Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.54

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.54.1

कामधेनुं वसिष्ठोऽपि यदा न त्यजते मुनिः।
तदास्य शबलां राम विश्वामित्रोऽन्वकर्षत ॥ १.५४.१ ॥

ข้าแต่พระราม เมื่อฤๅษีวสิษฐไม่ยอมสละกามธेनุ ผู้ให้สิ่งที่ปรารถนาได้ ทีนั้นพระวิศวามิตรจึงฉุดลากโคลายจุดของท่านไป

1.54.2

नीयमाना तु शबला राम राज्ञा महात्मना।
दुःखिता चिन्तयामास रुदन्ती शोककर्शिता ॥ १.५४.२ ॥

ข้าแต่พระราม เมื่อโคศพลาถูกพระราชาผู้มีจิตใจสูงส่งฉุดไป นางก็โศกเศร้า ร้องไห้ และผอมซูบลงด้วยความเศร้า จึงเริ่มครุ่นคิด

1.54.3

परित्यक्ता वसिष्ठेन किमहं सुमहात्मना।
याहं राजभृतैर्दीना ह्रियेय भृशदुःखिता ॥ १.५४.३ ॥

เหตุใดท่านผู้มีจิตใจสูงส่งอย่างพระวสิษฐจึงทอดทิ้งข้า ข้าซึ่งน่าสงสาร ถูกทหารของพระราชาฉุดลากไป จึงเศร้าโศกอย่างยิ่ง

1.54.4

किं मयापकृतं तस्य महर्षेर्भावितात्मनः।
यन्मामनागसं दृष्ट्वा भक्तां त्यजति धार्मिकः ॥ १.५४.४ ॥

ข้าได้ทำผิดอะไรต่อมหาฤๅษีผู้มีจิตที่ฝึกฝนแล้วองค์นั้นหรือ ผู้เป็นธรรมิกชนจึงทอดทิ้งข้า ทั้งที่เห็นว่าข้าไม่มีความผิดและซื่อสัตย์ต่อท่าน

1.54.5

जगाम वेगेन तदा वसिष्ठं परमौजसम् ॥ १.५४.५ ॥

ทีนั้นนางก็รีบไปหาพระวสิษฐผู้มีพลังอำนาจยิ่งใหญ่

1.54.6

निर्धूय तांस्तदा भृत्यान् शतशः शत्रुसूदन।
जगामानिलवेगेन पादमूलं महात्मनः ॥ १.५४.६ ॥

ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ทีนั้นนางสลัดพวกทหารนับร้อยออกไป แล้วพุ่งไปด้วยความเร็วดุจลม ถึงแทบพระบาทของท่านผู้มีจิตใจสูงส่ง

1.54.7

शबला सा रुदन्ती च क्रोशन्ती चेदमब्रवीत्।
वसिष्ठस्याग्रतः स्थित्वा रुदन्ती मेघनिःस्वना ॥ १.५४.७ ॥

โคศพลาร้องไห้และร้องเสียงดัง ยืนอยู่เบื้องหน้าพระวสิษฐ แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ เสียงของนางดังก้องดุจเมฆคำราม

1.54.8

भगवन् किं परित्यक्ता त्वयाहं ब्रह्मणः सुत।
यस्माद् राजभटा मां हि नयन्ते त्वत्सकाशतः ॥ १.५४.८ ॥

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นบุตรของพระพรหม ท่านทอดทิ้งข้าแล้วหรือ เพราะทหารของพระราชากำลังฉุดข้าไปจากต่อหน้าท่าน

1.54.9

एवमुक्तस्तु ब्रह्मर्षिरिदं वचनमब्रवीत्।
शोकसंतप्तहृदयां स्वसारमिव दुःखिताम् ॥ १.५४.९ ॥

เมื่อนางกล่าวดังนั้น พราหมณ์ฤๅษีจึงตอบนางด้วยถ้อยคำเหล่านี้ นางมีหัวใจที่ถูกความโศกเผาไหม้ เหมือนน้องสาวผู้เศร้าโศก

1.54.10

न त्वां त्यजामि शबले नापि मेऽपकृतं त्वया।
एष त्वां नयते राजा बलान्मत्तो महाबलः ॥ १.५४.१० ॥

ข้าไม่ได้ทอดทิ้งเจ้า โคศพลา และเจ้าก็ไม่ได้ทำผิดต่อข้าเลย พระราชาผู้มีพลังมหาศาลนี้กำลังพรากเจ้าไปจากข้าด้วยกำลัง

1.54.11

नहि तुल्यं बलं मह्यं राजा त्वद्य विशेषतः।
बली राजा क्षत्रियश्च पृथिव्याः पतिरेव च ॥ १.५४.११ ॥

กำลังของข้าไม่เทียบเท่าพระราชาได้ โดยเฉพาะในขณะนี้ พระราชาทรงมีพลัง เป็นกษัตริย์ผู้เป็นนักรบ และเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินด้วย

1.54.12

इयमक्षौहिणी पूर्णा गजवाजिरथाकुला।
हस्तिध्वजसमाकीर्णा तेनासौ बलवत्तरः ॥ १.५४.१२ ॥

กองทัพอักษุหิณีนี้บริบูรณ์ เต็มไปด้วยช้าง ม้า และรถรบ แน่นขนัดด้วยธงช้าง เพราะเหตุนั้นพระองค์จึงทรงมีกำลังมากกว่า

1.54.13

एवमुक्ता वसिष्ठेन प्रत्युवाच विनीतवत्।
वचनं वचनज्ञा सा ब्रह्मर्षिमतुलप्रभम् ॥ १.५४.१३ ॥

เมื่อพระวสิษฐกล่าวดังนี้ นางผู้เชี่ยวชาญในการพูดก็ตอบพระพรหมฤๅษีผู้มีรัศมีหาที่เปรียบมิได้ด้วยความนอบน้อม

1.54.14

न बलं क्षत्रियस्याहुर्ब्राह्मणा बलवत्तराः।
ब्रह्मन् ब्रह्मबलं दिव्यं क्षात्राच्च बलवत्तरम् ॥ १.५४.१४ ॥

พราหมณ์ทั้งหลายกล่าวว่ากำลังของกษัตริย์ไม่ยิ่งใหญ่กว่าพวกเขา ข้าแต่พราหมณ์ กำลังแห่งพรหมันเป็นทิพย์ และยิ่งใหญ่กว่ากำลังของนักรบอีกด้วย

1.54.15

अप्रमेयं बलं तुभ्यं न त्वया बलवत्तरः।
विश्वामित्रो महावीर्यस्तेजस्तव दुरासदम् ॥ १.५४.१५ ॥

กำลังของท่านหาประมาณมิได้ ไม่มีผู้ใดแข็งแกร่งกว่าท่าน ส่วนพระวิศวามิตรมีพลังอำนาจมาก และรัศมีของท่านเข้าใกล้ได้ยาก

1.54.16

नियुङ्क्ष्व मां महातेजस्त्वं ब्रह्मबलसम्भृताम्।
तस्य दर्पं बलं यत्नं नाशयामि दुरात्मनः ॥ १.५४.१६ ॥

ข้าแต่ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ขอทรงใช้ข้าพระองค์ซึ่งประกอบด้วยพลังแห่งพรหมันเถิด ข้าพระองค์จะทำลายความทะนงตน กำลัง และความพยายามของผู้ชั่วร้ายนั้น

1.54.17

इत्युक्तस्तु तया राम वसिष्ठस्तु महायशाः।
सृजस्वेति तदोवाच बलं परबलार्दनम् ॥ १.५४.१७ ॥

ข้าแต่พระราม เมื่อนางกล่าวดังนี้ พระวสิษฐผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่จึงกล่าวว่า จงสร้างเถิด แล้วกองทัพที่ทำลายกองกำลังของศัตรูก็บังเกิดขึ้น

1.54.18

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सुरभिः सासृजत् तदा।
तस्या हुंभारवोत्सृष्टाः पह्लवाः शतशो नृप ॥ १.५४.१८ ॥

เมื่อสุรภีได้ยินถ้อยคำของพระวสิษฐ นางก็สร้างกองทัพขึ้นในขณะนั้น ข้าแต่พระราชา จากเสียงคำรามของนาง ชาวปัลหวะนับร้อยก็ผุดขึ้นมา

1.54.19

नाशयन्ति बलं सर्वं विश्वामित्रस्य पश्यतः।
स राजा परमक्रुद्धः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ १.५४.१९ ॥

พวกเขาทำลายกองทัพทั้งหมดของพระราชาต่อหน้าพระวิศวามิตรที่กำลังมองดูอยู่ ทีนั้นพระราชาผู้โกรธจัดยิ่งนัก ยืนอยู่โดยดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ

1.54.20

पह्लवान् नाशयामास शस्त्रैरुच्चावचैरपि।
विश्वामित्रार्दितान् दृष्ट्वा पह्लवान् शतशस्तदा ॥ १.५४.२० ॥

พระองค์ทรงทำลายชาวปัลหวะด้วยศัสตราวุธหลายชนิดเช่นกัน ทีนั้นเมื่อทรงเห็นชาวปัลหวะนับร้อยที่ถูกพระวิศวามิตรทำให้ทุกข์ทรมาน

1.54.21

भूय एवासृजद् घोरान् शकान् यवनमिश्रितान्।
तैरासीत् संवृता भूमिः शकैर्यवनमिश्रितैः ॥ १.५४.२१ ॥

ท่านได้สร้างศกะที่ดุร้ายซึ่งปนกับยวนะขึ้นอีก แผ่นดินเต็มไปด้วยพวกเขา ถูกศกะที่ปนกับยวนะปกคลุมไว้

1.54.22

प्रभावद्भिर्महावीर्यैर्हेमकिंजल्कसंनिभैः।
तीक्ष्णासिपट्टिशधरैर्हेमवर्णाम्बरावृतैः ॥ १.५४.२२ ॥

พวกเขามีรัศมีและมีกำลังมหาศาล สว่างดุจเกสรสีทอง ถือดาบคมและหอกดาบ สวมอาภรณ์สีทอง

1.54.23

निर्दग्धं तद्बलं सर्वं प्रदीप्तैरिव पावकैः।
ततोऽस्त्राणि महातेजा विश्वामित्रो मुमोच ह।
तैस्ते यवनकाम्बोजा बर्बराश्चाकुलीकृताः ॥ १.५४.२३ ॥

กองทัพทั้งหมดของพวกเขาถูกเผาผลาญดุจไฟที่ลุกโชน แล้วพระวิศวามิตรผู้มีเดชรุ่งโรจน์ก็ปล่อยอาวุธทิพย์ออกไป ด้วยอาวุธนั้น พวกยวนะ กัมโพชะ และพวกพรบระจึงตกอยู่ในความปั่นป่วนวุ่นวาย