernichteten sie das gesamte Heer des Königs. Da war der König außerordentlich zornig, seine Augen weiteten sich vor Wut.
1.54.20
पह्लवान् नाशयामास शस्त्रैरुच्चावचैरपि।
विश्वामित्रार्दितान् दृष्ट्वा पह्लवान् शतशस्तदा ॥ १.५४.२० ॥
Mit Waffen aller Art vernichtete er auch die Pahlavas. Als er dann Hunderte von Pahlavas sah, von Viśvāmitra bedrängt...
1.54.21
भूय एवासृजद् घोरान् शकान् यवनमिश्रितान्।
तैरासीत् संवृता भूमिः शकैर्यवनमिश्रितैः ॥ १.५४.२१ ॥
Er erschuf erneut grimmige Śakas, vermischt mit Yavanas. Die Erde war von ihnen erfüllt und von den mit Yavanas vermischten Śakas bedeckt.
1.54.22
प्रभावद्भिर्महावीर्यैर्हेमकिंजल्कसंनिभैः।
तीक्ष्णासिपट्टिशधरैर्हेमवर्णाम्बरावृतैः ॥ १.५४.२२ ॥
Sie waren strahlend und von großer Tapferkeit, glänzten wie goldene Staubfäden, trugen scharfe Schwerter und Keulen und waren in goldfarbene Gewänder gehüllt.
1.54.23
निर्दग्धं तद्बलं सर्वं प्रदीप्तैरिव पावकैः।
ततोऽस्त्राणि महातेजा विश्वामित्रो मुमोच ह।
तैस्ते यवनकाम्बोजा बर्बराश्चाकुलीकृताः ॥ १.५४.२३ ॥
Ihr ganzes Heer wurde verbrannt, als hätten es lodernde Feuer verzehrt. Da schleuderte der überaus strahlende Viśvāmitra seine Waffen, und durch sie wurden die Yavanas, Kāmbojas und Barbaras in Verwirrung gestürzt.