รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.55.1
ततस्तानाकुलान् दृष्ट्वा विश्वामित्रास्त्रमोहितान्।
वसिष्ठश्चोदयामास कामधुक् सृज योगतः ॥ १.५५.१ ॥
ครั้งนั้น เมื่อเห็นพวกเขาสับสนและหมดสติจากอาวุธของพระวิศวามิตร วสิษฐจึงบัญชาให้ธนุนุ่มทั้งหมดคือโคผู้ให้สมปรารถนาสร้างกองทัพขึ้นด้วยพลังโยคะ
1.55.2
तस्या हुंकारतो जाताः काम्बोजा रविसंनिभाः।
ऊधसश्चाथ सम्भूता बर्बराः शस्त्रपाणयः ॥ १.५५.२ ॥
จากเสียงฟืดฟาดของนาง เกิดชาวกัมโพชะรุ่งโรจน์ดุจดวงอาทิตย์ และจากเต้านมของนางก็เกิดชาวพรรพระซึ่งถืออาวุธอยู่ในมือ
1.55.3
योनिदेशाच्च यवनाः शकृद्देशाच्छकाः स्मृताः।
रोमकूपेषु म्लेच्छाश्च हारीताः सकिरातकाः ॥ १.५५.३ ॥
จากบริเวณช่องกำเนิดของนางเกิดชาวยวนะ และจากบริเวณขับถ่ายของนางว่ากันว่าเกิดชาวศกะ จากรูขุมขนเกิดชาวมเลจฉะ หาริตะ และกิราตะ
1.55.4
तैस्तन्निषूदितं सर्वं विश्वामित्रस्य तत्क्षणात्।
सपदातिगजं साश्वं सरथं रघुनन्दन ॥ १.५५.४ ॥
ในขณะนั้นเอง กองทัพทั้งหมดของพระวิศวามิตรถูกทำลายสิ้นโดยพวกเขา ทั้งทหารราบ ช้าง ม้า และรถรบ โอ ผู้เป็นที่รักของวงศ์รฆุ
1.55.5
दृष्ट्वा निषूदितं सैन्यं वसिष्ठेन महात्मना।
विश्वामित्रसुतानां तु शतं नानाविधायुधम् ॥ १.५५.५ ॥
เมื่อเห็นกองทัพถูกทำลายโดยวสิษฐผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ บุตรทั้งร้อยของพระวิศวามิตรที่ถืออาวุธหลากหลายชนิดจึงเข้ามา
1.55.6
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धं वसिष्ठं जपतां वरम्।
हुंकारेणैव तान् सर्वान् निर्ददाह महानृषिः ॥ १.५५.६ ॥
ด้วยความโกรธจัด พวกเขาพุ่งเข้าใส่วสิษฐ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ท่องมนตร์ แต่ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่เผาพวกเขาทั้งหมดเป็นเถ้าถ่านด้วยเพียงเสียงคำรามเท่านั้น
1.55.7
ते साश्वरथपादाता वसिष्ठेन महात्मना।
भस्मीकृता मुहूर्तेन विश्वामित्रसुतास्तथा ॥ १.५५.७ ॥
บุตรทั้งหลายของพระวิศวามิตรพร้อมด้วยม้า รถรบ และทหารราบ ถูกวสิษฐผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เผาให้เป็นเถ้าถ่านในชั่วขณะเดียว
1.55.8
दृष्ट्वा विनाशितान् सर्वान् बलं च सुमहायशाः।
सव्रीडं चिन्तयाविष्टो विश्वामित्रोऽभवत् तदा ॥ १.५५.८ ॥
เมื่อเห็นทุกคนและกองทัพของตนถูกทำลายสิ้น พระวิศวามิตรผู้มีชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ก็เต็มไปด้วยความอับอายและความกังวลใจ
1.55.9
समुद्र इव निर्वेगो भग्नद्रंष्ट्र इवोरगः।
उपरक्त इवादित्यः सद्यो निष्प्रभतां गतः ॥ १.५५.९ ॥
เขาหมดพลังดุจมหาสมุทรที่ปราศจากคลื่น ดุจงูที่เขี้ยวหัก ดุจดวงอาทิตย์ที่ถูกราหูบดบัง เขาก็สูญเสียความรุ่งโรจน์ไปในทันที
1.55.10
हतपुत्रबलो दीनो लूनपक्ष इव द्विजः।
हतसर्वबलोत्साहो निर्वेदं समपद्यत ॥ १.५५.१० ॥
บุตรและกำลังของเขาถูกทำลาย เขาเศร้าโศกดุจนกที่ถูกตัดปีก พลังและความกระตือรือร้นทั้งหมดของเขาหมดสิ้น เขาจึงตกอยู่ในความสิ้นหวัง
1.55.11
स पुत्रमेकं राज्याय पालयेति नियुज्य च।
पृथिवीं क्षत्रधर्मेण वनमेवाभ्यपद्यत ॥ १.५५.११ ॥
เขาแต่งตั้งบุตรเพียงคนเดียวให้ดูแลราชอาณาจักร โดยกล่าวว่า จงปกป้องอาณาจักร แล้วมอบแผ่นดินให้แก่บุตรตามหน้าที่ของกษัตริย์นักรบ แล้วก็ไปสู่ป่า
1.55.12
स गत्वा हिमवत्पार्श्वे किंनरोरगसेवितम्।
महादेवप्रसादार्थं तपस्तेपे महातपाः ॥ १.५५.१२ ॥
เขาเดินทางไปยังเชิงเขาหิมาลัย ที่ซึ่งกินนรและนาคอาศัยอยู่ และที่นั่นผู้มีตบะอันยิ่งใหญ่ได้บำเพ็ญตบะเพื่อให้ได้รับพระกรุณาจากพระมเหศวร
1.55.13
केनचित् त्वथ कालेन देवेशो वृषभध्वजः।
दर्शयामास वरदो विश्वामित्रं महामुनिम् ॥ १.५५.१३ ॥
ครั้นเวลาผ่านไประยะหนึ่ง เจ้าแห่งเทวดาผู้มีธงเป็นรูปวัว ผู้ประทานพร ก็ปรากฏต่อหน้าพระวิศวามิตรฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่
1.55.14
किमर्थं तप्यसे राजन् ब्रूहि यत् ते विवक्षितम्।
वरदोऽस्मि वरो यस्ते कांक्षितः सोऽभिधीयताम् ॥ १.५५.१४ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านบำเพ็ญตบะเพื่อจุดประสงค์ใด จงบอกแก่เราว่าท่านประสงค์สิ่งใด เราคือผู้ประทานพร จงกล่าวพรที่ท่านปรารถนาเถิด
1.55.15
एवमुक्तस्तु देवेन विश्वामित्रो महातपाः।
प्रणिपत्य महादेवं विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १.५५.१५ ॥
เมื่อพระเจ้าแผ่นดินตรัสถามเช่นนั้น พระวิศวามิตรผู้มีตบะอันยิ่งใหญ่ก็กราบพระมหาเทพ แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
1.55.16
यदि तुष्टो महादेव धनुर्वेदो ममानघ।
सांगोपांगोपनिषदः सरहस्यः प्रदीयताम् ॥ १.५५.१६ ॥
ข้าแต่พระมหาเทพ ผู้ปราศจากมลทิน หากพระองค์ทรงพอพระทัย ขอประทานวิชาธนุรเวทแก่ข้าพระองค์ พร้อมทั้งส่วนประกอบและส่วนย่อย อุปนิษัทและความลับของมัน
1.55.17
यानि देवेषु चास्त्राणि दानवेषु महर्षिषु।
गन्धर्वयक्षरक्षःसु प्रतिभान्तु ममानघ ॥ १.५५.१७ ॥
ขออาวุธทั้งหลายที่มีอยู่ในหมู่เทวดา ทานพ มหาฤๅษี คันธรรพ ยักษ์ และรากษส จงปรากฏแก่ข้าพระองค์ทั้งหมด ข้าแต่ผู้ปราศจากมลทิน
1.55.18
तव प्रसादाद् भवतु देवदेव ममेप्सितम्।
एवमस्त्विति देवेशो वाक्यमुक्त्वा गतस्तदा ॥ १.५५.१८ ॥
ข้าแต่เทวเทพ ขอความปรารถนาของข้าพระองค์จงสำเร็จด้วยพระกรุณาของพระองค์ เจ้าแห่งเทวดาตรัสว่า จงเป็นดังนั้นเถิด แล้วก็เสด็จไป
1.55.19
प्राप्य चास्त्राणि देवेशाद् विश्वामित्रो महाबलः।
दर्पेण महता युक्तो दर्पपूर्णोऽभवत् तदा ॥ १.५५.१९ ॥
เมื่อได้รับอาวุธจากเจ้าแห่งเทวดาแล้ว พระวิศวามิตรผู้มีพลังมหาศาลก็เต็มไปด้วยความทระนงอย่างยิ่ง และกลายเป็นผู้เย่อหยิ่งอย่างยิ่งในขณะนั้น
1.55.20
विवर्धमानो वीर्येण समुद्र इव पर्वणि।
हतं मेने तदा राम वसिष्ठमृषिसत्तमम् ॥ १.५५.२० ॥
เติบโตในพลังดุจมหาสมุทรในวันเพ็ญ เขาจึงคิดว่า โอ ราม วสิษฐฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดได้ถูกสังหารแล้ว
1.55.21
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं मुमोचास्त्राणि पार्थिवः।
यैस्तत् तपोवनं नाम निर्दग्धं चास्त्रतेजसा ॥ १.५५.२१ ॥
ครั้นไปถึงอาศรมแล้ว พระราชาก็ปล่อยอาวุธทั้งหลาย ซึ่งด้วยพลังแห่งอาวุธนั้น ป่าตปోวนะนามนั้นจึงถูกเผาไหม้จนสิ้น
1.55.22
उदीर्यमाणमस्त्रं तद् विश्वामित्रस्य धीमतः।
दृष्ट्वा विप्रद्रुता भीता मुनयः शतशो दिशः ॥ १.५५.२२ ॥
เมื่อเห็นอาวุธนั้นถูกปล่อยออกมาโดยพระวิศวามิตรผู้มีปัญญา ฤๅษีนับร้อยก็หวาดกลัว วิ่งหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศ
1.55.23
वसिष्ठस्य च ये शिष्या ये च वै मृगपक्षिणः।
विद्रवन्ति भयाद् भीता नानादिग्भ्यः सहस्रशः ॥ १.५५.२३ ॥
บรรดาศิษย์ของพระวสิษฐ์ และบรรดาเนื้อกับนกทั้งหลาย ต่างหวาดกลัวด้วยความกลัว วิ่งหนีไปเป็นพัน ๆ ทุกทิศทาง
1.55.24
वसिष्ठस्याश्रमपदं शून्यमासीन्महात्मनः।
मुहूर्तमिव निःशब्दमासीदीरिणसंनिभम् ॥ १.५५.२४ ॥
อาศรมของพระวสิษฐ์ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ก็กลายเป็นที่ว่างเปล่า ชั่วขณะหนึ่งเงียบสงัดไม่มีเสียงใด เหมือนดั่งทะเลทรายแห้งแล้ง
1.55.25
वदतो वै वसिष्ठस्य मा भैरिति मुहुर्मुहुः।
नाशयाम्यद्य गाधेयं नीहारमिव भास्करः ॥ १.५५.२५ ॥
พระวสิษฐ์ตรัสซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "อย่ากลัวเลย วันนี้เราจะทำลายบุตรแห่งคาธิ เหมือนดวงอาทิตย์ขจัดหมอก"
1.55.26
एवमुक्त्वा महातेजा वसिष्ठो जपतां वरः।
विश्वामित्रं तदा वाक्यं सरोषमिदमब्रवीत् ॥ १.५५.२६ ॥
เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระวสิษฐ์ผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ ผู้เป็นยอดแห่งผู้ท่องมนตร์ ก็กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระวิศวามิตรด้วยความโกรธ
1.55.27
आश्रमं चिरसंवृद्धं यद् विनाशितवानसि।
दुराचारो हि यन्मूढस्तस्मात् त्वं न भविष्यसि ॥ १.५५.२७ ॥
"ท่านได้ทำลายอาศรมที่เจริญรุ่งเรืองมานานนี้ เพราะท่านประพฤติชั่วและเขลา ท่านจะคงอยู่ต่อไปไม่ได้"
1.55.28
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धो दण्डमुद्यम्य सत्वरः।
विधूम इव कालाग्निर्यमदण्डमिवापरम् ॥ १.५५.२८ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว พระวสิษฐ์ผู้โกรธจัดก็รีบยกไม้เท้าขึ้น ดุจไฟแห่งกาลเวลาที่ปราศจากควัน ดุจไม้เท้าอีกอันหนึ่งของพระยม